Tibetan
་རྒྱུས་མི་འཇིག་སྟེ། །སྐྱེས་པའི་ནུས་ཅན་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་གཅིག་ལ་སྐྱེད་འཇིག་གི །ནུས་པ་ལྷན་ཅིག་འགལ་བ་ཡིན། །སྐྱེད་པས་ལྷན་ཅིག་འཇིག་མི་ནུས། །ཡང་ན་འཇིག་པས་སྐྱེད་མི་ནུས། །འཇིག་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་འཇིག་དགོས་ན། །ངོ་བོས་ འཇིག་པ་མིན་པ་དེ། །རྐྱེན་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་མི་འཇིག །དངོས་པོ་ངོ་བོས་གནས་པ་མེད། །སྐྱེད་གནས་རྒྱུ་ནི་འགགས་པ་ལས། །འཇིག་པའི་སྣང་བ་འབྱུང་ཞེས་བརྗོད། །འཇིག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ནམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་སྐྱེ་འཕྲོ་དང༌། །སྐྱེ་བའི་སྔོན་དུ་འཇིག་པའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་བ་སྲིད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་མེད་འཇིག་པ་ག་ལ་སྲིད། །གཉིས་ན་སྐྱེ་འཇིག་ཐམས་ཅད་ནི། །སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་གནས་ཚུལ་མིན། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་གནས་ཚུལ་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད། །ཁ་ཅིག་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་དོན། །མེད་ཙམ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་སྙམ་ན། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ནམ་དུ་ཡང༌། །མེད་པར་ངེས་ནས་དེ་ལ་སླར། །བདེན་པར་སྐྱེ་འཇིག་སྤྱོད་པ་ནི། །བླུན་པོ་ལ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །བདེན་གཉིས་སོ་སོའི་གནས་སྐབས་སུ། །གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་དེ་དང་དེའི། །ཁྱད་ཆོས་དཔྱད་པ་འཇུག་པ་ནི། །ཁྱད་གཞི་ཅན་རྣམས་ཁོ་ན་ལའོ། །ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་སུ་བརྗོད་པའོ། །ཆོས་སྐུ་གདོད་མ་ནས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་བསལ་བཞག་མེད་མོད། དེ་ཟུང་འཇུག་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་འགྱུར་སྙམ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། མཐར་ཐུག་པའི་ཟུང་འཇུག་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གསལ་སྟོང་བདེ་བའི་ཡོན་ཏན་ལོགས་སྐྱེས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན། དེ་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཡང་ཡིན། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཡང་ཡིན། རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་གྱི་སྐུ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ནི། སྟོང་ཆ་ཁོ་ན་ལ་མི་འཇོག་སྟེ། བདེ་བ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡང་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ ཡིན་ཅིང༌། གནས་ལུགས་ལ་ཆ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱྀར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡིན་པས། སེམས་ཅན་ཁོ་ནའི་སྟེང་དུ་སྒྱིལ་ཏེ་སྡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་གསལ་སྟོང་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཆོས་སྐུ་དེ་ཡང་སྐྱེ་འཇིག་མེད་དེ་གདོད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེས་སྐྱོན་བསལ་རྒྱུ་མེད་དེ། འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོན་ཏན་གསར་དུ་བཞག་རྒྱུ་མེད་དེ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་ཁྱབ་སྒྲུབ་ནི། སྔར་ཡོད་བསལ་བ་ནི་འཇིག་པ་དང༌། སྔ་མེད་བཞག་པ་ནི་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཁྱད་གཞི་སྐྱེ་འགག་དང་བྲལ་བ་ལ། ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་ཀྱང་འཇུག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཀུན་རྫོབ་སྐྱེ་འགག་ཏུ་སྣང་བ་ནི། དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱྀར་ཟུང་འཇུག་དེ་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་རྟག་པར་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཞུགས་ཀྱང་འཁོར་བའི་མ་གོས་ཤིང༌། འཁོར་བ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཡོད་པས་ཆོས་སྐུ་མི་མཐོང་ཞིང༌། མེད་པའི་འཁོར་བ་མཐོང༌། གང་ཟུང་འཇུག་མཐར་ཐུག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན། གདོད་ནས་ཡོད་པའི་ཆོས་སྐུ་མཐོང་ཞིང༌། གདོད་ནས་མེད་པའི་འཁོར་བ་མི་མཐོང་མོད། འཁོར་བ་སྔར་ཡོད་ཕྱིས་བསལ་དུ་མེད་དེ་གདོད་ནས་བསལ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་སྐུ་སྔར་མེད་གསར་བ་བཞག་ཏུ་མེད་དེ། གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་རང་སྣང་དུ་ནི། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། འཕགས་སྐྱེས་ལ་ཇི་ལྟར་ སྣང་ཚུལ་ནི། བྱིས་པ་ཡང་དག་ཉིད་བསྒྲིབས་ནས། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་ཏུ་སྣང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བསལ་ནས། །ཡང་དག་ཉིད་ནི་ཀུན་ཏུ་སྣང༌། །དོན་མེད་པ་དང་དོན་ཡོད་དག །མི་སྣང་སྣང་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ་གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་གང་ཞིག་རྒྱུད་མ་གྲོལ་བ། འཁོར་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཅན་དེ་དག་ནི། ལས་དང་བག་ཆགས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འཁོར་བ་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མཐོང་ལ། སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འཁོར་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གདོད་ནས་སྟོངས་པར་མཐོང་ཞིང་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པ་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གཟི་བརྗིད་འོད་དུ་འབར་བས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བཞུགས་ཀྱང༌། འཁོར་བ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེས་ན་སྤྱི་ལྡོག་ནས་གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་དོན་དམ་དབྱིངས་འཕགས་པས་གཟིགས་ཀྱང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་མི་མཐོང་བར་གྲུབ་པ་ན། ཁྱད་པར་ཅན་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་སུ་བཞུགས་ཀྱང༌། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་མཐོང་བར་གྲུབ། དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་སྤྱོད་པ་པ་ཟུང་འཇུག་མ་གྲུབ་བར་དུ་མི་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ཡང༌། སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་ན་འཚོ་བ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟུང་འཇུག་ཐོབ་པ་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་ཡང༌། མེད་པའམ་ཤི་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་ལུགས་ལ་འགགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམ
Chinese
因为因不坏灭，故具有产生的能力。对于一个事物来说，产生和坏灭的能力同时存在是矛盾的。产生的同时不能坏灭，或者坏灭的同时不能产生。如果坏灭需要其他因素来导致，那么，不是自性坏灭的事物，任何其他因素也无法使其坏灭。事物不是自性存在的，而是因为产生、存在的原因停止了，所以才说坏灭的现象产生了。坏灭本身从来就不是存在的。如果存在，那么就会在产生的同时，以及产生之前就坏灭，这样产生就不可能存在，没有产生，坏灭又怎么可能存在呢？如果两者都存在，那么所有的产生和坏灭都只是显现，而不是实相。法身是实相，因此它没有生灭。有些人认为没有生灭的意思就是空无，法身就是空无，如果确定了自性本来就是空无，然后又认为它真实地经历生灭，这即使是对愚人来说也是不合理的。在胜义谛和世俗谛各自的层面，对两者的特点进行分析和研究，只适用于具有特点的事物。以上是中间穿插的论述。法身从原始以来就是成就的，因此没有需要去除和安立的。那么，为什么它会成为获得双运果位的理由呢？这是因为，究竟的双运就是法身，它并不具有独立产生的明、空、乐的功德。它本身就是远离戏论的空性，也是不变的安乐，也是具足一切相的法身。因此，原始的本性不是仅仅安立在空性上，安乐和一切相也是原始的本性。因为本性没有两面性，所以它是所有法的本性。因此，不能仅仅局限在众生的层面。因此，像这样具有明空乐自性的法身，也是没有生灭的，因为它是原始的。没有需要去除的过失，因为没有坏灭。没有需要新安立的功德，因为没有产生。这些的周遍成立是因为，去除先前存在的即是坏灭，安立先前不存在的即是产生的特点。
English
Because the cause does not perish, it has the power to produce. For one thing, the ability to produce and destroy simultaneously is contradictory. One cannot destroy while producing, or produce while destroying. If destruction requires other factors to cause it, then, a thing that is not destroyed by its own nature cannot be destroyed by any other factor. Things do not exist by their own nature, but because the causes of production and existence have ceased, it is said that the phenomenon of destruction arises. Destruction itself has never existed. If it did exist, then it would be destroyed at the same time as it arises, and before it arises, so production would be impossible, and without production, how could destruction exist? If both exist, then all production and destruction are merely appearances, not reality. The Dharmakaya is reality, therefore it has no birth or death. Some people think that the meaning of no birth or death is emptiness, and that the Dharmakaya is emptiness. If it is determined that its nature is originally empty, and then it is thought that it truly experiences birth and death, this is unreasonable even for fools. In the respective levels of the ultimate truth and the conventional truth, analyzing and studying the characteristics of both is only applicable to things that have characteristics. The above is an intermediate discussion. The Dharmakaya is accomplished from the beginning, so there is nothing to be removed or established. Then, why would it be the reason for attaining the state of union? This is because the ultimate union is the Dharmakaya, and it does not have independently arising qualities of clarity, emptiness, and bliss. It itself is emptiness free from elaboration, unchanging bliss, and the Dharmakaya that possesses all aspects. Therefore, the original nature is not only established in emptiness, but bliss and all aspects are also the original nature. Because the nature has no duality, it is the nature of all dharmas. Therefore, it cannot be limited to the level of sentient beings alone. Therefore, the Dharmakaya, which has the nature of clarity, emptiness, and bliss, is also without birth and death, because it is original. There are no faults to be removed, because there is no destruction. There are no new qualities to be established, because there is no birth. The pervasiveness of these is established because removing what previously existed is destruction, and establishing what did not previously exist is the characteristic of birth.
