Tibetan
་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱིས་ཀྱང་། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཉན་ཐོས་ ཐེག་པ་དེ་ལས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་དང་། །སྤྱོད་པ་ཡོངས་བསྔོ་མ་བཤད་ དེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། བསམ་པ་ དང་ནི་བསྟན་པ་དང་། །སྦྱོར་བ་དང་ནི་སྟོན་པ་དང་། །དུས་འགལ་ཕྱིར་ན་དམན་པ་གང་། ། དེ་ནི་དམན་པ་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རང་རྒྱལ་རྣམས་ལ་ཡང་། གཟུང་བ་ཆོས་ ཀྱི་བདག་མེད་ལ་གསལ་སྣང་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅུང་ ཟད་ཙམ་མ་གཏོགས། ལྷག་མ་གཞན་རྣམས་ཉན་ཐོས་དང་འདྲ་ལ། རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་སྟོན་ 21-11 པའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དང་། མེད་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་གསུངས་པ་ལ། མེད་པ་ནི་ རང་རེའི་སྟོན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། ཡོད་པ་ནི་བསྟན་པ་སྤྱིའི་དབང་དུ་ བྱས་སོ། ། ༈ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་རྣམ་བཞག གཉིས་པ། ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་བཤད་པ་ལ། དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པའི་ཐེག་པ་དངོས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ཉིད་དེ། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས་བསྟོད་པ་བརྒྱ་ལྔ་ བཅུ་པ་ལས། བསེ་རུ་ལྟ་བུ་རྣམས་ལ་ནི། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མིང་ཡང་མེད། །བཅོམ་ལྡན་ཉག་ གཅིག་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །དྲུག་གི་སྤྱི་ལ་བཞུགས་པ་ལ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཐེག་ པ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པའི་ཕྱོགས་མཐུན་ནམ། ཡན་ལག་ཉེ་ཚེ་བ་ ཙམ་ཡིན་པར་ནི་ཤེས་སོ། ། འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པའི་སྡེ་སྣོད་བཤད་པ་དང་། དེ་ཐེག་དམན་ ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཚུལ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་དངོས་ བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སུ་ཡོད་ དེ་དེ་ལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ནི། བརྒྱད་སྟོང་པའི་འགྲེལ་པ་སྙིང་པོའི་མཆོག་ལས། མདོ་སྡེ་ དབྱངས་བསྙན་ལུང་དུ་བསྟན། །ཚིགས་བཅད་ཆེད་བརྗོད་གླེང་གཞི་དང་། །རྟོག་བརྗོད་དེ་ ལྟ་བུ་བྱུང་དང་། སྐྱེས་རབས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་། །རྨད་བྱུང་གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལས། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ནི་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མདོ་སྡེ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་ལའང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཅི་རིགས་པ་ནི་ཡིན་མོད་ཀྱི། །ཕལ་ཆེར་ཐུན་མོང་ཡིན་ ལ། མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་
Chinese
即使是声闻乘的三藏，也没有完整地阐述无上菩提之道。就像《宝鬘论》中所说：“从声闻乘中，没有宣说菩萨的发愿和，行为回向，怎么能成为菩萨呢？”又如《经庄严论》中所说：“想法和教法和，结合和示现和，时间相违故，什么是低劣的？，那才是低劣的。”这样说了。对于自生佛们也是，除了对所执著的法无我产生明觉等道的证悟的差别稍微有一点之外，其余其他的都和声闻相同，而且宣说有自生佛的道次第的藏和，没有的各种说法，没有的是就以我们自己的导师的教法来说的，有的是就以总体的教法来说的。 ༈ 波罗蜜多道的安立和果 第二，宣说波罗蜜多道和果，其中波罗蜜多乘真实就是这个大乘，如勇士（梵文：Vīra）导师在《一百五十颂》中所说：“对于犀牛角（梵文：khadga）一样的人们来说，连波罗蜜多的名字也没有，世尊唯一是波罗蜜多，安住于六者的总体上。”这样说了。然而要知道小乘们也和波罗蜜多乘相顺或者，仅仅是近支分而已。 这里有三点：宣说波罗蜜多乘的藏，以及它从小乘中超胜的道理，和宣说波罗蜜多道和果真实。 第一点是，总的来说，佛陀的教言有十二部经，那十二部是，在《八千颂》的注释《心要之最》中说：“契经、应颂、记别开示，讽颂、自说、因缘譬喻和，本事、本生、稀有事和，论议的部类。”其中，极广大的部类是大乘不共的契经，其余的也都有各自相应的大乘，但是，大多数是共同的，契经等等
English
Even the three pitakas of the Hearers' Vehicle do not fully explain the path to unsurpassed enlightenment. As it is said in the Ratnavali: "From the Hearers' Vehicle, there is no explanation of the aspirations and practices of Bodhisattvas, or the dedication of merit. How can one become a Bodhisattva?" Also, in the Sutra Ornament, it is said: "Because the thought and the teaching, the combination and the manifestation, and the time are contradictory, what is inferior? That is the only inferior thing." It is said. For the Pratyekabuddhas as well, apart from the slight difference in the realization