Tibetan
ཉེར་ལྔ་པ་ལ་རི་གོང་དཔལ་གྱི་མགོན་པོའི་གནས། རང་བྱུང་མགོན་པོའི་དྲུང་དུ་ཚོགས་ཀྱིས་འཁོར་ལོའི་ཚེ་གླུར་བླངས་པ་ཨྠིྀ། །དགེའོ། ། གདམས་པའི་ཚུལ་དུ་བླངས་པའི་གླུ། ཨོཾ་སྭཱ་སྟི། ན་མོ་གུ་ར་ཝེ། དབྱིངས་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་ངང་ཞིག་ནས། །འཕྲལ་གང་ལ་གང་འདུལ་འགྲོ་དོན་མཛད། །ཆོས་ཚིག་སྤྱི་དང་དོན་སྤྱིར་མ་ལས་པར། །དོན་སྙིང་པོར་སྟོན་པའི་བླ་མ་རྗེ། །ས་འདི་ནས་རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཡིད་མོས་གུས་དྲག་པོས་གསོལ་བ་འདེབས། །བུ་སློབ་མའི་སེམས་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབས། །ལར་རྩ་བྲལ་རྟོགས་པར་ཐུགས་རྗེས་གཟུང༌། །ཕ་བྱིན་རླབས་ཅན་དེའི་བཀའ་དྲིན་ལ། །མི་ངས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་མཐོང༌། །རྗེ་མཁྱེན་པ་ཅན་དེའི་བཀའ་དྲིན་ལས། །དོན་ངེས་པའི་གནས་ལ་ཐག་ ཆོད་བྱུང༌། །ཡོངས་ཐུགས་རྗེ་ཅན་དེའི་བཀའ་དྲིན་ལ། །ཕྱི་དགྲ་གཉེན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཞི་བ་ཙམ། མགོན་འཁྲུལ་ཞིག་ཅན་དེའི་བཀའ་དྲིན་ལ། །ནང་འཛིན་པ་ཡལ་ཡུལ་ངང་དུ་བུད། །ང་རྗེ་ལ་མོས་གུས་མི་ཆེ་རུ། །བཀའ་དྲིན་ལ་ཚད་གཟུང་མི་གདའ་འོ། ཁྱེད་འདིར་འདུས་ཀྱི་ཐུགས་ལ་འདི་ལྟར་ཞོག །ལར་ད་རེས་མི་ལུས་ཐོབ་པ་ལ། །མདོ་དོན་ཡོད་པ་ཞིག་གལ་རེ་ཆེ། །དམ་ཆོས་མི་བྱེད་པའི་མི་ལུས་འདི། །དུད་འགྲོ་ལས་ཟང་མ་ཞིག་མ་ལགས་སམ། །མི་རྟག་འཁོར་བའི་གནས་ཚུལ་ལ། །ཐུགས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཞིག་ཅིས་ཀྱང་འཚལ། །ཐར་པའི་ལམ་སྣ་ཟིན་པ་ཞིག་གལ་རེ་ཆེ། །སྔོན་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས། །དུས་ཉི་མ་དེ་རིང་ལ་ཐུག་གི་བར། །ལུས་བྱ་བྱེད་འགྲོ་འདུག་ཉལ་དང་ལངས། །ངག་སྨྲ་བརྗོད་ངལ་དུབ་རྩོལ་བའི་ལམ། །ཡིད་མནོ་བསམ་འགྱུ་བའི་འཕྲང་ལ་བརྡར། །ཆོས་བྱེད་ཚུག་བྱས་ཀྱང་ལས་སུ་སོང༌། །ལར་སྡིག་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལགས་ཤིང༌། །ལས་ལུང་མ་བསྟན་མི་ཚེ་སྟོང་ཟད་ཡིན། །ཐར་ལམ་དུ་མ་སོང་བའི་དགེ་བ་དེ། །འཁོར་བ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་སུ་གདའ། །ཕྱག་ཆེན་གྱིས་མ་ཟིན་པའི་སྤྲོས་བཅས་དེ། །ཡིད་རྣམ་རྟོག་འཁྲུག་པའི་རྒྱུ་ཞིག་གདའ། །སྒོམས་སེམས་དང་མ་འདྲེས་པའི་གོ་ཡུལ་དེ། །དོན་མདོ་དོན་ཐུག་དུས་བསླུ་བ་ཞིག་གདའ། །སྙིང་རྗེས་མ་ཟིན་པའི་སྟོང་རྐྱང་དེ། །ལེགས་ཀྱང་ཐེག་དམན་གྱི་རྒྱུ་ཞིག་ལགས། །ལས་འབྲས་ཁྱད་གསོད་ཀྱི་འུག་གོག་དེ། །དམྱལ་བར་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཞིག་གདའ། །རང་ངོ་ མ་ཤེས་པའི་ལྟ་བ་དེ། །བློས་བྱས་སྤྲོས་པའི་རི་མོར་གདའ། །རང་སོ་ཚུགས་པའི་ཉོན་མོངས་དེ། །རྩུབ་རྩུབ་འདྲ་ཡང་འཇམ་པོར་གདའ། །རྩ་བྲལ་ལ་སོང་བའི་
Chinese
二十五日，在日贡巴（Riwogongba）吉祥怙主之处，于自生怙主（Rangjung Gonpo）跟前，以荟供轮的方式唱诵了长寿歌。吉祥！ 以教诲方式唱诵的歌： 嗡 索斯帝！ 顶礼 गुरु (藏文：གུ་རུ་，梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：guru，汉语字面意思： गुरु)。 从离戏的法界中， 立即以各种方便调伏利益众生。 不落入寻常的佛法词句和意义中， 而是直指心要的上师啊！ 从此地，我，王国中的瑜伽士， 以强烈的信心和恭敬心祈祷。 请加持弟子们的心！ 总之，请以慈悲摄受，使我证悟离戏之义。 蒙受具加持力之父的恩德， 我也见到了心的本性。 蒙受具智慧上师的恩德， 我对确定的意义生起了定解。 蒙受具大悲者的恩德， 外在的敌友分别念得以平息。 蒙受解脱迷惑怙主的恩德， 内在的执着自然消散。 我对上师的信心日益增长， 您的恩德无法衡量。 聚集在此的各位，请将此铭记于心！ 总之，如今获得了人身， 有意义是至关重要的。 不修持正法的人身， 难道不比畜生还不如吗？ 对于无常轮回的状况， 务必生起出离心！ 抓住解脱的道路至关重要。 从无始轮回以来， 直到今天， 身体的所作所为，行走坐卧， 语言的言说，疲劳和努力， 意念的思绪，都在歧途上徘徊。 即使勉强修行佛法，也徒劳无功。 总之，罪恶是痛苦的根源， 无记业虚度人生。 未走向解脱道的善行， 成了制造轮回的方法。 未被大手印摄持的造作， 成了扰乱心识分别念的根源。 未与禅修之心融合的理解， 到了关键时刻会欺骗你。 未被慈悲摄持的空性， 即使是善，也是小乘的根源。 轻视业果的猫头鹰， 是堕入地狱的根源。 不认识自性的见解， 是虚构的造作之画。 紧抓自我的烦恼， 似乎粗糙却很柔顺。 走向离戏的
