Tibetan
འ་མི་བན་སྤྲང་གསོན་བསྲེགས་བྱས་པ་དེའི༔ དཔྲལ་བའི་རུས་པ་དུམ་གཅིག་ཁུར་ཤོག་གསུང་༔ ཕོ་ཉ་བ་བཏང་ལེན་དུ་ཕྱིན་ཙ་ན༔ དུད་པ་འཕྱུར་ཞིང་མེ་ཡང་འབར་གྱིན་འདུག༔ དབུས་སུ་རྒྱ་མཚོ་འཁྱིལ་ཞིང་པད་སྡོང་སྐྱེས༔ ཟེའུ་འབྲུའི་དཀྱིལ་དུ་གུ་རུ་རིན་པོ་ཆེ༔ ལོ་བརྒྱད་ན་ཚོད་གྲང་གྲང་བསིལ་བསིལ་བཞུགས༔ ཕོ་ཉ་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ནས་ལྷ་ཕྱག་འཚལ༔ མྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོར་ཞུས༔ ཡིད་མ་ཆེས་ནས་བཙུན་བློན་འབངས་དང་བཅས༔ བལྟ་རུ་ཕྱིན་ནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འདུག༔ རྒྱལ་བློན་བཙུན་མོ་དམངས་ཕལ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས༔ འགྱོད་བཤགས་བཟོད་གསོལ་ཕུལ་ནས་ཞབས་སྤྱིར་བླངས༔ ཕོ་བྲང་ནང་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཆོས་འཁོར་བསྐོར༔ མནྡཱ་ར་བ་གཏན་གྱི་གྲོགས་སུ་ཕུལ༔ ཟ་ཧོར་རྒྱལ་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ལ་བཙུད༔ 74-1-6b གསང་སྔགས་སྦྱོར་སྒྲོལ་གཉིས་ལ་དབང་ཡང་འབྱོར༔ གུ་རུའི་རྣམ་ཐར་རྡོ་རྗེའི་རྒྱན་ཕྲེང་ལས༔ ཟ་ཧོར་རྒྱལ་ཁམས་ཆོས་ལ་བཙུད་ཅིང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རིག་འཛིན་བརྙེས་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ༔ ༔ དེ་ནས་གུ་རུ་པད་འབྱུང་ཡབ་ཡུམ་གྱིས༔ ཨོ་རྒྱན་རྒྱལ་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ལ་བཙུད༔ རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་མུ་སྟེགས་ཐམས་ཅད་བཏུལ༔ ཡངས་པ་ཅན་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་མཛད༔ གཞན་ཡང་ཁ་ཆེ་ལི་ཡུལ་སོག་པོའི་ཡུལ༔ ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཡང་དག་ཆོས་ལ་བཙུད༔ དེ་ནས་བོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱོན་ཚུལ་ནི༔ འཇམ་དབྱངས་སྤྲུལ་པ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱིས༔ ཡབ་དང་མེས་པོ་ཀུན་གྱི་ཐང་ཡིག་གཟིགས༔ རྒྱལ་པོ་སྔོན་བྱུང་མི་རབས་གསུམ་ཚུན་ཆད༔ དམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སྲོལ་ཙམ་གཏོད་འདུག་པས༔ ད་རེས་ངས་ཀྱང་ཆོས་ཤིག་བཙལ་དགོས་སྙམ༔ བོད་ཀྱི་བློན་པོ་ཀུན་ལ་གྲོས་བྱས་ནས༔ བསྟན་པའི་གཞི་མ་བསམ་ཡས་གཙུག་ལག་བཞེངས༔ འབྱུང་པོ་མ་རུངས་གདུག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས༔ ཉིན་པར་མིས་བརྩིགས་མཚན་མོར་ལྷ་འདྲེས་བཤིགས༔ ས་རྡོ་ཤིང་བཅས་རང་རང་གནས་མལ་བསྐྱལ༔ བློན་པོ་ཀུན་གྱིས་མི་འགྲུབ་བཞུག་ཞུས་ཀྱང་༔ རྗེ་ཡིས་མ་གནང་ལས་འདི་མ་འགྲུབ་ན༔ བདག་ཉིད་མ་ཤི་གསོན་པ་དོན་ 74-1-7a མེད་ཡིན༔ རྒྱ་གར་ཡུལ་ན་པཎ་གྲུབ་མང་བཞུགས་པས༔ ས་འདུལ་མཁན་ཞིག་གདན་དྲངས་བཞེངས་པར་གྲོས༔ རྐང་མགྱོགས་བརྫངས་ནས་རྒྱ་གར་ཡུལ་དུ་ཕྱིན༔ མཁན་ཆེན་བྷོ་དྷི་སཏྭ་གདན་དྲངས་ནས༔ བོད་དུ་བྱོན་ནས་ས་འདུལ་ཆོ་ག་མཛད༔ ཞི་བའི་ལས་ཀྱིས་ཅིས་ཀྱང་མ་ཐུལ་ནས༔ མཁན་པོས་མངའ་བདག་རྗེ་ལ་ལུང་བསྟན་གནང་༔ བོད་ཀྱི་ཡུལ་འདི་མཐའ་འཁོབ་འདྲེ་ཡི་གླིང་༔ དྲེགས་པ་སྡེ་བརྒྱད་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་ཆེ་བས༔ མངལ་སྐྱེས་དང་ནི་ཞི་བས་མི་འདུལ་འདུག༔ རྫུས་སྐྱེས་པདྨ་འབྱུང་གནས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ༔ ས་འདུལ་མཛད་ན་རྗེ་ཡི་ཐུགས་དགོངས་འགྲུབ༔ དེ་མིན་གང་གིས་ཐུལ་བར་མི་འགྱུར་གསུངས༔ བཀའ་བཞིན་བསྒྲུབས་ནས་བང་ཆེན་རྒྱ་ག
