Tibetan
ང་མ་གྲུབ་པ་ལ་མཉམ་ པར་བཞག དམིགས་ཆེན་གསུམ་མོ། །དེ་སྐབས་གཅིག་དུ་བྲལ། ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག མུ་བཞི་ སྐྱེ་འགོག རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ། རྟེན་འབྲེལ་སོགས་མཐའ་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་བྱེད་ཀྱི་ རིགས་པ་རྣམས་ཤེས་ན་ཡང་ཡང་དྲན་པས་བོགས་ཆེ་བ་ཡིན། གཉིས་པ་ནི། སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའང་། འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་མདོའི་སྒོམ་རིམ་ ལྟར་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ལྟ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་མི་རྟོག་པར་བཞག་པས། རྣམ་རྟོག་རང་ དྭངས་ལ་སོང་། ཆུ་མ་རྙོག་ན་དྭངས་པའི་ཚུལ་གྱི་རང་བཞིན་གསལ་བར་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ ཡིན། དམིགས་ཆེན་བཞི་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་དབྱེ་ན་དམིགས་པ་མང་པོར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་ ལམ་གྱི་འཇུག་པའོ། ། ༈ ལམ་དང་འབྲས་བུའི་རིམ་པ། གཉིས་པ་ནི་འདིར་སྐབས་བརྒྱད་ལ་ལམ་རིམ་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་མེད་དེ། འཆད་ཚུལ་ཐ་ 23-30 དད་པའི་དབང་གིས་ཕྱེ་བར་ཤེས་དགོས་ཤིང་། དེས་ན། རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་ཀུན་ནས་ བསླངས་ནས། དམིགས་ཡུལ་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས། ལྟ་བ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ ཙམ་དང་། སྒོམ་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་གི་ཞི་ལྷག སྤྱོད་པ་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ ཚུལ་ཁྲིམས་ཙམ་ལ་གནས་པས་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། ལམ་ཤེས་ཉིད་ ཀྱི་ཚུལ་ལ་ནི། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དག་གི །ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ནོ། །དེའི་སྟེང་དུ། ལྟ་བ་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྣན། སྤྱོད་པ་བསྐལ་པ་བརྒྱའི་བར་དུ་ཚོགས་གསོག་པ་ བསྣན། སྒོམ་པ་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་གཙོ་བོར་སྒོམ་པ་དང་། མཁས་པར་བྱ་བའི་དངོས་ པོ་དྲུག་ལ་མཁས་པར་བྱེད། འབྲས་བུ་ལ་མཚམས་སྦྱོར་བྱེད་རང་རྒྱལ་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ན། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། དེ་གཉིས་ཀྱི་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ འདིར་ཡང་རྟོགས་དགོས་པ་ཡིན་མོད། ཐོབ་བྱ་རྣམས་ནི་ཐེག་ཆེན་འདིའི་གོལ་ས་ཡིན་པའི་ ཕྱིར། མངོན་དུ་བྱེད་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་ནི། རང་བྱུང་བདག་ཉིད་ རྟོགས་པ་ནི། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ནོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་སྐུ་ ནི་འབྲས་བུ། སྦྱོར་བ་བཞི་ནི་ལམ། མཁྱེན་གསུམ་ལ་ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ན། རྣམ་མཁྱེན་ འབྲས་བུ་དང་། གཞན་གཉིས་ལམ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཆོས་སྐུ་དང་། སྦྱོར་བ་བཞི་ལས་ལོགས་ སུ་མེད། ནང་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་ཐོས་བསམ་གྱི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས། ཡུལ་དེ་དང་ མཐུན་པའི་ཉམས་ལེན་སྦྱོར་བ་བཞི་ལ་འབད་པས། འབྲས་བུ་དངོས་སུ་མངོན་དུ་གྱུར
Chinese
我于未成之事平等住。大要三者。彼时一刹那分离。有无生灭。四句生灭。金刚屑。缘起等离边而决定之理，若知亦屡屡忆念则增益。 二者，咒之道大手印亦如末轮经之次第，由知见心之自性而无分别住，分别念自清净。如水不浊则清净之理，自性显明而现。第四大要，若于彼等分别则成多要，彼等是道之行境。 正法，道与果之次第。 二者，此处八品之道次第体性无异，然以解说方式不同而分，须如是知。故以自利作意之总集而起，缘于四谛之境。见唯是补特伽罗无我，修唯是无常等十六之止观，行唯是住于断除恶行之戒律，则得声闻之果。谓道知性之理，圣者四谛等之义。于其上，加见所取法无我，加行于百劫间积资粮，加修以十二缘起为主而修，于应知之六事而精进，于果位作连结而发愿自得，则成独觉之果。彼二之所应证者，于此亦须证悟，然所应得者乃是大乘之歧途故，不必现证。故独觉之道，谓证悟自生体性等之义。大乘之道与果，彼中法身是果，四加行是道，若以体性而分三智，则现观是果，余二者是道，彼亦不离法身与四加行。于内三智之建立，以闻思为境，于与彼境相应之修持四加行而精进，则果位真实现前。
English
I abide equally in what is unaccomplished. There are three great essentials. At that time, separate in a single instant. Existence and non-existence, arising and ceasing. The four extremes of arising and ceasing. The Diamond Slivers. Dependent origination, etc., if one knows the reasoning that establishes them as free from extremes, it is beneficial to remember them again and again. Secondly, the Mahamudra of the Mantra path also, like the stages of meditation in the final wheel sutra, by knowing how to see the nature of the mind and abiding without conceptualization, conceptual thoughts become self-purified. Just as water that is not turbid reveals its