English
On the 25th, at the place of Riwogongba Palgyi Gonpo, in front of the Self-Arisen Gonpo, a long-life song was sung in the manner of a tsok khorlo. May it be auspicious! A song sung in the manner of an instruction: Oṃ Svasti! Namo Gurave. From a state free from elaboration in the expanse, immediately you act for the benefit of beings by taming them in whatever way is appropriate. Without falling into ordinary Dharma words and meanings, you are the lama who shows the essential meaning! From this place, I, a yogi of the kingdom, pray with strong faith and devotion. Please bless the minds of your disciples! In short, please take me with compassion so that I may realize the meaning of being free from the root. Through the kindness of the father who has blessings, I too have seen the nature of mind. Through the kindness of the knowledgeable lord, I have come to a definite understanding of the definite meaning. Through the kindness of the all-compassionate one, external thoughts of enemies and friends have been pacified. Through the kindness of the protector who liberates from delusion, inner clinging has naturally vanished. My devotion to the lord is growing greater and greater. Your kindness cannot be measured. All of you gathered here, please keep this in mind! In short, now that we have obtained a human body, it is very important to have something meaningful. Is this human body that does not practice the sacred Dharma not worse than an animal? Regarding the state of impermanent samsara, you must generate renunciation! It is very important to seize the path of liberation. From beginningless samsara, until this very day, the body's actions, going, staying, sleeping, and rising, the speech's speaking, exhaustion, and effort, the mind's thoughts, have been wandering on a dangerous path. Even if you try to practice Dharma, it will be in vain. In short, sin is the cause of suffering, and unstated actions waste a lifetime. That virtue that has not gone to the path of liberation is a method for creating samsara. That which is elaborate and not seized by Mahamudra is a cause for disturbing the mind's thoughts. That understanding that is not mixed with the mind of meditation will deceive you when the essential point is reached. That emptiness that is not seized by compassion, even if it is good, is a cause for the lesser vehicle. That owl who despises the result of karma is a cause for going to hell. That view that does not know its own face is a picture of fabricated elaboration. That affliction that holds its own ground, although it seems rough, is gentle. Going to the rootless