Chinese
说起那个被活活烧死的可怜的流浪汉，（莲花生大士）说：‘把他的额头骨拿一块来。’ 当信使往返取骨时，只见那里浓烟滚滚，火焰熊熊。 在火焰的中央，出现一片汪洋，海中生出莲花。 在莲花的蕊中，端坐着莲花生大士，年方八岁，清凉自在。 信使惊叹不已，向莲花生大士顶礼。 然后迅速返回，禀告国王。 国王不相信，于是与众臣和百姓一同前去观看，果真如信使所说。 国王、大臣、后妃和所有百姓都忏悔谢罪，顶礼膜拜。 然后将莲花生大士迎入宫中，请他转法轮。 并将曼达拉娃（Mandāravā，莲花生大士的明妃）献为永久的伴侣。 整个扎霍尔王国（Zāhor，位于今印度）都皈依了佛法。 也获得了修持秘密真言和双运解脱的权力。 《莲花生大士传·金刚鬘》中，扎霍尔王国皈依佛法，证得大手印持明位品的第五品。 之后，莲花生大士与其明妃一起，使整个邬金王国（Oḍḍiyāna，位于今巴基斯坦境内）都皈依了佛法。 在菩提伽耶（Vajrāsana，位于今印度比哈尔邦），降伏了所有的外道。 在毗舍离城（Vaiśālī，古印度城市），显现了各种神通。 此外，包括喀什米尔（Kha che，位于今克什米尔地区）、于阗（Li yul，位于今中国新疆和田地区）和蒙古（Sog po）等地，全部都皈依了纯正的佛法。 接下来是莲花生大士前往西藏的情形： 文殊菩萨的化身赤松德赞（Khri srong lde'u btsan，吐蕃王朝第五代赞普）翻阅了他父亲和祖父的遗诏。 他看到之前的几代国王，都只是稍微提倡了一下佛法。 因此心想：‘这次我也要寻找佛法。’ 于是与西藏的众大臣商议，决定建造桑耶寺（bsam yas gtsug lag khang，西藏第一座寺庙），作为弘扬佛法的根本。 但是，凶猛的妖魔鬼怪作祟，白天人们建造的，晚上就被妖魔摧毁。 泥土、石头和木头都被移回原处。 众大臣都劝国王放弃，但国王不答应，说：‘如果这件事不成，我活着也没有意义。 听说印度有很多班智达和成就者，不如迎请一位来降伏地神，然后建造寺庙。’ 于是派遣快马前往印度。 迎请来了堪布菩提萨埵（Śāntarakṣita，古印度僧人、佛学家），来到西藏后，举行了降伏地神的仪式。 但是，用寂静的方法始终无法降伏。 堪布于是向国王预言：‘这片西藏土地是边陲之地，是妖魔的领地。 傲慢的八部鬼神非常强大，无法用胎生者和寂静的方法来降伏。 迎请莲花生大士，让他来降伏地神，才能实现国王的心愿。 否则，没有人能够降伏它们。’ 国王听从了建议，派遣使者前往印度。
English
Regarding that poor tramp who was burned alive, (Guru Rinpoche) said, 'Bring a piece of his forehead bone.' As the messenger went back and forth to fetch the bone, smoke billowed and flames blazed. In the center of the flames, an ocean appeared, and lotus plants grew in it. In the middle of the lotus, Guru Rinpoche sat, appearing eight years old, cool and serene. The messenger was amazed and prostrated to Guru Rinpoche. Then he quickly returned and reported to the king. The king did not believe it, so he went with his ministers and subjects to see for himself, and it was just as the messenger had said. The king, ministers, queen, and all the people confessed their regrets and begged for forgiveness, and prostrated at his feet. Then they invited Guru Rinpoche into the palace and asked him to turn the wheel of Dharma. And offered Mandarava (Mandāravā, consort of Guru Rinpoche) as a permanent companion. The entire kingdom of Zahor (Zāhor, located in present-day