Tibetan
ན་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པ་ལ། སེམས་གནས་དགུ། ཉེས་པ་ལྔ། འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ལ་ སོགས་པ་དང་། བསམ་གཟུགས་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་བསྒྲུབས་ན། ཡིད་བྱེད་བདུན་དང་། དངོས་ གཞི་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག གཟུགས་མེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཚད་མེད་བཞིའི་རབ་དབྱེ། ཕན་ ཡོན་ནམ་ཡོན་ཏན་ལ་རྣམ་ཐར་བརྒྱད། ཟད་པར་བཅུ། ཟིལ་གནོན་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོའི་ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ 23-62 ལས་ཀྱང་། བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས། །གཉིས་མེད་དྲང་སྲོང་མཆོག་ གིས་གསུངས། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དཔེར་མཚོན་ནོ། ། མུ་སྟེགས་སྙོམས་འཇུག་པ་བསམ་གཏན་ཐོབ་པ་ཡང་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ ནས་ལོ་སུམ་བརྒྱ་ཡན་ལ་བྱུང་སྲིད། དེ་མན་ནས། ཕྱི་པ་ལ་བསམ་གཏན་ཐོབ་པ་དང་། དྲང་ སྲོང་དཀའ་ཐུབ་གྲུབ་པ་མ་བྱུང་། ནང་པ་ལ་འབྲས་བུ་བཞི་ཐོབ་པ་ཡང་མ་བྱུང་། རི་དྭགས་ རྒྱལ་པོ་ཡང་རྒྱུན་ཆད་སྙིགས་མ་ལྔ་ཧ་ཅང་བདོ་བའོ། །ཞེས་འཕགས་ཡུལ་བ་ཀུན་ལ་གྲགས། དེས་ན་བཙུན་པ་ས་གའི་ལྷ་ཡང་དགྲ་བཅོམ་མིན། པཎ་ཆེན་ཤཱཀྱ་ཤྲཱིའི་དུས་ན། སིང་གྷ་ལ་ན་ དགྲ་བཅོམ་ཡོད་ཟེར་བ་ཡང་། ཆེ་བར་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། ། ལྟ་བ་དྲུག་གི་མུ་སྟེགས་རྣམས་ལ་བསམ་གཟུགས་ཀྱི་ལམ་ཐོབ་པ་ལྟ་ཞོག རྣམ་བཞག་ ཀྱང་མི་འབྱུང་བར་མ་ཟད། ལྟ་སྤྱོད་འགལ་བ་ཁོ་ན་སྟེ་གྲངས་ཅན་དང་། པཏཉྫ་ལི་ནི་ཡུལ་ འདོད་ཡོན་བརྟེན་པས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་ཡིན། རིག་ཅན་བྱེ་བྲག་རིག་མཐའ་གསུམ། བྱེད་ པོ་འདོད་པས། དེ་དག་ལ་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལམ་ག་ལ་འོང་། དེས་ན་འདི་པའི་ མནོ་ཚོད་ལ། བསམ་གཟུགས་ཕྱི་ནང་ཐུན་མོང་ཡིན་བྱས་ཙ་ན། ཕྱི་པ་ལ་ཡང་། མཛོད་ཀྱི་ གནས་བརྒྱད་པ་ལྟ་བུའི་བསམ་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཡོད་ཡོང་སྙམ་པ་ཞིག་བྱུང་འདུག་སྟེ་ ཕྱོགས་བསླད་པ་ཡིན། ད་ལྟ་མུ་སྟེགས་པ་སུ་ལ་ཡང་བསམ་གཟུགས་ཐོབ་པ་ལྟ་ཞོག དེའི་ གདམས་ངག་ཡང་མེད། གཞུང་ཡང་མེད། སྙོམས་འཇུག་པའི་བརྒྱུད་འཛིན་དུ་རློམ་པའི་ རིགས་ཀྱང་ཅི་ཡང་མེད་ལགས། སྔོན་སྙོམས་འཇུག་ཐོབ་པ་ཡོད་པའི་དུས་ཀྱང་རང་རང་ གིས་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐར་པར་རློམ་པ་ཡིན་པས། དེའི་གོང་ན་གཞན་ཡོད་པར་མི་ འདོད་དོ། །དཔེར་ན་བླུན་པོ་དག་མདའ་འཕང་བ་དང་། ཞིང་ལས་དང་། ཚོང་དང་། འཁྲིག་ ཐབས་དང་། གཡུལ་འགྱེད་པའི་བྱ་བ་ཤེས་ཀྱང་། དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་དང་བཤད་པ་དང་། 23-63 བསྟན་བཅོས་མི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། ། ཡང་ཨ་མ་ར་ནས་འབྱུང་ཟེར་བ་ནི་སྟོབས་དང་མངོན་ཤེས་ནི། ཨམརཀོཥ་ལས་བཤད། བདེན་བཞི་དང་། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དེར་ཡོང་དོན་རང་ནི་མི་བདོག ཁོ་པ་དེ་པཎྜིཏ་ཡིན་ན། རྟོག་ གེའི་འགྲེལ་པ་ན། ཕྱོགས་སྔའི་ཚུལ་དུ། ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་འོལ་ཙམ་བཤད་པ་ནི་ཡོད་ འདུག ཡང་ཁྱེད་ཅག་བདག་མེད་སྨྲ་བ་ཡིན། ཐ་སྙད་འགོག་གམ་དོན་འགོག་ཅེས་འདྲི་བ་ནི་ བདེན་ན་བླུན་པོའི་དྲི་བ་སྟེ། བདག་མེད་པར་འདོད་ཕྱིན། གཞན་ལུགས་ཀྱི་བདག་འགོག་ ན་དོན་འགོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཅི་ཡོད། དོན་བཀག་ཕྱིན་དགོས་པ་ཟུར་ཁྱད་ཡོད་ན་མ་གཏོགས་ ཐ་སྙད་ཀྱང་འགོག་པ་ལོས་ལགས། རང་རང་ལུགས་ལ་ཡང་ཐལ་འགྱུར་བ་རྙིང་པ་ཚོ་མ་ གཏོགས་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་ལས་འོས་ཅི། ཟེར་ལུགས་འདི་ནི་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱིས་ ཆོས་ཀྱི་བདག་འགོག་པའི་སྐབས་ཚུལ་གསུམ་སོ་སོར་གྲུབ་དུས་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ གྲུབ་ཟིན་པས། སྒྲུབ་ངག་འགོད་དུས་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པར་འགྲོ་ཟེར་བ་ཁོ་ལ་དཔེ་བླངས་པའི་ ཞིབ་ཆ་ཡིན་རྒྱུའི་ཁུངས་བྱས་པ་དེ་ཀར་གདའ། འབྲེལ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་། ཡང་འདིར་ཁ་ཅིག་གི་ བསམ་པ་ལ། བདག་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་བ་ཕྱི་རོལ་པ་དང་། མེད་ཅེས་སྨྲ་བ་སངས་རྒྱས་པའོ་སྙམ་ དུ་སེམས་མོད་ཅེས་བྲིས་ཏེ། དེ་འདྲ་སེམས་ཅན་གྱི་ནང་ན་སྲིད་མཉམ་ན་ནི་སྲིད་ཤས་ཆེ། གཞན་དེ་འདྲ་རང་ཆེར་མེད་དམ། ཡང་བདག་གི་ཐ་སྙད་ཁས་བླངས་པས་ཕྱི་རོལ་པར་འགྲོ་ ན་སྟོན་པ་ཡང་དེར་ཐལ། ཐ་སྙད་ཁས་མ་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་པར་འགྲོ་ན། བྱ་ དང་རི་དྭགས་དེར་ཐལ་ཟེར་བ་ཡང་འབྲེལ་མེད་གཡས་ཆུང་སྟེ། ལར་ཕྱོགས་སྔ་མེད་པའི་ ཐལ་འགྱུར་འདིས་ཅི་བྱ། འོན་ཀྱང་འདིར་དཔྱད་དེ། བདག་གི་ཐ་སྙད་ཁས་མི་ལེན་པའི་གྲུབ་ མཐའ་སྨྲ་བ་རང་སུ་ཡང་ཡོད་མི་ཐང་། ཁས་ལེན་ཟེར་བ་དེ་གྲུབ་མཐའ་ཁས་ལེན་པ་ལ་ཟེར་ བ་ཡིན་པས། འཇིག་ཚོགས་ལྟ་དང་བྲལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཇི་ལྟར་ང་དང་ང་ཡིར་བསྟན་ 23-64 པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་མོད་ཀྱི། །ཡོད་ཅེས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་བསྟན་ པ་ཡིན། །ཟེར་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་སྟོན་པས་བདག་གི་ཐ་སྙད་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པར་ཏ་མི་འགྲོ། ལར་གྱི་འཇུག་པའི་ཚིག་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་མདོ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པའི་དྲང་དོན་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ང་ཉིད་དེའི་ཚེ་བྱ་བ་དང་། ངའི་ཉན་ཐོས་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འདྲ་ཟེར་རྒྱུར་འདུག་པ་ལ་དོན་དུ་ནི། རྒྱལ་བས་དེ་ལྟར་ གསུངས་པ་དེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་དྲང་ཞིང་བསྒྱུར་བ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ
Chinese
关于修习止观，有九住心、五过失、八功用等。如果修习了胜观的奢摩他，则有七作意。正行方面有禅定的支分，无色界的分类，四无量心的殊胜差别。利益或功德方面有八解脱、十遍处、八胜处等，这些都只出自佛陀的教言。学者的《般若波罗蜜多集》第23-62页中也说：“第二禅定的禅定，无二的仙人（指佛陀）所说。”等等，以此为例证。 外道入定者获得禅定，也可能发生在佛陀涅槃后三百年内。此后，外道没有获得禅定，也没有成就仙人的苦行。内道也没有获得四果。如同兽中之王（狮子）也断绝了，五浊极其兴盛。这是印度所有人都知道的。 因此，僧人萨迦的拉也不是阿罗汉。班禅释迦室利时代，据说僧伽罗有阿罗汉，也只是夸大而已。 六见外道们，获得奢摩他之路且不说，连名相也不可能产生。而且只有见解和行为相违背，数论派和瑜伽行派认为依靠欲妙就能解脱。胜论派认为有三种极微，有作者。这些人怎么可能有禅定和无色界的道路呢？因此，这些人的想法是，奢摩他和毗钵舍那内外道共通，外道也有像《俱舍论》第八品那样的奢摩他和毗钵舍那的名相，这是一种颠倒的观点。现在任何外道都别说获得奢摩他，连它的口诀也没有，经典也没有，自诩为入定传承的种类也没有。以前有获得入定的时候，也认为各自获得的等持就是解脱，所以不认为在那之上还有其他的。例如愚笨的人们，虽然知道射箭、农业、商业、性爱和战斗，但却不知道这些的名相、解说和论典。 还有说从阿摩罗产生，是指力量和能力。ོན་ཤེས་ནི།出自《无畏论》。 四谛和四法印并没有来的意义。如果他是班智达，在《分别论》的注释中，以先前的观点，对佛教的宗义略作阐述。还有你们说的是无我。问是遮遣名言还是遮遣实义，如果这是真的，那是愚蠢的问题。既然认为无我，遮遣他宗的“我”，那对遮遣实义还有什么疑问？遮遣了实义，除非有必须区分的特殊情况，否则当然也要遮遣名言。