Tibetan
ས་རེ་རེའི་ཐད་དུ། ཤར་གྲོལ་གྱི་སྐབས་སུ་ཞེན་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་དག་དགོས། གཅེར་གྲོལ་གྱི་ཐད་དུ་མི་རྟོག་པའི་རྣམ་རྟོག་དག་དགོས། རང་གྲོལ་གྱི་ཐད་དུ་ཚོར་བ་ངོ་མི་ 9-5-13a ཤེས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་དག་དགོས། ཡོངས་གྲོལ་གྱི་ཐད་དུ་སྟོང་ཉིད་ངོ་མི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་དག་དགོས། ཡེ་གྲོལ་གྱི་དུས་སུ་སྟོང་ཉིད་གཤིས་ཤོར་གྱི་རྣམ་རྟོག་དག་དགོས། རྣམ་རྟོག་དེ་རྣམས་དག་པའི་རྗེས་སུ་རང་ཉམས་སུ་ཇི་ལྟར་ལེན་ན། གསུམ་སྟེ། ལྟ་བ་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད། མན་ངག་རི་བོ་ཅོག་གཞག །དགོངས་པ་ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ་ལོ། །དང་པོ་ལྷུན་གྲུབ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས། ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ། རང་བཞིན་གསལ་ལ་དག་པ། ཐུགས་རྗེ་ཅིར་ཡང་འཆར་བ། དོན་རང་རིག་རིག་སྟོང་། ཀ་དག་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་ན། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་རོལ་པ་དང་རྒྱན་རྩལ་རང་སྣང་ཙམ་དུ་རང་གྲོལ་ཆེན་པོར་གནས་སོ། །དེ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོ་ལྷུན་གྲུབ་འོད་ལྔའི་རྩལ་ལས། ཕྱི་ནང་གི་སྣང་བའི་རོལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཤར་བ་ཡིན་ནོ། །ཐུགས་རྗེ་རོལ་པའི་རྩལ་ལས། ནང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཡང་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཤེས་པས་གྲུབ་སྟེ། རིག་པའི་རྩལ་དུ་ཤར། དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་ཡུལ། བར་ལུས། ནང་སེམས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་གཞི་མེད་སྣང་སྟོང་ཆོ་འཕྲུལ་ཙམ་དུ་ཤར་བ་ལས། བདེན་རྫུན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས། དེའི་ཕྱིར་རང་གི་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་འདི་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་པ། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་ཡེ་ནས་ 9-5-13b སངས་རྒྱས་པར་གོ །དེ་ཡང་སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། ཉོན་མོངས་ལྔ་ལ་ཡེ་ཤེས་ལྔ། །ཡུལ་ལྔ་ལ་ནི་འོད་ལྔའི་སྐུ །ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སངས་རྒྱས་ལྔ། །འབྱུང་བ་ལྔ་ལ་ཡུམ་ལྔར་རྟོགས། །སྲིད་པ་གསུམ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཞིང་། །གཉིས་མེད་ལྟ་བའི་རང་ལུས་ཡིན། །ཞེས་དང་། མུ་ཏིག་འཕྲེང་བ་ལས། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀུན། །རིགས་དང་རིགས་ཀྱི་བདག་པོར་གྲོལ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་མི་གནས་པར་རང་སར་དག་སྟེ། མཁའ་ལ་སྤྲིན་དྭངས་པའམ། ཆུའི་རྙོགས་མ་རང་སངས་ལྟར་དག་སྟེ། གཞི་རང་མལ་ཆོས་ཉིད་ཁོ་རང་གི་འདུག་ཚུལ། དང་པོ་འཁྲུལ་མ་མྱོང་། ད་ལྟ་འཁྲུལ་པ་ལ་མི་གནས། ཐ་མར་འཁྲུལ་མི་སྲིད་པའི་གནད་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །འདི་ནི་རིག་པ་རང་མལ་གྱི་ཆོས་སྐུ །ཕྱལ་པ་བར་མེད་ཀྱི་རྒྱ་ཡན། རང་བབས་རྣལ་མའི་འདུག་ཚུལ། གཞི་རང་མལ་ཆོས་ཉིད་ཁོ་རང་གི་འདུག་ཚུལ། ཟང་ཐལ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་རང་ངོ་། རྣལ་འབྱོར་པའི་རང་སྣང་ཆོས་སྐུར་ཤར་བ། སྲིད་གསུམ་ཀ་དག་གི་དགོངས་པ་ཞེས། ཆོས་སྐུའི་གླིང་མཆོག་ཡང་དག་པར་ཕྱིན་པའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལ
Chinese
