Tibetan
ལ་དུ་བྱུང་བ་སྐལ་བ་རེ་བཟང་ཞེས་བསྔགས་བརྗོད་མཛད་པའང་བསམ་པར་བྱ་བའི་གནས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་དེ་རྣམས་རྒྱལ་བ་མ་ཕམ་པའི་བསྟན་པ་མ་ཤར་བར་དུས་དང་དུས་སུ་འབྱུང་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་དོན་བཞིན་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་གྲུབ་པ་མཁན་སློབ་ཆོས་གསུམ། རྗེ་འབངས་ཉེར་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་རོལ་རིམ་པར་བྱོན་པས་དུས་སུ་བབས་པའི་ཚེ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གོ་སྐབས་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་དཔྱིད་དུ་ངོ་མཚར་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོར་དབྱེ་བར་མཛད་པ་སྟེ། འདིར་དམིགས་བསལ་ཁ་བྱང་ཡོད་པའི་གཏེར་ཁ་བྱེ་བ། ཁ་བྱང་མེད་པའི་གཏེར་ཁ་གྲངས་མེད་པས་མཚོན་གཏེར་ཁ་བྱེ་བ་བསམ་ཡས་ཡོངས་སུ་སྦས་པའི་རང་བཞིན་ཟད་པའི་མཐའ་བཟོད་དུ་མ་མཆིས་པ་དང་འབྲེལ་བར་དེ་འདོན་པ་པོ་ཡང་བགྲང་ཡས་འབྱུང་བར་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་གཞིར་གྲུབ་ཀྱང་། འདིར་གཙོ་བོར་པདྨ་བཀའ་ཐང་སོགས་ཀྱི་ལུང་བྱང་ལྟར་གཏེར་ཆེན་བརྒྱ་རྩའི་ཆོས་སྐོར་ཕལ་ཆེར་ 74-4-4a བསྡུས་པ་སྟེ། མཐའ་དག་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་བསྡུ་བར་མི་ནུས་པ་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་ཐུགས་བསྐྱེད་རླབས་ཆེན་དུས་སུ་སད་པའི་དབང་གིས་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཚུལ་འདི་དག་རྒྱུན་ནུབ་ན་ཤིན་ཏུ་ཕངས་པར་དགོངས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བར་འོས་པའི་ཐུགས་བཞེད་འཇམ་མགོན་རིན་པོ་ཆེ་བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་པའི་ཞབས་ལ་གསར་དུ་འཁྲུངས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་དཔལ་ཨོ་རྒྱན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དབྱིངས་ནས་ཐུགས་རྒྱུད་གཅིག་པའི་བཀའི་རྗེས་གནང་གི་གསལ་ཆ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་གཤིས་ཀྱང་ངེས་ཤེས་འབྲང་བ་ཐུན་མིན་དངོས་སུ་ཐོབ་ཡོད་རྒྱུར་གདོན་མི་ཟ་བས་ཐོག་དྲངས། གཞན་ཡང་མཚོ་སྐྱེས་པདྨ་ཀཱ་ར་དང་ཞལ་མི་གཉིས་པ་ཀུན་གཟིགས་བླ་མ་མཁྱེན་བརྩེའི་དབང་པོ་དང་། རྩོད་བྲལ་གཏེར་ཆེན་མཆོག་གླིང་ཟུང་ལའང་དགོངས་པར་བརྟགས་པའི་གསལ་འདེབས་མཛད་པ་ན་དག་པ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་གཟིགས་སྣང་དུ་ཆོས་དང་གང་ཟག་གཉིས་འཕྲད་པར་རྒྱལ་བས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དུས་འདིར་དེ་ལྟར་བསྡུ་བར་བྱ་བ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ལུང་བསྟན་དང་བཀའི་གནང་བ་བསྩལ་བའི་རིམ་པ་ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེ་དངོས་ལས་ཞིབ་པར་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་གཞིར་བཞག ། བོད་དང་བོད་ཆེན་པོའི་ལྗོངས་སུ་དབང་ལུང་གི་རྒྱུན་ 74-4-4b ལྟ་ཞོག ། དཔེ་རྒྱུན་ཙམ་ཡང་མཐོང་ཐོས་དཀོན་པ་རྣམས་འབད་པ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མས་ཆེད་དུ་བཙལ་བའི་སྒོ་ནས་གཏེར་རྙིང་བྱིན་རླབས་ཅན་དང་། ཁྱད་པར་རྒྱུན་ཤིན་ཏུ་དཀོན་ཞིང་དབྱིངས་སུ་གཞོལ་བར་ཉེ་ལ་ཁད་མཐའ་དག་གི་ཕྱོགས་ནས་རྩ་བར་བཟུང་བའི་སྟེང་། མི་གསལ་བ་རྣམས་གསལ་བར་ཕྱུངས། འཁྲུགས་པ་གོ་རིམ་དུ་བསྡེབས། མ་ཚང་བ་རྣམས་ཁ་སྐོང་། བརྒྱུད་ལྡན་མན་ངག་གིས་ཟུར་བརྒྱན་པ་སོགས་
Chinese
