Tibetan
ཕར་ཐལ་ཚུར་ཐལ། ཡར་ཐལ་མར་ཐལ་དུ་ཕུག་པས། ལུས་འདི་ཡོད་དམ་མེད་དམ་སང་སེང་ཁྲོལ་ཁྲོལ་དུ་སོང་བར་སྙམ་པ་ལ་སྦྱང་ངོ་། །དེ་ནས་མཉེན་བཙལ་བ་ནི། ངག་ཏུ་ཧཱུྃ་འཇམ་ལ་ཡུན་རིང་བ་བརྗོད་ཅིང་། མདུན་དུ་འཇག་མའམ་ཤིང་བུ་བཙུགས་པ་ལ་དམིགས་པ་རང་གི་ཁ་ནས་ཧཱུྃ་གཅིག་ལ་གཅིག་མཐུད་པའི་ཐག་པ་གྲུ་གུ་བརྒྱང་པ་ལྟ་བུ་ན་ར་ར་ཐོན་ནས། ཤིང་བུ་ལ་གྱེན་དུ་དཀྲིས་ཤིང་རྩེ་མོར་སླེབ་པ་ན་ངལ་གསོ། ཡང་མར་ལ་བཤིག་པ་ལའང་ངལ་གསོ། ཡང་དཀྲིས་ཡང་བཤིག་ལན་མང་བྱ་ཞིང་། མཐར་རི་དང་ཁྱིམ་མཐོན་པོ་དང་། ཤིང་རྡོ་ལ་སོགས་པ་དཀྲིས་རུང་ཚད་ལ་ཡར་དཀྲིས་མར་བཤིག་པ་སོགས་བྱའོ། །ལམ་དུ་གཞུག་པ་ནི། ངག་ཏུ་ཧཱུྃ་གི་གླུ་འཐེན་ཞིང་། རང་གི་མདུན་ནས་ཕར་སྲིན་བུའི་རྗེས་ལྟ་བུའི་རི་མོ་ཀྱག་ཀྱོག་བྲིས་པ་ལ་ཞུགས་ནས། རང་ཉིད་ཧཱུྃ་མི་བོངས་གང་ཙམ་དུ་བྱས་ནས། ལམ་དེ་ལ་ཞུགས་ནས་ཕྱིར་ཐོན། དེ་ནས་ཡང་རིམ་པར་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་མི་འགྲོ་བ་ལྟར་སྔར་འགྲོ་མྱོང་བའི་ཡུལ་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱིན་ཞིང་། གྱེན་ཐུར་ལམ་གྱི་འཁྱོག་མཚམས་ཆུ་ལ་ཟམ་པ་བསྐོར་བ་སོགས་བྱས། སླར་ཡང་སྔ་མ་གར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ནས་ཚུར་ལོག །རང་སྡོད་སར་སླེབ་པའི་དམིགས་པ་དང་བསྟུན་ཧཱུྃ་གི་ 57-12-9b གླུ་སྙན་ལ་རིང་བ་འཐེན། མཐར་ལུང་པ་ཁ་ནུབ་བྱང་དུ་བལྟ་བ་ལྕོང་རོང་དོག་པ་ཆུ་དྲག་པོར་འབབ་པ། གཡས་གཡོན་གྱི་རི་གཟར་གཟུག་ཆེ་ཞིང་ནགས་ཚལ་སྐྱེས་པ། ཤིན་ཏུ་དཀྱུས་ཐག་རིང་བ་ཞིག་གི་ཆུ་གཞུང་སྙེགས་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་སླེབ་དུས་མེད་པའི་སར་འགྲོ། བར་བར་དུ་ཆུ་འགྲམ་དང་ནེ་སིང་ཉམས་དགའ་བ་ཡོད་སར་ངལ་གསོ། ཁྲུས་བྱས། ཡང་དེ་དག་ཏུ་རང་རང་གི་ཕ་མེས་མཛའ་བཤེས་སྔར་འདས་པ་ཚོ་དང་ཕྲད་ནས་ཕན་ཚུན་གླེང་མོ་དུམ་རེ་བྱས། ཡང་སོ་སོར་གྱེས་ནས་འགྲོ་ཞིང་། སླར་ཡང་སྔར་ཤུལ་ལ་ཚུར་ལོག་ནས་སྡོད་སར་སླེབ་པའི་དམིགས་པ་ཡང་ཡང་བྱའོ། །བཅུ་གསུམ་པ་སེམས་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་ནི། རྒྱུད་ལས། སེམས་ནི་དང་པོ་བྱུང་ས་དང་། །བར་དུ་གནས་དང་ཐ་མར་འགྲོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལ་བརྟག་དཔྱད་པས། །སེམས་སྦྱངས་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས། །གསུངས་པས། དང་པོ་སེམས་བྱ་བའི་དྲན་དྲན་རིག་རིག །ཐམས་ཅད་ཚོར་ཞིང་ཐམས་ཅད་བྱེད་མཁན་འདི་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་། བྱུང་ས་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་ཅི་འདྲ་ཡོད། ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བལྟ། བལྟ་མཁན་རང་ཡང་ཅི་འདྲ་འདུག །གང་ནས་བྱུང་། དེ་བཞིན་དུ་བར་དུ་གནས་ས་དང་། མཐར་འགྲོ་ས་ཨེ་འདུག །འདུག་ན་ཅི་འདྲ་འདུག །མི་འདུག་ན་དེའི་རྒྱུ་མཚན་སོགས་འོལ་ཚོད་ཙམ་མིན་པར་རྩ་བ་མ་ཆོད་ཀྱི་ 57-12-10a བར་དུ་བཙལ་ཞིང་རིག་ཐག་བཅད། དེའི་རྗེས་འདེབས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་སེམས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་བལྟ། གཞན་ཡང་ཉོན་མོངས་དང་ཡེ་ཤེས། སྨན་དང་དུག
Chinese
