Tibetan
་རིང་ཡན་གྱི་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་རྟག་པར་གྱུར་པ་དང་། མ་འོངས་པར་ཡང་ཅི་ཤར་ཅི་སྣང་ཡང་མཐར་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཅན་ལས་མ་འདས་པ་དང་། ད་ལྟ་ཕྱིའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་དག་མདང་གི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། མེད་བཞིན་དུ་ཚོགས་དྲུག་གི་སྒོ་ལ་སྣང་ཙམ་དུ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ། དོན་ལ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་གནས་སྐབས་སུ་དུས་བཞིའི་འགྱུར་ལྡོག་གི་སྒོ་ནས་མི་རྟག །མཐར་ཐུག་མེ་བདུན་ཆུ་གཅིག་གིས་འཇིག་པས་སྟོང་པར་འགྱུར་བ་དང་། རང་གི་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་འདི་ཡང་། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་དབང་གིས་རིམ་པར་འགྱུར་བ་དང་། སྤྱིར་གྱི་འདུས་པ་ཐམས་ཅད་འབྲལ། བསགས་པ་ཐམས་ཅད་འཛད། བརྩིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཞིག །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་རང་གི་ཚེ་སྐལ་རླུང་གསེབ་ཀྱི་མར་མེ་ལྟ་བུ་འདི་ཡང་། ནད་ 9-5-3b བཞི་བརྒྱ་རྩ་བཞི། གདོན་བགེགས་རྐྱེན་ངན་གྱི་འཚེ་བ་མི་བཟད་པ་ཇི་ཙམ་འདུག་པ་ཐམས་ཅད་འཆི་བའི་རྐྱེན་ཡིན། གསོན་པའི་རྐྱེན་ནི་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མི་འདུག་པ་དང་། འཆི་བའི་དུས་གནས་གྲོགས་རྐྱེན་ལ་ངེས་པ་མ་མཆིས་པ་དང་། སང་འཆི་གནངས་འཆི་དོ་ནུབ་འཆི་ཚོད་མི་ཐེངས། འཆི་བའི་རྐྱེན་གྱི་ནད་དྲག་པོའི་དུས་སུ་བབས་ན། སྨན་བཅོས་རིམ་གྲོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐུ་རྡུགས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ལང་ཚོ་དང་སྟོབས་དཔལ་ཉམས། ཁ་ཟས་དང་སྐོམ་ལ་ཞེན་པ་ལོག །བསགས་པའི་ནོར། མཛའ་བའི་གྲོགས། སྡོད་པའི་གནས། གཅེས་པའི་སྲོག་ཐམས་ཅད་དོར་ཏེ། ཆ་མེད་ཀྱི་ཡུལ། ཡ་ང་བའི་གནས། དུར་ཁྲོད་བས་མཐའ། ནགས་གླིང་། ཆུ་འགྲམ་རྣམས་སུ་བྱ་དང་གཅན་གཟན་གྱི་གླིང་དུ། གཅེས་པའི་ལུས་འཕངས། བཏགས་པའི་མིང་ཡལ། སེམས་ཉིད་གཅིག་པོ་བྱ་སྒྲོ་རླུང་གིས་ཁྱེར་བ་བཞིན་དུ་གཏད་མེད་དང་རྟེན་མེད་དུ། སྲིད་གསུམ་རིགས་དྲུག་གི་ལས་རྗེས་སུ། མགོན་མེད་དང་སྐྱབས་མེད་དུ་འཁྱམས་དགོས་པ་ནི་ཨ་རེ་སྐྱོ །ཞེ་རེ་འཇིགས། མཚངས་རེ་ཆེ། མགོ་སྟོང་སྙིང་མེད་ཚེ་འདིར་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པ་ཚོ་སོམས་ཤིག །དེ་ལྟར་འཆི་བ་མི་རྟག་པའི་ཚུལ་བཤད་ནས། ༈ ད་ནི་གསུམ་པ་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། སྔོན་གྱི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ད་ལྟ་མཐོ་རིས་ཀྱི་གནས་སུ་ 9-5-4a དཔལ་འབྱོར་དགའ་བདེའི་འབྲས་བུ་ལ་ཆོས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་འདི་བྱུང་། སྔོན་གྱི་སྡིག་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བརྟེན་ནས། ད་ལྟ་རིགས་དྲུག་གི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པ་འདི་བྱུང་། སྔོན་དགེ་སྡིག་སྤེལ་མའི་ལས་ལ་སྤྱད་པས། ད་ལྟ་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་པ་མྱོང་བ་འདི་བྱུང་། ལས་ཀྱི་བསགས་ཚུལ་རེ་རེ་ལའང་། བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ། རྣམ་སྨིན་རྒྱུ་མཐུན་གྱ
Chinese
所有过去的有为显现，哪怕是微尘般的事物，都变得无常；未来无论显现什么，最终也无法超越这种本性；现在各种各样的外在显现，就像昨晚的梦一样，虽然不存在，却在六根门前显现，实际上并非实有，如同镜中的影像。实际上，这些器世间（指我们所居住的物质世界）暂时会经历四季的变化而无常，最终会被七个太阳和一个水灾毁灭而变成空性。自己的五蕴、十二处、十八界（构成个体存在的要素）也会因生老病死而逐渐变化。总的来说，一切聚合终将分离，一切积累终将耗尽，一切建造终将崩塌，一切有为法都没有实义。特别是自己的寿命，如同风中的残烛，四百零四种疾病，以及邪魔、障碍、恶缘的种种侵害，都是死亡的因缘，而生存的因缘却微乎其微。死亡的时间、地点、伴侣和因缘都没有定准，明天死、后天死、今晚死，都无法预料。当死亡的因缘，即猛烈的疾病降临时，所有的医药和仪轨都失去效力，身语意的青春和力量衰退，对饮食失去兴趣，积累的财富、友善的伴侣、居住的场所、珍爱的生命都将被舍弃，前往一个陌生的国度、恐怖的地方，在尸陀林、边地、森林、水边等地，成为鸟兽的食粮，珍爱的身体被抛弃，赋予的名字消失，唯有心识孤零零地像被风吹动的羽毛一样，无依无靠地在三有六道中，随着业力漂泊，无依无靠，真是可悲可叹！那些贪恋此生、执着不放的人，好好想想吧！ 如是宣说了死亡无常之理后，现在是第三部分，阐述作为佛法根本的因果不虚之理：依靠过去善业的圆满果报，现在才能在天界享受财富和快乐，并如法修行；依靠过去恶业的果报，现在才会遭受六道轮回的难忍痛苦；由于过去行善作恶交杂，现在才会体验到苦乐交织的感受。对于每一种业力的积累方式，都有：造作者承受与业因相同的果报；成熟果报与业因相一致。
