Tibetan
གའ་བས་གར་དག་བྱེད་པ་ན་བརྟན་གཡོ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྒྲ་མཐའ་ཡས་པ་བྱུང་ཞིང༌། ཡིད་ཅན་རྣམས་ཉམས་བག་བདེ་ལ། བློ་གྲོས་རྒྱས་པས་སྙན་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་དོན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རང་བརྗོད་པར་གྱུར་ཏོ། །ལྷ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་མི་དང་ཀླུ་རྣམས་སྤྱོད་པ་ལོག་པར་འདུག་པ་ནི། ལྷ་མོ་དེ་ཡང་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཏེ་འདུག་ན། སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཉམས་ཤིང་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལྡབ་ལྡིབ་ཏུ་སྨྲའོ། །དེའི་ཚེ་དབྱངས་ཅན་མ་ཞེས་གྲགས་སོ། །འདི་བདེན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། འཚེ་བ་སྤངས་པ་རྣམས་ལ་ཆེས་འགོ །དེ་ལས་ལྡོག་པ་ལ་མི་དགྱེས་སོ། །ཞེས་ཀྱང་དེ་ནས་གྲགས་སོ། སྒྲ་དབྱངས་ལྷ་མོ་མང་པོ་སྐུ་ལས་སྤྲུལ་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་སྤྱོད་པར་བཞེད་པ་ལས། སྒྲ་དབྱངས་ལྷ་མོ་རབ་བཀྲམ་ཞིག་བྱུང་ན། སྐྱེ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་མཁས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྲོ་རྒྱུ་ལས། སྤྱི་མཐུན་ལས་ཀྱི་རྒྱུས། ལྷ་མོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྤྲོས་པའི་མཚམས་སུ། ཡིད་སྲུབས་བྱེད་པས་རྒྱུན་ལོག་སྟེ། དོན་འཇིག་རྟེན་ན་མཁས་པ་ཉུང་བ་དེས་ཡིན་ནོ་ཟེར་རོ། །འདིའི་གཏམ་རྒྱུད་མང་པོ་ལིང་ག་དང་མརྐཎྜེའི་སྔོན་རབས་ན་འདུག་སྟེ་འདིར་རྒྱ་མི་བཀྱེད་དོ། །དེ་ལ་བྲམ་ཟེའི་གཞུང་ལས། བྱེད་པ་པོ་ཉེར་བཞི་ཡོད་པ་ལས་སྨྲ་བ་ངག་གི་བྱེད་པོ་དབྱངས་ཅན་མ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལ་སཱར་སུ་ཏཱི་ཅེས་པ། སཱ་ར་ནི་མཚོ། སུ་ཏཱི་ནི་བུ་མོ་སྟེ། སུ་དང་ཏཱིའི་བར་ཏུ་ས་དང་ཨཱ་གློ་བུར་བ་བཅུག་པས། སྭཱ་སྟཱི་རུ་སོང༌། མཚོ་བྱུང་ངམ་རྒྱ་མཚོའི་བུ་མོའོ། །སྭ་ར་ སྭསྟཱི། དབྱངས་ཅན་མ་ནི། སྭརཿདབྱངས། བ་ཏཱི་ལྡན་པ་མོའི་དོན་ཡིན། ཚེག་དྲག་ས྄་རུ་སོང་དྲངས། སྭ་ར་སྭ་ཏཱིའམ། སཀ྄་སྦྱར་བས། སྭ་ར་སྭ་སྟཱི། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞུང་འདི་གསུང་བ་པོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་དེའོ། སྒྲའི་ལོ་རྒྱུས་སྤྱི་ནི་གཞན་དུ་འཆད་ལ། མདོ་གཞུང་འདི་ཇི་ལྟར་བྱུང་ཚུལ་ནི། ད་ལྟ་ཕལ་པའི་སྐད་དུ། མ་ར་ཧ་ཊ་ཟེར། འཕགས་ཡུལ་ལྷོ་ཕྱོགས་མ་ཧཱ་རཥྟ་སྟེ། ཡུལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་ཁམས་ན། བྲམ་ཟེ་གཙང་མའི་རིགས་སུ་འཁྲུངས་ཤིང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་དཔལ་དང་ལྡན་པ། ཕྱི་ནང་གི་གཞུང་ལུགས་མཐའ་དག་ཁོང་དུ་ཆུད་པ། སྒྲ་རིག་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ། འཕགས་མ་དབྱངས་ཅན་མ་མཆོད་ཅིང་སྒྲུབ་པ་ལ་རྟག་ཏུ་བརྩོན་པ་ཞིག་ཡོད་དོ། །མཚན་ནི་ཨ་ནུ་བྷཱུ་ཏི་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཡུལ་དབུས་སུ་འོངས་པ། ཝ་ར་ཎ་སི་དང་ཉེ་བ་རཽདཱསི་ཞེས་བྱ་བའི་གྲོང་གི་ག
Chinese