即使在各自的宗派中，除了旧的应成派，还有谁不致力于成立无我的意义呢？这种说法是，在通过一异性而遮遣法我时，当三种方式各自成立时，由于已经成立了无自性的意义，所以在立宗时说会变成成立名言，这只是以他为榜样而做的详细分析的依据。关系非常小。还有，这里有些人认为，说有我的是外道，说无我的是佛教徒，这样想的人很多。其他像这样的情况并不多吗？还有，如果承认“我”的名言就变成外道，那么导师也应该变成外道。仅仅因为不承认名言就变成佛教徒，那么鸟和野兽也应该变成佛教徒，这也是无关紧要的。总之，这种没有先前观点的应成式推理有什么用呢？然而，这里要考察的是，根本不可能有人说不承认“我”的名言。所谓承认，是指承认宗派。即使远离了坏聚见，如佛陀所说：“如何示现我与我所”，同样，万法虽无自性，但说“有”是如实之义。仅仅因为这样说，导师也不会因此而承认“我”的名言。总的来说，后面的话也不合理，因为说诸法存在的经典，不是字面意义的如实之义，而是指佛陀说“我于彼时所作”和“我的声闻”等，实际上，佛陀那样说才是字面意义，不需要另外引导和改变。
English
Regarding the practice of Śamatha-Vipassanā, there are nine stages of mind-abiding, five faults, eight applications, and so on. If one cultivates Vipassanā based on Śamatha, there are seven types of attention. In terms of the main practice, there are the limbs of meditation, the divisions of the formless realms, and the excellent distinctions of the four immeasurables. Regarding benefits or qualities, there are the eight liberations, ten totalities, eight victories, and so on, which all originate solely from the Buddha's teachings. In the Prajñāpāramitā Compendium by the teacher Hero, pages 23-62, it also says, "The meditation of the second dhyāna, spoken by the supreme non-dual sage (referring to the Buddha)," and so on, as an example. It is possible that non-Buddhist contemplatives who attained samādhi existed up to three hundred years after the Buddha's parinirvāṇa. After that, non-Buddhists did not attain samādhi, nor did they accomplish the asceticism of sages. Buddhists also did not attain the four fruits. Like the king of beasts (the lion), the lineage has been cut off, and the five degenerations are extremely rampant. This is known to everyone in India. Therefore, the monk Sagya's Lha is not an Arhat. Even during the time of Paṇchen Śākyaśrī, the claim that there were Arhats in Sinhala was merely an exaggeration. Not to mention the six heretical views obtaining the path of Śamatha-Vipassanā, even the terminology does not arise. Moreover, there is only contradiction between view and conduct. The Sāṃkhya and Patañjali schools believe that liberation is attained by relying on sense pleasures. The Vaiśeṣika school believes in three atoms and a creator. How could these people have the path of dhyāna and the formless realms? Therefore, these people think that Śamatha and Vipassanā are common to both Buddhists and non-Buddhists, and that non-Buddhists also have the terminology of Śamatha and Vipassanā like the eighth chapter of the Abhidharmakośa, which is a distorted view. Now, no non-Buddhist has attained Śamatha, let alone its oral instructions, scriptures, or lineages claiming to be the successors of samādhi. Even when they had attained samādhi in the past, they considered their own samādhi to be liberation, so they did not think that there was anything beyond that. For example, foolish people may know how to shoot arrows, farm, trade, engage in sexual practices, and fight battles, but they do not know the terminology, explanations, and treatises of these things. Also, saying that it comes from Amarā refers to power and ability.
