Tibetan
་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་ཡིན་གྱི་རྟོག་པས་སྒོམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་རྡུལ་ཚོན་དང་རས་བྲིས་ལ་སོགས་པ་དབྱིབས་སུ་བཀོད་པའྀ་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། དབང་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སློབ་མ་ལ་བྱིན་རླབས་འཇུག་པ་ཡང་དེ་འདྲ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དེ་འདྲ་དེས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་སླད་དུ་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ཡང་མི་འགལ་ལོ། །ད་ལྟའི་དུས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་སློབ་དཔོན་དུ་གྲགས་པ། གྲངས་ཀྱི་བསྙེན་པ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་དང་བསྐྱེད་རིམ་ཁོ་ན་ལ་གནས་པ་དང༌། རྫོགས་རིམ་གྱི་ཉམས་མྱོང་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་སུ་ཆུག་ཀྱང༌། ཡན་ལག་དང་པོ་ལ་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་པ་དང༌། དེ་ཙམ་ཐོབ་ཀྱང་ཡན་ལག་ཕྱི་མ་རྣམས་རྗེས་མཐུན་པ་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་དག་གིས་ནི། བདག་བསྐྱེད་དང་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་མཆོད་གཏོར་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། དབང་གོང་མའི་ཡན་ལག་ཏུ་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཀྱང༌། བདག་ཉིད་བསོད་ནམས་སྤེལ་ཞིང༌། ལྷའི་བྱིན་རླབས་སློབ་མ་ལ་འཇུག་པའི་དགོས་པ་ཆེན་པོ་ཡོད་པས་སོ། །ཅི་སྟེ་རྗེས་དྲན་གྱི་ཡན་ལག་དངོས་ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་བདག་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་རོལ་ལ་དབང་འབྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྫས་སྔགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཆོ་གའི་ཡན་ལག་ཕྲ་མོ་ལ་མ་ལྟོས་ཏེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། ། དེས་ན་སྐབས་འདིར་ལྷ་དགུའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས་རྒྱས་པ་ལོགས་སུ་བསྟན་པ་ལྟར། སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་བརྩམས་ནས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་རང་གི་ཐུགས་ཀར་ཐིམ། གྱི་བར་རྫོགས་པར་བསྒོམས་ཏེ་བདག་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ནས་བུམ་པ་སྒྲུབ་པ་ནི། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཧྲཿཕཊ་ཀྱིས་བསངས། སྭ་བྷཱ་ཝས་སྦྱངས། སྟོང་པའི་ངང་ལས། ཧཾ་ཧཱཾ་ཧིཾ་ཧཱིཾ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཧླྀཾ་ཧླཱྀཾ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས། དབུས་སུ་ཁུ་བ་དང་རྡུལ་འགགས་པའི་བུམ་པ་གཉིས་དང༌། ཤར་དང་མེར་རྐང་འགགས་པའི་བུམ་པ་གཉིས་དང༌། ལྷོ་དང་བདེན་བྲལ་དུ་ཁྲག་འགགས་པའི་བུམ་པ་གཉིས་དང༌། བྱང་དང་དབང་ལྡན་དུ་གཅི་བ་འགགས་པའི་བུམ་པ་གཉིས་དང༌། ནུབ་དང་རླུང་དུ་བཤང་བ་འགགས་པའི་བུམ་པ་གཉིས་ཏེ། བདུད་རྩིའི་བུམ་པ་དཀར་པོ་པདྨ་ལ་གནས་ཤིང་པདྨས་ཁ་བརྒྱན་པ་རྣམས་སུ་གྱུར། རང་གི་སྙིང་གར་ཟླ་བ་ཉི་མ་སྒྲ་གཅན་གྱི་སྟེང་དུ། ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་ཡུམ་དང་བཅས་པར་གསལ་བའི། ཡབ་ཀྱི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བ་དང༌། ཡུམ་གྱི་ཐུགས་ཀར་ཉི་མའི་
Chinese
是修持坛城的仪轨，以分别念修习的坛城，以及用颜料、画布等描绘成形状的坛城，因为不是上等灌顶的坛城，而且对弟子加持的降临也不依赖于此。然而，为了积累福德资粮而这样做也是不矛盾的。现在所谓的金刚上师，仅仅依靠数量的念诵，安住于生起次第，即使生起少许圆满次第的体验，如果没有获得第一支的稳固，或者即使获得了，后续的支分也没有在相续中生起，这些人必须要做自生和他供，因为虽然不是上等灌顶的支分，但自身增上福德，以及诸佛的加持融入弟子有很大的必要。如果直到获得忆念支的真实证悟为止的瑜伽士，因为已经能够自在地显现智慧的形象，所以不需要依赖物质、咒语、三摩地的仪轨的细微支分，应当了知这是不可思议的境界。因此，如同此处分别开示了具九尊本性的修法，从皈依发心开始，直到坛城轮融入自己的心中为止，圆满修习而作自生。之后修持宝瓶，以嗡啊吽舍啪（藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཧྲཿཕཊ，梵文天城体：ओम् आः हूँ ह्राः फट्，梵文罗马拟音：om āḥ hūṃ hrāḥ phaṭ，汉语字面意思：嗡 啊 吽 舍 啪）来清净，以 स्वाभाव（藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性）来净化。