Tibetan
པར་བྱེད་པ་ ལས། དུས་དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཧ་ཡ་ལཱི་ལའི་བུ་ཨ་ཀྵ་ལཱི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་འཁོད་ནས་མི་ རིང་བ་ཞིག་ཡིན་པས། དེའི་རྒྱལ་སྲིད་དམ་པའི་ཆོས་ལ་འགོད་པར་བཞེད་དེ་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ ཀྱང་དགེ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་བསྐུལ། རང་གིས་ཀྱང་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་དབུས་སུ་ལྷ་ཁང་དང་ དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བྱས། མཐའ་མཆོད་རྟེན་གྱིས་བསྐོར། ལྕགས་རི་རིམ་པ་མང་པོ་བྱས་ སོ། །དེའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་གྱི་གཡོག་ཏུ་གྱུར་པ་གཅིག་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཡིག་མཁན་བྱེད་ལ། གཉིས་ ནི་བློན་པོར་གཏོགས་པ་ཡོད་པས་དེ་རྣམས་ངན་སེམས་སྐྱེས་ཏེ། ཡུལ་འཁོར་འདི་རྣམས་རང་ ཅག་གསུམ་གྱིས་བདག་གིར་བྱ་བའི་ཐབས་བྱའོ་ཞེས་ལྐོག་ཏུ་བགྲོས་ནས་དུས་ལན་གཅིག་ ཡིག་མཁན་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ། པདྨ་ཨ་བ་བྷ་སི་འདི་ནི་ངེས་པར་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པར་འདོད་དེ། འདི་ཉིད་དང་འདིའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ན་གནས་པའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྟོང་ཙམ་ཡོད་པ་ཡང་དགྲ་ ཐབས་ལ་མཁས་ཤིང་གཡུལ་དུ་དཔའ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེ་ཡང་གཙུག་ལག་ 20-44 ཁང་དུ་བསྒྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྫུ་བར་བྱས་མོད་ཀྱི། དོན་དུ་ནི་ལྕགས་རི་བརྟན་པོས་བསྐོར་ བ་སོགས་རྒྱལ་པོ་དང་འཐབ་པའི་དོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱས། རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་ ལ་དྲིས་པས་ཀྱང་བློན་པོ་གཉིས་པོ་དེས་བསྒྲགས་པའི་རྐྱེན་དང་ཕྲག་དོག་གི་དབང་གིས་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་ན། རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་དེ་རྣམས་དམག་ཚོགས་དང་ བཅས་པ་བཏང་ངོ་། །དེ་སྐབས་ཨུ་རྒྱན་ན་རྒྱལ་པོ་རྣམས་བྲམ་ཟེ་དང་དགེ་སྦྱོང་དང་པཎྜི་ཏ་ གསོད་པའི་ཁྲིམས་ནི་མེད་པས་མདུན་ན་འདོན་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་མཆོད་གནས་དགེ་འདུན་ རྣམས་ཡོ་བྱད་བོར་ལ་རང་ཉིད་ཡུལ་གཞན་དུ་སོངས་ཤིག་ཅེས་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་བརྗོད་པས་ དགེ་འདུན་རྣམས་སོང་ངོ་། །སློབ་དཔོན་ཡང་དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་ལ། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་མ་ བསད་ན་ཕྱིས་རང་ཅག་ལ་གནོད་པ་འོང་ཟེར་ནས་གཤེད་མ་མང་པོ་བཏང་། དེ་དག་གིས་ སློབ་དཔོན་ཞགས་པ་དང་ལྕགས་སྒྲོག་གིས་བཅིངས་པའི་ཚེ་རིག་སྔགས་ཀྱི་མཐུས་ཞགས་པ་ རྣམས་བཅད། ལྕགས་སྒྲོག་རྣམས་བཅག མཚོན་ཆ་རྣམས་བསྣུན་པས་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་སྐུ་ ལ་གནོད་པ་མེད་ཅིང་མཚོན་ཆ་རྣམས་དུམ་བུ་མང་པོར་ཆག མེ་ལ་བསྲེགས་པས་ཀྱང་མ་ ཚིག་ཆུ་ལ་འཕངས་པས་བྱེའུ་ཟུལ་བྱེད་ཅིང་སོང་། གཡང་སར་འཕངས་པས་ཀྱང་མ་གནོད། ས་བྲུས་ནས་བསྐུངས་པས་ཀྱང་ཐག་རིང་པོར་ས་ཕུག་ནས་སོང་སྟེ་བཟུང་ཡང་མ་ཐུབ་བོ།
Chinese
