Tibetan
བའི་རིགས་ནི་བླ་མའི་མོས་གུས་ཀྱིས་བསྐུལ་བའི་དམིགས་པ་སོ་སོ་ཉིད་འབད་དེ་བྱ་བ་ཁོ་ནས་དོན་ཚང་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིས་ནི་ཐུན་གྱི་ཐོག་མར་ཅི་རིགས་བསྒོམས་པས་འགྲུབ་བོ། །དེ་དག་ཀྱང་རེ་རེ་ཁོ་ན་དང༌། གཉིས་ལྡན་དང༌། གསུམ་ལྡན་དང༌། བཞི་ལྡན་སོགས་རང་རང་གི་བློ་དང་འཚམ་པར་ཅི་རིགས་རིགས་སུ་བསྒོམ་པ་སྟེ། འཁྲིད་ཀྱི་སྔོན་འགྲོའོ། །དེ་ནས་དངོས་གཞིའི་ཉམས་ལེན་ལ་རྣལ་འབྱོར་བཅུ་གཅིག་ཡོད་པ། བསྡུ་ ན་ཐུན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་རྣལ་འབྱོར་དངོས་གཞི། རྗེས་ཐུན་མཚམས་ཏེ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། སྤྲོས་པ་ལ་མོས་ན། བར་ཆད་ཞི་བའི་ཕྱིར་སྔོན་འགྲོ་གཏོར་མ། རྟེན་བྱིན་རླབས། རང་ལྷར་བསྒོམས་པས་བདག་བསྲུང། གོ་ཆ་དགོད་པས་རྣལ་འབྱོར་བསྲུང་བ། ཚམས་རྔམ་གྱིས་གནས་བསྲུང་བ། ཞིང་སྦྱོང་ཞིང་ལྷ་མཉེས་པའི་ཕྱིར་གནས་དང་ཡོ་བྱད་བྱིན་རླབས་རྣམས་ཀྱང༌། གཞུང་བཞིན་ཐུན་ཐམས་ཅད་དམ་ཐོག་མ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་བྱ། མི་སྤྲོ་ན་དེ་དག་བསྙེན་པ་སོགས་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པའི་སྐབས་མི་དགོས་ཤིང༌། བསྒྲུབ་མཆོད་སོགས་ལ་ནི་ངེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ངེས་པར་སྦྱར་བ་ནི་ལྡང་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ལངས། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ། འཆི་བ་མི་རྟག་པ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་འབྲས་མི་བསླུ་བ། ཅིས་ཀྱང་དགོས་མེད་རྣམས་བློ་འགྱུར་བ་ཐོན་ངེས་རེ་བྱ། དེ་ནས་སྐྱབས་འགྲོ་སྤྱི་དང་མཐུན་པར་བསྒོམ། དེ་རྗེས་དམ་རྫས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། བདུད་རྩི་མྱང་བས་སྙིང་གའི་བཾ་ཡིག་ལ་མཆོད་པར་མོས་ཤིང༌། རང་གི་ལུས་འོད་ལྟར་དྭངས་པ་དང་བདེ་བས་ཚིམས་པར་བསམ། འབྲུ་གསུམ་དག་ཏུ་བརྗོད། འདི་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་ཀུནྡ་བདེ་ཆེན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་རྗེས་སུ་ཚད་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། ཚད་མེད་བཞི་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་འདུས་པ་ཡིན་པས། མདོ་སྔགས་ཐུན་མོང་གི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གསལ་འདེབས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཚད་མེད་བཞི་སྤྱི་དང་མཐུན་པར་བསྒོམས་ཀྱང་རུང་ངོ༌། །སྤྲོ་ན་ཡིག་བརྒྱའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱི་དང་མཐུན་པ་ཞིག་བར་འདིར་བྱེད་པའི་སྲོལ་ཡོད་པ་ལྟར་བྱར་རུང་ལ། ངེས་པར་དགོས་པའི་ཆོ་ག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་སྐབས། རྡོ་རྗེ་ཆོས་ནི་གསུང་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ལ། བླ་མའི་སྐུ་དྲིན་ཡང་གཙོ་བོར་གསུང་གི་སྒོ་ནས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་ཆོས་སུ་སྒོམ་པ་མན་ངག་ཡིན་ཅིང༌། སྐུ་མདོག་དམར་པོས་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་མཚོན། ཌ་མ་རུའི་སྒྲས་གྲག་སྟོང་བདེ་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ཐོད་པས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ། ཁ་ཊྭཱཾ་འདིར་ཡུམ་མཚོན་ཅིང༌། དེའི་དོན་ལ་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཐབས་ཤེས་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཟུང་འཇུག་ཏུ་མཚོན་པ། ཐུགས་བདེ་སྟོང་གི་སྣང་ཆ་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བ་ནི། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་སྟེ་དེ་མཚོན་བྱེད་དོ། །དེའི་སྐུ་དགེ་འདུན། གསུང་ཆོས། ཐུགས་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེ་ཡང་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ཚོགས་ཀྱང་དེའི་མཐར་ཐུག་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་རང་ལ་ཐིམ་པ་ཡན་ཆད་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན། སྐྱབས་འགྲོ། ཚད་མེད། རྡོར་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་སྤྱི་དང་ཐུན་མོང་ཡིན་ལ། བདུད་རྩི་མྱང་བ་དང་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་གྱི་སྔོན་འགྲོའོ། །དངོས་གཞི་ལ། བསྐྱེད་རིམ་དང་བཟླས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་དངོས་གཞི་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་དང༌། འདི་ཁོ་ནར་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ཡན་ལག་རྣམས་དང་ལམ་ཐམས་ཅད་ཚང་བར་རྩི་བ་དང༌། དམིགས་པའི་གཙོ་བོ་ལྷའི་སྣང་ཞེན་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ལ། གང་འཚང་རྒྱ་བའི་རང་བཞིན། གང་དུ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཞིང༌། ཇི་ལྟར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚུལ། སངས་རྒྱས་པའི་མཛད་པ་བསྒོམ་པ་སྟེ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། འཆི་བ་ཆོས་སྐུ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་རྐྱེན་ངེས་སད་པ་ལས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཅུང་ཟད་གཅིག་སྒོམ་པར་བྱ་ལ། དེ་ནི་གོང་དུ་ཚད་