Tibetan
ེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཉམ། །ཤེས་བྱ་མ་ལུས་མ་འདྲེས་གསལ་བར་མཁྱེན། །མཁྱེན་པ་དེ་ལ་སྤྲོས་པ་ཅི་ཡང་མེད། །ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ལྡན་པར་གྲུབ། །ཆོས་སྐུ་ཤེས་བྱ་ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ཕྱིར། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན། །ཆོས་དབྱིངས་ངོ་བོ་དབྱེ་བ་མེད་པར་གསུངས། །ཤེས་བྱ་རེ་རེ་ལའང་ཆོས་དབྱིངས་རེ། །ཡོད་པ་ལྟ་བུར་གསུངས་པའི་སྐབས་ཀྱང་ཡོད། །དེ་གཉིས་བསྡོམས་པས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་འགྲུབ། །གཟུགས་སོགས་མི་དམིགས་གཟུགས་སོགས་ལ་མི་གནས། །ཡོད་མེད་མི་དམིགས་ཡོད་མེད་ལ་མི་གནས། །དེ་ལྟར་གསུངས་པས་ཀུན་རྫོབ་ལས་གྲོལ་ཞིང་། 71-59-32b མི་རྟག་སྤྲོས་ལས་གྲོལ་བས་རྟག་པར་གྲུབ། །ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་ནམ་ཡང་འགྱུར་མེད་དང་། །སངས་རྒྱས་རྟག་པ་འགྲོ་ལ་ཡོད་གྱུར་ལ། །རྟག་ན་རྟག་དངོས་སྤྲོས་པར་འགྱུར་སྙམ་པའི། །དོགས་པ་བསལ་ཕྱིར་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་པར་གསུངས། །སྟོང་པ་ཞེས་པས་ནམ་ཡང་བདེན་མེད་དང་། །ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པ་མིན། །ཀུན་རྫོབ་ཕྱོགས་ནས་མེད་དང་མ་ཡིན་སྟོངས། །དོན་དམ་ཕྱོགས་ནས་རྟོག་པའི་ཡུལ་གྱིས་སྟོངས། །དོན་དམ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ལྟར། །གསུངས་པའི་དགོངས་པ་དོན་དམ་ལ་དམིགས་ནས། །བློ་ཡིས་བཟུང་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་ལ་དགོངས། །ཡེ་མེད་ཡེ་མིན་ཙམ་གྱིས་སྟོང་པ་མིན། །སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་ཞིང་། །དེ་ཉིད་མི་འགྱུར་རྟག་ཡིན་བདེ་བའང་ཡིན། །སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་དེ་ལྟར་གསལ་བར་བཤད། །མདོ་ལས་དེ་ལ་དགོངས་ནས་ཕྱོགས་མཚོན་གསུངས། །ཆ་མེད་ཀུན་ཁྱབ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། །བསྒྲིབས་དང་མ་བསྒྲིབ་ཆ་གཉིས་མི་འཐད་ཟེར། །དེ་ནི་འདོད་ཐོག་ཡིན་ཏེ་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི། །རང་ངོས་ནས་ནི་བསྒྲིབས་དང་མ་བསྒྲིབ་མེད། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་ལ། །གནས་སྐབས་དུ་མ་ཡོད་ཕྱིར་དབྱེ་བ་བསྟན། །རྟོགས་པ་པོ་ལ་དབྱེ་བ་ཡོད་པས་ན། །རྟོགས་བྱའི་ཡུལ་ལ་དབྱེར་ཡོད་ལྟ་བུར་བཤད། །དངོས་སུ་རང་བློ་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་གྱུར་པའི། །བློ་ངོར་ཆོས་ཉིད་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་ལྟར་སྣང་། །གྲོང་ཁྱེར་སྤྲིན་དང་རྨུགས་པས་བསྒྲིབས་པ་ན། །འགྲོ་རྣམས་ཉི་མ་སྤྲིན་གྱིས་བསྒྲིབས་པར་འཛིན། །ས་ལ་སྤྲིན་དེ་རླུང་གིས་གཏོར་བ་ན། །ཉི་མའི་སྒྲིབ་བྱེད་སངས་ཞེས་རྟོག་པ་ལྟར། །གདུལ་བྱའི་བློ་དང་བསྟུན་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད། །དྲི་བྲལ་གནས་སྐབས་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས། །སངས་རྒྱས་དམ་པའི་དོན་དུ་ཡོད་པ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་དོན་དམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་དོན་དམ་མིན་གྱུར་ཏེ། ཁྱད་གཞི་མེད་ན་ཁྱད་ཆོས་མི་སྲིད་དེ། །འཐོབ་བྱ་སངས་རྒྱས་གནས་ལུགས་ཡིན་ནམ་མིན། །མིན་ན་འཁྲུལ་སྣང་ཐོབ་པས་དགོས་པ་ཅི། ། 71-59-33a
Chinese
所知一切皆平等， 所有知识无余无杂而明了知晓， 对于那知晓，没有任何戏论。 因为法性自性即是法身。 法身的自性具足功德而成立。 法身是知晓一切的遍知智慧， 因此也是圆满一切相。 法界自性被说为无有差别。 对于每一个所知，也都有法界。 有时也说成是存在一般。 二者相合，成就圆满一切殊胜。 不观想色等，不住于色等， 不观想有无，不住于有无。 如是宣说，即从世俗中解脱， 从无常戏论中解脱，故成立为常。 法界自性永不改变， 佛陀恒常存在于众生心中， 为了消除若恒常则成为恒常实有的戏论之疑虑， 故说为离戏论的空性。 所谓空性，并非指永无实有， 也并非仅仅是指什么都不是。 从世俗的角度来说，是无和非有之空。 从胜义的角度来说，是远离分别念的对境之空。 如同胜义自性是空性一般， 所说的密意是指向胜义， 意指并非如心识所执取般成立。 并非仅仅是全无和全非之空。 其精华本身具足一切相， 其本身不变、恒常且是安乐。 密咒的法理中对此有清晰的阐述。 经典中是就此而有所指地宣说。 对于无分、遍布如虚空者， 遮蔽与未遮蔽二分不合理。 这只是随己意而说，因为法界的 自性而言，没有遮蔽与未遮蔽。 对于以其为对境的意识， 因为有多种状态，所以显示差别。 因为证悟者有差别， 所以才说成是证悟的对境有差别一般。 实际上，自心被遮蔽所遮蔽， 在心识面前，法性显现为被遮蔽一般。 如同城市被云雾遮蔽时， 人们认为太阳被云遮蔽。 当风将地上的云吹散时， 人们认为消除了太阳的遮蔽。 同样，为了顺应所化众生的心识， 宣说获得离垢状态。 佛陀是为了胜义而存在， 因为佛陀本身就是胜义。 否则，佛陀就不是胜义， 因为没有所依，能依就不可能存在。 所要获得的佛陀是实相吗？ 如果不是，那获得错觉又有什么用呢？