接著。 當時，哈亞拉里的兒子，名為阿克夏利拉的國王登基不久。 他希望將他的王國建立在神聖的佛法之上，並鼓勵國王自己行廣大的善行。他自己也在花園中央建造了一座寺廟和僧侶的住所，周圍環繞著佛塔，並建造了許多層的鐵牆。 當時，一位是國王的抄寫員，另一位是屬於大臣的，他們對上師的僕人產生了邪惡的想法。他們秘密商議說：「我們三個人應該想辦法佔有這些土地。」有一次，抄寫員對國王說：「蓮花阿瓦巴斯必定想要統治王國。他和住在他花園裡的約一千名僧侶都精通戰術，而且非常勇敢。花園也被改造成了一座寺廟。」他們這樣欺騙。但實際上，建造堅固的鐵牆等，是為了與國王作戰。國王詢問大臣們，由於那兩個大臣的煽動和嫉妒，所有的大臣都同意他的說法。國王派出了包括軍隊在內的大臣們。 當時，在烏仗那（约公元8世纪的乌仗那，位于今巴基斯坦境内斯瓦特河谷地区），國王們沒有殺害婆羅門、苦行者和班智達的法律。國王宣佈命令說：「領誦者你和你的供養處僧團，丟掉你們的財物，自己到其他地方去吧。」僧團就離開了。上師也打算這樣離開，但大臣們說：「如果我們不殺了他，將來會對我們造成傷害。」於是派出了許多劊子手。當他們用繩索和鐵鍊捆綁上師時，憑藉咒語的力量，繩索被切斷，鐵鍊被粉碎，武器也被擊落，上師的身體沒有受到傷害，武器都變成了碎片。用火焚燒也沒有燒著，扔進水裡就像鳥兒潛水一樣消失了。扔下懸崖也沒有受到傷害。挖地埋藏，也能從很遠的地方挖地道離開，即使抓住也抓不住。
English
Then. At that time, King Akshala, son of Haya Lali, had ascended the throne not long ago. He wished to establish his kingdom on the sacred Dharma and encouraged the king himself to perform great deeds of virtue. He himself also built a temple and a residence for monks in the center of the garden, surrounded by stupas, and built many layers of iron walls. At that time, one who served the master was the king's scribe, and the other belonged to the ministers, and they developed evil thoughts towards the master's servants. They secretly conspired, saying, "The three of us should find a way to take possession of these lands." On one occasion, the scribe said to the king, "Lotus Avabhasa certainly wants to rule the kingdom. He and the approximately one thousand monks living in his garden are skilled in tactics and very brave. The garden has also been transformed into a temple." They deceived in this way. But in reality, building strong iron walls, etc., was done for the purpose of fighting the king. When the king asked the ministers, due to the instigation and jealousy of those two ministers, all the ministers agreed with his statement. The king sent out the ministers, including the army. At that time, in Oddiyana (around the 8th century AD, located in the Swat Valley region of present-day Pakistan), the kings did not have laws against killing Brahmins, ascetics, and panditas. The king proclaimed the order, "You, the reciter, and your monastic community of offerings, abandon your possessions and go to another place yourselves." The monastic community left. The master was also about to leave in this way, but the ministers said, "If we do not kill him, he will cause harm to us in the future." So they sent many executioners. When they bound the master with ropes and iron chains, by the power of the mantra, the ropes were cut, the iron chains were shattered, and the weapons were knocked down. The master's body was not harmed, and the weapons were broken into many pieces. Burning with fire also did not burn him, and throwing him into the water disappeared like a bird diving. Throwing him off a cliff also did not harm him. Burying him by digging a hole also allowed him to tunnel away from a great distance, and even if they caught him, they could not hold him.