在每一个‘萨热’(ས་རེ་རེའི་，sa re re'i)的阶段，必须清除执着于‘夏哲’(ཤར་གྲོལ་，shar grol，东方解脱)的分别念。在‘杰哲’(གཅེར་གྲོལ་，gcer grol，赤裸解脱)的阶段，必须清除不作意的分别念。在‘让哲’(རང་གྲོལ་，rang grol，自解脱)的阶段，必须清除对感觉一无所知的分别念。在‘永哲’(ཡོངས་གྲོལ་，yongs grol，完全解脱)的阶段，必须清除对空性一无所知的分别念。在‘耶哲’(ཡེ་གྲོལ་，ye grol，原始解脱)的阶段，必须清除空性失去本性的分别念。这些分别念清除之后，如何将这些体验融入自身呢？有三种方式：见地断绝城市习气，口诀安住如山王，证悟三界皆解脱。 首先，是本自俱生之智慧，本体无任何成立，自性光明清净，大悲无碍显现，意义在于自知自明。在原始清净的法界中，轮回与涅槃的一切显现，都只是游戏和装饰，自然显现为自解脱。因此，在无任何成立的广大虚空中，从本自俱生的五光力量中，显现出无量无边的内外显现之游戏。从大悲游戏的妙力中，内在的心和心所，也由八识聚所构成，显现为智慧的力量。因此，外境、中间的身体和内在的心，一切都只是无根的显现和空性的幻化，超越了一切真假的边际。因此，自己的自生智慧，从一开始就是觉悟和清净的。五蕴、十二处和十八界，一切都应理解为本自俱生的佛。正如‘狮子圆满力’(སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་)中所说：‘五毒转为五智，五境转为五光身，五蕴转为五佛，五大转为五母。三有即是佛土，无二见地乃自性。’又如‘摩尼宝鬘’(མུ་ཏིག་འཕྲེང་བ་)中所说：‘五蕴、十二处和十八界，皆于各自本性中解脱。’ 此时，烦恼无需断除，亦不滞留，自然清净，如天空中的云雾消散，或如浑浊的水自然澄清一般。根本的自然状态，即是法性本然的安住方式，最初未曾错乱，现在不住于错乱，最终不可能错乱的关键显现出来。这就是自性安住的法身，无有间断的广阔，自然而然的安住方式，根本的自然状态，即是法性本然的安住方式，空明无生的本来面目，瑜伽士的自显法身，三界原始清净的证悟，已到达法身的最胜境界。金刚萨埵心间的火焰……
English
In each stage of 'Sa re' (ས་རེ་རེའི་，sa re re'i), one must purify the conceptual thoughts that cling to 'Shar drol' (ཤར་གྲོལ་，shar grol, Eastern Liberation). In the stage of 'Ger drol' (གཅེར་གྲོལ་，gcer grol, Naked Liberation), one must purify the conceptual thoughts of non-mentation. In the stage of 'Rang drol' (རང་གྲོལ་，rang grol, Self-Liberation), one must purify the conceptual thoughts of not knowing the nature of feeling. In the stage of 'Yong drol' (ཡོངས་གྲོལ་，yongs grol, Complete Liberation), one must purify the conceptual thoughts of not knowing the nature of emptiness. In the stage of 'Ye drol' (ཡེ་གྲོལ་，ye grol, Primordial Liberation), one must purify the conceptual thoughts of emptiness losing its essence. After these conceptual thoughts are purified, how does one integrate these experiences into oneself? There are three ways: the view cuts off the habits of the city, the instructions rest like the king of mountains, and the realization is that the three realms are completely liberated. First, there is the spontaneously present wisdom, whose essence is not established in any way, whose nature is clear and pure, and whose compassion arises in any way. The meaning is self-knowing and self-empty. In the realm of the great primordial purity, all appearances of samsara and nirvana are merely play and ornamentation, naturally appearing as great self-liberation. Therefore, in the great expanse of emptiness, which is not established in any way, from the power of the spontaneously present five lights, countless plays of outer and inner appearances arise. From the power of the play of compassion, the inner mind and mental events are also composed of the eight consciousnesses, appearing as the power of awareness. Therefore, all outer objects, the intermediate body, and the inner mind are merely the magical display of groundless appearance and emptiness, transcending all extremes of truth and falsehood. Therefore, one's own awareness, this spontaneously