English
All knowable things are equal, All knowledge is known clearly, without remainder or mixture, For that knowing, there is no elaboration. Because the nature of reality itself is the Dharmakaya (法身，Dharmakāya, Dharmakāya, Body of Dharma). The nature of the Dharmakaya is established as possessing qualities. The Dharmakaya is the all-knowing wisdom that knows all, Therefore, it is also perfect in all aspects. The essence of Dharmadhatu (法界，Dharmadhātu, Dharmadhātu, Realm of Dharma) is said to be without distinction. For each knowable thing, there is also a Dharmadhatu. There are also times when it is spoken of as if it exists. Combining these two, one achieves perfect excellence in every way. One does not perceive forms, etc., and does not abide in forms, etc., One does not perceive existence or non-existence, and does not abide in existence or non-existence. As such, one is liberated from conventional truth, Liberated from the elaborations of impermanence, thus established as permanent. The nature of Dharmadhatu never changes, The Buddha is eternally present for beings, To dispel the doubt that if it is eternal, it becomes an elaboration of eternal reality, It is said to be emptiness free from elaboration. The term 'emptiness' does not mean that there is never any truth, Nor does it merely indicate that it is nothing at all. From the perspective of conventional truth, it is empty of existence and non-existence. From the perspective of ultimate truth, it is empty of the object of conceptual thought. As the ultimate truth is said to be empty in its own essence, The intention is directed towards the ultimate truth, Referring to that which is not established as grasped by the mind. It is not emptiness in the sense of being merely non-existent or non-being. That very essence possesses all aspects, That very essence is unchanging, eternal, and also bliss. This is clearly explained in the way of mantra. In the sutras, it is spoken of with reference to this, indicating aspects. For that which is indivisible and all-pervading like space, It is said that the two parts, obscured and unobscured, are not reasonable. This is merely a matter of opinion, because from the perspective of the Dharmadhatu's Own nature, there is no obscuration or non-obscuration. For the consciousness that has it as its object, Because there are many states, distinctions are shown. Because there are distinctions in those who realize, It is spoken of as if there are distinctions in the object to be realized. In reality, one's own mind is obscured by obscurations, In the face of the mind, the nature of reality appears to be obscured by obscurations. Just as when a city is obscured by clouds and fog, People think that the sun is obscured by clouds. When the wind scatters those clouds on the ground, One imagines that the obscuration of the sun has been cleared away. Likewise, in accordance with the minds of those to be tamed, It is said that one will attain a state free from defilements. The Buddha exists for the sake of ultimate truth, Because the Buddha himself is ultimate truth. Otherwise, the Buddha would not be ultimate truth, Because if there is no basis, qualities cannot exist. Is the Buddha to be attained the nature of reality or not? If not, what is the point of attaining an illusion? --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
