Tibetan
ལ་བའི་བཀོད་པ་བྱ། གཉིས་པ་དེར་གཞན་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལས། ཉེ་བ་འཁོར་གཙོ་བོར་བྱེད། གསུམ་པ་དེར་གཞན་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས། འོད་སྲུང་གཙོ་བོར་བྱེད། དེ་རྣམས་ཡུལ་བཀོད་སྔ་མ་དེ་ལ་ཡོད་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་དག་ལས་གཞན་ཕྱོགས་ཆུ་དང་རི་སོགས་མང་པོས་ཆོད་པ། ཡུལ་ཆུང་ཞིག་གི་ནགས་ཀྱི་དབུས་ན་ཁང་བཟང་ཡོད་པ་ཞིག་ན། དགེ་སློང་གཅིག་མཉམ་བཞག་མཛད་པའི་མདུན་ན། དགེ་སློང་གཅིག་ལངས་ཏེ་གཏམ་སྨྲ་བ་འབྲི། དེའི་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་མེ་དཔུང་བཞི་འབར་པའི་ཕྱོགས་བཞི་ནས་ཆུ་རྒྱུན་བཞི་འབབ་པ་གཅིག་ན། ཡུལ་གྲོང་གཅིག་ན་སྐྱེས་མོས་ཚལ་གཅིག་ཏུ་དགེ་སློང་གཅིག་མཉམ་བཞག་མཛད་པ་ལ། སློབ་མས་མདུན་ནས་གདམས་ངག་སྨྲ་བ་དང༌། དེ་དང་ཕུག་ཀྱི་ས་ཕྱོགས་ཀྱི་བར་དེར། དགེ་སློང་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཕར་འབྱོན་པ་དང༌། ཚུར་ལྡོག་པ་གཉིས་ཀ་འབྲི་སྟེ། དེ་དག་ནི་འོད་སྲུང་གིས་མཛད་པ་བཀའ་བསྡུ་དང་པོའི་སྐོར་རོ། །༼ཤི༽ དེ་ནས་བསྟན་པའི་གཏད་རབས་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ། འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོས་མཛད་པ་མཚོན་བྱེད། འཕགས་པ་ཉིད་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་ནས། འཁོར་རྣམ་བཞིའི་ཚོགས་དང༌། ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་སོགས་འདུས་པ་ ལ་ཆོས་སྟོན་པ་འབྲི། ཤ་ནའི་གོས་ཅན་གྱིས་མཛད་པ་མཚོན་ཡང་དེ་ཁ་དང་འདྲ་བ་ཞིག་འབྲི། ཉེར་སྦས་ཀྱི་མཛད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས། འདི་འབྲི་བར་བྱ་སྟེ། རི་ནགས་ཚལ་གྱིས་བརྒྱན་པ། ཕུག་པ་དང་གཙུག་ལག་ཁང་ཡོད་པ་གཅིག་བྱ། དེར་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས། རབ་བྱུང་དང་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང༌། ས་མཐིལ་དུ་ཡུལ་གྲོང་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ཀྱང་བཀོད་པ་སོ་སོར་འབྲི་དགོས་ཏེ། ཆུང་ངུ་དྲུག་ཙམ་བྱ་སྟེ། དང་པོ་འབྲུའི་ཆར། གཉིས་པ་གོས་ཀྱི་ཆར། གསུམ་པ་དངུལ། བཞི་པ་གསེར། ལྔ་པ་ནོར་བུ། དྲུག་པར་འདོད་ཡོན་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆར་འབབ་ཅིང༌། མི་མང་པོ་ཡང་རི་ནས་བབས་ཏེ་གྲཽང་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་འགྲོ་བ་འབྲི། གྲོང་བདུན་པོ་ནི། གྲོང་ཁྱེར་ཆེ་བར་བྱས་ཏེ། དེའི་དབུས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ན་གར་མཁན་ཕོ་མོ་མང་པོ་ལ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ལྟ་བ་དང་ཕྱོགས་གཅིག་ན་དེ་དག་གི་མགོ་དང་མགྲིན་པ་ལ་དགེ་སློང་དེ་དག་གཅིག་གིས་མེ་ཏོག་གི་འཕྲེང་བ་འདོགས་པ་དང༌། ཕྱོགས་གཅིག་ན་གར་མཁན་དེ་རྣམས་ཀྱི་མགོ་དང་མགྲིན་པ་ཡ་ཁྱི་རོ་རུལ་བ། མི་རོ་རུལ་བ་བཏགས་ཤིང༌། ལུས་ཀྱང་རྒས་འཁོགས་སུ་བྲིས་ལ། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་སྣ་བཀག་ཅིང་གདོང་ཕྱིར་ཕྱོགས་པས་འདུག་པ་དང༌། ཕྱོགས་གཅིག་ན་གར་མཁན་ཚུལ་ཅན་བདུད་དེ་རྣམས་ད
Chinese
作山岩之布置。第二处与前相同，以近事（指优婆塞或优婆夷）眷属为主。第三处与前相同，以饮光（迦叶波）为主。那些都按前述之国土布置而有。那些之外，另在为水和山等众多所隔绝的小国的森林中央，有一栋楼阁，其中画一位比丘入于禅定，其前一位比丘站立说法。其上方的空中，画四面燃烧的四团火焰，从四方流下四道水流。在一处村落的游乐园中，一位比丘入于禅定，弟子于其前说法，其与洞穴方向的地点之间，画比丘师徒二人一来一回。那些是饮光（迦叶波）所作的第一次结集之内容。（ཤི）此后，对于教法传承的后代，以圣者阿难陀所作来象征。画圣者本人坐在珍宝之座上，为四众眷属以及天龙夜叉等集会说法。以穿袈裟者（商那和修）所作来象征，也画一幅与之相似的。在近护（优波毱多）的作为中，应画此：建造一座以山林园林装饰，有洞穴和寺庙的。其中，阿罗汉为出家众和众多人说法。在地面之下，村落本质相同，但需分别描绘其布置。做成六个小型的：第一处降下谷物之雨，第二处降下衣物之雨，第三处降下白银，第四处降下黄金，第五处降下珠宝，第六处降下各种欲妙之雨。也画许多人从山上下来，前往那些村落。第七个村落，做成大城市。其中心的某一侧，画众多男女舞者，所有人都在观看；另一侧，那些比丘们为那些舞者的头和脖子戴上花环；另一侧，那些舞者的头和脖子上挂着狗的腐烂尸体、人的腐烂尸体，身体也画成衰老的样子，所有人捂着鼻子，脸朝外坐着；另一侧，画那些行为端正的舞者，那些魔鬼们。