Chinese
因为本体已经远离生灭，所以特性的生灭也无法介入。而显现为世俗的生灭，也不是胜义法界的特性。因此，双运以恒常遍布轮回自性的方式安住，却不被轮回所染污。轮回者们因为有而看不到法身，却看到没有的轮回。当双运达到究竟显现时，就能看到本来就有的法身，看不到本来就没有的轮回。但轮回不是先前存在后来被消除，因为本来就没有需要消除的。法身不是先前没有后来新产生，因为本来就已成就。因此，在心完全解脱的自显现中：此中无有任何需要去除之物，没有丝毫需要安立之物，如实看待真实，如实见即解脱。就像这样。对于圣者如何显现呢？孩童遮蔽了真实，处处显现不真实。菩萨消除了它，真实就处处显现。无意义和有意义，被称为不显现和显现。就像这样所说的一样。此外，任何心续没有解脱的众生，那些具有轮回的身语意三者，因为业和习气相同，所以也被其他轮回者看到。当心完全解脱时，轮回的身语意三者被看到本来空性并融入法界时，法性身的语和意，以光辉灿烂的光芒压倒一切世间而安住，但轮回者们却看不到。因此，从总的方面来说，既然本来成就的胜义法界被圣者看到，而凡夫却看不到，那么，具有特殊性的双运身，因为没有生灭而真实安住，但孩童们却看不到。因此，在双运没有成就之前，导师的行为被人们看到，但这只是显现而已，实际上并不是活着的人，因为生和住没有成就。当获得双运时，那些人虽然看不到，但并不是没有或死亡，因为在实相上没有阻碍，并且是智慧的国土。
English
Because the essence is free from arising and ceasing, the arising and ceasing of characteristics cannot intervene. And the appearance of arising and ceasing in conventionality is not a characteristic of the ultimate realm. Therefore, Dzogchen (union) abides in the manner of constantly pervading the nature of samsara, yet is not stained by samsara. Those in samsara do not see the Dharmakaya because of existence, but see the non-existent samsara. When Dzogchen ultimately manifests, one sees the Dharmakaya that has always been there, and does not see the samsara that has never been there. But samsara is not something that existed before and is later eliminated, because there is nothing to be eliminated from the beginning. The Dharmakaya is not something that did not exist before and is newly established, because it has been accomplished from the beginning. Therefore, in the self-appearance of the completely liberated mind: There is nothing here to be removed, there is nothing to be placed, look at reality as it is, seeing reality is liberation. It is like this. How does it appear to the noble ones? Children obscure reality, and everywhere appears unreal. Bodhisattvas eliminate it, and reality appears everywhere. Meaningless and meaningful, are called non-appearing and appearing. It is as it is said. Furthermore, any sentient beings whose minds are not liberated, those with the three aspects of body, speech, and mind of samsara, are seen by other samsaric beings because of the similarity of karma and habitual tendencies. When the mind is completely liberated, the three aspects of body, speech, and mind of samsara are seen as empty from the beginning and dissolve into the realm of reality, the body, speech, and mind of the Dharmata, abiding with radiant light that overwhelms all the worlds, but those in samsara do not see it. Therefore, in general, since the ultimate realm that has been accomplished from the beginning is seen by the noble ones, but not seen by ordinary beings, the particularly unique Dzogchen body, because it is without arising and ceasing, actually abides, but is not seen by children. Therefore, before the teacher's conduct of Dzogchen is accomplished, people see it, but this is only an appearance, and in reality, it is not a living being, because birth and abiding have not been accomplished. When Dzogchen is attained, although those people do not see it, it is not non-existent or dead, because there is no obstruction in reality, and it is the realm of wisdom.