clear nature, the self-nature becomes clear and manifest. This is the fourth great essential. If one differentiates them, they become many essentials, and these are the entrances to the path. Furthermore, the order of the path and the fruit. Secondly, here in the eight sections, the nature of the stages of the path is not different, but it should be understood that they are divided according to the difference in the way they are explained. Therefore, having arisen from the collection of self-benefit intentions, one focuses on the four truths as the object. The view is only the selflessness of the person, and the meditation is only the sixteen aspects of calm and insight, such as impermanence. The conduct is only abiding in the discipline of abstaining from misdeeds, and thus one attains the fruit of the Hearer. The meaning is like, "In the manner of knowing the path itself, there are the four noble truths," etc. On top of that, one adds the view of the selflessness of phenomena, the object of grasping. One adds the conduct of accumulating merit for hundreds of eons. One adds the meditation of mainly meditating on the twelve links of dependent origination, and one becomes skilled in the six objects of knowledge. If one makes a connection to the fruit and prays to become a self-realized one, one will attain the fruit of a self-enlightened Buddha. All that needs to be realized by those two must also be realized here, but since the objects to be attained are deviations from this Great Vehicle, they do not need to be directly realized. Therefore, the path of the self-realized one is like, "Realizing the self-born nature," etc. The path and fruit of the Great Vehicle, in that, the Dharmakaya is the fruit, the four applications are the path. If one makes the three knowledges the essence, then the all-knowing is the fruit, and the other two are the path. And that is not separate from the Dharmakaya and the four applications. Having made the three inner knowledges the object of hearing and thinking, by striving in the four applications of practice that are in accordance with that object, the fruit becomes directly manifest.
Tibetan
་པ་ནི། ཆོས་སྐུ་འཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པའོ། ། ༄། །མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག དེ་ལ་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་ནི། མཁྱེན་པའི་ངོ་བོ་ཚིག་གིས་མཚོན་པར་དཀའ་ བའི་ཕྱིར། མཁྱེན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་གང་མཁྱེན་པའི་ཡུལ་སོགས་ལ་རྒྱས་བཤད་བྱེད་པ་ནི། མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་གོ་བ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་སྐབས་དང་པོ་གསུམ་ཆར་ལས། ལམ་རིམ་ 23-31 རྒྱས་པ་རེ་རེ་འབྱུང་ལ། ཆ་ཤས་ཀྱི་སྒོ་ནས། ལམ་རིམ་ཆ་ཚང་བ་ནི་ཡང་ཡང་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་གྱི་ཐོག་མ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ནས་འགོ་འཛིན་ ཅིང་། དེ་ནས་སྐབས་འདིར་སེམས་བསྐྱེད་ཡང་དག་པར་ལེན་དགོས། སྔར་སེམས་བསྐྱེད་ ཙམ་བླངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ལྟ་བས་ཟིན་པ་དཀའ་བའི་ཕྱིར། བདག་མེད་གཉིས་ ལ་མྱོང་བ་ཐོན་ནས་སེམས་བསྐྱེད་ཆོ་གས་ལེན་པའི་ཚེ་ཡང་དེས་ཟིན་པ་དང་། དགེ་བ་ཅི་ བྱེད་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱེད་དགོས་པའང་ལྟ་བ་བཟང་པོ་དེ་དང་ངེས་པར་སྦྲེལ་ དགོས། དེ་ལ་བདག་དང་། སེམས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་རང་བཞིན་གྱི་མ་དམིགས་ ཀྱང་། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་བསྒྲལ་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་སྨོན་པ་སེམས་ བསྐྱེད་བསྒོམ་པ་སྟེ། དམིགས་སྐོར་གཅིག བདག་དང་ལམ་རང་བཞིན་གྱི་མ་དམིགས་ཀྱང་ འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་དུ། སྦྱིན་སོགས་ལ་འབད་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ དེ། དམིགས་སྐོར་གཉིས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་། སྐྱབས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་འཁོར་བ་ པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཁོར་བ་པ་རྣམས་སྐྱབས་ མེད་མགོན་མེད་ཡིན། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱིས་བསྐྱབ་ནུས་པར་ ཤེས་ནས། སྐྱབས་འགྲོ་ལ་འབད་པ་ནི། རྟེན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་འདོམས་པའི་གདམ་ ངག་སྟེ། དམིགས་སྐོར་གསུམ་པའོ། ། འཕགས་པ་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་གཟིགས་ངོ་དང་། རིགས་པའི་ངོ་ན། བླང་བྱ་དང་། དོར་བྱ་ གང་ཡང་མེད་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་འགག་པ་མེད་པ་ལ། ལས་ཉོན་ཡོད་ཕྱིན། སྡུག་ བསྔལ་འབྱུང་། ལམ་ལ་འབད་ན། ལས་ཉོན་སྡུག་བསྔལ་འགག་པར་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང་ བསྒོམ་པ་ནི། དམིགས་ཡུལ་བདེན་བཞིའི་གདམས་ངག་གི་དམིགས་པ་སྟེ། དམིགས་སྐོར་ བཞི་པའོ། ། 23-32 དམིགས་པ་དེ་རྣམས་ལ་མྱོང་བ་ཐོན་པ་ན། ཐུན་བཞིར་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ དམིགས་པ་གསུམ་པོ་དེ་རྣམས་སྔོན་དུ་སོང་བའི་རྗེས་སུ། ཐུན་གྱི་དངོས་གཞི་བདག་མེད་ གཉིས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ།
Chinese
是。 法身事业及其他。 ༄། །三智之安立 其中，三智之安立是：因为智慧的自性难以用语言来表达，所以详细解释这些智慧所知的对境等，是能诠之法的理解。因此，在最初的三者中，都有各自的《道次第》广说出现，并且从部分的角度来看，完整的《道次第》也会反复出现。其中，大乘不共道的开端是从发心开始，然后在此处必须正确地受持发心。虽然之前已经受了发心，但因为很难被胜义谛的见解所摄持，所以在对二无我生起体验后，在受持发心仪轨时，也要被其摄持，并且无论做什么善事，都必须被发心所摄持，也必须与那个良好的见解相结合。其中，即使我和有情、痛苦这三者在自性上不可得，但也要救度那些不如此领悟的有情，这样想的愿菩提心是修习，这是第一组所缘。即使我和道在自性上不可得，但为了利益众生，也要努力行布施等，这样想的行菩提心是，这是第二组所缘。即使三宝和应救护的轮回众生，在自性上是空性，但在世俗中，轮回众生是无依无怙的，知道三宝能救护他们的痛苦后，努力皈依，这是依止三宝的教言，这是第三组所缘。 圣者们的观视和理智是，即使没有应取和应舍的，但在世俗谛的缘起不灭的情况下，只要有业和烦恼，就会产生痛苦。如果努力于道，就一定会生起业、烦恼和痛苦止息的定解并修习，这是所缘境四谛教言的所缘，这是第四组所缘。 当对这些所缘境生起体验时，在四座中，在先前已经进行皈依和发心的那三个所缘境之后，一座的正行是对二无我的见解。
English
It is. Dharmakaya activity and others. ༄། །The Establishment of the Three Wisdoms Among them, the establishment of the three wisdoms is: Because the nature of wisdom is difficult to express in words, the detailed explanation of the objects known by these wisdoms, etc., is the understanding of the expressing dharma. Therefore, in the first three, each has a detailed "Stages of the Path" appearing, and from the perspective of parts, the complete "Stages of the Path" will appear again and again. Among them, the beginning of the uncommon path of the Mahayana is from generating the mind of enlightenment, and then here one must correctly take the mind of enlightenment. Although one has already taken the mind of enlightenment before, it is difficult to be grasped by the view of the Perfection of Wisdom, so after generating experience of the two selflessnesses, when taking the mind of enlightenment ritual, one must also be grasped by it, and whatever good deeds one does, one must be grasped by the mind of enlightenment, and one must also combine with that good view. Among them, even if the three of self, sentient beings, and suffering are not found in their own nature, one must save those sentient beings who do not understand in this way, thinking that the aspiration bodhicitta is meditation, this is the first set of objects. Even if self and path are not found in their own nature, but for the benefit of beings, one must strive to give, etc., thinking that the engaging bodhicitta is, this is the second set of objects. Even if the Three Jewels and the samsaric beings to be saved are emptiness in their own nature, but in the relative truth, samsaric beings are without refuge and protector, knowing that the Three Jewels can save their suffering, striving to take refuge, this is the instruction to rely on the Three Jewels, this is the third set of objects. The vision and reason of the noble ones are that even if there is nothing to be taken and nothing to be abandoned, but in the case of the unceasing dependent origination of the relative truth, as long as there are karma and afflictions, suffering will arise. If one strives on the path, one will definitely generate the certainty that karma, afflictions, and suffering will cease and meditate, this is the object of the object of the Four Noble Truths instruction, this is the fourth set of objects. When experience arises on these objects, in the four sessions, after the three objects of refuge and generating the mind of enlightenment that have already been done, the main part of the session is the view of the two selflessnesses.