Tibetan
།དེ་ ནས་སློབ་དཔོན་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་སུ་མ་སོང་སྟེ། ཡུལ་གཞན་གྱི་དུར་ཁྲོད་ནས་དུར་ཁྲོད་དུ་རྒྱུ་ ཞིང་སྤྱོད་ལ། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་འདྲེ་དང་སྲིན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གྲོགས་བྱས་ཏེ། སྔར་གྱི་རྒྱལ་པོའི་ ཡིག་མཁན་དང་། བློན་པོ་དང་གཤེད་མ་དེ་དག་ཞག་བདུན་གྱི་ཁོངས་སུ་ལ་ལ་ཁང་ཁྱིམ་ ཚིག་ནས་ཤི། ལ་ལ་རང་སྲོག་རང་གིས་བཅད་དེ་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཡང་སྦྲུལ་ གདུག་པས་ཟིན་ཏེ་དུས་ལས་འདས། དེ་ནས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་དུར་ཁྲོད་དེ་དག་ཏུ་ཡུན་རིང་དུ་ གནས་ནས་འབྱུང་པོ་དང་སྲིན་པོ་དང་ཤ་ཟ་དང་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་མཐུ་ཆེན་རྣམས་ 20-45 དང་གྲོགས་བཤེས་སུ་གྱུར། རིག་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱས་པས་ཁམས་ གསུམ་རྣམ་རྒྱལ་དང་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པ་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་ཐམས་ཅད་ཞལ་གཟིགས་ ཤིང་གསུང་ཐོས། ནག་པོ་ཆེན་པོ་དང་མ་མོ་བདུན་སོགས་དང་མི་ལབ་པ་བཞིན་དུ་བྱེད། ཀླུ་ དང་གནོད་སྦྱིན་གདུག་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་བྲན་དུ་འཁོལ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པའི་དྲག་སྔགས་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱ་ལ་དབང་ཐོབ་བོ། །དེ་སྐབས་མི་མ་ཡིན་མཐུ་ཆེན་ རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཡོད་ པ་རྣམས་སུ་ཡང་སྔགས་བཟླས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཡང་ཡང་བྱོན། དེ་དག་ཏུ་གདོད་ནས་ གྲུབ་པའི་ལྷའི་སློབ་དཔོན་བརྒྱད་དང་ཡང་མཇལ། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་རེ་རེ་བསྒྲུབས་ སོ། །དེ་ཡང་དུར་ཁྲོད་གྷོ་ར་ཨནྡྷ་ཀ་ར་ན་སློབ་དཔོན་དྷ་ནུ་སྐྲ་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་གནས། རལ་གྲིའི་ དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབས། དུར་ཁྲོད་ཚང་ཚིང་འཁྲིགས་པར་སློབ་དཔོན་སའི་བུ་ཞེས་བྱ། དངོས་ གྲུབ་རིལ་བུའོ། །དུར་ཁྲོད་འབར་བ་འཁྲིགས་པར་སློབ་དཔོན་ཉི་མའི་བུ་ཞེས་བྱ། དངོས་ གྲུབ་མིག་སྨན་ནོ། །དུར་ཁྲོད་འཇིགས་བྱེད་ཐོད་པར་སློབ་དཔོན་ཨ་མྲྀ་ཏ་པྲ་བྷ། དངོས་གྲུབ་ མཆིལ་ལྷམ། དུར་ཁྲོད་ཨཊྚཊྚ་ཧ་ས་ན་སློབ་དཔོན་ཤི་བཾ་ཀ་ར། དངོས་གྲུབ་ནད་མཐའ་དག་ འཇོམས་པའི་སྨན། དུར་ཁྲོད་དཔལ་གྱི་ནགས་སུ་སློབ་དཔོན་བ་ར་རུ་ཙི་སྟེ་མཆོག་སྲེད། དངོས་གྲུབ་འཆི་བ་མེད་པའི་བཅུད་ལེན། དུར་ཁྲོད་ཅ་ཅོ་ཅན་དུ་སློབ་དཔོན་གཅེར་བུ། དངོས་ གྲུབ་གཏེར་གྱི་བུམ་པ། དུར་ཁྲོད་གཏུམ་དྲག་ཏུ་སློབ་དཔོན་ངན་སྤོང་། དངོས་གྲུབ་གསེར་ འགྱུར་རྩིའོ། །དེ་རྣམས་ཐོབ་པས་རིག་པ་འཛིན་པར་ནི་གྱུར། ད་ནི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དེ་སངས་ རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ལ། མནལ་ལམ་དུ་སངས་རྒྱས་འོད
Chinese
