Tibetan
་བཤེས་ཤི་བ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཤི་བ་དང་འཆི་བར་འགྱུར་བ་རྣམས་ལ་གང་ཕན་པ་གདག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ད་ལྟར་ཉིད་ཀྱང་སྐད་ 55-34-4a ཅིག་མ་དུ་མ་འདས་ཏེ་འཆི་བ་ལ་ཉེ་བར་གྱུར་ཏོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱིས་དེ་ལྟར་མི་རྟག་པར་མ་ཤེས་པས་རྟག་པར་རེ་ཞིང་སྡོད་པའི་ཚིས་དུ་མ་བྱས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་བོར་ཏེ། ངན་འགྲོ་རྣམས་སུ་ལྟུང་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ངེས་འབྱུང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་བ་ལ་བློ་ལྡོག་ཅིང་ངེས་པར་མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ན་བརྟན་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་འཕྲལ་གྱི་བདེ་བ་དང་ཡུན་གྱི་བདེ་བ་ལ་བསམས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་ནི། ཀྱེ་མ་ངན་འགྲོ་དམྱལ་བ་དང་ཡི་དྭགས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ལ་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་མེད་ལ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བ་འདི་ཡང་། རྒྱུ་སྦྱིན་པ་བཏང་ཞིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བ་ཡང་རྟག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མྱ་ངན་གྱི་གནས་སུ་འགྱུར་བར་བཀའ་མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་དུ་གསུངས་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་ཀྱང་སྔར་དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་མྱོང་བ་རྣམས་འགྱུར་བ་དང་། གཞན་སྐྱིད་པ་མི་རྟག །ལང་ཚོ་མི་རྟག །དབང་ཆེ་བ་མི་རྟག །ཟས་གོས་ནོར་ཐམས་ཅད་འགྱུར་བར་ཡིད་ཆེས་སོ། །ཞེས་ངེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལས་མཐར་ཐུག་ཡུན་གྱི་བདེ་བ་ཞིག་ཐོབ་དགོས་ཏེ། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པའི་དོན་གྱི་གདམས་པ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་ཞིང་། འཁྲུལ་པའི་ 55-34-4b སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསྒོམས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བའི་དགོས་པ་ཡོད་ཅིང་། འདུས་བྱས་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་བའི་ཚད་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྐྱེན་དུ་མ་ལས་བསམས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་ནི། ད་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་བདེ་བའི་རྐྱེན་ཉུང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྐྱེན་མང་། འཆི་བའི་རྐྱེན་ནི་མང་། གསོན་པའི་རྐྱེན་ནི་ཉུང་། མདོར་ན་འཁོར་བ་འདི་ན་བྱས་པའི་ལས་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་དལ་བར་རྐྱེན་དུ་མ་ལ་སྦྱོར་མོད་ཀྱི། ཡང་དག་པའི་ལམ་དང་མ་འཕྲད་ཅིང་ཉམས་སུ་མ་བླངས་ན་རྣམ་རྟོག་གི་རྐྱེན་གྱིས་འཁོར་བ་ནས་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་ཐོན་པའི་དུས་མི་འདུག་པ། རང་ཡང་སྔར་འཁྲུལ་ཅིང་སེམས་ཅན་གཞན་ཡང་སྙིང་རེ་རྗེ། ཞེས་སྦྱངས་པས་དད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་འཁོར་བ་ལས་ཡིད་འབྱུང་བའི་དགོས་པ་ཡོད་ཅིང་། རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་ཞིང་ལས་སུ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་ནི་བརྟན་པའི་ཚད་དོ། །བཞི་པ་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་པར་འདུག་པ་ལ་བསམས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་ནི། ད་ལྟ་རང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིས་རང་བདེ་རུ་རེ། ལོངས་སྤྱོད་
Chinese
