Tibetan
ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཚུལ་དང་གསུམ་ལས། །དང་པོ་ནི། བསམ་པ་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་བྱུང་བར་ཤེས་ ནས། དེ་ལས་ཐར་འདོད་ཀྱི་སེམས་བདེན་ཞེན་དང་བཅས་པས། ལམ་གྱི་འཇུག་སྒོ་ཐུན་མོང་གི་སྐྱབས་འགྲོ་དང༌། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་བ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང༌། སྤྱོད་པ་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་ལས་བཟློག་པ་དང༌། སྒོམ་པ་ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་ཉམས་སུ་བླངས་པས། འབྲས་བུ་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་མང་པོ་ཐོབ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཅི་རིགས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། །འོན་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་དག་ངེས་པ་དགོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་རྐྱང་གྲོལ་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ། མངོན་ཤེས་ལྔ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་འགའ་ཞིག་ལུང་གི་ཆོས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ཙམ་ལས་མི་མཁྱེན་པ་ཡང་ཡོད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་གཉིས་ཅར་ཡང༌། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་སྤངས་པ་ནི་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། དེ་དག་གི་བག་ལ་ཉལ་དང་གནས་ངན་ལེན་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་མ་སྤངས་པས་ན། སྤངས་པ་མཐའ་དག་མ་རྫོགས་པ་དང༌། ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་མ་ལུས་པ་མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་པས། རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་མ་རྫོགས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཚད་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཙམ་ འཇུག་པ་ཡོད་ཀྱང༌། དེ་དག་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་བར་བརྩོན་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་མེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཉེ་ཚེ་བ་ཙམ་མ་གཏོགས། ཕྱོགས་དུས་ཚད་མེད་པའི་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱིས་ཀྱང༌། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང༌། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དེ་ལས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་དང༌། །སྤྱོད་པ་ཡོངས་བསྔོ་མ་བཤད་དེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཀྱང༌། བསམ་པ་དང་ནི་བསྟན་པ་དང༌། །སྦྱོར་བ་དང་ནི་སྟོན་པ་དང༌། །དུས་འགལ་ཕྱིར་ན་དམན་པ་གང༌། །དེ་ནི་དམན་པ་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རང་རྒྱལ་རྣམས་ལ་ཡང༌། གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལ་གསལ་སྣང་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཙམ་མ་གཏོགས། ལྷག་མ་གཞན་རྣམས་ཉན་ཐོས་དང་འདྲ་ལ། རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་སྟོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་གསུངས་པ་ལ། མེད་པ་ནི་རང་རེའི་སྟོན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། ཡོད་པ་ནི་བསྟན་པ་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །གཉིས་པ། ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་བཤད་པ་ལ། དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་དངོས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ཉིད་ དེ། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས་བསྟོད་པ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། བསེ་རུ་ལྟ་བུ་རྣམས་ལ་ནི། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མིང་ཡང་མེད། །བཅོམ་ལྡན་ཉག་གཅིག་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །དྲུག་གི་སྤྱི་ལ་བཞུགས་པ་ལ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཐེག་པ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པའི་ཕྱོགས་མཐུན་ནམ། ཡན་ལག་ཉེ་ཚེ་བ་ཙམ་ཡིན་པར་ནི་ཤེས་སོ། །འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པའི་སྡཻ་སྣོད་བཤད་པ་དང༌། དེ་ཐེག་དམན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཚུལ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་དངོས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སུ་ཡོད་དེ་དེ་ལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ནི། བརྒྱད་སྟོང་པའི་འགྲེལ་པ་སྙིང་པོའི་མཆོག་ལས། མདོ་སྡེ་དབྱངས་བསྙན་ལུང་དུ་བསྟན། །ཚིགས་བཅད་ཆེད་བརྗོད་གླིང་གཞི་དང༌། །རྟོག་བརྗོད་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་དང༌། སྐྱེས་རབས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང༌། །རྨད་བྱུང་གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལས། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ནི་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མདོ་སྡེ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་ལའང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཅི་རིགས་པ་ནི་ཡིན་མོད་ཀྱི། །ཕལ་ཆེར་ཐུན་མོང་ཡིན་ལ། མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ནི། ཉུང་ཞིངཉེ་ཚེ་བ་ཙམ་ཡིན་ལ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ལ་ནི། མཐའ་མེད་པར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ཐེག་དམན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཚུལ་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཇི་སྐད་དུ། དམིགས་པ་ཆེ་བ་ ཉིད་དང་ནི། །དེ་བཞིན་སྒྲིབ་པ་གཉིས་དག་དང༌། །ཡེ་ཤེས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང༌། །ཐབས་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་དང༌། །ཡང་དག་འགྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དང༌། །སངས་རྒྱས་འཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཆེན་པོ་བདུན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །ཐེག་ཆེན་ཞེས་ནི་ངེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བདུན་དང་ལྡན་པའི། །ལམ་དང་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱང་ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཚུ
Chinese
殊胜差别有三种。第一，了知三界一切痛苦皆由业和烦恼产生，因此，怀着从痛苦中解脱的愿望，以及对真实的执着，以共同的入门之道——皈依和戒除恶行，从而，见解上修持人无我，行为上断除一切损他之行，修习止观，最终，证得脱离三界烦恼的有余涅槃。虽然声闻乘的修行者获得了许多功德，并且尽其所能地利益众生，但是，并非所有的声闻阿罗汉都必须具备这些功德。例如，仅凭智慧获得解脱的阿罗汉可能不具备五神通等能力，有些阿罗汉可能只精通一句经文。虽然声闻和缘觉阿罗汉都断除了三界的烦恼及其种子，但他们并未断除习气和恶趣，也未断除所知障。因此，他们并未完全圆满地断除一切，也未能完全证悟如所有性和尽所有性的法性，因此，他们未能圆满地证悟一切功德。虽然他们对众生怀有无限的慈悲，但他们没有为了使自己从轮回中解脱而精进的增上意乐，并且只能救度少数亲近的众生，而无法救度遍布十方无量无边的众生脱离轮回。 此外，声闻乘的三藏也并未完整地阐述无上菩提之道。正如《宝鬘论》中所说：“声闻乘中，未曾宣说菩萨之愿和行，以及回向，如何能成菩萨？”《经庄严论》中也说：“意乐与教法，以及加行与示导，若与时机相违，则为下劣，彼即是下劣。”如是宣说。对于独觉乘的修行者来说，生起对所取法无我的明相等等，是道之证
English
There are three kinds of special distinctions. First, understanding that all the sufferings of the three realms arise from karma and afflictions, therefore, with the desire to be liberated from suffering and with attachment to reality, relying on the common entrance to the path—refuge and abstaining from misdeeds, thereby, in view, cultivating the selflessness of the person, in conduct, abandoning all actions that harm others, practicing shamatha and vipassana, ultimately, achieving the nirvana with remainder, which is liberation from the afflictions of the three realms. Although the practitioners of the Hearer Vehicle have obtained many merits and benefit sentient beings as much as possible, it is not necessary for all Hearer Arhats to possess these merits. For example, an Arhat who attains liberation solely through wisdom may not possess the five superknowledges, and some Arhats may only be proficient in a single verse of scripture. Although both Hearer and Solitary Realizer Arhats have abandoned the afflictions of the three realms along with their seeds, they have not abandoned the habitual tendencies and bad migrations, nor have they abandoned the obscurations to knowledge. Therefore, they have not completely and perfectly abandoned everything, nor have they fully realized the nature of reality as it is and as many as it is, therefore, they have not perfectly realized all the qualities of realization. Although they have immeasurable compassion for sentient beings, they do not have the superior intention to strive to liberate themselves from samsara, and they can only save a few close sentient beings, and cannot save the immeasurable sentient beings throughout the ten directions from samsara. Furthermore, the three pitakas of the Hearer Vehicle do not fully explain the unsurpassed path to enlightenment. As it is said in the Ratnavali: "In the Hearer Vehicle, the vows and practices of the Bodhisattva, and the dedication, are not taught, how can one become a Bodhisattva?" The Sutra Ornament also says: "Intention and teaching, as well as application and guidance, if they are contrary to the occasion, then they are inferior, that is inferior." Thus it is said. For the practitioners of the Solitary Realizer Vehicle, the arising of clarity on the selflessness of apprehended phenomena, etc., is the realization of the path.
