Tibetan
དུལ་བྱ་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་འབའ་ཞིག་ལ་གསུངས་པར་སྣང་བས་ངེས་དོན་དང༌། ཐ་མ་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་ཞུགས་པའི་བསམ་པ་ཐ་དད་པ་མང་པོ་འདུལ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པས་དྲང་དོན་ཡིན་པར་ཡང་གྲུབ་ལ། རིགས་པས་ཀྱང་འཐད་དེ་དཔེར་ན་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པས་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་ནུས་ན། རིགས་པ་དེས་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་ནུས་ཏེ། བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་མར་མ་གྲུབ་པ་སོགས་དཔྱད་པ་ཐམས་ཅད་མཚུངས་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བདེན་མེད་དུ་གྲུབ་ལ། གཞན་ཡང་རྣམ་རྫུན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་དེ་དབུ་མ་ཡིན་ན། སེམས་ཙམ་པའི་མདོ་སྡེ་དང་བསྟན་བཅོས་མེད་པར་འགྱུར་བ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོད་གསུང་ངོ༌། །གཞན་སྟོང་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི། འཁོར་ལོ་རིམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་ཡང་དུས་ཐོག་མཐའ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་མདོ་ཕལ་པོ་ཆེའི་ལེའུ་ཤས་ཆེ་བ་ཞིག་བདེན་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་མ་བསྐོར་བའི་སྔོན་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་སངས་རྒྱས་མ་ཐག་ཏུ་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་དབང་སྒྱུར་གྱི་གནས་སུ་གསུངས་པ་ཡང་ཡོད་ལ། མདོ་སྡེ་མྱང་འདས་ལྟ་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཁར་གསུངས་པ་ཡང་ཡོད། དེ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་མདོ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་ལོ་དང་པོའི་མདོ་ལ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཁར་གསུངས་པ་ཡང་ཡོད་པས་སོ། །དེས་ན་འདི་ནི་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་གོ་རིམ་མམ། གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་གསུམ་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པ་ཐ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ངེས་དོན་དུ་གྲུབ་སྟེ། བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་མཐར་ཐུག་དྲང་དོན་ཡིན་པ་མི་རུང་ཞིང༌། གདུལ་བྱ་ངེས་དོན་ལ་ཁྲིད་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་སླར་ཡང་དྲང་དོན་ལ་ཁྲིད་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། འཁོར་ལོ་བར་པ་ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐེག་པའི་རིམ་པ་མང་པོ་ལ། བློ་མ་སྦྱངས་པའི་གང་ཟག་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་གསུངས་པས་མཐར་ཐུག་གི་ངེས་དོན་མ་ཡིན་ཞིང༌། འཁོར་ལོ་ཐ་མ་གསུངས་པའི་ཡུལ་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ལ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ། ལ་ལ་རང་རྒྱལ་ལ་ཞུགས་པ། ལ་ལ་ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་པ། ལ་ལ་དབང་པོ་རྣོ། ལ་ལ་དབང་པོ་རྟུལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་བདག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་མི་འགྲིག་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་བ་ཐེག་ཆེན་ལ་གསར་དུ་འཇུག་པའི་སྐབས་ཟག་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་འདི་ཡོད་པར་གསུང་ན་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་འབྱུང་བའི་གནས་སྲི
Chinese
所化唯说大乘种姓故为真实义，末后为调伏趣入各种乘之众多不同想法者而宣说故，亦成立为不了义。以理亦应理，譬如若以一异离之理能成立瓶等为无实，则彼理亦能成立无二之智慧为无实，以于真实之不成一与多等一切观察皆同等运用之故，成立为无实。又若唯识之宗派是中观，则有心识派之经部与论典皆将不存等过失。如是宣说。他空宗说者谓：此三转法轮亦非是时之先后，末后法轮之经，如《华严经》之多数品，亦有未转四谛法轮之前，于金刚座（菩提伽耶）成佛后随即于天王增上生处宣说者。如《涅槃经》等，亦有于入灭时宣说者。 如是，《无常经》等，亦有于初转法轮之经中，有于入灭时宣说者。故此乃所说义之次第，或所化之调伏相续之次第三者，以是故，此等次第是末后之故，末后法轮成立为真实义，以所说义之究竟不容为不了义，且所化已引导至真实义之后，不容再引导至不了义之故。又说中转法轮趣入大乘，然于大乘之乘之次第众多，为未修心之士夫，根器非极成熟者所说故，非为究竟之真实义。末后法轮所说之境，谓趣入各种乘者，此非谓：有者趣入声闻乘，有者趣入独觉乘，有者趣入大乘，有者根器利，有者根器钝之义。若如是，则不应执著为我，如是说亦不应理，以声闻乘者于新趣入大乘之时，若说此无漏之界存在，则成生起我见之因缘故。
English