从空性中，हं हं हिं हिं हुं हुं ह्लीं ह्लीं（藏文：ཧཾ་ཧཱཾ་ཧིཾ་ཧཱིཾ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཧླྀཾ་ཧླཱྀཾ，梵文天城体：हं हां हिं हीं हुं हुं ह्लीं ह्लीं，梵文罗马拟音：haṃ hāṃ hiṃ hīṃ huṃ huṃ hlīṃ hlīṃ，汉语字面意思：ഹം ഹാം ഹിം ഹീം ഹും ഹും ഹ്ലീം ഹ്ലീം）全部转变，中央是精液和尘土凝结成的两个宝瓶，东方和火是精血凝结成的两个宝瓶，南方和无实是血液凝结成的两个宝瓶，北方和自在是大便凝结成的两个宝瓶，西方和风是粪便凝结成的两个宝瓶，变成白色的甘露宝瓶，安住在莲花上，并以莲花装饰。在自己的心间，在月亮、太阳、罗睺星之上，从吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字生出的金刚全部转变，显现为具有各种形象的时轮金刚和佛母，父亲的心间是月亮，母亲的心间是太阳。
English
It is the ritual of mandala accomplishment. The mandala meditated upon with conceptual thought, and the mandala depicted in shape with pigments, canvases, and so on, are not mandalas of higher empowerments, and the blessings entering the disciples do not depend on them either. However, it is not contradictory to do so for the sake of accumulating merit. The so-called Vajra masters of the present time, who rely only on the number of recitations and abide only in the generation stage, even if they have a little experience of the completion stage, if they have not gained stability in the first branch, or even if they have gained that much, the subsequent branches have not arisen in their minds in accordance with it, must definitely do self-generation and external offerings, because although it is not necessary as a branch of higher empowerment, it is very important for oneself to increase merit and for the blessings of the deities to enter the disciples. If a yogi up to the point of obtaining the actual realization of the branch of remembrance, because he is able to freely manifest the form of wisdom, he does not need to rely on the subtle branches of the ritual of substances, mantras, and samadhi, and it should be understood that this is an inconceivable realm. Therefore, as the extensive method of accomplishment with the nature of nine deities is separately shown here, starting from taking refuge and generating bodhicitta, until the wheel of the mandala dissolves into one's own heart, one should fully practice and do self-generation. Then, to accomplish the vase, purify with Om Ah Hum Hrah Phet (ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཧྲཿཕཊ，ओम् आः हूँ ह्राः फट्，om āḥ hūṃ hrāḥ phaṭ，Om Ah Hum Hrah Phet), purify with Svabhava (སྭ་བྷཱ་ཝ，स्वभाव，svabhāva，Svabhava). From emptiness, Haṃ Hāṃ Hiṃ Hīṃ Huṃ Huṃ Hlīṃ Hlīṃ (ཧཾ་ཧཱཾ་ཧིཾ་ཧཱིཾ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཧླྀཾ་ཧླཱྀཾ，हं हां हिं हीं हुं हुं ह्लीं ह्लीं，haṃ hāṃ hiṃ hīṃ huṃ huṃ hlīṃ hlīṃ，Ham Ham Him Him Hum Hum Hlim Hlim) all transform, in the center are two vases formed by the coagulation of semen and dust, in the east and fire are two vases formed by the coagulation of blood and marrow, in the south and truthlessness are two vases formed by the coagulation of blood, in the north and power are two vases formed by the coagulation of urine, in the west and wind are two vases formed by the coagulation of feces, becoming white nectar vases, abiding on lotuses, and adorned with lotuses. In one's own heart, on top of the moon, sun, and Rahu, the vajra arising from Hum (ཧཱུཾ，हुं，hūṃ，Hum) completely transforms, appearing as the Kalachakra with various forms and the consort, the moon in the heart of the father, and the sun in the heart of the mother.