向外过度，向内过度；向上过度，向下过度地穿透，修习到感觉身体是存在还是不存在，都变得空空荡荡、轻飘飘的程度。然后是寻找柔软：口中念诵柔和而悠长的“吽”（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：种子字），观想前方竖立的茅草或小树枝，从自己口中发出的“吽”声，像一条连续不断的绳索，发出“纳拉拉”的声音，向上缠绕在树枝上，到达顶端时休息。然后向下解开时也休息。反复进行缠绕和解开多次。最后，对于山、高大的房屋以及树木石头等可以缠绕的事物，进行向上缠绕和向下解开等练习。 引入正道：口中唱着“吽”的歌，从自己前方进入像虫子爬行轨迹一样弯弯曲曲的道路，将自己观想成“吽”字大小，进入这条道路并从中出来。然后再次依次进入道路，就像没有行走一样，前往以前去过的所有地方，在上下道路的转弯处，像在水上架桥一样。再次从先前去过的道路返回，伴随着回到自己住所的观想，唱着悠扬而漫长的“吽”之歌。最后，观想进入一个朝向西北方向的山谷，那里狭窄而湍急的河流奔流而下，左右两侧的山势陡峭，森林茂密，进入一条极其漫长的追逐河流的道路，前往一个没有终点的地方。期间在河边和令人愉悦的绿洲处休息，沐浴。还在那些地方与自己的父母、朋友以及过去去世的人相遇，互相交谈片刻。然后各自告别离去，再次沿着原路返回，反复进行回到住所的观想。 第十三，区分心与轮回涅槃：经中说：‘心，最初从何处来，中间住在何处，最终去向何处。’像这样对三者进行观察分析，就能调伏自心，了解心的实相。因此，首先要观察思考，所有产生的心念、觉知，这个觉知一切、做一切的心，最初从何处产生？有产生的地方吗？如果没有，那是为什么？如果有，是什么样的？观察者本身又是如何存在的？从何而来？同样地，中间的住处和最终的去处存在吗？如果存在，是什么样的？如果不存在，那又是什么原因？不要只是粗略地猜测，而是要追根究底地寻找，直到彻底明白。在此基础上，观察佛的自性、众生的自性。此外，还要观察烦恼和智慧，药物和毒药。
English
Going too far outwards, going too far inwards; going too far upwards, going too far downwards in penetration, practice until the body feels either existing or non-existing, becoming empty and light. Then, seeking softness: verbally reciting a soft and long 'Hūṃ' (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：Seed Syllable), visualizing a reed or small branch erected in front, the sound of 'Hūṃ' coming from one's own mouth, like a continuous rope, making a 'narara' sound, winding upwards around the branch, resting upon reaching the top. Then resting also when unwinding downwards. Repeatedly winding and unwinding many times. Finally, for mountains, tall houses, and trees and stones that can be wound around, practice winding upwards and unwinding downwards, etc. Entering the Path: singing the song of 'Hūṃ' verbally, entering a crooked path like the trail of a worm in front of oneself, visualizing oneself as the size of the syllable 'Hūṃ', entering this path and exiting from it. Then again, gradually entering the path, as if not walking, going to all the places one has been before, building bridges over the bends in the upward and downward paths, like building bridges over water. Returning again from the path one has previously taken, accompanying the visualization of returning to one's own dwelling, singing a melodious and long song of 'Hūṃ'. Finally, visualizing entering a valley facing northwest, where a narrow and turbulent river flows, the mountains on the left and right are steep and covered with forests, entering an extremely long path chasing the river, going to a place with no end. Resting