忆念已故和离别的亲友，应当尽力帮助那些将要死亡和正在死亡的人。此外，即使现在，你也已经度过了许多瞬间，接近死亡。所有众生因为不了解这种无常，徒劳地期望永恒，做了许多无意义的事情，最终失去一切，堕入恶道，遭受痛苦。因此，认识到这一点后，应当修习出离心。当对轮回生起厌离心，并在心中生起坚定的无常观时，就达到了稳定的程度。 第二，思考暂时的快乐和长久的快乐，来修习菩提心：唉！地狱、饿鬼和畜生道众生没有任何快乐。即使是天人和人类暂时的快乐，也是通过布施和持戒获得的，但这些快乐也是无常的，最终会变成痛苦的根源。正如佛经和密续中所说的那样，这将会显现出来。无论谁，曾经体验过的快乐和幸福都会改变。其他的快乐也是无常的，青春是无常的，权力是无常的，食物、衣服和财富一切都会改变，对此要深信不疑。必须从所有这些无常的事物中获得最终的、长久的快乐。这需要修习诸佛的究竟密意——止观双运，并对所有迷惑的众生修习慈悲。通过这样的修习，才能对痛苦生起厌离心，并将有为法视为痛苦的根源，这才是衡量的标准。 第三，从各种因缘来思考，从而修习菩提心：现在，所有众生都想要快乐，但快乐的因缘很少，痛苦的因缘却很多。死亡的因缘很多，生存的因缘却很少。总之，在这个轮回中，身语意三门无时无刻不在造作各种业，但如果没有遇到正确的道路并加以修习，那么由于妄念的因缘，这些众生将没有从轮回中解脱的机会。自己过去也曾迷惑，其他的众生也真可怜！通过这样的修习，生起信心，并对轮回生起厌离心，这才是必要的。对六道众生生起慈悲心，并尽力供养三宝，这才是稳定的程度。 第四，思考所做的一切都毫无意义，从而修习菩提心：现在，自己的身语意三门都在为自己寻求快乐和享受。
English
Reflecting on deceased and departed friends, one should strive to benefit those who are dying and will die. Furthermore, even now, you have passed through many moments and are close to death. All sentient beings, not understanding this impermanence, vainly hope for permanence, engage in many meaningless activities, and ultimately lose everything, falling into the lower realms and suffering. Therefore, recognizing this, one should cultivate renunciation. When aversion to samsara arises and a firm view of impermanence is born in the mind, that is the measure of stability. Secondly, contemplate temporary happiness and lasting happiness to train the mind of enlightenment: Alas! Beings in the lower realms of hell, hungry ghosts, and animals have no happiness at all. Even the temporary happiness of gods and humans, which arises from giving and moral conduct, is impermanent and will turn into a source of sorrow. As stated in all the sutras and tantras, this will become manifest. Whatever joy and happiness anyone has experienced will change. Other pleasures are impermanent, youth is impermanent, power is impermanent, food, clothing, and wealth all change, and one must be certain of this. One must obtain ultimate and lasting happiness from all these impermanent things. This requires practicing the definitive meaning of the Buddhas—shamatha and vipassana (止观双运), and cultivating compassion for all deluded beings. Through such practice, there is a need to generate aversion to suffering, and seeing conditioned phenomena as the source of suffering is the measure. Thirdly, contemplate from various causes and conditions to train the mind of enlightenment: Now, all sentient beings want happiness, but the causes of happiness are few, and the causes of suffering are many. The causes of death are many, and the causes of life are few. In short, in this samsara, the three doors of body, speech, and mind are constantly engaged in various actions, but if one does not encounter the correct path and practice it, then due to the causes of delusion, these beings will have no opportunity to escape from samsara. I myself was deluded in the past, and other beings are also pitiable! Through such training, faith precedes, and there is a need to generate aversion to samsara. Generating compassion for the six types of beings and striving to make offerings to the Three Jewels is the measure of stability. Fourthly, contemplate that all actions are meaningless, thereby training the mind of enlightenment: Now, one's own body, speech, and mind are seeking happiness and enjoyment for oneself. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཕུན་སུམ་ཚོགས་སུ་རེ། གཞན་བས་ལྷག་ཏུ་རེ། དེ་རྣམས་མ་བྱུང་གིས་དོགས་ནས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་མི་དགེ་བ་སྣ་ 55-34-5a ཚོགས་ལ་མི་འཛེམ་པར་ཚོང་དང་ཞིང་ལས་དང་། ཁུར་གླ་དང་། གསོག་འཇོག་དུ་མ་བྱེད་པ་དང་། རང་ཉིད་སང་འཆི་ཡང་མི་ཤེས་པས་ཟས་དང་གོས་ལ་སོགས་པས་འཚོ་བའི་ཚིས་དུ་མ་བྱེད་པ་རེ་འཁྲུལ། དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ་སྡིག་དང་སྡུག་པས་ལོངས་སྤྱོད་དུ་མ་བསགས་ཀྱང་། དབང་མེད་པར་འཁོར་དང་ཉེ་དུ་ཐམས་ཅད་དང་། ཐ་ན་ལུས་ཀྱང་དོར་ནས་རང་ངན་འགྲོར་འགྲོ་དགོས་པས་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཞེས་ངེས་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །དེས་བླ་མའི་མན་ངག་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་ཅིང་། བླ་མའི་གདམས་ངག་གཅིག་ཅི་ནས་ཀྱང་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་སྐྱེས་པ་ནི་ཚད་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་བསམས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་ནི། དེ་ལྟའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་དང་ནི་བྲལ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ནི་ཐོབ། རང་གཞན་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྲུབ། ས་དང་། ལམ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བརྙེས། དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་དེ་ད་རེས་མི་ལུས་འདིའི་ཐོག་ནས་མ་ཐོབ་ན་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བར་འདུག་པས། ད་རེས་ནས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་བྱའོ། །དེས་བསྒོམ་པ་སྲན་ཐུབ་པའི་དགོས་པ་ཡོད་ཅིང་། ཅི་ནས་ཀྱང་མ་བསྒོམ་ན་སངས་མི་རྒྱ་བར་འདུག་པས་བརྩོན་འགྲུས་མི་གཏང་དགོས་སྙམ་པ་ནི་ 55-34-5b འབྱོངས་པའི་ཚད་དོ། །དྲུག་པ་བླ་མའི་གདམས་ངག་ལ་བསམས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་ནི། འཁོར་བ་ཐོག་མེད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལོ་ཟླས་དག་ནུས་ཤིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལོ་ཟླས་བསྐྱེད་ནུས་ལ། བླ་མའི་གདམས་ངག་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མངོན་དུ་མཛད་པ་འདི་འདྲ་དང་ཕྲད་པ་ལ་བྱ་བ་གཞན་གྱིས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ། སྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བྱའོ། །དེས་བྱ་བ་གཞན་ལ་མི་འཇུག་པའི་དགོས་པ་ཡོད་ཅིང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། དར་ཅིག་བསྒོམས་ཀྱང་མི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བའི་གྲོགས་སུ་འདུག་སྙམ་པ་ནི་འབྱོངས་པའི་ཚད་དོ། །བདུན་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་བསམས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་ནི། དེ་ལྟར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ལ་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམ་རྟོག་གཡོ་བ་བཟུང་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བྱས་ལ་རྟོག་པ་གཟུང་ཞིང་། སེམས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་གནས་པ་རྣམས་སྙིང་རེ་རྗེ་ཞེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་ཅིང་། གནས་པ་ཡུན་རིང་དུ་སོང་ནས་འདི་ལ་རྟག་ཏུ་གོམས་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ནི་བརྟན་པའི་ཚད་དོ། །དེ་ལྟར་སེམས་སྦྱོང་བདུན་པོ་འདི་གལ་ཆེ་སྟེ། རྒྱབ་ཡིག་
Chinese
财富圆满，胜过他人。为了避免这些情况的发生，不顾及不善的行为，从事商业、农业、雇佣劳动和储蓄等多种活动。即使不知道自己明天是否会死去，仍然在食物、衣物等方面过度追求生活享受，这是错误的。这样做毫无意义，即使积累了罪恶和痛苦的享受，也无法避免失去所有的眷属和亲人，甚至连自己的身体也必须舍弃，最终堕入恶道。应该认真思考：‘这样做有什么意义呢？’ 必须这样思考。因此，需要进入上师的口诀教导，并且生起无论如何也要获得上师的窍诀的想法，这就是修行的标准。 第五，思维佛陀的功德来修持菩提心： 远离一切痛苦，获得一切功德，成办自他一切利益，证得地、道、波罗蜜多。像这样的佛陀，如果今生没有通过这个人身获得，那就非常困难了。所以，从现在开始，要努力寻求获得无上菩提的方法。 这样思维。因此，需要能够忍受修行的痛苦，并且生起如果不好好修行就无法成佛的想法，从而不放弃精进，这就是修行的成就标准。 第六，思维上师的口诀来修持菩提心： 无始以来的业障可以通过时间和月份来净化，佛陀的功德可以通过时间和月份来增长，与上师的口诀相遇，这是诸佛和菩萨都证悟的，除此之外，其他事情又有什么意义呢？ 应该努力修行。 这样思维。因此，需要不沉迷于其他事情，并且生起世间的享乐又有什么意义呢？即使只修行一会儿，也能成为生起不分别念的助缘的想法，这就是修行的成就标准。 第七，思维无分别念来修持菩提心： 为了获得无上菩提，应该抓住分别念的动摇，修学无分别念。 这样做了之后，抓住念头，对于心念一刻也不停息的状态，要生起怜悯之心来修持。 因此，需要菩提心越来越增长，并且生起长时间安住于此，并对此 постоянно 习惯的想法，这就是坚固的标准。 因此，这七种修心法非常重要，是修行的根本。