Tibetan
འཆར་སྒོ་དེ། །སྣང་སྣང་འདྲ་ཡང་ཡལ་ཡུལ་དུ་གདའ། །རྩོལ་མེད་ངོ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་དེ། །འགྱུ་འགྱུ་འདྲ་ཡང་རང་ཞིག་ཏུ་གདའ། །ལྷག་བསམ་གྱིས་མ་ཟིན་པའི་དགེ་རྩ་དེ། །བྲེལ་བ་ཆེ་ལ་འབྲས་བུ་ཆུང༌། །སློང་ཡངས་སུ་མ་ཐེངས་པའི་ཁ་ཏོན་དེ། །སེམས་ཚབ་ཆེ་ལ་གྲུབ་དོན་ཆུང༌། །བྱང་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་སྒོམ་བཟླས་དེ། །བོན་ཆོག་དང་ཁྱད་པར་མི་གདའ་འོ། །ད་ལུས་གནད་སྲང་དུ་གཞུག་ཏུ་འཚལ། །ངག་སྨྲ་བརྗོད་སྤངས་ལ་ལྷུག་པར་ཞོག །སེམས་བཟོ་མེད་ཧྲིག་གེ་སྐྱོང་བར་ཞུ། །ཕ་བླ་མ་ཆོས་སྐུར་མཁྱེན་པ་ཞིག་འཚལ། །དམ་ཚིག་ལ་ཟོལ་ཟོག་མེད་པ་ཞིག་འཚལ། །དད་གུས་ལ་ཁ་ཞེ་མེད་པ་ཞིག་འཚལ། །ཉོན་མོངས་གང་སྐྱེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །མ་བཅོས་སོ་མར་འཇོག་པ་ཞིག་ཞུ། །སེམས་རང་བཞིན་སོ་མ་བསྐྱངས་ཙ་ན། །གང་ཤར་བརྗོད་བྲལ་དུ་ལམ་མེར་གདའ། །དེ་གདོད་མ་ནས་ཡོད་ཡོད་པོ་ཞིག་ལགས། །ཡོད་པར་མ་ཤེས་པ་ཡ་རེ་ཆ། །འདི་མ་བཅོས་ལྷུག་པའི་གདམས་ངག་ཟེར། །འཕྲལ་ལུས་ངག་སྤྱོད་པ་ཅི་བྱེད་ཀྱང༌། །རང་སོ་ཚུགས་པའི་ངོ་བོ་ལ། །དམིགས་ གཏད་ཀུན་ཞིག་པའི་ངང་ཞིག་ནས། །བླང་དོར་ལ་མཚན་མར་མ་འཛིན་པར། །ཐོ་ཆོ་ལ་བཟང་པོར་མ་ངོམ་ཞིག །ཚུལ་འཆོས་ཀྱི་མཛེས་ཁྲིགས་ཀྱང་མི་འཚལ་ལོ། །གང་ཤར་གྱི་སྤྱོད་པ་ལྷུག་པ་ལ། །བཅོས་མ་རུ་མ་སོང་པ་གནད་དུ་ཆེ། །འདི་བླང་དོར་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་གདམས་ངག་ལགས། །སྒོམ་ཉམས་ཀྱི་རྩི་ལ་ཞེན་པ་ཏེ། དཔེ་དར་གྱི་སྲིན་བུ་ཇི་བཞིན་དུ། །རང་རང་གིས་འཆིང་བའི་མགོ་བསྐོར་ལགས། །དུས་དོ་ནུབ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དུས། །གནས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཆེན་པོ་ན། །མིང་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐ་སྐད་པ་ཡིས། །གླུ་འདི་ནི་གདམས་པའི་ཚུལ་དུ་བླངས། །དེ་མཆོད་པར་འབུལ་ལོ་བླ་མ་རྗེ།། །།ཞེས་སློབ་བུ་འགའ་ཞིག་ལ་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གླུར་བླངས་པ། ཉིན་ཞག་འགའ་རེ་འབྲི་བ་མ་བྱུང་བས། མ་བརྗེད་པར་དྲན་ཚོད་ཅིག་དེང་འདུས་རྣམས་ཀྱིས་འབྲི་བར་བསྐུལ་ནས་བྲིས་པ་སྟེ། གོང་དཀར་དུའོ། །དགེའོ། ། ངེས་འབྱུང་གི་མགུར། ༈ བླ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ལས། །མ་གྱུར་འགྲོ་བ་ཀུན་སྒྲོལ་བའི་བློ། །སྐད་ཅིག་ཙམ་དུ་མ་རེ་སྐྱེས་ཙ་ན། །ལེ་ལོའི་འཁྲི་བ་ཚོ་རྩད་ནས་ཆོད། །ལར་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་མ་འབྱོངས་ན། །དེ་མཁས་པར་རློམས་ཡང་མདོ་མེད་པོ། །བཟང་པོར་རྫུ་ཡང་གཞན་མགོ་བསྐོར། །བཙུན་ བཙུན་འདྲ་ཡང་མཛེས་ཆོས་སུ་གདའ། །ཆོས་པ་རྣམ་དག་ཡིན་ཐག་ཆད། ཁོང་སྡེ་བྱུས་ཀྱི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་པ་
Chinese
那显现之门，看似显现却终将消逝。无勤任运之觉性念头，看似流动却自会消散。不以真诚摄持的善根，匆忙却少有成果。未曾广泛念诵的口头禅，内心烦躁却少有成就。不以菩提心摄持的禅修念诵，与苯教仪式没有差别。现在请将身体置于关键位置，放下言语表达，保持放松。请保持心无造作，坦然自在。将上师视为法身来认知，誓言要毫无虚假，信仰恭敬要真诚无伪。对于生起的任何烦恼，请保持其本来的面目，不做任何改变。当心的自性保持原样时，任何显现都会自然而然地超越言语。那是从一开始就存在的，未能认识到它的存在真是太可惜了。这被称为不做作的放松诀窍。当下无论身语做什么，都要在保持自身觉性的状态中，从一切执着中解脱出来。不要执着于取舍，不要炫耀自己的善良，也不要追求虚假的装饰。对于任何自然流露的行为，最重要的是不要变得虚伪。这是取舍平等的诀窍。执着于禅修体验的精华，就像蚕作茧自缚一样，最终只会束缚自己。在某个夜晚的会供轮时，于国王的宏伟宫殿中，名为达热纳塔者，以歌唱的方式表达了这个教诲。以此供养上师仁波切。这是以歌唱的方式向一些学生介绍。由于几天没有写作，为了不忘记，应现在聚集的人们的要求，凭记忆写下了这些，地点在贡嘎（Gonggar）。吉祥！ 出离心之歌 顶礼上师！从轮回痛苦的自性中，救度所有众生的心。只要一瞬间生起，就能彻底斩断懒惰的蔓延。总的来说，如果没有生起菩提心，即使自诩为智者也毫无意义。伪装善良只会欺骗他人。即使装作僧人，也只是为了装饰自己。下定决心成为纯粹的修行人，他们会改变宗派的命运。