in between at the riverside and pleasant oases, bathing. Also, in those places, meeting one's own parents, friends, and those who have passed away, having brief conversations with each other. Then, bidding farewell and departing, returning again along the original path, repeatedly visualizing returning to one's dwelling. Thirteenth, Differentiating Between Mind, Saṃsāra, and Nirvāṇa: From the Tantra: 'Mind, where does it first come from, where does it dwell in the middle, and where does it go in the end?' By examining these three in this way, one can tame the mind and understand the nature of the mind. Therefore, first observe and contemplate, all the arising thoughts and awareness, this mind that is aware of everything and does everything, where does it first arise from? Is there a place of origin? If not, why? If so, what is it like? How does the observer itself exist? Where does it come from? Similarly, do the middle dwelling place and the final destination exist? If they exist, what are they like? If they do not exist, what are the reasons? Do not just make rough guesses, but seek to the root and determine the understanding. On this basis, observe the nature of the Buddha and the nature of sentient beings. Furthermore, observe afflictions and wisdom, medicine and poison. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
།རྨི་ལམ་དང་མངོན་སུམ། འབྱུང་བ་ལྔ། ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་སོ་སོའི་བཟང་ངན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ཡིན། གཤིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉག་ཅིག་རིག་ཐོག་ཏུ་ཅེར་གྱིས་ཕབ་ནས་བལྟ། བལྟས་པས་ངོ་བོ་ལ་དབྱེ་བ་འདུག་ན་ཅི་འདྲ་འདུག །མི་འདུག་ན་མི་འདུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་ཁུངས་གཅད། དེ་ལ་ཞུན་ཐར་ཆོད་པ་དང་། བཅུ་བཞི་པ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། དང་པོ་སེམས་ལ་བྱུང་ས་མེད་པ་ཆོས་སྐུ། བར་དུ་གནས་ས་མེད་པ་ལོངས་སྐུ། ཐ་མར་འགྲོ་ས་མེད་པ་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད་པར་ཐག་གཅད། དེ་ལྟར་ཐག་བཅད་པ་དེ་སྐུ་གསུམ་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། རང་གིས་བསྒོམས་ཤིང་མཐོང་བ་དང་། བླ་མས་གསུངས་པ་གཉིས་ཏིག་ཐོག་ཏུ་ཏིག་ཁེལ་བར་བྱའོ། །བཅོ་ལྔ་པ་རྣལ་དུ་ཕབ་པ་ནི། གནས་བརྟན་གྲོལ་བའི་གདེང་ཐོབ་ནས། །ཕྱི་ནང་བྱ་བ་དགུ་ཕྲུགས་གཏང་། །ཞེས་པས་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་བྱ་བ་མཐའ་དག་བཏང་བས་བྱ་བཏང་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྣལ་དུ་དབབ་པ་ལ་སེམས་མི་གནས་པ་གནས་པར་བྱ་བ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདུག་སྟངས། གནས་པ་བརྟན་པར་བྱ་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའི་བཞུགས་སྟངས་རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན། བརྟན་པ་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཁྲོ་བོའི་སྟངས་སྟབས་ཞེས་དྲང་སྲོང་ཙོག་པུ་དང་། ཆོས་བདུན་དང་། དོར་ 