English
Regarding ོན་ཤེས་ནི།, it is explained in the Amarakośa. The Four Noble Truths and the Four Seals do not inherently possess a purpose. If he is a Paṇḍita, in the commentary on the Tarkaśāstra, from a prior perspective, there is a superficial explanation of Buddhist tenets. Furthermore, you all assert selflessness. Asking whether it negates terminology or meaning is truly a foolish question. Since it is accepted that there is no self, if one negates the self of another system, what doubt is there about negating the meaning? Once the meaning is negated, unless there is a specific distinction that must be made, terminology is certainly also negated. Even within one's own system, apart from the old Prāsaṅgikas, who would not strive to establish the meaning of selflessness? This way of speaking is that when the self of phenomena is negated through the separation of one and many, and when the three modes are individually established, the meaning of no-self is already established. Therefore, saying that when establishing a proof statement, it becomes the establishment of terminology is based on the detailed analysis modeled after him. The connection is very small. Also, here some think that those who say there is a self are outsiders, and those who say there is no self are Buddhists. It is written that many think this way. Is it not more likely that such a thing exists among sentient beings? Otherwise, is there not much of such a thing? Furthermore, if accepting the terminology of self makes one an outsider, then the teacher would also be an outsider. If merely not accepting the terminology makes one a Buddhist, then birds and wild animals would also be Buddhists, which is irrelevant and minor. In short, what is the use of this consequence without a prior position? However, here it should be examined: it is impossible for anyone to assert a tenet without accepting the terminology of self. Saying 'accepting' refers to accepting a tenet. Even though separated from the view of the aggregates, as the Buddha said, 'How I and mine are shown,' similarly, although all things are without inherent existence, saying 'exists' is shown as the definitive meaning. Merely saying that does not mean that the teacher accepts the terminology of self. In general, the concluding words are also unreasonable, because the sutras that say things exist are not literally definitive, but refer to when the Buddha said, 'What I did at that time' and 'My Śrāvakas,' which seems to be the point. In reality, what the Victorious One said in that way is literal, and there is no need to guide or change it otherwise.