Chinese
除了领悟的差别稍微小一点之外，其余的都和声闻乘相同。关于是否存在引导自宗的论藏等，有各种不同的说法。说没有，是指就我们导师本身的教法而言；说有，是指就总体的教法而言。第二，宣说波罗蜜多道和果。其中，真正的波罗蜜多乘就是这个大乘。 导师英雄在《赞百五十颂》中说：“对于犀牛角般的（独觉）来说，甚至没有波罗蜜多的名称。世尊唯一到达彼岸，安住于六度的总集之中。”因此这样说。然而，小乘也算是与波罗蜜多乘的方向一致，或者说是近似的支分，这是可以理解的。这方面有三点：宣说波罗蜜多乘的论藏，它比小乘更殊胜的方式，以及宣说真正的波罗蜜多道和果。第一点是：一般来说，佛陀的教言有十二部经，这十二部经是：在《八千颂释·心要之最》中说：“经部、应颂、记别宣说，偈颂、自说、缘起支，譬喻、如是语，本生极广，希有决定义。”其中，极广之部是大乘不共的经部，其余的也有各自相应的大乘，但大多是共同的。经部等十二部经，只是少量且近似的支分，而对于极广之部来说，则是无边无际的。第二，比小乘殊胜的方式是：在《经庄严论》中说：“所缘广大性，以及二障皆清净，智慧精进与发起，善巧方便之所成，真实成就极伟大，佛陀事业极伟大，以具七大之因故，是故名为大乘也。”因为具备七种伟大，所以在道和果的方面显得殊胜，而且极广的论藏也比小乘的论藏显得殊胜。
English
Apart from a slight difference in realization, the rest are the same as the Shravaka Vehicle. Regarding whether there are collections of scriptures that guide one's own tradition, there are various different statements. Saying there are none refers to the teachings of our own teacher; saying there are refers to the teachings in general. Second, explaining the path and fruit of the Paramita. Among them, the actual Paramita Vehicle is this Mahayana itself. The teacher Hero says in the "Praise of One Hundred and Fifty": "For those like rhinoceros horns (Pratyekabuddhas), there is not even the name of Paramita. The Bhagavan alone has reached the other shore, abiding in the totality of the six perfections." Therefore, it is said. However, it is understood that the Lesser Vehicles are also in accordance with the direction of the Paramita Vehicle, or are merely approximate branches. There are three aspects to this: explaining the collections of scriptures of the Paramita Vehicle, the way in which it is superior to the Lesser Vehicle, and explaining the actual path and fruit of the Paramita. The first point is: In general, the Buddha's teachings have twelve categories of scriptures, and these twelve categories are: In the "Essence of the Eight Thousand Stanza Commentary," it says: "Sutra, Verse, Prophecy are proclaimed, Gatha, Self-utterance, Nidana, Avadana, Jataka is extremely extensive, Marvelous Definitive Collection." Among them, the extremely extensive section is the Sutra section that is uncommon to the Mahayana, and the rest also have their respective Mahayana aspects, but most are common. The Sutra and other twelve categories of scriptures are only a small and approximate branch, while for the extremely extensive section, it is said to be limitless. Second, the way in which it is superior to the Lesser Vehicle is: As it is said in the "Ornament of the Sutras": "The object is of great scope, and likewise, the two obscurations are purified, wisdom, diligence, and initiation, skillful means are accomplished, true accomplishment is extremely great, the Buddha's activity is extremely great, because it possesses seven greatnesses, therefore it is definitely called the Great Vehicle." Because it possesses seven greatnesses, it is superior in terms of the path and fruit, and the extremely extensive collection of scriptures is also superior to the collection of scriptures of the Lesser Vehicle.