Tibetan
་གཏན་གྱི་བདེ་བའི་དམ་པའི་ཆོས་གཤའ་མ་ཞིག་རང་མི་བྱེད་རེ་ཤི་སྙམ་དུ་བསམ་པ་སྟེ་དམིགས་སྐོར་དང་པོའོ། །ཆོས་བྱེད་པ་དེ་ཡང་སྒེག་མོའི་མགོ་ལ་མེ་ཤོར་བ་ལྟར་ཕྱི་བཤོལ་དུ་མ་སོང་བ་འཕྲལ་རང་དུ་བྱེད་དགོས། དེའི་རྒྱུ་མཚན་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་ཡིད་ 9-19-3a བརྟན་མི་རུང་སྟེ། སྐྱེས་ཕན་ཆད་ཚེ་རིང་ཐུང་གི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་མ་གཏོགས་ཚེ་ཐར་དུ་ལུས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས་སྲིད་པ་མཐོ་དམན་གྱི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་མཐར་འཆི་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཚེ་ལ་སྣོན་པ་མེད་ཅིང་དུས་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེས་ཀྱང་འཆི་བ་ལ་ཇེ་ཉེར་འགྲོ་བས་འཛད་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་མྱུར་དུ་རང་འཆི་སྟེ། རླུང་ཁྲོད་ཀྱི་མར་མེ་ལྟར་འཆི་རྐྱེན་མང་། ཆུའི་ལྦུ་བ་ལྟར་ཚེ་སྲོག་མི་བརྟན། ཤིང་རྩེར་བབས་པའི་བྱ་ནམ་འཕུར་ཆ་མེད་པ་ལྟར་རྒན་གཞོན་བར་མའི་གོ་རིམ་ངེས་པ་ཅན་དུ་འཆི་བ་མ་ཡིན་པས་རང་ཡང་ནམ་འཆི་ཆ་མེད། མདོར་ན་ཕྱེ་མ་ལེབ་མར་མེ་དང་འཕྲད་པ་ལྟར་གཟའ་གདོང་ཐུག་ལྟ་བུས་ད་ལྟ་རང་ཡང་མི་འཆི་བའི་གདིང་མི་འདུག །འཆི་བའི་དུས་སུ་ཆོས་མིན་པ་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་པས། ནད་པ་འཆི་ཁ་མ་སང་གི་ཚིས་མི་བྱེད་པ་ལྟར་སྐྱོ་ཤས་དྲག་པོས་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་རྒྱབ་ཏུ་དོར་ཏེ། སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་སོས་དལ་དུ་མི་སྡོད་པར་བརྩོན་འགྲུས་བསྐལ་ཆེན་གྱི་མེ་འབར་བ་ལྟ་བུས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བསྐུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཞེ་དམ་བཅའ་སྟེ་དམིགས་སྐོར་གཉིས་པའོ། །ཤི་ནའང་འཇིགས་རྒྱུ་རང་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། ཤི་ནས་སྐྱེ་བ་ལེན་མི་དགོས་པར་ཅང་ 9-19-3b མེད་དུ་འགྲོ་ན་དེ་ཀས་ཡོང་བ་འདུག་ཀྱང་ཅང་མེད་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ། ས་བོན་མངར་ཁའི་འབྲས་བུ་མ་འཆོལ་བར་སོ་སོར་སྨིན་པ་ལྟར། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར་བས་དགེ་སྡིག་ལ་བླང་དོར་མ་ནོར་བར་བྱ་དགོས། དགེ་བ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་ན་ཟག་མེད་ཀྱི་དགེ་བའམ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐར་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བས་འབྲས་ལོ་ལེགས་ན་རྩྭ་ཕུབ་ཞོར་ལ་འབྱུང་བ་ལྟར་གནས་སྐབས་སྲིད་པའི་བདེ་འབྲས་རྣམས་ཀྱང་ཞར་ལ་འབྱུང་བས་བརྩོན་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ལས་གཞན་དུ་ཐར་ལམ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྲིད་པའི་བདེ་འབྲས་ཙམ་བསྐྱེད་ནས་ཟད་པར་འགྱུར་བས་གཉིད་ཐུན་རེའི་རྨི་ལམ་བཟང་བ་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད། ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་དང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱེ་མ་ལེབ་འཐོར་རླུང་གིས་དེད་པ་ལྟར་ཤི་ནས་གར་སྐྱེ་དང་གར་འགྲོ་ཆ་མེད་པས་སྤྲིན་བར་གྱི་ཉི་མ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་རྒྱལ་ཕམ་སྐྱིད་སྡུག་ཐམས་ཅད་རེ་མོས་མ་གཏོགས། གཅིག་ཁོ་ན
Chinese
要下定决心，不要认为自己不需要获得究竟安乐的正法，要这样想，这是第一个目标。修法也要像头着火一样，不要拖延，要立即去做。因为即使得到了珍贵的人身，也是不可靠的。从出生开始，除了寿命长短的差别外，没有谁能幸免于死亡。所有高低层次的众生最终都必定会死亡。而且，寿命不会增加，每一瞬间都在接近死亡，因为一切都在耗尽，所以会迅速死亡。像风中的蜡烛一样，死亡的因缘很多；像水泡一样，生命不稳定；像落在树梢的鸟一样，不知道何时会飞走，死亡不一定是按照老、中、青的顺序，所以也不知道自己何时会死。总之，就像飞蛾扑火，就像星体相撞一样，现在也不能确定自己不会死亡。死亡时，任何非正法都无济于事。所以，要像病人临终时不理会未完成的事情一样，以强烈的厌离心抛弃今生的事务，一刻也不要懈怠，要以像劫末之火一样猛烈的精进，策励身语意三门投入到正法中，要这样下定决心，这是第二个目标。如果认为即使死了也没什么可怕的，死了就不用再投生，一切都消失了，那样就好了，但实际上不会消失。就像甜味的种子会成熟为甜美的果实一样，善恶业的因会导致快乐和痛苦的果报成熟，所以对于善恶业，必须正确地取舍。如果善业被证悟无自性的智慧所摄持，就称为无漏的善业或解脱分善业，因为它是解脱之因，就像收成好时，稻草和糠秕也会随之而来一样，暂时的轮回安乐也会随之而来，所以要努力修持。