English
Make the arrangement of rocky mountains. The second place is the same as the previous one, with the close attendants (referring to Upasaka or Upasika) as the main figures. The third place is the same as before, with Od-srung (Kasyapa) as the main figure. Those should all be arranged according to the previous description of the country. Apart from those, in the middle of a forest in a small country separated by many things such as water and mountains, there is a mansion. In it, draw a monk in meditative absorption, and in front of him, draw a monk standing and speaking. Above it in the sky, draw four flames burning in four directions, and four streams of water flowing down from the four directions. In a pleasure garden in a village, a monk is in meditative absorption, and a disciple is speaking instructions in front of him. Between him and the direction of the cave, draw two monks, teacher and student, going back and forth. Those are the contents of the first council made by Od-srung (Kasyapa). (ཤི) After that, for the later generations of the teachings, symbolize it with what was made by the noble Kungawo (Ananda). Draw the noble one himself sitting on a precious throne, teaching the Dharma to the assembly of the four groups and the gathering of gods, nagas, yakshas, etc. To symbolize what was made by the one with the robes of Shana (Shanavasin), also draw something similar to that. Among the deeds of Nyer-be (Upagupta), this should be drawn: build one decorated with mountains, forests, and gardens, with caves and temples. In it, the Arhat teaches the Dharma to many ordained and lay people. Underneath the ground, the villages are the same in essence, but their arrangements must be drawn separately. Make about six small ones: first, a rain of grain; second, a rain of clothes; third, silver; fourth, gold; fifth, jewels; sixth, a rain of various desirable objects. Also draw many people coming down from the mountains and going to those villages. The seventh village should be made into a large city. On one side of its center, draw many male and female dancers, with everyone watching; on one side, those monks are putting garlands of flowers on the heads and necks of those dancers; on one side, the heads and necks of those dancers are hung with the rotting corpses of dogs and the rotting corpses of people, and their bodies are also drawn as old and decrepit, with everyone covering their noses and sitting with their faces turned away; on one side, draw those well-behaved dancers, those demons.