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མོས་གུས་བྱིན་རླབས་དང༌། བདུད་རྩི་མྱང་བའི་བདེ་བ་རྣམས། སྐབས་འདིར་མི་རྟོག་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་པ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་དོན་ཏེ། རང་བཞིན་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་སྙིང་རྗེ་དང་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཐབས་ལས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་མཐར་ཐུག་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བསྙད་པ་ཡིན་ཅིང༌། འདིས་འཆི་སྲིད་སྦྱོང་ཞིང༌། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ས་བོན་གསོས་འདེབས་པ་དང༌། ལམ་གོང་མ་རྫོགས་རིམ་བསྒོམས་པ་ན། དོན་གྱི་འོད་གསལ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་གཞི་འདིངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཁོ་ནར་མ་ཟད། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་དམིགས་པའི་གཙོ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ། དག་རྫོགས་སྨིན་གསུམ་ཚང་བ་ཞིག་ དགོས་ཏེ། མར་འཁོར་བ་ད
Chinese
这些种类是通过对上师的虔诚所引发的各个目标，努力去做就能圆满完成。之后在修法的开始，根据情况进行禅修就能成就。这些也各自单独、二合、三合、四合等，根据各自的根器和喜好，随意进行禅修，这是引导的前行。之后，进入正行实修，有十一种瑜伽。归纳起来，分为修法的前行、正行和后行三个阶段。首先，如果喜欢繁琐的仪轨，为了平息障碍，需要做前行朵玛、加持所依物、观想自己为本尊以守护自身、披甲护身以守护瑜伽、以忿怒尊的姿态守护处所。为了净化处所和令诸神欢喜，还需要加持处所和供品等。按照仪轨，在每次修法或像第一次修法一样进行。如果不喜欢繁琐的仪轨，那么在念诵等瑜伽禅修时就不需要这些，但在会供等场合是必须进行的。这里必须加入的是，通过起立瑜伽站起来，思维暇满难得、死亡无常、轮回的痛苦和业果不虚，务必让不必要的念头转变为有意义的念头。之后，按照共同的方式进行皈依。然后，加持誓言物，通过品尝甘露，观想供养心间的“വം”（藏文：བཾ་，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉字字面意思：വം），并观想自己的身体像光一样清澈，充满喜悦。念诵三字真言。这是密宗特有的世俗菩提心，即昆都大乐的生起次第。之后是无量瑜伽，四无量心也包含在菩提心中，因此，这是显密共同的菩提心，是明确的提示。作为其分支，也可以按照共同的方式修持四无量心。如果喜欢，可以像通常的做法一样，在此期间修持百字明瑜伽，但这不是必须的仪轨。接下来是上师瑜伽。金刚法是语金刚，上师的恩德主要通过语言获得，因此，观想上师为金刚法是口诀。观想上师身色红色，对众生怀有伟大的慈悲。
English
These kinds are accomplished by diligently performing each specific aim motivated by devotion to the Lama. Later, at the beginning of the session, one can achieve it by meditating as appropriate. These can be meditated upon individually, in pairs, in threes, in fours, etc., according to one's own intellect and preference. This is the preliminary of the instructions. Then, for the actual practice, there are eleven yogas. In summary, there are three stages: the preliminary yoga of the session, the main practice, and the subsequent session break. First, if one prefers elaboration, then to pacify obstacles, one should perform the preliminary torma, bless the supports, protect oneself by meditating as the deity, protect the yoga by donning armor, and protect the place with wrathful gazes. Also, to purify the field and please the deities, one should bless the place and offerings, etc. According to the text, this should be done in every session or just in the first session. If one does not prefer elaboration, then these are not necessary during the practice of recitation and other yogas, but they are definitely necessary for accomplishment offerings, etc. What must be included here is to rise with the yoga of rising, contemplate the difficulty of finding leisure and opportunity, impermanence of death, the suffering of samsara, and the infallibility of cause and effect. One should definitely try to transform unnecessary thoughts into meaningful ones. Then, meditate on refuge in a common way. After that, bless the samaya substances, and by tasting the nectar, visualize offering to the syllable "vaṃ" (藏文：བཾ་，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉字字面意思：വം) at the heart, and think that one's body is clear like light and filled with bliss. Recite the three seed syllables. This is the uncommon conventional bodhicitta of mantra, the generation stage of Kunda Great Bliss. After that is the yoga of immeasurables. The four immeasurables are also included in bodhicitta, so this is the common bodhicitta of sutra and tantra, which is a clear reminder. As a branch of that, one can also meditate on the four immeasurables in a common way. If one prefers, one can perform the hundred-syllable mantra yoga here as is customary, but it is not a necessary ritual. Then, during the Guru Yoga, Vajra Dharma is the speech vajra, and the kindness of the Lama is mainly obtained through speech, so the instruction is to meditate on the Lama as Vajra Dharma. Visualize the Lama with a red body, possessing great compassion for sentient beings.