除此之外，与解脱道无关的有漏善业，称为福德分善业，只能产生轮回的安乐，最终会耗尽，就像每晚的好梦一样，没有意义。梵天、帝释天和转轮王等，也像被风吹散的蝴蝶一样，死后不知道会投生到哪里，就像云间的太阳一样，轮回中的成败、苦乐都只是轮流交替，而不是永远不变的。 要下定决心，不要认为自己不需要获得究竟安乐的正法，要这样想，这是第一个目标。修法也要像头着火一样，不要拖延，要立即去做。因为即使得到了珍贵的人身，也是不可靠的。从出生开始，除了寿命长短的差别外，没有谁能幸免于死亡。所有高低层次的众生最终都必定会死亡。而且，寿命不会增加，每一瞬间都在接近死亡，因为一切都在耗尽，所以会迅速死亡。像风中的蜡烛一样，死亡的因缘很多；像水泡一样，生命不稳定；像落在树梢的鸟一样，不知道何时会飞走，死亡不一定是按照老、中、青的顺序，所以也不知道自己何时会死。总之，就像飞蛾扑火，就像星体相撞一样，现在也不能确定自己不会死亡。死亡时，任何非正法都无济于事。所以，要像病人临终时不理会未完成的事情一样，以强烈的厌离心抛弃今生的事务，一刻也不要懈怠，要以像劫末之火一样猛烈的精进，策励身语意三门投入到正法中，要这样下定决心，这是第二个目标。如果认为即使死了也没什么可怕的，死了就不用再投生，一切都消失了，那样就好了，但实际上不会消失。就像甜味的种子会成熟为甜美的果实一样，善恶业的因会导致快乐和痛苦的果报成熟，所以对于善恶业，必须正确地取舍。如果善业被证悟无自性的智慧所摄持，就称为无漏的善业或解脱分善业，因为它是解脱之因，就像收成好时，稻草和糠秕也会随之而来一样，暂时的轮回安乐也会随之而来，所以要努力修持。除此之外，与解脱道无关的有漏善业，称为福德分善业，只能产生轮回的安乐，最终会耗尽，就像每晚的好梦一样，没有意义。梵天（Brahma）、帝释天（Indra）和转轮王（Chakravartin）等，也像被风吹散的蝴蝶一样，死后不知道会投生到哪里，就像云间的太阳一样，轮回中的成败、苦乐都只是轮流交替，而不是永远不变的。
English
One must resolve not to think that one does not need to obtain the genuine Dharma (sacred law) of ultimate bliss. Think in this way; this is the first focus. Practicing the Dharma must be done immediately, like one's head is on fire, without delay. Although one has obtained this precious human body, it is unreliable. From birth onwards, except for the difference between long and short lifespans, no one is spared from death. All beings in high and low realms will inevitably die. Moreover, life does not increase; every moment brings one closer to death. Because everything is being exhausted, one will die quickly. Like a candle in the wind, there are many causes of death; like a water bubble, life is unstable; like a bird landing on a treetop, one does not know when it will fly away. Death does not necessarily follow the order of old, middle-aged, and young, so one does not know when one will die. In short, like a moth meeting a flame, like colliding stars, one cannot be certain that one will not die right now. At the time of death, anything other than the Dharma is useless. Therefore, like a sick person on their deathbed not caring about unfinished business, abandon worldly affairs with strong renunciation. Do not be idle for even a moment, but with diligence like a blazing fire at the end of an eon, urge the body, speech, and mind to engage in the sacred Dharma. Make this resolution; this is the second focus. If one thinks there is nothing to fear even if one dies, that it would be good if one did not have to be reborn after death and everything disappeared, that is not the case. Just as sweet seeds ripen into sweet fruits, the causes of virtuous and non-virtuous actions will ripen into the fruits of happiness and suffering. Therefore, one must correctly adopt and abandon virtuous and non-virtuous actions. If virtuous actions are accompanied by the wisdom that realizes the absence of inherent existence, they are called uncontaminated virtuous actions or virtuous actions that accord with liberation. Because they are the cause of liberation, just as straw and chaff come along when the harvest is good, temporary worldly happiness will also come along. Therefore, one must strive to cultivate them. Other than that, contaminated virtuous actions that are unrelated to the path of liberation are called meritorious