གནས་ལུགས་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་གྱུར་ན། །སེམས་ཅན་དུས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཡིན་པས། །དེ་དེའི་བར་དུ་ཡོད་ཅིང་མི་འགྱུར་རྟག །སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་དུས་གསུམ་དོན་ལ་མེད། །གནས་སྐབས་གསུམ་སོགས་བློ་ཡིས་མཐོང་ཚུལ་ཡིན། །དུས་ཀྱི་གོས་མ་མྱོང་བའི་ཆོས་ཉིད་གནས། །འཁྲུལ་དང་འཁོར་བ་རྣམ་རྟོག་དབང་གིས་བྱུང་། །གཉེན་པོ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ལམ་བསྒོམས་བྱས། །རྟོག་པའི་བཞོན་པ་ལས་ཀྱི་རླུང་ཡིན་པས། །རླུང་རྣམས་དབྱིངས་སུ་དག་བྱེད་ལམ་བསྒོམས་ན། །འབྲས་བུ་དོན་གཉིས་ཕུན་ཚོགས་མངོན་གསལ་འགྱུར། །ཞེས་གནས་སྣང་ལེགས་པར་ཕྱེས་ཏེ་གསལ་བར་གསུངས་པ་བཞིན་དོན་གྱི་ཨེ་ཝཾ་ཟུང་འཇུག་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་འགྱུར་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་རྩ་བ་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྙིང་ནང་ན་འཆར་གཞི་འོད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སེམས་དང་། ཤར་བ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་དང་། འཛིན་པ་མིག་གི་དབང་ཤེས་ཀྱི་ལུ་གུ་རྒྱུད་གསུམ་གྱི་སེམས་གསུམ་ཡོད་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ནི། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་དོན་སྤྱི་ཙམ་ཡང་བློ་ཡུལ་དུ་མ་ཤར་བའི་བླུན་ཚིག་ཟང་མ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ཉི་མ་དང་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱི་སྒོ་ནས་ཉི་མ་གཉིས་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཆོས་དྲུག་པ་ལ། སྣང་བ་སྒྱུ་མར་སྒོམ་པའི་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་སེམས་གཅིག །ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་དུ་སྒོམ་པའི་རྨི་ལམ་གྱི་སེམས་གཅིག་སོགས་སེམས་དྲུག་ཡོད་པར་ཐལ་བ་སོགས་སྐྱོན་མང་ངོ་། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་སྐུའི་འོད། །དེ་ཕྱིར་སྣང་སེམས་གཉིས་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲའི་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། འོད་སྣང་དེ་དག་གི་སྟེང་དུ་མཉམ་གཞག་གི་ལྟ་བ་མི་སྐྱོང་བར་བྱིས་པས་ལྷ་ཁང་བལྟ་བ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་སྦྱོར་རྫོགས་ཀྱི་ཁྲིད་ཡིག་ཁུངས་མ་རྣམས་སུ་ཞིབ་ཏུ་གཟིགས་མ་གྲུབ་པས་ནོངས། ཟེར་དེ་མཐོང་བ་དང་ངན་སྐྱུག་གི་ཕུང་པོ་མཐོང་བ་མཉམ་པར་འཛིན་པའང་ལོག་རྟོག་ཆེན་པོ་སྟེ། 71-59-33b འདི་ནི་ངེས་པའི་དོན་གྱི་རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་པས་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལས། འདི་མཐོང་བ་ལ་དོན་ཡོད་པ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ། ཞེས་དང་། སོར་སྡུད་ཀྱི་རྟགས་བཅུ་མཐོང་བས་བདེན་ཚིག་འགྲུབ་པ་སོགས་གསུངས་ཤིང་། ངན་སྐྱུག་གི་ཕུང་པོ་ནི་ལྟ་བ་ཅན་ལ་དོན་དུ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཀྱང་། མཐོང་བ་ལ་དེ་ལྟའི་ཡོན་ཏན་མེད་པས་ངན་སྐྱུག་ཉིད་དུ་ཟད་དོ། །ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་ཟབ་གནད་ཅི་ཡིན་ཞེས་འདྲི་ན། འདི་ནི་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མངལ་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད་པས་ན་ཕྱིས་འཁོར་བར་མི་འཁྱ
Chinese