English
That gate of appearance, though seeming to appear, will eventually vanish. The thought of effortless, self-cognizant awareness, though seeming to flow, will dissolve on its own. The roots of virtue not grasped by sincerity, are busy but bear little fruit. The recitations not spread widely, are mentally burdensome but achieve little. The meditation and recitation not grasped by bodhicitta, are no different from Bon rituals. Now, please place the body in a crucial position, abandon speech and expression, and remain relaxed. Please cultivate the mind without fabrication, openly and freely. Recognize the father lama as the dharmakaya, vows should be without deceit, and faith and reverence should be sincere and genuine. For the essence of whatever afflictions arise, please leave it as it is, without alteration. When the mind's nature is kept as it is, whatever arises is naturally beyond expression. That has been there from the very beginning. It is a pity not to recognize its existence. This is called the pith instruction of unfabricated relaxation. Whatever actions of body, speech, and mind are done in the moment, in the state of maintaining one's own awareness, from a state of dissolving all fixations, without clinging to marks of acceptance and rejection, do not boast of being good in trivial matters, and do not seek artificial adornments. For whatever spontaneous actions arise, it is crucial not to become artificial. This is the pith instruction of equality of acceptance and rejection. Clinging to the essence of meditative experiences, is like a silkworm binding itself, ultimately only binding oneself. During a Ganachakra feast on a certain night, in the great palace of the king, one called Tarānātha, expressed this teaching in the form of a song. May this be offered as a tribute to the lama rinpoche. This was sung as an introduction to some students. Since I had not written for a few days, in order not to forget, at the request of those gathered here today, I wrote this from memory, at Gonggar. May it be auspicious! The Song of Renunciation Homage to the Lama! From the nature of suffering of samsara, the mind to liberate all beings who have not been liberated. As soon as it arises for a moment, it can completely cut off the spread of laziness. In general, if this bodhicitta is not developed, even if one boasts of being wise, it is meaningless. Pretending to be good only deceives others. Even if one pretends to be a monk, it is only to adorn oneself. Resolve to be a pure practitioner, they will change the fate of the sect.