virtuous actions, which only generate worldly happiness and will eventually be exhausted, like a good dream each night, they are meaningless. Brahma, Indra, Chakravartin, and others are like butterflies scattered by the wind. After death, one does not know where one will be reborn. Like the sun behind the clouds, the successes and failures, joys and sorrows of samsara are only alternating, not permanent. One must resolve not to think that one does not need to obtain the genuine Dharma (sacred law) of ultimate bliss. Think in this way; this is the first focus. Practicing the Dharma must be done immediately, like one's head is on fire, without delay. Although one has obtained this precious human body, it is unreliable. From birth onwards, except for the difference between long and short lifespans, no one is spared from death. All beings in high and low realms will inevitably die. Moreover, life does not increase; every moment brings one closer to death. Because everything is being exhausted, one will die quickly. Like a candle in the wind, there are many causes of death; like a water bubble, life is unstable; like a bird landing on a treetop, one does not know when it will fly away. Death does not necessarily follow the order of old, middle-aged, and young, so one does not know when one will die. In short, like a moth meeting a flame, like colliding stars, one cannot be certain that one will not die right now. At the time of death, anything other than the Dharma is useless. Therefore, like a sick person on their deathbed not caring about unfinished business, abandon worldly affairs with strong renunciation. Do not be idle for even a moment, but with diligence like a blazing fire at the end of an eon, urge the body, speech, and mind to engage in the sacred Dharma. Make this resolution; this is the second focus. If one thinks there is nothing to fear even if one dies, that it would be good if one did not have to be reborn after death and everything disappeared, that is not the case. Just as sweet seeds ripen into sweet fruits, the causes of virtuous and non-virtuous actions will ripen into the fruits of happiness and suffering. Therefore, one must correctly adopt and abandon virtuous and non-virtuous actions. If virtuous actions are accompanied by the wisdom that realizes the absence of inherent existence, they are called uncontaminated virtuous actions or virtuous actions that accord with liberation. Because they are the cause of liberation, just as straw and chaff come along when the harvest is good, temporary worldly happiness will also come along. Therefore, one must strive to cultivate them. Other than that, contaminated virtuous actions that are unrelated to the path of liberation are called meritorious virtuous actions, which only generate worldly happiness and will eventually be exhausted, like a good dream each night, they are meaningless. Brahma, Indra, Chakravartin, and others are like butterflies scattered by the wind. After death, one does not know where one will be reborn. Like the sun behind the clouds, the successes and failures, joys and sorrows of samsara are only alternating, not permanent. --------------------------------------------------------------------------------