若因安住实相而证得佛果， 众生亦有此自然之理。 于彼二者之间，恒常不变。 于前后际，三时之中，实无意义。 三种状态等，乃心识所见之相。 存在着未曾经历时间之衣的法性。 错觉与轮回，皆由分别念所生。 对治之法，乃修习无分别之道。 分别念之座骑，乃业力之风。 若修习令诸风于法界中清净之道， 则二利圆满之果将显现。 如是，如实开显安住之相， 故知其根本在于意义之俱生不变大乐。 若有人指责说，心之内有显现为光之相的心，有如念珠般生起的心，以及执取如眼识念珠般的心这三种过失， 此乃未曾于心中生起八识聚之总义的愚痴之语。 若如此，则会变成以太阳和太阳光芒之门径，而有二个太阳。 于六法中，观想显现如幻之幻身心为一，观想一切如梦之梦心为一等，则有过失，成为有六种心等。 事实并非如此，大婆罗门曾说： ‘心性本具俱生法身，显现本具法身之光。 是故显现与心识，无二俱生。 我向如意宝般之心顶礼。’ 难道不是这样说的吗？ 若不于彼光明之上修持等持之见，如孩童观望寺庙般，此乃未曾详阅结合次第之根本教典之过失。 若说见彼（光明）与见呕吐物之堆积相同，此乃极大之邪见。 此乃真实义之胜者坛城，仅见即可解脱。 如《随念三宝经》云：‘见此有意义，智者当各自证知。’ 又如见索达之十相，则可成就真实语等。 呕吐物之堆积，对于有见者而言，并无意义，然见彼（坛城）却有如是功德，故呕吐物终究只是呕吐物。 若问何为法性现量之深奥精要，此乃名为断绝城市命脉之见。 因断绝母胎之城市命脉，故未来不再受生于轮回之中。
English
If Buddhahood is attained by abiding in the true nature, Then sentient beings also have this natural principle. Between those two, it is constant and unchanging. In the past and future, in the three times, there is no real meaning. The three states, etc., are how the mind perceives them. There exists the Dharma nature that has not experienced the garment of time. Illusions and samsara arise from the power of conceptual thoughts. The antidote is to cultivate the path of non-conceptualization. The mount of conceptual thought is the wind of karma. If you cultivate the path of purifying all winds into the expanse, Then the fruit of the two benefits will become manifest. Thus, the state of abiding is well explained and clarified, Therefore, know that its root lies in the great bliss of the co-emergent, unchanging union of meaning. If someone criticizes that within the mind, there is the mind that appears as light, the mind that arises like a rosary, and the mind that grasps like a rosary of eye consciousness, these three faults, This is foolish talk that has not even brought the general meaning of the eight aggregates of consciousness into the mind. If so, then it would become that there are two suns through the gateway of the sun and the sun's rays. In the six dharmas, contemplating the illusory body of appearance as illusion is one, contemplating everything as a dream is one, etc., then there is a fault, becoming six minds, etc. That is not the case, the great Brahmin said: 'The nature of mind is the co-emergent Dharmakaya, the appearance is the co-emergent light of Dharmakaya. Therefore, appearance and mind are non-dual and co-emergent. I prostrate to the mind like a wish-fulfilling jewel.' Isn't that what was said? If you do not cultivate the view of equanimity on top of those lights, like a child looking at a temple, this is a mistake because you have not thoroughly examined the source texts of the stages of union. To say that seeing that (light) is the same as seeing a pile of vomit is a great wrong view. This is the mandala of the victorious ones of definitive meaning, liberation is by merely seeing it. As it says in the 'Recollection of the Buddha Sutra': 'Seeing this has meaning, the wise should realize it individually themselves.' And seeing the ten signs of Sordug, the true word is accomplished, etc. A pile of vomit has no meaning for those with views, but seeing that (mandala) has such qualities, so vomit is ultimately just vomit. If you ask what is the profound essence of the direct perception of Dharma nature, this is called the view of cutting off the city's lifeline. Because it cuts off the city's lifeline of the womb, one will not be reborn in samsara in the future. --------------------------------------------------------------------------------