Chinese
表示随后形成。达玛茹的声音表示空性、乐空，远离一切戏论。颅骨表示不变化的巨大喜乐。卡杖嘎在这里象征着佛母。它的意义在于象征乐空无别、方便智慧本体一体的双运。心间乐空的显现化为金刚法的形象，是身与智慧双运的象征。他的身是僧伽，语是法，意是佛，这也是究竟皈依三宝本体一体的关键所在。正如所说：能仁是法身，僧伽也是他的究竟。因此，祈请他直至融入自身，是上师瑜伽。这样，皈依、四无量心、金刚萨埵的瑜伽是共同和不共同的，而享用甘露和上师瑜伽是不共同的，是特殊的加行。正行分为生起次第和念诵两部分。第一部分有三点：如何修持现观正行的次第，将此视为圆满生起次第的所有支分和道，以及修习观想的主要内容——对本尊的显现执着。第一部分有四点：何者成佛之自性，于何处成佛之刹土，如何成佛之方式，以及观想成佛之事业。第一点是：将死亡转化为法身之道，也就是通过上师加持的因缘，确定觉醒，稍微修持一下无分别。这就是将之前四无量心的广大慈悲、上师瑜伽的虔诚加持、以及享用甘露的喜乐，在此刻与无分别的空性融为一体，安住于此的意义。自性乐空双运，通过慈悲和加持的方便而显现的究竟，被称为佛陀的智慧。这净化了死亡中阴，并播下了显现果位法身的种子，当修持更高的道——圆满次第时，这是在相续中生起意义光明的基础。不仅如此，生起次第的所有观想之主要内容，都需要具足清净、圆满、成熟三者。 如酥油中的
English
Represents what forms subsequently. The sound of the ḍamaru signifies emptiness, bliss-emptiness, free from all elaborations. The skull represents the great unchanging bliss. The khaṭvāṅga here symbolizes the consort. Its meaning is to symbolize the union of bliss and emptiness inseparable, the essence of skillful means and wisdom being one. The appearance of bliss and emptiness in the heart manifesting as the form of Vajra Dharma is the union of body and wisdom, which it symbolizes. His body is the Sangha, his speech is the Dharma, and his mind is the Buddha, which is also the key to the ultimate Three Jewels being one in essence. As it is said: The Thubpa (Buddha) is of the Dharmakaya, and the Sangha is also his ultimate. Therefore, supplicating him until he dissolves into oneself is the Guru Yoga. Thus, taking refuge, the immeasurables, and the Vajrasattva yoga are common and uncommon, while partaking of nectar and Guru Yoga are uncommon, being special preliminaries. The main practice is divided into the generation stage and recitation. The first part has three points: the order of how to meditate on the actual realization, considering this alone to be complete with all the limbs and paths of the generation stage, and training in the main point of the visualization - attachment to the appearance of the deity. The first part has four points: the nature of who attains Buddhahood, the field where one attains Buddhahood, the manner of how one attains Buddhahood, and meditating on the deeds of Buddhahood. The first point is: taking death as the path of the Dharmakaya, which is to say, through the cause of the Guru's blessing, definitely awakening, one should meditate on a slight bit of non-conceptualization. This is the meaning of placing the great compassion of the immeasurables above, the devotion and blessing of the Guru Yoga, and the bliss of partaking of nectar, mixing them into one taste with non-conceptual emptiness at this moment, and abiding in it. The ultimate that manifests from the means of the union of bliss and emptiness, compassion and blessing, is called the wisdom of the Buddha. This purifies the bardo of death and sows the seeds for manifesting the fruit of the Dharmakaya, and when meditating on the higher path - the completion stage, this is laying the foundation for the light of meaning to arise in the continuum. Not only this, but all the main points of visualization of the generation stage need to be complete with the three - purification, completion, and maturation. Like butter in samsara,