English
All conditioned appearances of the past, even the smallest dust, have become impermanent; whatever appears in the future will ultimately not exceed this nature; the various external appearances of the present are like last night's dream, appearing at the six sense doors as if they exist, but not truly real, like reflections in a mirror. In reality, these container worlds (referring to the material world we live in) temporarily undergo the changes of the four seasons and are impermanent, and will eventually be destroyed by seven suns and one flood, becoming emptiness. One's own five aggregates, twelve sense bases, and eighteen elements (the elements that make up individual existence) also gradually change due to birth, old age, sickness, and death. In general, all gatherings will eventually separate, all accumulations will eventually be exhausted, all constructions will eventually collapse, and all conditioned phenomena have no essence. In particular, one's own lifespan, like a candle in the wind, is subject to four hundred and four diseases, as well as the intolerable harm of demons, obstacles, and evil conditions, all of which are causes of death, while the causes of survival are minimal. The time, place, companions, and conditions of death are uncertain; death may occur tomorrow, the day after tomorrow, or tonight, and cannot be predicted. When the cause of death, i.e., a severe illness, descends, all medicines and rituals lose their effectiveness, the youth and strength of body, speech, and mind decline, interest in food and drink wanes, and accumulated wealth, friendly companions, places of residence, and cherished life are all abandoned, and one goes to a foreign land, a terrifying place, to charnel grounds, remote areas, forests, and riverbanks, becoming food for birds and beasts. The cherished body is abandoned, the given name disappears, and only consciousness alone, like a feather carried by the wind, wanders helplessly and without support in the three realms and six paths, following the karma, without protector or refuge. How sad and frightening! Those who are attached to and cling to this life, think about it! Having explained the impermanence of death, now is the third part, explaining the infallibility of cause and effect, which is the root of the Dharma: Relying on the perfect fruition of past virtuous deeds, one can now enjoy wealth and happiness in the heavenly realms and practice the Dharma accordingly; relying on the fruition of past evil deeds, one now suffers the unbearable pain of the six realms of samsara; because of the mixture of good and evil deeds in the past, one now experiences a mixture of happiness and suffering. For each way of accumulating karma, there is: the creator experiencing the same result as the cause; the ripening result being consistent with the cause. