Tibetan
། སྐལ་ལྡན་དང༌། ལེགས་ལྡན་ལ་སོགས་པ་དོན་སྣ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱ་དང༌། རྒྱལ་རིགས་ནག་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང༌། བཅོམ་ལྡན་དུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འབྱེད་པའི་དོན་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདས་ཞེས་པ། སྔོན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་ཐབས་སུ་བསྣན་པ་ཡིན་གྱི། ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་ལ་སྐབས་འདིར་འདས་པའི་སྒྲ་ནི་མེད་དོ། །བཤད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པ་སྟེ། རང་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ། གཞན་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ནི་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་གྱི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་ཡིན་ལ། གཤེགས་པ་ནི་རང་གིས་རྟོགས་པའམ་གཞན་རྟོགས་སུ་འཇུག་པའོ། །སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་པ་སྟེ། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་དོན་གྱི་ན། ཉོན་མོངས་པ་ བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ནི་དགྲ་སྟེ། དེ་སྤངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཅོམ་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ། མི་གཉིད་སངས་པ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་པ་མཐའ་དག་པ་སངས་ཤིང༌། པདྨ་ཁ་བྱེ་བ་ལྟར་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྣང་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་དེ་གཉིས་ནི་སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ལ། དེ་གཉིས་དང་བཤད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ནི། འགྲོ་བའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྐྱོན་མེད་པར་སྤྱོད་ནུས་པའི་ཕྱིར། སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་ཀྱི། དྲག་པོ་དང༌། ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པ་གང་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། ཐུན་མོང་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དེ་ལ་དྲང་སྲོང་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། ལྟག་འོག་འགལ་བར་སྨྲ་བ་དང༌། སྒྲ་ངན་གྱི་འཐབ་མོ་ལ་ལུང་བསྟན་པ་ཐོག་ཏུ་མ་བབས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བློ་གྲོས་རྒྱས་པ་མ་ཡིན་ལ། དགའ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཁོལ་ཞིང་སྡིག་པ་སྤྱོད་པ་དེ་དག་ལ་ནི། རང་ཉིད་ཉོན་མོངས་པའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པས། གཞན་སྐྱོབ་པའི་ནུས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། གང་ཞིག་རང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་ ཡང་དག་པར་རྟོགས་ཀྱང༌། མི་སྨྲ་བ་དེས་ནི་གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་མི་ནུས་པས། དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ཕུན་ཚོགས་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་
Chinese
具足福德和善德等，为了变成各种意义，对于仙人迦毗罗和黑种姓等，也因为被称为薄伽梵，为了与此区别，因为是超离世间者，所以“超离”。这是以前的译师菩提萨埵们作为最好的方法添加的，梵语中此处没有“超离”的声音。圆满的说法是，如来，就像自己如实证悟一样，也如实地向他人宣说，如是是如其本身如实之义，逝去是自己证悟或使他人证悟。圆满的断证是阿罗汉，就其损害善法之义而言，烦恼和习气是怨敌，以断除之方式而摧伏。圆满的智慧是正等觉，对于如实圆满了所知之轮，如人从睡眠中醒来一样，所有无知都已醒悟，如莲花开放一般，智慧的光芒在各方面都已增长。断证和智慧这二者也被称为圆满的证悟，具备这二者和圆满的说法这三者，因为能够无误地行持利益有情之事，所以是圆满的导师，这只有导师佛陀才具有，而自在天和遍入天等任何者都不具备，所以是不共的功德。其中，仙人广慧等，因为宣说前后矛盾之语，对于恶语的争斗预言没有应验，所以对于一切法并非智慧广大，而乐作者等被贪欲所控制，被痛苦所奴役并造作罪业的那些，自己已成为烦恼的奴隶，哪里还有救护他人的能力？有些如自胜者等，虽然已经如实证悟，但不说法，因此不能摄受他人，所以才说了圆满的说法。如是圆满的导师
English
For the sake of transforming into various meanings such as being endowed with fortune and virtue, and also for those such as the sage Kapila and the black race, because they are also known as Bhagavan, in order to differentiate from them, because of being transcendent of the world, hence the term "transcendent." This was added by the early translators, the Bodhisattvas, as the best method, but in Sanskrit, there is no sound of "transcendent" in this context. The perfection of speech is the Tathagata, which means that just as one has realized without error, one also teaches others without