Tibetan
ས་ཀྱང་མི་ཕན། ཤི་བའི་ཚེ་ཕངས་པ་ཐམས་ཅད་ ཤུལ་དུ་ལུས། དེར་མ་ཟད་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ཡང་མི་རྟག་ཅིང་མི་བརྟན། སྙིང་པོ་མེད་ པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཅེས་མི་རྟག་པའི་སྒོ་ནས་འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་འབྱུང་བར་ བྱ་དེ་ཉིད་ཡང་ཡང་སྐྱར་སྐྱིན་སྒོམ། ཐུན་མཇུག་ཏུ་དགེ་རྩ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ། དེ་ལྟར་ཉིན་ཐུན་ གསུམ། མཚན་ཐུན་གསུམ་སྟེ་དྲུག་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སྐྱབས་འགྲོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྡོམ་པ་ གསུམ་བླང་བ་ནི་ཐུན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་དང་དགེ་རྩ་བསྔོ་བ་རྗེས་ཏེ། འདི་གཉིས་ཐམས་ཅད་ལ་ འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ན་དམིགས་སྐོར་གཅིག་གོ ། དེ་ནས་འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ། ངན་སོང་གསུམ་ ན་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བསྲན་དུ་མེད། མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་སྐྱིད་མི་བརྟན་ཅིང་འཇིག ལུས་ སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཡོད། ལས་ཉོན་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ གྱི་འཁོར་ལོ་སྐོར་བ་འདི་ལས་ཅིས་ཀྱང་ཐར་དགོས་པ་འདུག་སྙམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྒོ་ནས་ འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལ་སྐྱོ་ཤས་དྲག་ཏུ་བསྐྱེད་དེ་དམིགས་སྐོར་གཉིས་པའོ། ། ལུས་འདི་མི་གཙང་ཞིང་སྙིང་པོ་མེད་པའོ་སྙམ་དུ་སྒོམ་པ་ནི་དམིགས་སྐོར་གསུམ་པའོ། ། ང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་ཡུལ་དང་ནང་ལུས་དང་བར་གང་ན་ཡང་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། བདག་ ནི་གང་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྒོམ་པ་ནི་དམིགས་སྐོར་བཞི་པའོ། ། ཕ་མར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པ་མྱོང་བ་སྙིང་ རྗེ། འདི་རྣམས་བདེ་ན། སྐྱིད་ན་སྙམ་པ་ནི། བྱམས་སྙིང་རྗེ་དེ་དམིགས་སྐོར་ལྔ་པའོ། ། སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་རེག་པའི་དོན་དུ། བདག་སངས་རྒྱས་མྱུར་དུ་ ཐོབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཡང་ཡང་སྒོམ་པ་ནི་དམིགས་སྐོར་དྲུག་པའོ། །དེ་རྣམས་ནི་སྔོན་འགྲོའི་ འཁྲིད་དོ། ། 24-108 ༈ ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཐབས་ཤེས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་འཁྲིད། གཉིས་པ་ནི། ལུས་རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་བཅས་ལ། སེམས་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ངང་ནས། ཁ་ནང་ལོག་གི་ཤེས་པས་ཆེར་གྱིས་བལྟས་པ་ན། གཞི་ གདོད་མ་ནས་ངོས་བཟུང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་གསལ་བའི་ཆོས་མི་འདོར་བ། འགྱུར་ མེད་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ལ་རང་ངོ་ཤེས་པས་སྐྱོང་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པ་སྟེ། རང་རིག་མངོན་ སུམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་ཀྱང་བྱ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སྒོམ་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། གཉིས་མེད་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་རང་ཞལ་ལྟ་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་རྣལ་འ
Chinese
土地也无益处，死亡之时所有珍爱之物 都会留下。不仅如此，这个世间也是无常且不稳定的，是无有实质的自性，因此要通过无常之门对一切轮回生起厌离心，并反复修习。在每座修法结束时，将善根回向菩提。就这样，白天修三座，夜晚修三座，总共修六座。以皈依作为前行，受持三种律仪是修法的前行，而善根回向是后行。这两者对所有修法都是一样的。这样就是一个观修循环。 然后，一切轮回都具有痛苦的自性。三恶道中所感受的痛苦难以忍受。天界的快乐是不稳定且会毁灭的。身心有无量的痛苦持续不断。要想着无论如何都要从这业、烦恼、痛苦三者的轮转中解脱出来，通过痛苦之门对一切轮回生起强烈的厌离心，这是第二个观修循环。 观修这个身体是不净且无有实质的，这是第三个观修循环。 因为所谓的“我”既不在外境，也不在内身，也不在中间的任何地方，所以观修“我”在任何地方都不成立，这是第四个观修循环。 怜悯曾经是父母的有情众生，他们在轮回中遭受各种各样的痛苦。想着“如果他们快乐、安乐就好了”，这就是慈悲心，是第五个观修循环。 为了让这些有情众生证得无上菩提，我应当迅速成佛。反复这样观修，这是第六个观修循环。这些是前行的引导。 24-108 殊胜的不共方便智慧双运的引导。 第二，身体安住在毗卢七支坐法上，心从一切戏论的分别念中解脱出来，以向内反观的智慧仔细观察，基从原始以来就远离一切执着，且不舍弃明觉之法，在这种不变的法界中以自识来守护，这就是修习空性。也称为自明现的瑜伽，也称为修习如来藏，也称为观见二无分别智慧的自性面容，是圆成实的
English