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ི་འབྲས་བུ། མྱོང་བ་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ། སྟེས་དབང་གི་འབྲས་བུ་སོགས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དུ་མ་ཞིག་འཕེལ་བར་བཤད་འདུག་པས་དེས་ན་སྡིག་པའི་འབྲས་བུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བ། དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་བདེ་བ་མཐོ་རིས་ཐར་པ། དཀར་ནག་བསླུ་བ་མེད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཞིབ་མོར་དཔྱད་ཅིང་བསམ་པ་དང་། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྡིག་པ་སྤངས་དགེ་བ་སྒྲུབ་ཕྱིར་དཀའ་བ་སྤྱད་པའི་རྣམ་ཐར་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་ནས་ཀྱང་། སྡིག་པ་ཅི་ཡང་མི་བྱ་སྟེ། །དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྤྱད། །རང་གི་སེམས་འདི་ཡོངས་སུ་འདུལ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན། སྔོན་བྱས་ཀྱི་སྡིག་པ་ལ་འགྱོད་སེམས་ཀྱིས་བཤགས་པ། གཉེན་པོ་སྟོབས་བཞིའི་སྒོ་ནས་སྦྱོང་བ། ཕྱིན་ཆད་མི་བྱེད་པར་དམ་བཅའ་བ་དང་། སྡོམ་པ་གསུམ་གྱིས་རྒྱུད་བསྡོམས་ཏེ། མཐོ་རིས་དང་ངན་སོང་གི་སྒོ་དགག་པའི་ཕྱིར། རྣམ་མཁྱེན་ཞི་བའི་ཏིང་ 9-5-4b འཛིན་གྱི་ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ། རྩེ་གཅིག་ཏུ་དབེན་པར་གནས་པར་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དགེ་བ་ལས་ནི་བདེ་འགྲོ་དང་། །མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཉིད། །གཉིས་ལ་མི་གནས་ཐར་པ་འོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གྱི་ལས་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པ་ལ། ཉིན་མཚན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲིལ་ཏེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པའོ། ༈ །བཞི་པ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་དང་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་བཤད་པ་ནི། དེ་ལ་དང་པོ་འཁོར་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་པའི་འབྱུང་གནས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་པའི་རྟེན། སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་པའི་བཙོན་དོང་། མེ་འོབ་ཆེན་པོའི་གནས་གར་ཕྱིན་ཀྱང་བསིལ་བ་མེད་པ་ལྟ་བུའི་འཁོར་བ་འདིར་གར་སྐྱེས་ཀྱང་བདེ་བའི་གོ་སྐབས་མེད་པ། སུ་དང་འགྲོགས་ཀྱང་མི་དགེ་བའི་ལམ་སྟོན་ཅིང་ཐར་པའི་བདེ་འབྱོར་འཕྲོག་པ། ལས་དང་བྱ་བ་ཅི་བྱས་ཀྱང་ངན་སོང་གི་སྣོན་མར་འགྲོ་བ། དུག་ལྔའི་གཡོ་སྦྱོར་གྱིས་ཆོས་བརྒྱད་ཚེ་འདིའི་ཞེན་པས། ལྟོ་གོས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་དམྱལ་བའི་གཏིང་རུམ་ཆེན་པོར་ཚེ་ལོང་མེད་དུ་བསྐྱུར་བ། བདུད་བཞིས་རྟག་པར་གཙེས་ཏེ་ཆོས་དྲན་པའི་དབང་མེད་ཅིང་། ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་བདེན་བདེན་དང་། རྟག་རྟག་ཡུས་ཡུས་སུ་སོང་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་ལ་ལོག་ལྟ་དང་། སྐུར་འདེབས་ཕྱི་བཤོལ་བྱས་ནས་དགེ་སྡིག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྤྱད་པས། ངན་སོང་གསུམ་གྱི་ས་དང་རིགས་དྲུག་གི་གནས་ནས་ཐར་པ་མེད་པ་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་ 9-5-5a བསྔལ། མི་རྟག་ཅིང་འགྱུར་བ་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ། མནར་ཞིང་མགོན་སྐྱབས་དང་བྲལ་བ་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ། ཟླ་མེད་གཅིག་པུར་མྱོང་དགོས་པ་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། ༈ །ཐར་པ་དམ་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། བདག་གཞན་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་དགྲ་གཉེན་གྱི་སྣང
Chinese
业之果有多种，如异熟果、领受等流果、增上果、士用果、离系果、以及随势力果等。因此，恶业之果是痛苦轮回，善业之果是安乐、天界、解脱。对于黑白业果不虚，应详细观察思维。过去诸佛菩萨皆为断恶行善而精进修行。如《佛说四法经》所说：‘诸恶莫作，众善奉行，自净其意，是诸佛教。’因此，应以追悔之心忏悔往昔所造之恶业，通过四力忏悔清净，发誓永不再犯，以三律仪守护自心，为关闭天界与恶道之门，进入寂静解脱之道的甚深禅定，一心安住于寂静之处，此乃为殊胜之行。如龙树菩萨所说：‘善趣由善业，恶趣由恶业，不依二者生，是说得解脱。’因此，对于业果不虚之理，应日夜精进修持，此为第三。 第四，宣说轮回之过患与解脱之利益。首先，轮回是无尽痛苦之根源，是无尽痛苦之所依，是无尽痛苦之牢狱，犹如身处大火坑而无清凉之处，无论生于何处皆无安乐之机，无论与何人交往皆被引入恶道，夺取解脱之安乐，无论做何事皆增长堕入恶道之因。受五毒之驱使，为八法所缚，为衣食而盲目地坠入地狱深渊。常受四魔之扰，无法忆念佛法，将今生之显现执为真实，将无常执为恒常，颠倒错乱，对正法诽谤、拖延，黑白颠倒而行，无法从三恶道和六道轮回中解脱，此乃轮回之痛苦。无常变迁是轮回之痛苦，饱受折磨、无依无靠是轮回之痛苦，独自一人承受是轮回之痛苦。 解脱圣法的利益是：证悟自他平等，对怨亲之显现...