Tibetan
གྲ་བཅོམ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང༌། ལོགས་གཅིག་ན། དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་དམའ་བ་ཙམ་ན་སངས་རྒྱས་བཞེངས་སྐུ་འདྲ་བ་ལ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་ལྷའི་གཟུགས་འགྱེལ་བ་དང༌། རླུང་འཚུབ་སྣ་ལྔར་ཡལ་བ་རྣམས་འབྲི། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ། ཁྲི་མཐོན་པོ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་བཞུགས་ཤིང༌། འཁོར་དཔག་ཏུ་མེད་པས་བསྐོར་བ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ། འོད་ཟེར་གྱི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པ་དང༌། ཡང་རི་དང་ཕུག་སོགས་སྔ་མ་དེ་ཁ་འདྲ་བ་ཞིག་ལ། ཕུག་པ་དེ་ཤིང་བུ་ཕྲ་མོས་ཕལ་ཆེར་ ཁེངས་པ་དང༌། གཙུག་ལག་ཁང་གི་ནང་དུ་དགྲ་བཅོམ་པས་སློབ་མ་དགེ་སློང་མང་པོ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་འབྲི། དེ་དག་ནི་ཉེར་སྦས་ཀྱིས་བདུད་བརྟུལ་ཞིང་ས་སྟེང་དགྲ་བཅོམ་པས་ཁྱབ་པར་མཛད་པའི་སྐོར་ཡིན་ནོ། །དྷི་དྷི་ཀ་ར་དང༌། ནག་པོ་དང༌། ལེགས་མཐོང་རྣམས་ཀྱི་མཛད་པ་ཡང༌། ཀུན་དགའ་བོའི་སྐབས་ཀྱི་དེ་ཁ་དང་འདྲ་བ་དེ་འབྲི།ད་ནི་བྲིས་སྐུའི་གཙོ་བོ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་བཅས་པ་འབྲི་ཚུལ་ནི། དབུས་སུ་སྟོན་པ་ཉིད་ཁྲི་རྒྱབ་ཡོལ་སོགས་བཀོད་པ་ལྷུན་ཆགས་ཤིང༌། སྐུ་ཚད་ཆེ་ལ་འཚམ་པ། རྒྱབ་ཡོལ་རྒྱན་སྣ་དྲུག་སོགས་ཇི་ལྟར་མཛེས་པ་དང༌། སྲོག་ཆགས་བཞུགས་གདན་ནི། སྲོག་ཆགས་རིན་ཆེན་པདྨ་ཉི་ཟླ་དར་གྱི་བློ་སྟན་ཞེས་གདན་དྲུག་བརྩེགས་སུ་བྱེད་པ་ལེགས་ཤིང༌། སྲོག་ཆགས་ནི་སེང་གེ་ཁོ་ནའམ། གླང་སེང་སྤེལ། རིན་ཆེན་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི། པདྨ་ཉི་ཟླ་གོ་བར་ཟད། དར་གྱི་བློ་སྟན་ནི། ཟབ་ཆེན་གྱི་ཕྱི་གཡོགས་བྱས་པའི། འབོལ་གདན་ལྟ་བུ་སྟན་ནང་ཚད་ཅན་ནོ། །སྐུའི་གཡས་གཡོན་གྱི་རིམ་པ་དང་པོ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་འབྲི་སྟེ། སྐུའི་གཡས་སུ་འཇམ་དབྱངས་དང༌། སྤྱན་རས་གཟིགས། གཡོན་དུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང༌། ཕྱག་རྡོར་ཞི་བའོ། །དེ་ལ་ཀུན་བཟང་སྐུ་མདོག་དམར་པོ། བུམ་པ་དང་པདྨ་དམར་པོ་ཉི་མས་མཚན་པ་འཛིན་པའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་དབུའི་ཐོར་གཙུག་རྩེ་དང༌། སྟོན་པའི་སྐུ་དཔུང་མཉམ་པ་ཙམ་རིམ་པ་གཉིས་པ་ལ། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་བཞི་འབྲི་སྟེ། མཆོག་ཟུང༌། ཀུན་དགའ་བོ། །འོད་སྲུང་སྟེ་བཞིའོ། །ཡང་ན་སྒྲ་གཅན་འཛིན། འོད་སྲུང། ཀ་ཏའི་བུ། ཉེ་བ་འཁོར། དེ་རྣམས་ཕྱག་ཐལ་མོ་སྦྱར་བའི་རྣམ་པ་བྱང་སེམས་ཉན་ཐོས་དེ་དག་བཞེངས་པ་བཞུགས་པ་ཇི་ལྟར་འོས་ཤིང་འཚམ་ པས་ཆོག །རིམ་པ་གསུམ་པ་བཞུགས་ཁྲིའི་འོག་ཐད་ལ་ཡོང་པས། མདུན་གྱི་དབུས་སུ་རྒྱལ་པོ་དང༌། བཙུན་མོ་འདུད་པའི་རྣམ་པ་དང༌། གཡས་སུ་ཚངས་པ་སེར་པོ་ཤ་ཉམས
Chinese
向阿罗汉顶礼。另一方面，画出比阿罗汉稍微低一点的，类似佛陀站立像的，阿罗汉合掌，天神倒地，五种旋风消散的景象。在城市外，阿罗汉坐在高高的法座上，被无数眷属围绕着说法，光芒遍布四方。还有，在山和洞穴等与之前相似的地方，洞穴里几乎 充满了细小的树枝。在寺庙里，画出阿罗汉向许多比丘尼弟子说法的场景。这些是近藏以神通降伏魔众，阿罗汉遍布地面的情景。还有，提提卡拉、黑天和善见等的功绩，也画得和阿难陀时期的景象一样。现在是关于绘制主尊佛像，世尊连同圆满眷属的绘制方法：中央是导师，布置庄严的法座和靠背等，身量高大且相称，靠背装饰六种饰品等，如何精美。关于有生命之物的座位，最好是制作六层叠加的座位，即有生命之物、珍宝、莲花、日月、丝绸的软垫。有生命之物只是狮子，或者牛狮相间。珍宝是珍宝的法座。莲花、日月只是象征。丝绸的软垫是，用深厚的面料做外罩的，类似软垫的内部有一定厚度的垫子。佛像左右两侧的第一层，画菩萨们，佛像的右侧是文殊菩萨和观世音菩萨，左侧是普贤菩萨和金刚手菩萨寂静像。其中，普贤菩萨身色红色，手持宝瓶和红色莲花，莲花上有日轮。这些菩萨的头顶发髻尖端，与导师的身臂齐平。第二层，画四大声闻，即大迦叶、阿难陀、迦旃延、迦叶波。或者画罗睺罗、迦叶波、迦旃延子、近圆。这些菩萨和声闻都双手合掌，站立或坐着，怎么合适怎么画。 第三层，从法座下方开始，前方中央画国王和王妃礼拜的姿态，右侧画黄色梵天，身体消瘦。