error. "Thusness" means the non-erroneous meaning of "just as it is," and "gone" means having realized oneself or causing others to realize. The perfection of abandonment is the Arhat, which, in terms of harming virtuous Dharma, means that afflictions and habitual tendencies are enemies, and they are subdued by the method of abandoning them. The perfection of wisdom is the Samyak-sambuddha, which means that the circle of knowable objects is completely perfected without error, and like a person awakened from sleep, all ignorance is awakened, and like a lotus flower opening, the light of wisdom has increased in all aspects. These two, abandonment and wisdom, are also called the perfection of accomplishment, and possessing these two and the perfection of speech, these three, because one is able to flawlessly perform the benefit of beings, therefore one is a perfect teacher. This is only possessed by the teacher, the Buddha, and not by any others such as Ishvara and Vishnu, so it is an uncommon quality. Among them, sages like Brihaspati, because they speak contradictory words and their prophecies for evil speech battles do not come true, therefore their wisdom is not vast for all Dharmas, and those like the pleasure-makers who are controlled by desire, enslaved by suffering, and commit sins, since they themselves have become slaves to afflictions, what ability do they have to protect others? Some, like the Pratyekabuddhas, although they have realized the truth, do not speak, therefore they cannot guide others, so the perfection of speech is mentioned. Such a perfect teacher
Tibetan
ཚོགས་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ལ། རིག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ལ། ཞབས་ནི་རྟོག་པ་དང༌། ངག་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། འཚོ་བ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། དྲན་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་འཕགས་པའི་ལམ་རྣམས་སོ། །ཡང་ན་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ནི་རིག་པ་ཡིན་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི་ཞབས་སམ། གཞན་ཡང་རིག་པ་ནི་རིགས་པ་གསུམ་ཡིན་ལ། ཞབས་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཞི་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། སྤྱོད་པ་དང༌། ཟློག་པ་དང༌། མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་ཀྱི་ལྷག་པའི་སེམས་སོ། །བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་དོན་གྱི་གནད་གཅིག་ལ་འདུ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང༌། ཟག་ཟད་རིག་པ་རྣམས་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་འདུ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དག་པའི་ངག་སོགས་གསུམ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང༌། ཚུལ་སྤྱོད་ཟློག་པ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང༌། མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་ཀྱི་ལྷག་སེམས་རྣམས་ཀྱང་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རིག་པ་གསུམ་ནི། སྔོན་གྱི་མཐའ་རིག་པ་དང༌། ཕྱི་མའི་ མཐའ་རིག་པ་དང༌། ཟག་ཟད་རིག་པའོ། །སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། །ཟློག་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་དབང་པོའི་སྒོ་བསྡོམས་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའོ། །མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་ཀྱི་ལྷག་པའི་སེམས་ནི། བསམ་གཏན་བཞི་པོ་དག་པ་བ་དང༌། ཟག་མེད་རྣམས་ཏེ་དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་བཞི་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། འདི་ལས་མངོན་ཤེས་རྣམས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། རིག་པ་གསུམ་ཡང་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་རིགས་པ་ནི་གང་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། སྤངས་བྱ་དང་བླང་བྱའི་གནས་རྣམས་མ་ནོར་བར་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བས་མིག་