It appears that it is definitive because it is only spoken to those who are to be tamed and who belong to the Mahayana lineage. It is also established as provisional because it is taught to tame the many different thoughts of those who have entered various vehicles. It is also reasonable, for example, if the reasoning of being separate from one and many can establish that something like a vase is unreal, then that reasoning can also establish that non-dual wisdom is unreal, because all investigations such as not being established as one and many of truth are applied equally, so it is established as unreal. Furthermore, if the tenet of mere appearance is Madhyamaka, then there would be faults such as the sutras and treatises of the Mind-Only school ceasing to exist. Thus it is said. Those who speak of other-emptiness say that these three turnings of the wheel are not the beginning and the end of time. There are also those who say that a large part of the sutra of the last wheel, such as the chapter of the Avatamsaka Sutra, was spoken at the Vajrasana (Bodh Gaya) immediately after attaining Buddhahood in the place of the king of the gods before the wheel of the four truths was turned. There are also those who say that the Nirvana Sutra, etc., was spoken at the time of entering Nirvana. Similarly, there are those who say that the Sutra of Impermanence, etc., was spoken at the time of entering Nirvana in the first turning of the wheel. Therefore, this is the order of the meaning of what is said, or the three orders of how to tame the continuum of those to be tamed. Therefore, since these orders are the last, the last wheel is established as definitive, because the ultimate meaning of what is said cannot be provisional, and after those to be tamed have been led to the definitive meaning, it is not permissible to lead them back to the provisional meaning. It is also said that the middle turning of the wheel enters the Mahayana, but it is not the ultimate definitive meaning because it is spoken to those who have not trained their minds and whose faculties are not very mature in the many orders of the Mahayana vehicle. The object of the last wheel spoken is said to be those who have entered various vehicles. This does not mean that some have entered the Hearer vehicle, some have entered the Solitary Realizer vehicle, some have entered the Mahayana, some have sharp faculties, and some have dull faculties. If it is like that, then it is not permissible to grasp at self. It is also unreasonable to say that, because when Hearers newly enter the Mahayana, if it is said that this uncontaminated realm exists, it becomes the cause of arising self-view.
Tibetan
ད་པ་དང༌། དེ་ལྟར་ཡོད་པས་རེ་ཞིག་ཟབ་མོའི་དོན་དེ་མ་བསྟན་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་གསུངས་པར་བཤད་པས། འཁོར་ལོ་བར་པས་བློ་སྦྱངས་ཟིན་པའི་གང་ཟག་ལ་ལམ་འདི་སྟོན་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔར་ཐེག་ཆེན་ལ་མ་ཞུགས་པ་དང༌། འཁོར་ལོ་བར་པས་རྒྱུད་སྦྱངས་པ་གཉིས་འགལ་བས་སོ། །དེས་ན་ཐེག་པ་མཐའ་དག་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་དོན་ཐེག་པ་མཐའ་དག་ལ་ཞུགས་པས་རྒྱུད་སྦྱངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་དབང་རྣོན་གདུལ་བྱ་ཤིན་ཏུ་སྨིན་པ་རྣམས་ལ་གསུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་ངེས་དོན་དུ་གྲུབ་ལ། ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་རང་སྟོང་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་དེ་ལྟར་ན། འཁོར་ལོ་དང་པོ་དང་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་གཉིས་མཐུན་པ་ཤས་ཆེ་དགོས་པ་ལས་འདིར་ནི་དེ་ལྟར་མེད་པར་འཁོར་ལོ་བར་པ་དང་པོ་དང་མཐུན་ཤས་ཆེ་ཞིང༌། འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ཐེག་དམན་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་མཐར་ཐུག་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་སྟེ། འཁོར་ལོ་དང་པོ་གཉིས་ཆར་དུ་སྣང་བ་སེམས་སུ་མ་གསུངས་པ་དང༌། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་མ་བཤད་པ་དང༌། ཆོས་ལྔ་དང་རང་བཞིན་གསུམ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཀྱང་དང་པོ་ནས་གཏན་ནས་མ་བཤད་ཅིང༌། བར་པ་ནས་ཀྱང་རྒྱས་པར་མ་བྱུང་བ་དང༌། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལྟ་བུ་འཁོར་ལོ་དེ་གཉིས་ཆར་ནས་མ་བཤད་ཅིང་ཉན་ཐོས་རྣམས་དེ་ལྟ་བུ་གཏན་ནས་མེད་པར་འདོད་ལ། དབུ་མ་རང་སྟོང་པ་རྣམས་ཀྱང་སྐབས་འདིར་ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་དང་མཐུན་པར་ཁས་བླངས་པའི། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་འདོད་མི་འདོད་ཙམ་མ་གཏོགས་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཁྱད་ཆེན་པོ་མ་ཞུགས་ཤིང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལྟར་ན། ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་དང་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་ཙམ་མ་གཏོགས། ཐེག་པ་གསུམ་བསྒོམ་བྱའི་ལམ་གཅིག་པར་འདོད་པ་སོགས་ཕལ་ཆེར་མཐུན་ཞིང༌། དེས་ན་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་མ་གཏོགས། ལྟ་བའི་སྒོ་ནས་ཉན་ཐོས་དང་ཐེག་ཆེན་ཡང་ཉམས་ལེན་གཅིག་པར་དོན་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ནི་འཁོར་ལོ་དང་པོ་དང་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་ཆེ་སྟེ། སྣང་བ་སེམས་སུ་གསུངས་ པ་དང༌། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དང་ཆོས་ལྔ་རང་བཞིན་གསུམ་སོགས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱི་དོན་འདིར་གཏན་ནས་མེད་པར་གསུངས་ཤིང༌། ཉན་ཐོས་རྣམས་གཏན་ནས་མི་འདོད་པའི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་གསུངས་ལ། ཉན་རང་དང་ཐེག་ཆེན
Chinese
再者，既然如此，暫且不宣說甚深之義，而是宣說一切法皆無自性。因此，中轉法輪是為已調伏自心者宣說此道，因為先前未入大乘，以及中轉法輪已調伏自心二者相違。因此，真正進入一切乘之意，是因進入一切乘而調伏自心。菩薩根器利，是為極成熟之所化而宣說，因此，此乃了義。又，另一方面，就自空宗而言，初轉法輪與末轉法輪二者應極為相符，然於此則非如此，而是中轉法輪與初轉法輪極為相符，末轉法輪與小乘極為相違，因此，此乃究竟。如是者，乃現量成立，於初轉法輪二者皆未宣說顯現為心，未說八識，亦未從一開始便宣說五法與三自性等之建立，中轉法輪亦未廣說，如是能所二空之智慧，於彼二法輪皆未宣說，聲聞眾認為如是者全無。自空宗之中觀師亦於此時承許與聲聞二部相符，除了是否認為一切法皆無自性之外，宗派上並無太大差異。如認為通達一切法皆無自性，乃大小乘一切宗義皆有，則除了聲聞二部與通達無自性之見解的差別之外，三乘修習之道大體相同。因此，除了行持上的差別之外，就見解而言，聲聞與大乘實際上已承許為同一修持。末轉法輪與初轉法輪極為不同，宣說顯現為心，廣說八識、五法、三自性等，此處宣說聲聞眾認為有的外境全無，聲聞眾全不認同的無二智慧則宣說為真實成立，聲聞、緣覺與大乘。
English
Furthermore, since it is so, without explaining the profound meaning for the time being, it is said that all dharmas are taught to be without inherent existence. Therefore, the intermediate turning of the wheel is to teach this path to those who have already tamed their minds, because there is a contradiction between not having entered the Mahayana before, and having tamed the mind by the intermediate turning of the wheel. Therefore, the meaning of truly entering all vehicles is that one has tamed one's mind by entering all vehicles. Bodhisattvas with sharp faculties are taught for the sake of those who are extremely ripe for taming, therefore, this is established as definitive meaning. Also, on the other hand, according to the self-empty school, the first turning of the wheel and the final turning of the wheel should be very similar, but here it is not so, but the intermediate turning of the wheel is very similar to the first, and the final turning of the wheel is extremely contradictory to the Hinayana, therefore, this is the ultimate. That this is so is manifestly established, in both of the first two turnings of the wheel, appearance as mind is not taught, the eight consciousnesses are not taught, and the establishment of the five dharmas and three natures, etc., is not taught at all from the beginning, and it is not explained in detail from the intermediate turning either. Such wisdom of the emptiness of the two, grasper and grasped, is not taught in either of those two wheels, and the Hearers believe that there is no such thing at all. The Madhyamikas of the self-empty school also acknowledge that they agree with the two Hearer schools at this time, and apart from whether or not they believe that all dharmas are without inherent existence, there is no great difference in doctrine. If it is believed that understanding that all dharmas are without inherent existence is present in all tenets of the Great and Small Vehicles, then apart from the difference between the two Hearer schools and the view of understanding no-self-nature, the three vehicles mostly agree on the path to be meditated upon. Therefore, apart from the difference in conduct, in terms of view, Hearers and Mahayana have implicitly acknowledged the same practice. The final turning of the wheel is very different from the first turning of the wheel, it teaches appearance as mind, explains in detail the eight consciousnesses, the five dharmas, the three natures, etc., and here it teaches that the external objects that the Hearers believe to exist are completely non-existent, and the non-dual wisdom that the Hearers do not believe in at all is taught as truly established, Hearers, Solitary Realizers, and Mahayana.