present wisdom, is enlightened and pure from the beginning. All aggregates, elements, and sense bases should be understood as Buddhas who are spontaneously present from the beginning. As it is said in 'The Lion's Complete Power': 'The five poisons are transformed into the five wisdoms, the five objects are transformed into the five light bodies, the five aggregates are transformed into the five Buddhas, and the five elements are understood as the five mothers. The three realms themselves are the Buddha-fields, and the non-dual view is one's own nature.' And as it is said in 'The Pearl Rosary': 'All aggregates, elements, and sense bases are liberated into the lords of their respective families.' At that time, the afflictions are purified in their own place without being abandoned or remaining, just as clouds clear in the sky or as the turbidity of water clears by itself. The fundamental natural state is the way the Dharma naturally abides, never having been mistaken in the beginning, not remaining in mistake now, and the key to not being able to be mistaken in the end is manifested. This is the Dharmakaya of awareness abiding in its own place, the uninterrupted expanse, the natural way of abiding, the fundamental natural state, the natural face of the empty and unborn, the self-appearing Dharmakaya of the yogi, and the realization of the three realms being primordially pure. It has reached the supreme realm of the Dharmakaya. The flame in the heart of Vajrasattva... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོང་ལས། འབྲས་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐུ་གསུམ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འབྲས་བུར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ཅེས། རྩིང་སྤྱོད་དང་ཧོལ་རྒྱུག་གོ་ཡུལ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས། ཁ་ལྟར་སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་ 9-5-14a ནི་འདི་མ་ཡིན་ནོ། །རིང་བརྒྱུད་བཀའ་མ། ཉེ་བརྒྱུད་གཏེར་མ། ཟབ་མོ་དག་སྣང་གི་ཆོས་ཚུལ་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་ནི། རྙིང་མ་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་གསལ་བར་བསྟན་པས། རིག་འཛིན་ཐུགས་བཅུད་མཁའ་འགྲོའི་སྲོག་ཏིག་ཆོས་སྲུང་སྙིང་གི་རྒྱ་ཅན། བརྒྱུད་པ་བྱིན་རླབས་དང་ལྡན་ཞིང་མན་ངག་ཡང་ཟབ་ཀྱི་ཕུལ་དུ་གྱུར་པ་འདི། བློ་དྲེད་ཆོས་དྲེད་ཁ་ལྟ་སྟོང་ཤོབ་ཅན་གྱི་དཔེ་ཉོབ་ནག་ཧྲུལ་དང་བསྲེས་ནས་འཇོག་པའི་འོས་ནི་མིན་ནོ། །ཚེ་སྲོག་འབེན་དུ་བཙུགས། སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད། ལྟོ་གོས་གཏམ་གསུམ་ལ་གྱོང་བསྐུར། བསམ་རྒྱུ་དམ་པའི་ཆོས་ལས་མེད་པ་ཞིག་གི་གཙུག་ཏུ་འཆང་བའི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ཞིག་འདི་ན་གདའོ། ༈ །དེ་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་བཅད་པ། ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་སྤྲད་པ། གདིང་གྲོལ་ཐོག་ནས་ཐོན་པ་གསུམ་པོ་འདིར་འདུས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་བཅད་པ་ནི། རིག་པ་མ་བཅོས་པར་བཞག་ལ། ཕྱོགས་བཞི་མཚམས་བརྒྱད་དུ་ཐལ་གྱིས་གཏང་། དེ་སོ་སོ་ལ་རིག་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་ཨེ་འདུག་ལེགས་པར་བརྟགས་པས། གཅིག་ལ་བཏང་དུས་གཅིག་མེད། གཅིག་ལ་གསལ་དུས་གཅིག་སྟོང་། སྟོང་མཁན་གྱི་མཁན་པོ་ལ་བལྟས་པས་སྟོང་བྱ་དང་སྟོང་བྱེད་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཝལ་པོ་ཟང་ཐལ། ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་ 9-5-14b མེད་པས་དབུ་མའི་མཐའ་ལས་འདས། བློས་བསམ་དུ་མེད་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མཐའ་ལས་འདས། དཔེས་མཚོན་དུ་མེད་པས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་ཀྱང་འདས། ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི། ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་བཅད་པའི་མན་ངག་མཐར་ཐུག་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་སྤྲད་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་བཅད་པའི་ཤེས་པ་བཟོ་མེད་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལ། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཀུན་ཏུ་མ་ལུས་པ་རབ་ཏུ་རྫོགས་པར་བཞུགས་པ་ནི༑ སྟོང་ཆའི་ངོ་བོ་ལ་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡོན་ཏན་དང་། དེའི་རང་མདངས་འགག་པ་མེད་པ་ལ། སངས་རྒྱས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་རྩལ་ལ་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པ་སྐུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་དང་། དེ་གསུམ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ལ། ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས། སྐུ་བཞི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས། དེ་ལ་ཆོས་སྐུ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཡེ་ནས་དག་པའི་གཞི་སྟེང་དུ་ལམ་གྱིས་འཕྲང་བསལ་ཞིང་། ད་ལྟ་བླ་མས་ངོ་སྤྲད་པའི་རིག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་གཅིག་
Chinese
经文中说：'要知道一切果位的法，都不会从三身（梵文：Trikāya）退转。' 粗暴的行为和轻率的举动，仅仅依赖于口头上的说法，这样的法不是这里所说的法。 远传的噶玛（藏文：Kama），近传的掘藏（藏文：Terma），以及甚深清净显现（藏文：Dag nang）的法，这三种法在宁玛派（藏文：Nyingma）的伟大论著中都有清晰的阐述。持有明觉者心髓（藏文：Rigdzin Thugchud），空行母命脉（藏文：Khandro Sogtig），护法神心之封印（藏文：Chosung Nying gi Gya can），传承加持力具足，以及极其深奥的口诀，这些都是精华中的精华。不应该将这些与那些虚张声势、只会空谈的愚蠢之人的劣质作品混为一谈。要将生命作为赌注，将修行作为核心，轻视衣食和闲谈。心中所想的除了神圣的佛法别无他物，这才是如意宝珠。 接下来是介绍：'一刀斩断，当下认识自性，从解脱中证悟'，这三者都包含在这里面。首先，'一刀斩断'是指：将觉性（藏文：Rigpa）不加修饰地安住，向四面八方随意散发。然后仔细观察觉性是否以八种不同的形式存在于各个方向。结果发现，专注于一个方向时，另一个方向就消失了；当一个方向清晰时，另一个方向就空虚。观察那个使之空虚的'空虚者'，发现能空和所空二者无别，这种觉性清澈透明。因为无法用语言表达，所以超越了中观（梵文：Madhyamaka）的边见；因为无法用心思考，所以超越了大手印（梵文：Mahāmudrā）的边见；因为无法用比喻来象征，所以甚至超越了大圆满（藏文：Dzogchen）的境界。完全、彻底地从自性中解脱，这就是'一刀斩断'的终极口诀。 第二，'当下认识自性'是指：像这样，在'一刀斩断'的觉性中，一切都是自然而然、不加造作的，在这种觉性中，轮回（梵文：Saṃsāra）和涅槃（梵文：Nirvāṇa）的所有功德都完整地存在。在空性的本质中，具备法身（梵文：Dharmakāya）的功德；其不间断的自性光明中，圆满报身（梵文：Sambhogakāya）的功德自然具足；而这二者无别的自性力量中，化身（梵文：Nirmāṇakāya）的所有功德都圆满具足。这三者虽然显现不同，但本质上合一，被称为自性身（藏文：Ngowo Nyid kyi Ku）。因此，它具有四身自然成就的本性。因此，法身具有双重清净，在原本清净的基础上，通过修行来开辟道路，并且现在上师所介绍的无二觉性是唯一的。
English