然后，阿阇黎没有去城市，而是在其他地方的墓地之间游荡和修行。墓地里的鬼魂和罗刹成了他的朋友。以前的国王的文书、大臣和刽子手，在七天之内，有的房屋被烧毁而死，有的自杀，没有一个幸免。国王也被毒蛇咬伤而去世。之后，阿阇黎长期住在那些墓地里，与精灵、罗刹、食肉鬼、空行母等大神通者结为朋友。他精勤念诵明咒，所有金刚忿怒尊，如三界胜者和阎罗法王等都现身并听到他的声音。他像与人交谈一样与大黑天和七母等交谈。他役使所有恶毒的龙和夜叉为奴仆。他获得了世间和出世间十万个猛咒的控制权。那时，他和那些大神通的非人一起，凭借念诵咒语的神通力，多次前往赡部洲原本就存在的八大墓地。在那里，他也见到了原本就存在的八位天神阿阇黎，各自成就了一个共同的悉地。也就是，在墓地郭拉安达卡拉纳，住着名叫阿阇黎达努斯卡拉塔的人，成就了宝剑的悉地。在茂密丛生的墓地里，住着名叫阿阇黎萨伊布的人，成就了药丸的悉地。在燃烧蔓延的墓地里，住着名叫阿阇黎尼伊布的人，成就了眼药的悉地。在恐怖头颅墓地里，住着阿阇黎阿姆利塔普拉巴，成就了飞行鞋的悉地。在阿吒吒哈萨纳墓地里，住着阿阇黎希瓦姆卡拉，成就了摧毁一切疾病的药物的悉地。在吉祥森林墓地里，住着阿阇黎瓦拉鲁吉，也就是至上欲，成就了不死甘露的悉地。在嘈杂墓地里，住着阿阇黎裸体者，成就了宝藏瓶的悉地。在凶猛墓地里，住着阿阇黎恶弃，成就了点石成金药的悉地。获得了这些成就，他就成了一位持明者。现在他想：“我要修行，从而获得佛果。”在梦中，他梦见了佛光。
English
Then, the master did not go to the cities, but wandered and practiced in cemeteries in other places. The ghosts and rakshasas of the cemeteries became his friends. The former king's scribes, ministers, and executioners, within seven days, some died from their houses being burned down, some committed suicide, and none were spared. The king was also bitten by a venomous snake and passed away. After that, the master stayed in those cemeteries for a long time, becoming friends with powerful beings such as bhutas, rakshasas, flesh-eaters, and dakinis. He diligently practiced the recitation of vidya mantras, and all the Vajra Wrathful Ones, such as the Conqueror of the Three Realms and Yama, the Lord of Death, appeared and he heard their voices. He spoke with Mahakala and the Seven Mothers as if talking to people. He enslaved all the malicious nagas and yakshas. He gained control over a hundred thousand fierce mantras of the mundane and supramundane realms. At that time, together with those powerful non-humans, he repeatedly visited the eight great cemeteries that had existed since the beginning in Jambudvipa, through the power of mantra recitation. There, he also met the eight divine masters who had existed since the beginning, and each achieved a common siddhi. That is, in the cemetery of Ghora Andhakaraṇa, lived a person named Master Dhanuskaraṭa, who achieved the siddhi of the sword. In the densely overgrown cemetery, lived a person named Master Sai-bu, who achieved the siddhi of the pill. In the burning and spreading cemetery, lived a person named Master Nyi-bu, who achieved the siddhi of eye medicine. In the terrifying skull cemetery, lived Master Amritaprabha, who achieved the siddhi of flying shoes. In the Aṭṭaṭṭahasana cemetery, lived Master Shivamkara, who achieved the siddhi of medicine that destroys all diseases. In the Glorious Forest cemetery, lived Master Vararuci, also known as Supreme Desire, who achieved the siddhi of the immortal nectar. In the noisy cemetery, lived Master Naked One, who achieved the siddhi of the treasure vase. In the fierce cemetery, lived Master Ngenpong, who achieved the siddhi of the philosopher's stone. Having obtained these siddhis, he became a vidyadhara. Now he thought, "I will practice and attain Buddhahood." In a dream, he saw the light of the Buddha.