当以歌舞供养时，从一切动静事物中，发出无量悦耳之声。有情众生感到舒适安宁，智慧增长，美妙的乐音自然地表达着无数的意义。诸如天神、夜叉、人类和龙等行为不正之时，如果那位女神也背离，那么所有的声音都会消失，所有的人都会语无伦次。那时，她被称为妙音天女。她最偏爱真实、戒律和不害。她不喜欢与此相反的行为。这也是从那时起流传下来的说法。许多妙音天女从她的身体化现出来，为了利益众生而行事。如果出现一位极其杰出的妙音天女，所有众生都会变成智者。然而，由于共同业力的缘故，在八十四万天女显现之际，由于心意的扰乱，传承中断，因此世间的智者才如此稀少。据说这是原因。关于她的故事，在林伽和摩根德耶的古代传说中有很多，但在这里不再赘述。此外，在婆罗门教的经典中，在二十四位造物主中，妙音天女被认为是语言的创造者。她也被称为萨拉斯瓦蒂（梵文，天城体：सस्वती，梵文罗马拟音：sarasvatī，汉语字面意思：水之女神）。萨拉（梵文，天城体：सर，梵文罗马拟音：sara，汉语字面意思：湖泊）是湖泊，苏蒂（梵文，天城体：सुती，梵文罗马拟音：sutī，汉语字面意思：女儿）是女儿。在“苏（梵文，天城体：सु，梵文罗马拟音：su，汉语字面意思：好）”和“蒂（梵文，天城体：ती，梵文罗马拟音：tī，汉语字面意思：河岸）”之间插入“萨（梵文，天城体：स，梵文罗马拟音：sa，汉语字面意思：本质）”和“阿（梵文，天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：来）”这两个突兀的字母，就变成了斯瓦斯蒂（梵文，天城体：स्वस्ति，梵文罗马拟音：svasti，汉语字面意思：吉祥）。意为湖泊所生或海洋之女。斯瓦拉（梵文，天城体：स्वर，梵文罗马拟音：svara，汉语字面意思：声音） 斯瓦斯蒂（梵文，天城体：स्वस्ति，梵文罗马拟音：svasti，汉语字面意思：吉祥）。妙音天女是，斯瓦拉（梵文，天城体：स्वर，梵文罗马拟音：svara，汉语字面意思：声音）：声音，瓦蒂（梵文，天城体：वती，梵文罗马拟音：vatī，汉语字面意思：具有）是具有的意思，是阴性的意思。重音符号变成了“斯（梵文，天城体：स्，梵文罗马拟音：s，汉语字面意思：有）”。斯瓦拉·斯瓦蒂（梵文，天城体：स्वरस्वती，梵文罗马拟音：svarasvatī，汉语字面意思：声音之女神），或者加上“萨克（梵文，天城体：सक्，梵文罗马拟音：sak，汉语字面意思：力量）”，就成了斯瓦拉·斯瓦斯蒂（梵文，天城体：स्वरस्वस्ति，梵文罗马拟音：svarasvasti，汉语字面意思：声音吉祥）。因此，这部经典的讲述者就是薄伽梵母。关于声音的总体历史将在别处讲述。这部经文是如何出现的呢？现在在通俗的语言中被称为马拉哈塔。在圣地南方的摩诃拉施特拉，也就是被称为大地区的地方，有一位婆罗门，出生于纯洁的种姓，拥有梵行的荣耀，精通内外一切经典，精通声音的海洋，经常崇拜和修行圣母妙音天女。他的名字叫阿努布提。在另一个时期，他来到了中部地区，靠近瓦拉纳西的劳达斯村的
English
When dancing and singing are performed, countless pleasing sounds arise from all moving and unmoving things. Sentient beings feel comfortable and at ease, their wisdom increases, and beautiful melodies naturally express countless meanings. When gods, yakshas, humans, and nagas behave improperly, if that goddess also turns away, then all sounds will disappear, and all people will speak incoherently. At that time, she is known as Saraswati. She greatly favors truth, discipline, and non-harm. She does not like actions contrary to these. This is also a saying that has been passed down since then. Many Saraswati goddesses emanate from her body, intending to benefit sentient beings. If an extremely outstanding Saraswati goddess were to appear, all beings would become wise. However, due to the cause of shared karma, at the time of the manifestation of eighty-four thousand goddesses, the lineage is interrupted due to mental disturbances, and that is why there are so few wise people in the world. It is said that this is the reason. There are many stories about her in the ancient legends of Linga and Markandeya, but they will not be elaborated on here. Furthermore, in the Brahmanical scriptures, among the twenty-four creators, Saraswati is considered the creator of speech. She is also called Saraswati (Sanskrit, Devanagari: सस्वती, Sanskrit Roman transliteration: sarasvatī, Chinese literal meaning: Goddess of Water). Sara (Sanskrit, Devanagari: सर, Sanskrit Roman transliteration: sara, Chinese literal meaning: lake) is a lake, and Suti (Sanskrit, Devanagari: सुती, Sanskrit Roman transliteration: sutī, Chinese literal meaning: daughter) is a daughter. By inserting "Sa (Sanskrit, Devanagari: स, Sanskrit Roman transliteration: sa, Chinese literal meaning: essence)" and "A (Sanskrit, Devanagari: आ, Sanskrit Roman transliteration: ā, Chinese literal meaning: come)" abruptly between "Su (Sanskrit, Devanagari: सु, Sanskrit Roman transliteration: su, Chinese literal meaning: good)" and "Ti (Sanskrit, Devanagari: ती, Sanskrit Roman transliteration: tī, Chinese literal meaning: riverbank)," it becomes Svasti (Sanskrit, Devanagari: स्वस्ति, Sanskrit Roman transliteration: svasti, Chinese literal meaning: auspicious). It means born from a lake or daughter of the ocean. Svara (Sanskrit, Devanagari: स्वर, Sanskrit Roman transliteration: svara, Chinese literal meaning: sound) Svasti (Sanskrit, Devanagari: स्वस्ति, Sanskrit Roman transliteration: svasti, Chinese literal meaning: auspicious). Saraswati is, Svara (Sanskrit, Devanagari: स्वर, Sanskrit Roman transliteration: svara, Chinese literal meaning: sound): sound, Vati (Sanskrit, Devanagari: वती, Sanskrit Roman transliteration: vatī, Chinese literal meaning: having) means having, which is the feminine meaning. The accent mark becomes "S (Sanskrit, Devanagari: स्, Sanskrit Roman transliteration: s, Chinese literal meaning: having)." Svara Saraswati (Sanskrit, Devanagari: स्वरस्वती, Sanskrit Roman transliteration: svarasvatī, Chinese literal meaning: Goddess of Sound), or adding "Sak (Sanskrit, Devanagari: सक्, Sanskrit Roman transliteration: sak, Chinese literal meaning: power)," it becomes Svara Svasti (Sanskrit, Devanagari: स्वरस्वस्ति, Sanskrit Roman transliteration: svarasvasti, Chinese literal meaning: Auspicious Sound). Therefore, the speaker of this scripture is the Bhagavan Mother. The general history of sound will be discussed elsewhere. How did this sutra come about? Now it is called Marahata in common language. In the southern part of the sacred land, in Maharashtra, which is called the great region, there was a Brahmin, born into a pure caste, possessing the glory of celibacy, proficient in all internal and external scriptures, mastering the ocean of sound, and constantly worshiping and practicing the sacred mother Saraswati. His name was Anubhuti. At another time, he came to the central region, to the village of Raudasi near Varanasi.