应当思考莲花生大士曾赞叹‘降生于此时节，实乃无上之善’。如是妙法，在莲花生大士的教法未弘扬之前，于每个时代皆蒙受加持而显现，如同愿文之力得以成就一般。堪布、阿阇黎和法王三尊，以及二十五臣等智慧化身依次降临，时机成熟之际，缘起之机便如盛大法会的开端，成为一切奇妙之精华。此处尤指那些有明确目录的伏藏，以及无数没有目录的伏藏，象征着桑耶寺所隐藏的伏藏宝库，其自性无尽，难以估量。与此相关，发掘这些伏藏者也将无数涌现，此乃愿文之力的显现。然而，此处主要依据《莲花生大师传》等授记，汇集了大部分一百零八大伏藏的法类。由于法门无边无际，故无法完全收录。 其次，由于往昔的愿力和广大发心在时机成熟时苏醒，考虑到这些深奥的法门若失传将非常可惜，因此，蒋贡仁波切·洛哲塔耶（Jamgon Kongtrul Lodro Thaye）萌生了将它们汇集一处的想法。他新近转世之际，便已毫无阻碍地从莲花生法王（Padmasambhava）无二无别的法界中，获得了心意相通的传承加持，并确信自己已获得了独特的证悟。首先是莲花生大士，还有与莲花生大士面容无二的蒋扬钦哲旺波（Jamyang Khyentse Wangpo），以及无诤伏藏大师秋吉林巴（Chokgyur Lingpa），在对他们的意旨进行考量并加以明确之后，在清净的境界中，上师与弟子相遇，这是诸佛加持的时刻，此时汇集这些法门正当其时，这是莲花生大士亲自赐予的授记和教诲。在此基础上，对于在西藏和整个藏区，莫说传承和口诀，就连经书也难得一见的法门，通过百般努力寻觅，收集了具有加持的新旧伏藏，特别是那些传承极其罕见，濒临消失的法门，将它们作为根本。对于不清楚的地方加以澄清，将错乱的地方重新排序，补全缺失的部分，并以具传承的口诀加以修饰等等。
English
It is worth contemplating that Padmasambhava praised, 'To be born in such a time is supremely auspicious.' Such Dharma teachings, before the rise of Padmasambhava's doctrine, were blessed to appear in every era, just as the power of aspiration prayers is fulfilled. Khenpo, Acharya, and the Three Dharma Kings, along with the Twenty-Five Disciples and other emanations of wisdom, appeared in succession. When the time was ripe, the opportunity of interdependent origination became like the beginning of a great festival, the essence of all wonders. Here, it especially refers to the terma (藏文：གཏེར་ཁ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：treasure) with clear catalogs and the countless terma without catalogs, symbolizing the hidden treasure trove of Samye Monastery, whose nature is inexhaustible and immeasurable. Related to this, countless revealers of these terma will also emerge, which is the manifestation of the power of aspiration prayers. However, here, mainly according to the prophecies in the Padma Kathang (པདྨ་བཀའ་ཐང་) and other texts, most of the one hundred great terma cycles are collected. Since all are infinite, it is impossible to collect them all. Secondly, due to the awakening of past aspiration prayers and great bodhicitta at the right time, considering that it would be a great pity if these profound Dharma teachings were to be lost, Jamgon Kongtrul Lodro Thaye conceived the idea of collecting them in one place. Immediately upon his new reincarnation, he effortlessly received the transmission of mind-to-mind blessing from the indivisible Dharmadhatu of Padmasambhava, and he was certain that he had obtained unique realization. First, Padmasambhava, then Jamyang Khyentse Wangpo, whose face is inseparable from Padmasambhava, and the non-controversial terton Chokgyur Lingpa, after considering and clarifying their intentions, in the pure realm, the master and disciple met. This was the moment blessed by the Buddhas, and it was the right time to collect these teachings, a prophecy and instruction personally bestowed by Padmasambhava. Based on this, for the teachings that were rare to see or hear even a glimpse of the lineage and oral instructions in Tibet and the entire Tibetan region, through hundreds of efforts, he sought and collected the blessed old and new terma, especially those lineages that were extremely rare and close to disappearing, taking them as the foundation. He clarified the unclear parts, rearranged the disordered parts, supplemented the missing parts, and adorned them with the oral instructions of the lineage, and so on. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཆེད་དུ་བྱ་འོས་རིགས་ཀྱང་བཏང་སྙོམས་དང་། གྱ་ཚོམས་སུ་འཇུག་པ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་ཚད་མའི་ཁུངས་དང་བསྡེབས་ནས་བྱིན་རླབས་ཀྱི་དྲོད་ཉམས་པ་མེད་པའི་དབང་ལུང་ཁྲིད་གསུམ་གྱི་རྒྱུན་དང་བཅས་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་ཟབ་རྒྱས་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཕུང་པོར་སྤུངས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་འདི་ལྟ་བུ་ནི། སྟོན་པ་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་དང་། དཔལ་ཨོ་རྒྱན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་མཛོད་ཆེན་རྣམ་ལྔའི་བདག་པོར་ལུང་དུ་བསྟན་པའི་དགོས་དོན་གེགས་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྒྱན་དུ་བྱུང་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། སྙིགས་མ་བས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་སྙིགས་མའི་མཐའ་ལ་ཐུག་པའི་དུས་འདིར་སྤྱིར་རྒྱལ་བསྟན་ཉག་ཕྲ་བ་དང་། ཡང་སྒོས་སུ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུའི་གཏེར་རྙིང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཟབ་ཆོས་སྐོར་འདི་དག་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པར་གདོན་མི་ཟ་བའི་ཐུགས་བཞེད་ 74-4-5a ཀྱིས་བསྟན་ཞབས་གཏེར་གྱིས་སྐྱོང་བའི་དགོངས་དོན་ལྟར་བྱ་སླ་ལ་ཆོད་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དུ་སྟེ། དེའང་དེང་སང་སྙིགས་ལྔ་མི་བཟད་པ་བདོ་བའི་དབང་གིས་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་ནས་བསྟན་པ་ལ་ལོངས་སུ་སྤྱོད་མཁན་ཆེས་ཉུང་ཞིང་། བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ལམ་ནས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡུན་དུ་གསོག་པའི་དཀའ་སྤྱད་དང་བརྩོན་འགྲུས་མཐར་འཁྱོངས་པར་ཤིན་ཏུ་དམན་ནས་དོན་དུ་འགྱུར་བའི་གནས་སྐབས་འགའ་ཡང་མ་མཆིས་པར་བརྟེན། མཐོང་ཐོས་དྲན་རེག་ཙམ་དུ་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་སྟེར་ཞིང་། འདོད་ཡོན་མ་སྤངས་རང་གྲོལ་གྱི་སྒོ་ནས་མི་ཚེ་གཅིག་གི་མགོ་མཐའ་ཙམ་ལའང་སངས་རྒྱས་ངེས་པར་འགྲུབ་པའི་ཟབ་ཆོས་འདི་རྣམས་སྐད་ཅིག་རེར་ཡང་ཉམས་སུ་བླངས་ན་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོད་པར་མངོན་སུམ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྙིགས་དུས་ཀྱི་གདུལ་བྱར་གནད་དུ་སྨིན་པར་ངེས་ནས་ཆུད་ཟོས་དོན་མེད་དུ་བག་ལ་ཞ་བར་རུང་ཐབས་སུ་མ་མཆིས་པར་གཟིགས་པ་དང་ཆབས་ཅིག་ཟུང་འཇུག་གི་ཀློང་ན་བཞུགས་པའི་རྩ་གསུམ་རྒྱ་མཚོའི་དགོངས་པ་ཀུན་ནས་འདུས་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་ཏེ། དེ་དང་དེ་ལྟ་བུའི་དགོས་དོན་གྱི་དབང་བསྐུར་བརྙེས་པའི་གཞན་དབང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་བདག་རྐྱེན་ཟབ་མོ་དང་རོ་གཅིག་པར་ཆེད་དུ་བསྡུ་བའི་རྩོལ་བ་མཛད་པ་སོགས་མདོར་ན་འཕགས་ཡུལ་དུ་ 74-4-5b བཀའ་བསྡུ་སྔ་ཕྱི་བར་གསུམ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ་ལས་ཀྱང་ཆེས་ཆེར་ལྷག་པའི་དགོས་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་མ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ལ་དངོས་དང་། འཕྲོས་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་མཛོད་ཆེན་མོའི་བཀའི་བསྡུ་བ་མཛད་པོའི་གང་ཟག་ནི། དུས་གསུམ་ན་ཨུ་དུམཝཱརའི་མེ་ཏོག་ལྟར་འབྱོན་པར་དཀའ་བ་འཕགས་ཡུལ་གྱི་མཁས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཤིང་རྟ་རྣམ་གཉིས་སོགས་དང་ངོ་མཉམ་པའི་ཐམས་ཅད་
Chinese