57-12-10b སྟབས། མཆོང་རྒྱུག །འཁྲབ་ཅིང་ལྡིང་བ་སོགས་བྱ་ཞིང་། སེམས་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་ཁོ་ན་ལས་བསྒྱུར་བ་ཁ་གང་མེད་དོ། །བཅུ་དྲུག་པ་རང་གྲོལ་གྱི་ཁྲིད་ནི། གོང་གི་གཞག་ཐབས་དེའི་རྒྱབ་ཆོས་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལ་དབྱེ་ན་རང་གྲོལ། ཡེ་གྲོལ། ཅེར་གྲོལ། ཡོངས་གྲོལ་ཏེ་བཞི་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་ལས། རང་གྲོལ་ཡིན་པས་གཉེན་པོ་མེད། །ཡེ་གྲོལ་ཡིན་པས་བསྐྱར་མི་དགོས། །ཅེར་གྱིས་གྲོལ་བས་མཐོང་སར་ཡལ། །ཡོངས་ཀྱིས་གྲོལ་བས་འབད་རྩོལ་མེད། །ཅེས་སོ། །བཅུ་བདུན་པ་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཁྲིད་ནི། དེ་ལྟར་སེམས་ངོ་ལེགས་པར་མཐོང་ནས་ལམ་ཉམས་སུ་བླང་ཚུལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཟབ་ཁྱད་ཐོད་རྒལ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི། དེ་ཡང་སྒོ་དང་ཡུལ་དང་ནི། །རླུང་དང་རིག་པའི་གནད་དག་བསྟུན། །ཞེས་པས། ཡེ་ཤེས་འཆར་བའི་སྒོ་མིག་ཡིན་པས་མིག་གཟིགས་སྟངས་གསུམ་ལས་མ་གཡོས་པ། ཡུལ་ནམ་མཁའ་རྐྱེན་དང་བྲལ་བ། རླུང་ཤིན་ཏུ་དལ་བ། རིག་པ་དབྱིངས་ལ་གཏད་ཅིང་རང་བབས་སུ་གཡོ་བ་མེད་པར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སྣང་བ་བཞི་རིམ་པར་འཆར་ཏེ། དང་པོ་ཐིག་ལེ་ཐིག་ཕྲན་རྨ་བྱའི་མདོངས་ལྟ་བུ་དང་། ཟ་འོག་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུ། གྱེན་སྒྲེང་། རྩིབས་ཤར། སྦ་ཕུབ། མཆོད་རྟེན་རིས་སོགས་ཇེ་ཆེར་འཆར་བ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ། དེ་དག་གི་ནང་དུ་སྐུར་འཆར་བ་ཉམས་གོང་འཕེལ། ཐིག་ལེ་རེ་རེ་ཡང་ཚོམ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་ཚན་སོགས་འཆར་བ་ར
Chinese
梦境与显现，五大种，六识各自境界中的所有好坏现象，都不是实相。将心识的本性，唯一地、专注地投入觉知中，持续观察。观察时，如果本性有分别，那是什么样的分别？如果没有分别，就确定没有分别的理由和依据。对此做出决断和抉择。 第十四个窍诀是介绍（三身）：首先，心无所从来，是法身（藏文：ཆོས་སྐུ།）；中间，心无所住，是报身（藏文：ལོངས་སྐུ།）；最后，心无所去，是化身（藏文：སྤྲུལ་སྐུ།）。因此，要断定生处、住处、去处这三者以及一切法的自性皆空。如此断定之后，将此认知为三身，就是将自己修习和见到的，与上师所说的，二者完全契合。 第十五个窍诀是安住于本然状态：获得安住于解脱的把握，放下内外九种行为。因此，放下身、语、意内外秘密的一切行为，被称为‘放下行为的瑜伽士’。如此安住于本然状态，将心不住于任何事物，是声闻乘的住法；安住于稳定状态，是圆满报身的住法，即毗卢七法坐；将稳定状态转化为解脱，是忿怒尊的姿势，如仙人蹲坐，以及七法坐、抛掷姿势、跳跃奔跑、舞蹈旋转等。心的本性是远离一切执取、舍弃、取舍，除此之外，没有任何其他转变。 第十六个窍诀是自解脱的引导：这是上述安住方法的后盾。如果对此进行区分，则有自解脱、本解脱、当下解脱、彻底解脱四种。如经文所说：‘自解脱故，无需对治；本解脱故，无需重复；当下解脱故，于所见处消失；彻底解脱故，无有勤作。’ 第十七个窍诀是顿超的引导：如此很好地见到心性之后，修持道的方式是，修持大圆满甚深窍诀顿超。对此，‘门与境，风与觉性，要点皆需配合。’因此，作为生起智慧之门的眼睛，不离三种观视方式；境是远离缘分的虚空；风息极其缓慢；觉性专注于法界，安住于自性，不加造作地修持，四种显相依次生起：首先，出现明点、细微明点，如孔雀羽毛的颜色，以及铺开的丝绸，向上伸展，光芒四射，如伞盖，佛塔等逐渐显现，这是法性现前；在这些之中显现本尊身相，是证悟增长；每一个明点都显现为五部坛城等，这是...
