Tibetan
མ་ཡིན་ལ། ཐ་དད་དུ་གནས་ པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ནི་དྲོད་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་སྟེ། གཟུགས་སོགས་མི་གནས་ཞེས་ སོགས་སོ། ། གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་པ་མེད་པས། དེའི་སྐྱེ་འགག་ སོགས་ཀྱང་འཁྲུལ་བའོ་ཞེས་དམིགས་པ་ནི། རྩེ་མོའི་དམིགས་པའི་གཞི་མ་ཡིན་ལ། འདུས་ བྱས་རང་བཞིན་གྱི་མ་དམིགས་པ་ལ། རྟག་མི་རྟག་གང་ཡང་བཟུང་དུ་མེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་ དུ་བདེ་སྡུག བདག་ཡོད་མེད། ཞི་མ་ཞི། སྟོང་མི་སྟོང་སོགས་གང་ཡང་མེད་པར་དབྱིངས་ བརྗོད་བྲལ་རོ་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི། རྩེ་མོ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་སྟེ། 23-35 དེ་མི་རྟག་སོགས་པར་མི་གནས་ཅེས་སོགས་སོ། ། གང་དུ་ཡང་འཛིན་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ། རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི། རྩེ་ མོ་འབྲིང་སྟེ། ཆོས་རྣམས་མི་འཛིན་སོགས། བསྒོམ་བྱ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ངོ་བོ་གང་ཡིན། བདག་ པོ་གང་གི་ཕར་ཕྱིན་ཡིན་པར་འགྱུར་ཤེར་ཕྱིན་ཟེར་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི། བྱ་བ་དང་ལས་ཇི་ཙམ་ འགྲུབ་ན་ཤེར་ཕྱིན་ཏུ་འཇོག་ཅེས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ན། དེ་བཞི་ཆར་གྱི་ངོ་བོ་དབང་ཡིད་ ཀྱི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་དང་རྟོག་པས་བསམ་ཞིང་བརྗོད་དུའང་མེད། རྟགས་དང་མཚན་ མ་གང་གིས་ཀྱང་དམིགས་པ་དང་མཚོན་དུ་མེད་མོད་ཀྱི། ངོ་བོ་ནི་ཆོས་རྣམས་རྟོགས་པ་སྟེ། གནས་ཚུལ་ལ་བཞུགས་པ་ཙམ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དང་། ཇི་ལྟ་ བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། དག་པ་གཉིས་ལྡན་དུ་སངས་རྒྱས་པ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱས་ནས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་རྩེ་མོ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་རྟོག་པར། །སོགས་སོ། ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ། སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས། གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆོས་གང་ ཡང་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ནི། བཟོད་པའི་དམིགས་པའི་གཞི་མ་ཡིན་ལ། གཟུགས་ནས་རྣམ་ མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་ལ། གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆོས་གང་གི་ཡང་ངོ་བོ་མེད་ལ། གཟུང་འཛིན་ གཉིས་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་པར་ཤེས་ནས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་ བ་ལ་སེམས་མི་སྤྲོ་བར་རང་བཞིན་དམིགས་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ ནི། བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་སྟེ། གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སོགས་སོ། །ང་དག་པའི་དྲི་བཅས་ ཀྱི་གནས་སྐབས་ན། འཁྲུལ་བའི་ཆོས་སྐྱེ་བ་དང་འབྱུང་བ་མེད་ལ། དྲི་མེད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ ན། ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ་མྱང་འདས་རང་བཞིན་གྱི་མ་གྲུབ་པ་དང་། ལུས་ངག་ཡི
Chinese
不是，并且知道不是以不同的方式存在，这是大暖的所缘。色等等不住等等。 色等等一切法没有自性成立，因此，它的生灭等等也是错乱的，这样缘是顶的所缘的基础。在没有缘到有为法自性上，无论常无常都无法抓住，同样，苦乐，有我无我，寂不寂，空不空等等什么也没有，知道是不可言说的法界一味而安住，这是小顶的所缘。23-35 它不住于无常等等等等。 在任何地方也没有执着的法界中，一心安住是中顶。诸法不执着等等。所修的般若波罗蜜多的体性是什么？是哪位主人的波罗蜜多？称作般若波罗蜜多的理由是什么？做到什么程度的事业和事业才安立为般若波罗蜜多？如果这样分别观察，那么这四者的体性也不是根和意的对境。声音和分别念也无法思考和言说。任何相和特征也无法缘和表示，但是，体性是证悟诸法，仅仅是安住在实相上，并且是一切法的自性，因为如实证悟，并且在具足二种清净中成佛，所以确定是般若波罗蜜多后而安住，这是大顶。以智慧来完全分别等等。 内空性等等，通过十六空性的门，观修没有任何能取所取的法，这是忍的所缘的基础。从色到一切种智之间的法，任何能取所取的法也没有体性，并且知道能取所取二取不二的智慧是安住于一切的体性中，不喜悦世俗的显现，在自性无所缘的法界中安住，这是小忍。色等等无自性等等。我在清净的有垢的状态时，没有产生和出现错乱的法，在无垢的状态时，必定出现，也就是涅槃自性不成立，身语意
English
It is not, and knowing that it does not exist in different ways is the object of great warmth. Form, etc., do not abide, etc. Since all phenomena such as form, etc., do not have inherent existence, their arising and ceasing, etc., are also mistaken, thus focusing is the basis of the object of the peak. Not focusing on the nature of conditioned phenomena, neither permanence nor impermanence can be grasped, and similarly, happiness and suffering, self and no-self, peace and non-peace, emptiness and non-emptiness, etc., nothing exists, knowing that the inexpressible realm of reality is of one taste and abiding in equanimity, this is the object of the small peak. 23-35 It does not abide in impermanence, etc., etc. In the realm of reality where there is no grasping anywhere, abiding in equanimity with one-pointedness is the middle peak. Not grasping phenomena, etc. What is the nature of the Prajnaparamita to be meditated upon? Whose Paramita is it? What is the reason for calling it Prajnaparamita? To what extent of activity and action is it established as Prajnaparamita? If one examines in this way, then the nature of these four is not the object of the senses and mind either. It cannot be thought of or expressed by sound and conceptualization. It cannot be focused on or represented by any sign or characteristic, but the nature is the realization of all phenomena, merely abiding in the state of reality, and being the nature of all phenomena, because of realizing it as it is, and becoming enlightened in the possession of two purities, therefore, having ascertained that it is the Prajnaparamita, abiding in equanimity, this is the great peak. With wisdom, one completely distinguishes, etc. Emptiness of the internal, etc., through the gate of the sixteen emptinesses, meditating without any grasper and grasped phenomena, this is the basis of the object of patience. For the phenomena from form to omniscience, there is no nature of any grasper and grasped phenomena, and knowing that the wisdom of non-duality of grasper and grasped abides in the nature of all, not delighting in the appearance of conventional truth, abiding in equanimity in the realm of reality where there is no object of inherent existence, this is small patience. Form, etc., without inherent existence, etc. When I am in the state of purity with defilements, there is no arising and appearing of mistaken phenomena, and in the state of without defilements, it will definitely appear, that is, the nature of Nirvana is not established, body, speech, and mind.