既不应随意放弃重要的修行，也不应陷入混乱，而应结合可靠的依据，保持加持的温度，具备灌顶、传承和引导三者的传承，将与经、律、论三藏相关的深奥而广博的法蕴堆积起来，汇集于一处，这种奇妙而罕见的自性，正如导师释迦牟尼佛和莲花生大士所预言的那样，是五大宝藏之主的无碍成就的庄严。 第三，在这个比末法时代还要糟糕的时代，总的来说，佛法衰微，特别是像如意宝珠一样的伏藏法，这些主要的甚深教法肯定会消失。为了按照莲师以伏藏守护教法的意愿，为了易于修持且效果显著，现在由于五浊恶世的盛行，将轮回视为痛苦并修习佛法的人非常少。即使有，也大多不精进于通过因果之道长期积累福慧资粮，因此实际上很少有人能获得成就。因此，为了使仅凭见、闻、忆、触就能解脱的法显现，并通过不舍欲妙而自然解脱之门，即使在一生中的短暂时间里也能 निश्चित 成就佛果的这些甚深教法，如果哪怕只修持一瞬间，也能显而易见地获得巨大的利益，因此，为了使这些教法能成熟地利益末法时代的众生，不使其白白浪费，同时为了使之成为与安住于双运之境的三根本（上师，本尊，空行，藏文：རྩ་གསུམ།，梵文天城体：त्रि-मूल，梵文罗马拟音：tri-mūla，汉语字面意思：三根本）的意趣完全融合的自性，为了获得如此这般的必要灌顶，为了与无有他力的甚深助缘融为一体，而特意进行收集整理，总而言之，其必要性和理由远远超过了印度所进行的三次结集。 第四部分分为正文和引申意义。首先，关于结集大法藏的作者，如同三时中难得一见的乌昙婆罗花一样，他们是与印度的大成就者，如二胜六庄严等同的一切智者。
English
Neither should one casually abandon important practices, nor should one fall into confusion. Instead, combining reliable sources, maintaining the warmth of blessings, possessing the lineage of empowerment, transmission, and guidance, accumulating the profound and extensive Dharma teachings related to the three baskets of scriptures, gathering them in one place—such a wondrous and rare nature, just as predicted by the Teacher Shakyamuni Buddha and Padmasambhava, is the ornament of the unobstructed accomplishment of the Lord of the Five Great Treasures. Third, in this age that is even worse than the degenerate age, generally, the Buddha's teachings are declining, and especially these profound teachings of the rediscovered treasures, which are like wish-fulfilling jewels, are certainly disappearing into the expanse. In order to easily practice and achieve great results according to Padmasambhava's intention to protect the teachings with treasures, nowadays, due to the prevalence of the unbearable five degenerations, very few people see samsara as suffering and practice the teachings. Even those who do mostly lack the diligence and perseverance to accumulate vast amounts of merit and wisdom through the path of cause and effect, so in reality, there are very few opportunities to achieve accomplishment. Therefore, in order to manifest liberation through mere seeing, hearing, remembering, and touching, and through the gate of natural liberation without abandoning desirable qualities, these profound teachings that can definitely accomplish Buddhahood even in a short period of one's life, if practiced even for a moment, will manifestly bring great benefits. Therefore, it is certain that they will ripen the beings to be tamed in the degenerate age, and it is not permissible to let them lie dormant without purpose. At the same time, they have become the essence of the union of the minds of the three roots (Guru, Deva, Dakini,藏文：རྩ་གསུམ།，梵文天城体：त्रि-मूल，梵文罗马拟音：tri-mūla，汉语字面意思：三根本) residing in the state of union. For the sake of obtaining such necessary empowerments, and for the sake of merging with the profound and unique conditions that are free from other influences, they have made efforts to collect and organize them. In short, the necessity and reasons for this far exceed the three councils held in India. The fourth part is divided into the main topic and the extended meaning. First, regarding the person who compiled the Great Dharma Treasury, like the Udumbara flower that is difficult to find in the three times, they are omniscient beings equal to the great accomplished scholars of India, such as the Two Supreme Ones and the Six Ornaments. --------------------------------------------------------------------------------