of the path, such as the arising of clarity on the selflessness of phenomena, the rest are the same as the Hearers. And there are various statements about whether there is a collection of teachings on the path of the Pratyekabuddhas or not. The absence refers to the teachings of our own teacher, while the presence refers to the general teachings. ༈ The Establishment of the Path and Fruit of the Paramitas Second, explaining the path and fruit of the Paramitas, the actual Paramita Vehicle is this Mahayana itself. As the teacher Vīra said in the One Hundred and Fifty Praises: "For those like rhinoceros horns, there is not even the name of Paramita. The Bhagavan alone is Paramita, abiding in the totality of the six." It is said. However, it should be known that the Lesser Vehicles are also in accordance with the Paramita Vehicle, or are merely close branches. There are three points here: explaining the collection of the Paramita Vehicle, and the way in which it surpasses the Lesser Vehicle, and explaining the actual path and fruit of the Paramitas. The first point is that, in general, the Buddha's teachings have twelve categories of scriptures. These twelve categories are, as stated in the commentary on the Eight Thousand Verses, the Essence of the Heart: "Sutras, songs, prophecies, verses, self-spoken words, causes, parables, stories of previous lives, amazing events, and categories of treatises." Among them, the extremely extensive category is the Sutra, which is unique to the Mahayana. The rest also have their respective Mahayana aspects, but most are common, such as Sutras.
Tibetan
གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ནི། ཉུང་ཞིང་ཉེ་ཚེ་བ་ཙམ་ཡིན་ ལ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ལ་ནི། མཐའ་མེད་པར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ཐེག་དམན་ལས་ཁྱད་ པར་འཕགས་པའི་ཚུལ་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཇི་སྐད་དུ། དམིགས་པ་ཆེ་བ་ཉིད་དང་ནི། །དེ་ 21-12 བཞིན་སྒྲིབ་པ་གཉིས་དག་དང་། །ཡེ་ཤེས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང་། །ཐབས་ལ་མཁས་ པར་གྱུར་པ་དང་། །ཡང་དག་འགྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དང་། །སངས་རྒྱས་འཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་སྟེ། ། ཆེན་པོ་བདུན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །ཐེག་ཆེན་ཞེས་ནི་ངེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་ཐེག་པ་ཆེན་ པོ་བདུན་དང་ལྡན་པའི། །ལམ་དང་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང་། ཤིན་ ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱང་ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཚུལ་ནི། ཐེག་ བསྡུས་ལས། ཤེས་བྱའི་གནས་དང་མཚན་ཉིད་དེར་འཇུག་དང་། །དེ་ཡི་རྒྱུ་དང་དེ་རབ་དབྱེ་ བ་དང་། །བསླབ་པ་གསུམ་དང་དེ་འབྲས་སྤངས་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཐེག་པ་མཆོག་གྱུར་ཁྱད་ པར་འཕགས། །བསྟན་འདི་འདི་ལྟར་གཞན་ལ་མ་མཐོང་ལ། །འདི་དག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ རྒྱུའི་མཐོང་བས། །གནས་བཅུ་བསྟན་པས་ཁྱད་ཞུགས་གང་ཡིན་དེས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སངས་ རྒྱས་བཀའ་འདོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། གཞན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དང་། དབུ་མ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་། སའི་དངོས་ གཞི་ལ་སོགས་པ་ནས་ཀྱང་། ཐེག་པ་མཆོག་དམན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བཀའ་ སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་མང་དུ་གསུངས་སོ། ། གསུམ་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་དངོས་བཤད་པ་ནི། དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་ རྒྱན་ལས། རིགས་དང་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པ་དང་། །སྦྱིན་ ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་། །སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་ཉིད་དང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་ སྨིན་བྱེད་དང་། །ཞིང་ནི་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་དང་། །མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་ མཆོག་དང་སྟོན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་རིགས་ནི། སེམས་རང་བཞིན་གྱི་ འོད་གསལ་བ་ནི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་དང་། བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས་ལས། འདི་ ལྟར་རྣམ་ཤེས་རང་བཞིན་རིགས། །བདེ་དང་ཤེས་རབ་བདག་ཉིད་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་སོ། ། 21-13 སེམས་དེ་ཉིད་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་གོམས་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་ རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་ནི་རྒྱས་འགྱུར་གྱི་རིགས་སོགས་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། དཀའ་སྤྱོད་སྣ་ཚོགས་སྦྱིན་པ་
Chinese
十二部经只是简略的，而极其广大的部类则是无边的。第二，从小乘中超胜的道理是，如《经庄严论》中所说：‘所缘广大性，如是二障净，智慧勤奋起，善巧方便行，真实成办大，佛陀事业大，具足七大故，是故说大乘。’如是具足七大的，从道和果的方面超胜，并且极其广大的部类也比小乘的部类超胜的道理是，在《摄大乘论》中说：‘所知处与体性入彼性，彼之因与彼之善分别，三学与彼果断与智，胜乘超胜此教未见于他，此等菩提胜因之见故，十地宣说胜入为何彼，大乘佛语欲如是。’如是宣说。此外，大乘《经庄严论》和《中观宝鬘论》和《入菩萨行论》和《地之实事》等中，也多有宣说胜乘和劣乘的差别，和大乘是佛语的道理。第三，宣说真实波罗蜜多道和果，也就是在《经庄严论》中说：‘种姓与法信乐及，如是发心及布施，等之修持及无过，入性以及诸有情，令其成熟与刹土，清净以及无住灭，菩提殊胜与导师。’如是宣说。其中，第一种姓是，心自性的光明是自性安住的种姓，在《八千颂义集》中说：‘如此识之自性种姓，乃是安乐与智慧之体性。’如是宣说。心性本身串习善法，从亲近菩提的功德增长，是增长之种姓等，圣者龙树面前也说，种种苦行布施
English
The twelve categories of scriptures are just brief and concise, while the extremely extensive sections are said to be limitless. Secondly, the way in which it surpasses the Hinayana is as stated in the Ornament of the Sutras: 'The greatness of the object, likewise the purification of the two obscurations, the arising of wisdom and diligence, skillful means, the great accomplishment of truth, and the great activity of the Buddha; because it possesses the seven greatnesses, it is definitely called the Mahayana.' Thus, it surpasses in terms of the path and the result, possessing the seven greatnesses. Moreover, the way in which the extremely extensive collection of scriptures surpasses the Hinayana collection is stated in the Summary of the Great Vehicle: 'The place of knowledge and its characteristics, entering into that nature, its cause and its excellent distinctions, the three trainings and its result, abandonment and wisdom, the supreme vehicle is superior. This teaching is not seen in others like this, because of seeing these as the cause of supreme enlightenment. By whatever distinguishes the entry by teaching the ten grounds, the Great Vehicle desires the Buddha's word.' Thus it is said. Furthermore, in the Great Vehicle, the Ornament of the Sutras, the Precious Garland of the Middle Way, Engaging in the Bodhisattva's Deeds, and the Actual Basis of the Earth, and so on, there are many teachings on the differences between the superior and inferior vehicles, and the way in which the Great Vehicle is the Buddha's word. Thirdly, the actual explanation of the path and fruit of the perfections is also stated in the Ornament of the Sutras: 'Lineage and faith in the Dharma, likewise the generation of the mind, the practice of giving and so on, entering into the faultless, the complete maturation of sentient beings, the purification of the fields, non-abiding nirvana, supreme enlightenment and the teacher.' Thus it is said. Among these, the first, lineage, is that the luminosity of the mind's nature is the naturally abiding lineage. In the Condensed Meaning of the Eight Thousand, it is said: 'Thus, the nature of consciousness is lineage, it is the essence of bliss and wisdom.' Thus it is said. When that mind itself becomes accustomed to virtuous Dharma, the qualities that draw near to enlightenment increase, which is the lineage of increasing, etc. In the presence of the noble Nagarjuna, also, various austerities, giving