Tibetan
པར་བྱ་ཞིང༌། ཐུན་མཚམས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས། ཐུན་མཚམས་སྤྱོད་ལམ་ཅི་བྱེད་ཀྱང༌། སྣང་བ་ཅི་ཤར་དེ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བར་ཐག་བཅད་པའི་འདུན་པ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བསྐྱང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་ལ། སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བྱམས་སྙིང་རྗེ་སྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་སྐྱེ་བླ་བ་ལ་སྒོམ་པ་ནི། དྲིན་ཆེ་ཞིང་ཉེ་བའི་ཕ་མ་མཛའ་བཤེས་སོགས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བ་ངན་སོང་གསུམ་དང༌། གཞན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བའི་མི་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྡིག་པ་ཆེ་བ་ཚེ་འདིར་དཔལ་འབྱོར་དབང་ཐང་སོགས་ཡོད་སྲིད་ཀྱང༌། སྡིག་པ་རྔམ་པོ་བྱས་པས་ཤི་མ་ཐག་དམྱལ་བར་སྐྱེ་ངེས་རྣམས་ལ་ཐོག་མར་བསྒོམ། དེ་ནས་སྐྱེ་དཀའ་བ་གནོད་བྱེད་དགྲ་དང་གདོན་རྣམས་ལ་བསྒོམ། དེ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒོམ། དེ་ཡང་དང་པོར་རང་གི་ཚེ་འདི་དང་དངོས་ཀྱི་མས་ཇི་ལྟར་ཕན་གདགས་པ་བསམ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕ་མར་མ་གྱུར་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཕན་འདོགས་པ་ཤ་སྟག་ཡིན། དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་གཅིག་ཁོ་ན་མ་ཡིན་གྱི། སྐྱེ་བ་གྲངས་མེད་པའི་ཕ་མ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས། འདི་རྣམས་བདེ་བ་དང་སྐྱིད་པ་ཞིག་བྱ་དགོས། ད་ལྟ་མི་འདོད་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བར་མ་ཟད། སྡུག་ བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་རྔམ་པོ་ཆེ་ལ་འཇུག་པ་འདི་རྣམས་སྙིང་རེ་རྗེ། བདག་གི་ཕ་མ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་འདི་ཀུན་ཅི་ཙུག་རང་བྱ། ཞེས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ལ་མི་བཟོད་པའི་སེམས་གང་དྲག་ཅི་དྲག་གི་ཚུལ་དུ་བྱའོ།། །།གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ནི། གཏོང་ལེན་གཉིས་པོ་སྤེལ་མར་སྦྱངས། །དེ་ཉིད་རླུང་ལ་སྐྱོན་ཏེ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་སྟེ། སྙིང་རྗེའོ་ཟེར་ནས་བཞག་པས་མི་ཕན། འདི་དག་གི་སྡིག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བདག་གིས་བླངས། བདག་གི་བདེ་བ་དང་དགེ་བ་འདི་རྣམས་ལ་སྦྱིན་སྙམ་པ་བྱས་ལ། དབུགས་ནང་དུ་རྔུབ་པ་དང་བསྟུན་ནས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡིག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བདག་ལ་སྨིན། དབུགས་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དང་བསྟུན་ནས་བདག་གི་བདེ་དགེ་ཅི་ཡོད་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རེ་རེ་བྱུང་བར་བསམ། དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་དགའ་བ་ཡང་བསྒོམ་སྟེ་དམིགས་སྐོར་གཅིག །ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནས་རླུང་ནང་དུ་རྔུབ་པ་དང་བསྟུན། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡིག་སྡུག་ཐམས་ཅད་ཀོ་བ་སྐྱི་གྲིས་བཞར་བ་བཞིན་དུ་ནག་འུབ་ཀྱིས་བྱུང་སྣ་སྒོ་ནས་ཞུགས་ཏེ་རང་གི
Chinese
应当如此行持，于行住坐卧之间，视一切如幻化之士夫。如是说。故于行住坐卧之间，无论显现何种景象，皆应断定其为如幻而显现，并恒常修持此念。二者，于世俗菩提心，分前行、正行、后行三者。初者，乃修慈悲心。其中，初于易生起之处修者，乃于恩重情深的父母、亲友等，以及痛苦深重的三恶道众生，复次于感受种种痛苦之人类等，复次于罪业深重，虽于此世拥有财富权势等，然因造作猛烈罪业，死后必堕地狱者，首先修之。继而于难生起之处修者，乃于损害我等之怨敌及魔障等修之。继而于一切有情众生修之。其中，首先思维自己此生及亲生母亲如何饶益于我。如是，一切有情无一不曾为我之父母，故彼等亦皆如是饶益于我。且非仅一生，乃为无数生世之父母，故当令此等众生获得安乐。如今彼等不欲而感受种种痛苦，不仅如此，且正趋入猛烈之痛苦之因，此等众生实可怜悯。我之父母所感受之痛苦，当如何救度？如是，当以对有情众生所受之痛苦无法忍受之心，尽力而为。二者，正行者：于施受二者交替修持。彼即以风而行持。如是说。如前一般修持慈爱与悲心，若仅言悲悯而止，则无益处。当思：此等众生之罪业与痛苦，我当承受；我之安乐与善根，当布施于彼等。于吸气之时，思维彼等一切罪业与痛苦皆成熟于我身。于呼气之时，思维我之所有安乐与善根，皆令一切有情众生一一获得。于如是生起之时，亦当修持欢喜心，此为一圈修法。复次，如前一般，于吸气之时，思维彼等一切罪业痛苦，如以刮刀刮皮革一般，以黑暗之相自鼻孔进入自身。
English