English
I prostrate to the Arhat. On the other hand, depict the scene of an image resembling the standing Buddha, slightly lower than the Arhat, the Arhat with palms joined, the deities falling, and the five kinds of whirlwinds dissipating. Outside the city, the Arhat sits on a high throne, surrounded by countless attendants, teaching the Dharma, with light spreading in all directions. Also, in places like mountains and caves similar to the previous ones, the cave is almost filled with small twigs. Inside the monastery, depict the scene of the Arhat teaching the Dharma to many Bhikshuni disciples. These are scenes of Nearsight subduing the demons with supernatural powers, and Arhats spreading across the land. Also, the deeds of Dhītika, Krishna, and Sudarśana are depicted in the same way as the scenes from the time of Ānanda. Now, regarding the method of drawing the main deity image, the Bhagavan together with the complete retinue: In the center is the Teacher, with a splendidly arranged throne and backrest, etc., the body is tall and proportionate, the backrest is decorated with six ornaments, etc., how beautiful. Regarding the seat of living beings, it is best to make a six-layered seat, namely living beings, jewels, lotus, sun and moon, and silk cushions. The living beings are only lions, or a combination of bulls and lions. Jewels are the throne of jewels. Lotus, sun, and moon are only symbolic. The silk cushion is a cushion with a thick fabric covering the outside, similar to a cushion with a certain thickness inside. On the first level on the left and right sides of the image, draw the Bodhisattvas, on the right side of the image are Manjushri and Avalokiteśvara, and on the left side are Samantabhadra and peaceful Vajrapani. Among them, Samantabhadra is red in color, holding a vase and a red lotus, with a sun disc on the lotus. The tips of the hair knots on the heads of these Bodhisattvas are level with the arms of the Teacher. On the second level, draw the four great Shravakas, namely Mahakashyapa, Ananda, Katyayana, and Kashyapa. Or draw Rahula, Kashyapa, Katyayaniputra, and Upali. These Bodhisattvas and Shravakas all join their palms, standing or sitting, draw them as appropriate. On the third level, starting from below the throne, in the center in front, draw the king and queen in a posture of worship, and on the right, draw yellow Brahma, with a emaciated body.