India) converted to Buddhism. They also gained the power to practice secret mantras and the union of liberation. From 'The Vajra Garland of Guru's Biography,' the fifth chapter: 'The Kingdom of Zahor Converted to Dharma and Attained the Vidyādhara of Mahāmudrā.' After that, Guru Padmasambhava and his consort together converted the entire kingdom of Oddiyana (Oḍḍiyāna, located in present-day Pakistan) to Buddhism. At Bodh Gaya (Vajrāsana, located in present-day Bihar, India), he subdued all the heretics. In the city of Vaishali (Vaiśālī, an ancient Indian city), he performed various miracles. In addition, all of Kashmir (Kha che, located in present-day Kashmir region), Khotan (Li yul, located in present-day Hotan, Xinjiang, China), and Mongolia (Sog po) converted to the pure Dharma. Next is how Guru Rinpoche went to Tibet: King Trisong Detsen (Khri srong lde'u btsan, the fifth emperor of the Tibetan Empire), an incarnation of Manjushri, looked at the wills of his father and grandfather. He saw that the previous generations of kings had only slightly promoted Buddhism. Therefore, he thought, 'This time I must also seek the Dharma.' So he consulted with the ministers of Tibet and decided to build Samye Monastery (bsam yas gtsug lag khang, the first monastery in Tibet) as the foundation for spreading Buddhism. However, fierce demons and evil spirits caused trouble, and what people built during the day was destroyed by the demons at night. The soil, stones, and wood were moved back to their original places. The ministers all advised the king to give up, but the king refused, saying, 'If this matter is not accomplished, it is meaningless for me to live. Hearing that there are many paṇḍitas and siddhas in India, it is better to invite one to subdue the earth deities and then build the monastery.' So he sent a swift messenger to India. He invited the abbot Śāntarakṣita (Śāntarakṣita, an ancient Indian monk and Buddhist scholar), who came to Tibet and performed the ritual of subduing the earth deities. However, he could not subdue them by peaceful means. The abbot then prophesied to the king, 'This Tibetan land is a border region, a land of demons. The arrogant Eight Classes of Gods and Demons are very powerful and cannot be subdued by those born from the womb or by peaceful means. Invite Padmasambhava, who is miraculously born, to subdue the earth deities, and then the king's wishes will be fulfilled. Otherwise, no one will be able to subdue them.' The king followed the advice and sent a messenger to India. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ར་བརྫང་༔ སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས་བོད་ཀྱི་དོན་ལ་བྱོན༔ ལམ་དུ་བལ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ལ་བཙུད༔ སྡེ་བརྒྱད་དྲེགས་པའི་སྡེ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དང་༔ ཁྱད་པར་བར་སྣང་ཁམས་ཀྱི་གློག་མ་སྤྲིན༔ གནོད་སྦྱིན་རྒོད་མ་ཁ་དང་ཀླུ་གྱོང་པོ༔ ཕུང་བྱེད་དམ་སྲི་རྣམ་གསུམ་དབང་དུ་བསྡུས༔ དམ་ལ་བཞག་ཅིང་ཐ་ཚིག་གཉན་པོ་བསྒོས༔ བལ་པོའི་ཡུལ་དུ་གཏེར་ཁ་དཔག་མེད་སྦས༔ དེ་ནས་རིམ་བཞིན་བོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱོན༔ ལྷ་སྲིན་ཆེ་དགུ་དམ་བཏགས་གཏེར་གཉེར་ 74-1-7b གཏད༔ བསམ་ཡས་ལ་ཕེབས་མངའ་བདག་མཇལ་འཕྲད་མཛད༔ ས་འདུལ་མཛད་པས་ལྷ་འདྲེས་གནོད་མ་ནུས༔ དབུ་རྩེ་རིགས་གསུམ་ཟངས་མདོག་དཔལ་རིའི་ཚུལ༔ གླིང་བཞི་གླིང་ཕྲན་བརྒྱད་དང་ལྕགས་རིས་བསྐོར༔ ཉིན་པར་མིས་བརྩིགས་མཚན་མོར་ལྷ་འདྲེས་བརྩིགས༔ སྟག་ལ་རྨང་བརྩགས་ཆུ་ཕོ་རྟ་ལ་འབྱོངས༔ མངའ་བདག་རྗེ་བློན་འཁོར་བཅས་བསམ་པ་འགྲུབ༔ གུ་རུའི་རྣམ་ཐར་རྡོ་རྗེའི་རྒྱན་ཕྲེང་ལས༔ བོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱོན་ནས་བསམ་ཡས་བཞེངས་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ༔ ༔ དེ་ནས་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་ཐུགས་དགོངས་ལ༔ ཕྱི་ཡི་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་འགྲུབ་ན་ཡང་༔ སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་ནི་མ་གྲུབ་པས༔ མཁན་སློབ་གཉིས་ལ་ཞུ་ནས་རྟེན་བཞེངས་དགོངས༔ གུ་རུའི་བཀའ་བཞིན་སྐུ་དང་ཐུགས་རྟེན་བཞེངས༔ གསུང་རྟེན་དམ་ཆོས་བོད་དུ་བསྒྱུར་བར་ཞུས༔ བཻ་རོས་གཙོར་བྱས་ལོ་ཙཱ་གསུམ་ལུང་བསྟན༔ སྒྲ་བསྒྱུར་བསླབས་པས་ཇི་བཞིན་ཤེས་པར་གྱུར༔ གཞན་ཡང་བྱིས་པ་མང་བསྡུས་ལོ་ཙཱ་བསླབ༔ རྒྱ་གར་ཡུལ་བཏང་དམ་ཆོས་མང་པོ་བསྒྱུར༔ ལྟ་ལོག་བོན་རྣམས་བསྣུབ་ཅིང་ཡང་དག་བཞག༔ ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྔགས་ཟུང་འབྲེལ་སྤེལ༔ ཁ་ཆེའི་པཎ་ཆེན་བི་མ་མི་ཏྲས་གཙོས༔ གྲུབ་ཐོབ་ལོ་པཎ་མང་པོ་ 74-1-8a སྤྱན་དྲངས་ནས༔ བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་རྒྱ་གར་གྲགས་ཚད་བསྒྱུར༔ མདོ་སྔགས་བསྟན་པ་ཉི་མ་ཤར་བ་འདྲ༔ པད་འབྱུང་བསྟན་པ་བོད་ཀྱི་ཡུལ་ན་རྒྱས༔ གུ་རུའི་རྣམ་ཐར་རྡོ་རྗེའི་རྒྱན་ཕྲེང་ལས༔ བོད་ཡུལ་མུན་པའི་གླིང་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མེ་སྦར་བའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ༔ ༔ དེ་ནས་མངའ་བདག་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱི༔ ཐུགས་ཀྱི་བཞེད་དོན་ཡོངས་རྫོགས་འགྲུབ་ནས་སུ༔ དགའ་སྟོན་ལོངས་སྤྱོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱས༔ ལོ་པཎ་རྣམས་ལ་ཟང་ཟིང་ནོར་མང་ཕུལ༔ རང་རང་ཡུལ་ཁམས་སྐྱེལ་མ་དང་བཅས་བཏང་༔ བྷོ་དྷི་སཏྭ་པདྨ་འབྱུང་གནས་གཉིས༔ བོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བཞུགས་པར་ཞུས་ནས་གནང་༔ སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བསམ་ཡས་མཆིམས་ཕུར་བྱོན༔ མཁན་ཆེན་ཞི་བ་མཚོ་ནི་དབུ་རྩེར་བཞུགས༔ རེ་ཞིག་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་བསྙུན་གྱིས་ཟིན༔ སློབ་དཔོན་ལ་ཞུས་གཡའ་མ་ལུང་དུ་ཕེབས༔ མགོན་པོ་ཚེ་དཔག་མེད་པ་བསྒྲུབས་ནས་སུ༔ ཞག་པོ་ཉེར་གཅིག་ལོན་པའི་དུས་སྐབས་སུ༔ འཆི་མེད་མགོན་པོའི་ལྷ་ཚོགས
Chinese
ར་བརྫང་（地名）！大导师为利益藏地而来，途中将整个尼泊尔置于佛法之中。收服了八部众傲慢的部族，特别是虚空中的电母云，以及罗刹女、大力龙和制造灾难的三种邪魔，将他们置于掌控之下。让他们立誓，并施以严厉的盟誓。在尼泊尔埋藏了无数宝藏。之后逐渐来到藏地，降伏了所有大小神灵，并委任他们守护宝藏。前往桑耶寺，与国王会面，通过镇压土地，使神鬼无法作祟。主殿仿照铜色吉祥山而建，具有三怙主（观音、文殊、金刚手）的形象，周围环绕着四大洲、八小洲和铁围山。白天由人建造，夜晚由神鬼建造。在虎年奠基，在水马年竣工。使国王和大臣及其随从心愿达成。这是莲花生大师传记《金刚鬘》中，关于来到藏地并建造桑耶寺的第六章。 之后，赤松德赞国王心想：‘虽然外在的寺庙已经建成，但身语意的所依（佛像、佛经、佛塔）尚未完成。’于是向堪布（寂护）和莲花生大师请求建造所依。按照莲花生大师的指示，建造了身所依和意所依。请求将佛经翻译成藏文作为语所依。预言由贝若扎那为主的三位译师。通过教授翻译，他们完全掌握了翻译的技巧。此外，还召集了许多孩童学习翻译，派遣他们前往印度翻译了许多佛经。摧毁了错误的苯教，确立了正确的佛法。弘扬了大乘显宗和密宗相结合的教法。迎请了以克什米尔班智达比玛拉米扎为主的许多成就者和译师，翻译了印度所有著名的佛经和论典。显密教法如同旭日东升。莲花生大师的教法在藏地兴盛。这是莲花生大师传记《金刚鬘》中，关于在藏地黑暗之地点燃佛法明灯的第七章。 之后，赤松德赞国王的所有心愿都圆满实现，举行了无量的庆祝和享乐。向译师和班智达们赠送了大量的财物，并护送他们返回各自的家乡。请求菩提萨埵（寂护）和莲花生大师留在藏地，他们应允了。大导师莲花生大师前往桑耶寺的青朴修行。堪布寂护则住在主殿。不久之后，国王生病了，向莲花生大师祈请，莲花生大师前往雅玛隆地方。修持长寿怙主阿弥陀佛，在二十一天后，迎请了长寿怙主的坛城。
English
Ra dzang (place name)! The great master came for the benefit of Tibet, and on the way, he placed the entire Nepal in Dharma. He subdued the arrogant tribes of the Eight Classes of Gods and Demons, especially the Lightning Mother Clouds in the sky, as well as the Rakshasa women, the mighty Nagas, and the three types of evil spirits that cause disasters, bringing them under control. He made them take vows and imposed severe oaths. He buried countless treasures in Nepal. Then he gradually came to Tibet, subdued all the great and small deities, and appointed them to guard the treasures. He went to Samye Monastery and met the king. By subduing the land, he prevented the gods and demons from causing harm. The main temple was built in the style of the Copper-Colored Mountain of Glory, with the images of the Three Lords (Avalokiteśvara, Mañjuśrī, Vajrapāṇi), surrounded by the four continents, eight subcontinents, and the iron fence mountain. It was built by humans during the day and by gods and demons