English
It is said that many karmic results develop, such as the Vipaka fruit (异熟果), the fruit of experiencing a similar cause (领受等流果), the Adhipati fruit (增上果), the Purusakara fruit (士用果), the Visamyoga fruit (离系果), and the fruit of circumstantial power (随势力果). Therefore, the fruit of sin is the suffering of samsara (轮回), and the fruit of virtue is happiness, higher realms, and liberation (解脱). One should carefully examine and contemplate the infallible cause and effect of black and white karma. All the Buddhas and Bodhisattvas of the past practiced diligently to abandon sin and cultivate virtue. As the Blessed One (Bhagavan, བཅོམ་ལྡན་འདས་) said: 'Commit no sin whatsoever; perform virtue in abundance; subdue your mind completely; this is the teaching of the Buddhas.' As it is said, one should confess past sins with remorse, purify them through the four opponent powers, vow never to repeat them, and restrain the mind with the three vows (三律仪). To close the doors to higher realms and lower realms, one should enter the path of the Samadhi (定) of peace, the all-knowing (རྣམ་མཁྱེན་), and abide in solitude with one-pointedness. This is the supreme practice. As Nagarjuna (ཀླུ་སྒྲུབ་) said: 'From virtue comes happiness; from non-virtue comes suffering; not abiding in either, there is liberation.' Therefore, one should meditate day and night with one-pointedness on the infallible nature of cause and effect. This is the third point. Fourth, explaining the faults of samsara (轮回) and the benefits of liberation (解脱). First, samsara is the source of endless suffering, the basis of endless suffering, the prison of endless suffering, like a place in a great fire pit where there is no coolness. Wherever one is born in this samsara, there is no opportunity for happiness. Whoever one associates with, they lead one to non-virtuous paths and steal the happiness of liberation. Whatever actions one performs, they only add to the causes for falling into lower realms. Driven by the five poisons (五毒), bound by the eight worldly concerns (八法), one blindly throws oneself into the depths of hell for the sake of food and clothing. Constantly tormented by the four maras (四魔), one has no power to remember the Dharma (法), and one mistakes the appearances of this life for truth and permanence. One engages in wrong views and slander against the holy Dharma, procrastinates, and practices virtue and sin in a reversed manner. There is no escape from the three lower realms and the six realms of existence. This is the suffering of samsara. Impermanence and change are the suffering of samsara. Being tormented and without protection is the suffering of samsara. Having to experience it alone is the suffering of samsara. The benefit of the holy liberation is: realizing the equality of self and others, the appearance of enemies and friends... --------------------------------------------------------------------------------