The text states: 'Know that all the fruits of the result do not revert from the three bodies (Sanskrit: Trikāya).' Coarse behavior and rash actions, relying solely on verbal pronouncements, such a dharma is not what is being referred to here. The distant Kama (Tibetan), the near Terma (Tibetan), and the profound Pure Vision (Tibetan: Dag nang) teachings, these three are clearly explained in the great treatises of the Nyingma (Tibetan) school. The essence of the wisdom holders (Tibetan: Rigdzin Thugchud), the life-force of the Dakinis (Tibetan: Khandro Sogtig), the heart-seal of the Dharma protectors (Tibetan: Chosung Nying gi Gya can), possessing the blessings of the lineage, and the exceedingly profound instructions, these are the best of the best. It is not appropriate to mix these with the inferior works of foolish individuals who are boastful and only engage in empty talk. One must stake one's life, make practice the core, and disregard food, clothing, and idle chatter. To have nothing but the sacred Dharma in one's thoughts, that is the wish-fulfilling jewel. Next is the introduction: 'Cutting through at once, recognizing self-nature directly, emerging from liberation,' these three are all contained herein. First, 'cutting through at once' means: leaving awareness (Tibetan: Rigpa) uncorrected, letting it go freely in all four directions and eight intermediate directions. Then carefully examine whether awareness exists in eight different forms in each direction. As a result, it is found that when focused on one direction, the other disappears; when one direction is clear, the other is empty. Observing the 'emptier' that empties, it is found that the emptier and the emptied are inseparable, and this awareness is clear and transparent. Because it cannot be expressed in words, it transcends the extremes of Madhyamaka (Sanskrit); because it cannot be conceived by the mind, it transcends the extremes of Mahāmudrā (Sanskrit); because it cannot be symbolized by examples, it even transcends the realm of Dzogchen (Tibetan). Completely and thoroughly liberated from its very nature, this is the ultimate instruction of 'cutting through at once'. Second, 'recognizing self-nature directly' means: in this way, in the awareness of 'cutting through at once,' everything is natural and unfabricated, and in this awareness, all the qualities of Samsara (Sanskrit) and Nirvana (Sanskrit) are completely present. In the essence of emptiness, the qualities of the Dharmakāya (Sanskrit) are present; in its uninterrupted self-radiance, the qualities of the Sambhogakāya (Sanskrit) are spontaneously perfect; and in the inseparable self-power of these two, all the qualities of the Nirmāṇakāya (Sanskrit) are completely present. Although these three appear different, they are essentially one, and are called the Svābhāvikakāya (Tibetan: Ngowo Nyid kyi Ku). Therefore, it has the nature of the four bodies being spontaneously accomplished. Therefore, the Dharmakāya has dual purity, paving the path on the basis of original purity through practice, and the non-dual awareness that the Lama introduces now is unique. --------------------------------------------------------------------------------