at night. The foundation was laid in the Tiger year, and it was completed in the Water Horse year. It fulfilled the wishes of the king, ministers, and their entourage. This is the sixth chapter of the biography of Guru Padmasambhava, 'The Vajra Garland,' about coming to Tibet and building Samye Monastery. After that, King Trisong Detsen thought: 'Although the external temple has been built, the supports of body, speech, and mind (Buddha images, scriptures, stupas) have not yet been completed.' So he requested the Khenpo (Śāntarakṣita) and Padmasambhava to build the supports. According to Padmasambhava's instructions, the supports of body and mind were built. He requested that the Buddhist scriptures be translated into Tibetan as the support of speech. He prophesied the three translators, with Vairotsana as the main one. By teaching translation, they fully mastered the skills of translation. In addition, he gathered many children to learn translation and sent them to India to translate many Buddhist scriptures. He destroyed the erroneous Bon teachings and established the correct Dharma. He promoted the teachings that combined the Great Vehicle of Sutra and Tantra. He invited many accomplished masters and translators, led by the Kashmiri Pandit Vimalamitra, and translated all the famous Buddhist scriptures and treatises of India. The teachings of Sutra and Tantra were like the rising sun. The teachings of Padmasambhava flourished in Tibet. This is the seventh chapter of the biography of Guru Padmasambhava, 'The Vajra Garland,' about lighting the lamp of Dharma in the dark land of Tibet. After that, all the wishes of King Trisong Detsen were completely fulfilled, and he held immeasurable celebrations and enjoyments. He gave a lot of wealth to the translators and pandits and escorted them back to their respective homelands. He requested Bodhisattva (Śāntarakṣita) and Padmasambhava to stay in Tibet, and they agreed. The great master Padmasambhava went to Chimphu in Samye Monastery to practice. Khenpo Śāntarakṣita stayed in the main temple. Soon after, the king fell ill. He prayed to Padmasambhava, who went to Yarlung. He practiced the longevity protector Amitayus, and after twenty-one days, he invoked the mandala of the longevity protector. --------------------------------------------------------------------------------