One should act in this way, and in between sessions, regard everything as an illusory person. It is said. Therefore, in between sessions, whatever actions one takes, whatever appearances arise, one should determine that they appear like illusions without any inherent existence, and continuously cultivate this intention. Secondly, in relative Bodhicitta, there are three parts: preliminary, main practice, and concluding practice. The first is to meditate on loving-kindness and compassion. Among them, the first is to meditate on those who are easy to generate: one's kind and close parents, friends, etc., as well as the three lower realms who suffer greatly, and also humans who experience various sufferings, and those who have great sins, although they may have wealth and power in this life, etc., but because they have committed terrible sins, they will definitely be born in hell immediately after death, meditate on them first. Then, meditate on those who are difficult to generate: enemies and demons who harm us. Then, meditate on all sentient beings. Among them, first think about how your own life and your real mother have benefited you. Likewise, since there is not a single sentient being who has not been your parent, all of them have benefited you in the same way. Moreover, it is not just one lifetime, but countless lifetimes of parents, so you must make these beings happy and joyful. Now they are experiencing various sufferings against their will, and not only that, but they are also entering into the cause of terrible suffering, these beings are truly pitiful. How can I save my parents from the suffering they are experiencing? In this way, one should act with an unbearable heart for the suffering of sentient beings, doing whatever one can. Secondly, the main practice is to practice giving and taking alternately. That is, it is done with the breath. It is said. Meditate on loving-kindness and compassion as before, but it is useless to just say compassion and stop there. Think: I will take on the sins and sufferings of these beings; I will give my happiness and merit to them. While inhaling, think that all their sins and sufferings ripen on me. While exhaling, think that all my happiness and virtue are given to each and every sentient being. When this arises, also cultivate joy, this is one round of practice. Again, as before, while inhaling, think that all their sins and sufferings, like scraping leather with a knife, come in a dark mass from the nostrils and enter your own body.
Tibetan
་སྙིང་གར། ཐིམ་དབུགས་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ན། རང་གི་བདེ་བ་དང་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཟླ་བ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པས་སྣ་སྒོ་ནས་དཀར་ལམ་གྱིས་སོང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕོག དེ་རྣམས་དེ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བསམ། དེ་ལ་དགའ་བ་ཡང་བསྒོམ། དེ་ལྟར་དབུགས་ཕྱིར་འགྲོ་ནང་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱང་བར་བྱའོ།། །།གསུམ་པ་རྗེས་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ལ། ཡུལ་གསུམ་དུས་གསུམ་དགེ་རྩ་གསུམ། །སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་ཚིག་གིས་སྦྱངས། །ལེན་པའི་ཐོག་མ་རང་ནས་བརྩམས། །ཞེས་གསུངས་པས། ཡུལ་དགའ་བ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་ཞེན་ཆགས། གནོད་པ་བྱེད་པ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ལ་སྡང་སེམས། བར་མ་ལ་ཅི་ཡང་མི་གསལ་བའི་རྨོངས་བའི་སེམས་རྣམས་འབྱུང་བས། དེ་དག་ནམ་བྱུང་ཙ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དུག་གསུམ་ཐམས་ ཅད། བདག་གི་འདི་ལ་འདུས་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གོབ་བདག་གི་འདིས་ཆོད་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམ་པས། དུག་གསུམ་དགེ་རྩར་འགྱུར་བའོ། །དུས་ཐམས་ཅད་དུ། བདག་ལ་དེ་དག་སྡིག་སྨིན་ཞིང༌། །བདག་དགེ་མ་ལུས་དེར་སྨིན་ཤོག །ཅེས་པ་དང༌། ཁེ་དང་རྒྱལ་ཁ་ཐམས་ཅད་ཇོ་བོ་སེམས་ཅན་པ་རྣམས་ལ་འབུལ་ལོ། །གྱོང་དང་བུབ་ཁ་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་བླང་བར་བགྱིའོ། །ཞེས་ཡང་ཡང་བརྗོད་ཅིང་ཡིད་ལ་བསམ། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལེན་པའི་སྔོན་དུ། རང་ལ་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ད་ལྟ་སྨིན་པར་བསམ་མོ།། །།གསུམ་པ་རྐྱེན་ངན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བ་ནི། སྣོད་བཅུད་སྡིག་པས་གང་བའི་ཚེ། །རྐྱེན་ངན་བྱང་ཆུབ་ལམ་དུ་བསྒྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྐྱེན་ངན་ཐོག་ཏུ་བབ་པའི་ཚེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་བསྒྱུར་དགོས་པ་ཡིན་པས། དེ་ཡང་ད་ལྟ་ནས་སྦྱངས་དགོས་ཏེ། དེ་ལ་གསུམ། ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། དོན་དམ་བྱང་སེམས་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། སྦྱོང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ལེ་ལན་ཐམས་ཅད་གཅིག་ལ་གདའ། །ཀུན་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བར་སྒོམས། །ཞེས་པས་རང་ལ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པ་དང༌། ལུས་ལ་ན་ཚ་སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ། རང་ཕྱོགས་གྱི་སྡེ་གྲོང་ཞིག་ཉམས། གྲོགས་ཀྱིས་བསླུས་པ་མི་འདོད་པ་ཅི་བྱུང་ན་ཡང། འདི་ལྟར་གནོད་པ་བྱས་སྙམ་པའི་འཁོན་འཛིན་དང༌། གཞན་ལ་འདིས་ལན་ཞེས་མི་བསམ་པར། རང་ལ་བསམ་སྟེ་བདག་གཅེས་འཛིན་འདིས་ལས་ངན་བསགས་པས་ལན་པ་ཡིན། རང་སྡུག་རང་གིས་ཉོས་པ་ཡིན། ད་བདག་གཅེས་འཛིན་
Chinese
于心间。 气息呼出时，观想自身的所有安乐和善根，都以月亮般的形态，从鼻孔中以白色的光芒发出。 触及所有众生。 观想他们当下就获得成佛。 对此也修习欢喜。 像这样，对所有气息的呼出和吸入都加以修习。 第三，后座间的修习： “处所三、时三、善根三， 行住坐卧皆以语调伏， 取受之初从自身始。” 如是说，对于可喜和适意的处所生起贪执， 对于加害和不适意的处所生起嗔恨， 对于中等处所生起不明不显的愚痴之心。 那些何时生起之际，观想所有众生的烦恼三毒全部， 都汇聚到我的这个身上来吧！ 愿他们远离烦恼。 愿他们的烦恼之债被我的这个所偿还。 如此思索，三毒就转为善根了。 在所有时间里， “愿我之恶业成熟于彼等， 愿我所有善业成熟于此。” 并且，将所有利益和胜利都献给觉沃有情众生们。 所有亏损和失败都由我来承担。 这样反复念诵并于心中思索。 在取受他人痛苦之前，观想自己来世将要感受的所有痛苦，都在现在成熟吧。 第三，将恶缘转为菩提道： “器情充满罪恶时， 恶缘转为菩提道。” 如是说，当恶缘降临时，必须将其转为菩提道。 因此，也必须从现在开始修习。 其中的三种是： 依靠世俗菩提心， 依靠胜义菩提心， 依靠特殊的修习。 第一种是： “一切罪责皆归一， 观想于众皆具恩。” 如是，当他人对自己造成损害，身体上生起疾病，心中生起痛苦，自己一方的部落村庄衰败，被朋友欺骗等，无论发生什么不悦意的事情，都不要想“这个人这样损害了我”而心怀怨恨，也不要想“我要这样报复他”，而要反思自己，都是因为我执才造作了恶业，自己的痛苦是自己招致的。 现在我执
English
In the heart. When exhaling, visualize all your happiness and virtues in the form of a moon, emitting white light from your nostrils. It touches all sentient beings. Think that they will attain Buddhahood immediately. Also cultivate joy in this. In this way, practice with all exhalations and inhalations. Third, the practice in between sessions: "Three places, three times, three roots of virtue, Subdue all conduct with words, The beginning of taking starts from oneself." As it is said, attachment arises for pleasant and agreeable places, hatred arises for harmful and disagreeable places, and for intermediate places, a mind of ignorance arises that is neither clear nor manifest. When those arise, think that all the afflictions and three poisons of all sentient beings will gather into this body of mine! May they be free from afflictions. May the debt of their afflictions be paid off by this body of mine. By thinking in this way, the three poisons are transformed into roots of virtue. At all times, "May my evil deeds ripen on them, May all my virtues ripen here." And, offer all benefits and victories to the Lord sentient beings. May I take all losses and failures upon myself. Recite this repeatedly and contemplate it in your mind. Before taking on the suffering of others, think that all the suffering that you will experience in future lives will ripen now. Third, transforming adverse conditions into the path of enlightenment: "When the vessel and its contents are filled with sin, Transform adverse conditions into the path of enlightenment." As it is said, when adverse conditions befall you, you must transform them into the path of enlightenment. Therefore, you must also practice from now on. There are three of these: Relying on relative Bodhicitta, Relying on ultimate Bodhicitta, Relying on special practice. The first is: "All blame lies with one, Contemplate that all are kind." Thus, when others harm you, when illness arises in your body, when suffering arises in your mind, when your own side's tribe or village declines, when you are deceived by friends, whatever unpleasant things happen, do not harbor resentment thinking, "This person harmed me in this way," and do not think, "I will retaliate against him in this way," but reflect on yourself, it is because of self-cherishing that I have accumulated evil deeds, my own suffering is brought about by myself. Now self-cherishing