English
Dreams and manifestations, the five elements, all the good and bad aspects of the respective realms of the six consciousnesses, are not the true nature. Focus solely on the essence of consciousness, intently and continuously observing it. While observing, if there are distinctions in the essence, what kind of distinctions are they? If there are no distinctions, then determine the reasons and basis for their absence. Make a firm decision and resolution regarding this. The fourteenth key point is the introduction (of the three bodies): First, the mind has no origin, which is Dharmakaya (Tibetan: ཆོས་སྐུ།); in the middle, the mind has no abiding place, which is Sambhogakaya (Tibetan: ལོངས་སྐུ།); finally, the mind has no destination, which is Nirmanakaya (Tibetan: སྤྲུལ་སྐུ།). Therefore, one must determine that the place of origin, the place of abiding, and the place of destination, all three, as well as the nature of all phenomena, are empty. Having determined this, recognizing it as the three bodies means that what one has practiced and seen, and what the guru has said, are in complete agreement. The fifteenth key point is settling into the natural state: Having gained confidence in settling into liberation, let go of the ninefold activities, both internal and external. Therefore, letting go of all internal and external secret activities of body, speech, and mind is called a 'yogi who has abandoned activities.' Settling into the natural state in this way, keeping the mind from dwelling on anything, is the dwelling of the Shravakas; abiding in a stable state is the dwelling of the complete Sambhogakaya, the seven-point posture of Vairochana; transforming the stable state into liberation is the posture of the wrathful deities, such as the squatting posture of a sage, as well as the seven-point posture, the throwing posture, jumping and running, dancing and whirling, etc. The nature of the mind is to be free from all grasping, rejecting, accepting, and abandoning; there is no other transformation whatsoever. The sixteenth key point is the guidance of self-liberation: This is the support for the above method of settling. If one distinguishes it, there are four types: self-liberation, original liberation, immediate liberation, and complete liberation. As the scripture says: 'Because of self-liberation, there is no need for an antidote; because of original liberation, there is no need for repetition; because of immediate liberation, it vanishes at the sight; because of complete liberation, there is no effort.' The seventeenth key point is the guidance of Tögal (顿超): Having seen the nature of mind so well, the way to practice the path is to practice Tögal, the profound key point of Dzogchen. Regarding this, 'The door and the realm, the wind and the awareness, the essential points must all be coordinated.' Therefore, as the eye, which is the door for the arising of wisdom, does not deviate from the three ways of looking; the realm is the sky, free from conditions; the breath is extremely slow; the awareness is focused on the Dharmadhatu, abiding in its natural state, without fabrication, and practicing in this way, the four visions arise in sequence: First, there appear bindus, subtle bindus, like the colors of a peacock's feathers, and like silk spread out, stretching upwards, radiating light, like a parasol, stupas, etc., gradually appearing larger, which is the manifestation of Dharmata; within these, the appearance of deity forms is the increase of realization; each bindu appears as a mandala of five families, etc., which is... -------------------------------------------------------------------------------- ིག་པ་ཚད་ཕེབས། 57-12-11a