The earth is also useless. At the time of death, all cherished things will be left behind. Moreover, this world is impermanent and unstable, and is of the nature of having no essence. Therefore, through the gate of impermanence, generate renunciation towards all of samsara, and repeatedly meditate on this. At the end of each session, dedicate the merit to enlightenment. In this way, meditate three sessions during the day and three sessions during the night, for a total of six sessions. Taking refuge as the preliminary practice and taking the three vows is the preliminary practice of the session, and dedicating the merit is the subsequent practice. These two are the same for all practices. Thus, this is one cycle of contemplation. Then, all of samsara is of the nature of suffering. In the three lower realms, the suffering felt is unbearable. The happiness of the higher realms is unstable and will perish. There is an immeasurable amount of suffering in body and mind that is continuous. Thinking that one must somehow be liberated from this cycle of the three—karma, afflictions, and suffering—generate strong renunciation towards all of samsara through the gate of suffering. This is the second cycle of contemplation. Meditating that this body is impure and without essence is the third cycle of contemplation. Because the so-called "I" does not reside in external objects, nor in the internal body, nor in between, therefore, meditating that the self is not established anywhere is the fourth cycle of contemplation. Compassion for sentient beings who were once parents, who experience various sufferings in samsara. Thinking, "If only they were happy and at ease," this is loving-kindness and compassion, and is the fifth cycle of contemplation. For the sake of these sentient beings attaining supreme enlightenment, may I quickly attain Buddhahood. Repeatedly meditating in this way is the sixth cycle of contemplation. These are the instructions for the preliminary practices. 24-108 The extraordinary uncommon instructions on the union of skillful means and wisdom. Second, with the body in the seven-point posture of Vairochana, and the mind liberated from all conceptual elaborations, observing closely with inwardly turning awareness, the ground, from the very beginning, is free from all fixations, and without abandoning the nature of clarity, guarding that unchangeable realm with self-awareness is meditating on emptiness. It is also called the yoga of self-manifestation, also called meditating on the sugata-garbha, also called seeing the self-face of non-dual wisdom, is the perfectly accomplished
Tibetan
བྱོར་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་ཏེ་དམིགས་ སྐོར་བདུན་པའོ། ། རང་སེམས་ལྷ་སྐུ་གསལ་སྟོང་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུ་ལ་སེམས་གཏོད་པ་ནི། ལྷ་སྐུ་གསལ་ སྟོང་སྒོམ་པ་སྟེ་དམིགས་སྐོར་བརྒྱད་པའོ། ། རླུང་བུམ་ཅན་ཁ་སྦྱོར་དུ་བཟུང་ཞིང་། ལུས་ཁོང་སྟོང་དུ་སྒོམ་པའི་ལྟེ་བའི་དབུས་ན། མར་མེ་སོར་བཞི་པ་ཁྲིག་ཁྲིག་གཡོ་བ། དེ་གཡོས་པས་ལུས་བདེ་ལམ་ལམ་འདུག་པ་གཅིག་ བསྒོམས་ལ། ཐུར་སེལ་ཁོང་འཐེན་གྱི་སྦྱོར་བས་ཅུང་ཟད་བདེ་བ་བསྐྱེད། དེ་ནི་བདེ་བ་སྒོམ་ པ་སྟེ། དམིགས་སྐོར་དགུ་པའོ། ། དེ་གསུམ་སོ་སོ་ལ་ཉམས་རྟགས་ཐོན་ན། རང་བཞིན་འགྱུར་མེད་བརྗོད་བྲལ་དེ་ཁའི་ ངང་ནས། སེམས་ཀྱི་རོ་བདེ་བར་ལྷང་ངེ་བ། སྣང་ཆ་ལྷ་སྐུར་ལམ་མེ་བ། ཁ་ནང་ལྟས་ཀྱི་ཤེས་ པས་ངོ་ཤེས་དང་མ་བྲལ་བ། དེ་ཁོ་ན་སྒོམ་སྟེ། གཡོ་མེད་ཀྱི་བདེ་ཆེན་ཟུང་འཇུག་གཉིས་མེད་ ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་འདི་ནི་དམིགས་སྐོར་བཅུ་པའོ། །དེ་གསུམ་དངོས་གཞིའོ། ། ༈ དེའི་བོགས་དབྱུང་ཞིང་གེགས་བསལ་བའི་འཁྲིད། གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་གསལ་བའི་ཉམས་ལ་མ་ཞེན་ཞིང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱ། དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་དང་སྟོང་པའི་ཉམས་ལ་ཡང་མ་ཞེན་པ་བྱ། བསྟོད་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཞེན་པ་དང་དགའ་སྤྲོ་མི་བྱ། སྨད་ 24-109 པ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་། དབུལ་འཕོངས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྐྱོ་བ་དང་མི་དགའ་བ་མི་ བྱ། ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། བདེ་སྡུག་དང་དགའ་མི་དགའ་ སོགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཅི་ཤར་ཐམས་ཅད་འཛིན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཅི་ཐུབ་བསྲེའོ། ། ༈ ཚོགས་གཉིས་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་བའི་འཁྲིད། བཞི་པ་ནི། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་དམ་བཅའ་ཡང་ནས་ཡང་ དུ་བྱ་སྟེ་དམིགས་སྐོར་བཅུ་གཅིག་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་སློབ་པའི་དམ་བཅའ་བྱ་སྟེ། དམིགས་སྐོར་བཅུ་ གཉིས་པའོ། ། སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འགོད་དགོས་པས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པའི་ལམ་ཡང་ཤིན་ཏུ་འགོར་ཏེ། དེ་བས་ན་སྨིན་བྱེད་ཀྱི་དབང་དང་གྲོལ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་གྱིས་ ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འགོད་པར་བྱའོ་ཞེས་དམ་བཅའ་ཡང་ཡང་བྱ། དམིགས་ སྐོར་བཅུ་གསུམ་པའོ། ། དེ་གཉིས་རྗེས་སམ་ཡན་ལག་གི་ཆོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ས་བཅུ་གསུམ་དང་ཆོས་མཚུངས་ དམི
Chinese
也被称为“觉”，是专注的第七个环节。 将自心安住在如彩虹般明空的神像上，即是观修明空神像，是专注的第八个环节。 保持宝瓶气，并观想身体内部为空，在肚脐的中央，有一根四指高的蜡烛在闪烁。观想它闪烁，身体感到舒适。通过向下排泄和收缩腹部的练习，稍微产生一些舒适感。这就是观修舒适感，是专注的第九个环节。 当这三者各自出现体验和征兆时，从不可改变、不可言说的自性之中，心的味道变得舒适而清晰，显现为神像而明亮，通过向内看的觉知来认识，并且不分离。仅仅观修那个，这就是无动摇的大乐双运、无二智慧、究竟真实的瑜伽，是专注的第十个环节。这三者是正行。 接下来是提升它并消除障碍的指导。 第三，不要执着于心的明亮体验，要认识到它如幻象一般。同样地，也不要执着于舒适和空性的体验。不要执着和高兴于赞美、舒适、圆满的享受和获得等等。不要悲伤和不高兴于责备、痛苦和贫穷等等。要认识到一切都如梦境一般平等。无论出现什么舒适、痛苦、高兴、不高兴等等的显现，都要尽可能地融入到无执着的法界之中。 接下来是广泛积累二资粮的指导。 第四，为了成就无上菩提，要发誓在一切方面都修学菩萨的六度波罗蜜，要一遍又一遍地发誓，这是专注的第十一个环节。 同样地，要发誓修学四摄，这是专注的第十二个环节。 由于必须迅速将这些众生安置在佛的果位上，但度波罗蜜的道路又非常缓慢，因此要一遍又一遍地发誓，通过成熟的灌顶和解脱的道路，就在今生将他们安置在佛的果位上。这是专注的第十三个环节。 这二者是后续或分支的法，这样就与十三地和法相同。
English
Also called "Jor," it is the seventh focus. To fix the mind on one's own mind, the deity's form, which is clear and empty like a rainbow, is to meditate on the clear and empty deity's form, which is the eighth focus. Holding the vase breath in conjunction, and in the center of the navel, meditating on the body's interior as empty, there is a four-finger-high candle flickering. Meditate on it flickering, and the body feels comfortable. By the practice of downward elimination and abdominal contraction, generate a little comfort. That is meditating on comfort, which is the ninth focus. When experiences and signs arise in each of these three, from the unchanging, inexpressible nature, the taste of the mind becomes comfortable and clear, appearances become bright as the deity's form, and one recognizes them without separation by the knowledge of looking inward. Meditate only on that. This is the yoga of the great bliss of non-wavering union, non-duality, and ultimate wisdom, which is the tenth focus. These three are the main practice. Next is the instruction for enhancing it and removing obstacles. Third, do not be attached to the experience of the mind's clarity, and recognize it as like an illusion. Likewise, do not be attached to the experiences of comfort and emptiness either. Do not be attached to and delighted in praise, comfort, perfect enjoyment, and gain, etc. Do not be saddened and displeased by blame, suffering, and poverty, etc. Recognize that everything is equal like a dream. Whatever appearances arise, such as comfort, suffering, joy, displeasure, etc., blend them as much as possible into the realm of non-attachment. Next is the instruction for extensively accumulating the two accumulations. Fourth, in order to accomplish unsurpassed enlightenment, vow to train in all aspects of the six perfections of the bodhisattva's conduct, vow again and again, which is the eleventh focus. Likewise, make a vow to train in the four objects of gathering, which is the twelfth focus. Since these sentient beings must be quickly placed on the ground of Buddhahood, but the path of the perfections is also very slow, therefore vow again and again to place them on the ground of Buddhahood in this very life through the ripening empowerments and the liberating path. This is the thirteenth focus. These two are subsequent or branch dharmas, so in that way, it is the same as the thirteen grounds and dharmas.