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ལ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྒྲུབ་ཅིང་སྤྱོད་པ་ནི། མིག་གིས་བལྟས་པའི་ལམ་ལ་འགྲོ་བ་དང་འདྲ་བས། ཞབས་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་རིག་པ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་སྟེ། གོང་དུ་བཤད་པ་དང་དོན་འདྲ་ལ། ཞབས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞིའོ། །ཞེས་གཞན་ལས་བཤད་དོ། །ཇི་ལྟར་གཤེགས་པ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཞེས་ཏེ། སུ་ག་ཏ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ནས། བདེ་བར་གཤེགས་པ། ལེགས་པར་གཤེགས་པ། རབ་ཏུ་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ན། ལམ་བདེ་བ་ནས་འབྲས་བུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལམ་གྱི་དུས་ན་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སྤངས་ཤིང༌། གཞན་གྱི་ བསྔགས་པ་མ་
Chinese
获得圆满的原因是，明是正确的见解，足是思惟、语、业边、活命、精进、忆念、等持等圣道。或者，增上慧是明，戒律和心的修学是足。另外，明是三种智慧，足是四种圆满，即戒律、行仪、防护和现法乐住的增上心。所说的三种分类，也归于一个意义的要点，因为正确的见解和增上慧的修学以及漏尽智等，都归于一个事物；正确的语等三种和戒律的修学以及戒行防护三种，本体是一个；正确的等持和心的修学以及现法乐住的增上心等，也是意义的主体是一个。其中三种明是，前际明、后际明和漏尽明。行仪圆满是，在一切行为中都安住于正知。防护圆满是守护根门，这二者是使戒律清净和与等持相伴随的。现法乐住的增上心是，四禅清净以及无漏等，其中第四禅是主要的，因为由此能够成就现证，三种明也由此产生。因此，明是对于所应知、所应断和所应取的处所，不错误地现量见到，所以如同眼睛一样，与此随顺地修行和行持，如同行走在眼睛所见到的道路上一样，所以称为足。或者，明是六种现证，与上面所说意义相同，足是四种神足。这是从其他论典中所说的。如何逝去呢？称为善逝，从梵语सुगत（sugata，苏嘎达，善逝）一词引申而来，可以翻译为善逝、妙逝、极逝，因为从道路安乐到果位安乐逝去，在道位时舍弃了不应作的，以及其他的 赞叹没有
English
The cause of obtaining completeness is that knowledge is the correct view, and feet are the noble paths of thought, speech, the limits of action, livelihood, effort, mindfulness, and samadhi. Alternatively, higher wisdom is knowledge, and the training of discipline and mind is feet. Furthermore, knowledge is the three kinds of knowledge, and feet are the four perfections: discipline, conduct, protection, and the higher mind abiding in the bliss of the present dharma. These three kinds of explanation also converge on one essential point of meaning, because the correct view, the training of higher wisdom, and the knowledge of exhaustion all converge on one entity; the three of correct speech, etc., and the training of discipline, and the three of discipline, conduct, and protection are of one essence; and the correct samadhi, the training of mind, and the higher mind abiding in the bliss of the present dharma are also of one principal meaning. Among these, the three kinds of knowledge are the knowledge of the past extreme, the knowledge of the future extreme, and the knowledge of exhaustion. The perfection of conduct is to abide in mindfulness in all activities. The perfection of protection is to guard the doors of the senses, and these two purify discipline and accompany samadhi. The higher mind abiding in the bliss of the present dharma is the purity of the four dhyanas and the stainless ones, among which the fourth is the most important, because from this one accomplishes the abhijñas, and the three kinds of knowledge also arise from this. Therefore, knowledge is like an eye because it directly sees without error the places of what is to be known, what is to be abandoned, and what is to be taken, and to practice and conduct in accordance with this is like walking on the path seen by the eye, so it is called feet. Alternatively, knowledge is the six abhijñas, which have the same meaning as what was said above, and feet are the four legs of miraculous power. This is what is said in other treatises. How does one go? It is called Sugata, which is derived from the word "Sugata" (梵文天城体：सुगत，梵文罗马拟音：sugata，汉语字面意思：善逝), and can be translated as Gone to Bliss, Gone Well, Gone Completely, because one goes from the bliss of the path to the bliss of the fruit. At the time of the path, one abandons what should not be done, and the praise of others is not