English
Wealth is complete, surpassing others. To avoid these situations from happening, one disregards non-virtuous actions, engaging in various activities such as commerce, agriculture, hired labor, and savings. Even without knowing whether one will die tomorrow, one still excessively pursues the enjoyment of life in terms of food, clothing, and so on, which is a mistake. Doing so is meaningless; even if one accumulates sinful and painful enjoyments, one cannot avoid losing all relatives and loved ones, and even one's own body must be abandoned, ultimately falling into the lower realms. One should seriously consider: 'What is the point of doing this?' One must think in this way. Therefore, there is a need to enter the oral instructions of the Guru, and to generate the thought that one must obtain the Guru's pith instructions at all costs. This is the standard of practice. Fifth, cultivate Bodhicitta by contemplating the qualities of the Buddha: Separated from all suffering, attaining all virtues, accomplishing all benefits for oneself and others, realizing the Bhumis, Paths, and Paramitas. Such a Buddha, if not attained in this lifetime through this human body, is extremely difficult to achieve. Therefore, from now on, one should diligently seek the means to attain unsurpassed Bodhi. Think in this way. Therefore, there is a need to be able to endure the suffering of practice, and to generate the thought that if one does not practice well, one will not be able to attain Buddhahood, thereby not abandoning diligence. This is the standard of accomplishment in practice. Sixth, cultivate Bodhicitta by contemplating the Guru's instructions: Beginningless obscurations can be purified through time and months, the qualities of the Buddha can be increased through time and months, and encountering the Guru's instructions, which all Buddhas and Bodhisattvas have realized, what is the point of other things? One should diligently practice. Think in this way. Therefore, there is a need not to be immersed in other things, and to generate the thought that what is the point of worldly pleasures? Even practicing for a short while can become a supporting condition for generating non-conceptualization. This is the standard of accomplishment in practice. Seventh, cultivate Bodhicitta by contemplating non-conceptualization: In order to attain unsurpassed Bodhi, one should seize the wavering of conceptual thoughts and study non-conceptualization. After doing so, seize the thoughts, and for the state of mind not resting for even a moment, one should cultivate compassion. Therefore, there is a need for Bodhicitta to increase more and more, and to generate the thought of abiding in this for a long time and becoming constantly accustomed to it. This is the standard of stability. Therefore, these seven mind training practices are very important and are the foundation of practice. --------------------------------------------------------------------------------