Tibetan
་རིག་འགོག་པ་དང་། ། ཉན་རང་སྐྱབས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འདོད་པ་སོགས། །རང་སྟོང་པ་ལ་ཐེག་དམན་གྲུབ་མཐའ་འདྲེས། ། ཞེས་པ་ནི་རང་སྟོང་དབུ་མ་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདོད་པ་དགག་པའོ།། །། ༄། །རང་སྟོང་སྨྲ་བ་འགའ་ཞིག་གིས་གྲུབ་མཐའ་དཔྱད་ཅིང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པས་གཞན་སྟོང་དུ་བསྒྲུབས་པ། གལ་ཏེ་རང་སྟོང་ལུགས་ཀྱི་སྤྲོས་བྲལ་དེ། །མེད་དགག་ཕྱིར་ན་སུས་ཀྱང་མྱོང་མི་སྲིད། ། དངོས་མེད་མྱོང་བ་གང་དུའང་ཡོད་མ་ཡིན། །རྟོག་པས་དོན་སྤྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཡི། །སེལ་ངོ་ ཙམ་ལ་རྟོགས་པར་འདོགས་ན་ཐོགས། །དེ་འདྲ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཕྱིར་དོན་མི་རྟོགས། །སྤྲོས་ བྲལ་དེ་འདྲ་བདེན་ན་བདེན་གྲུབ་སྟེ། །མིན་ན་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་དང་བདེན་མེད་མཉམ། ། རྒྱལ་སོགས་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ལ་སྤྲོས་བྲལ་དེ། །སྣང་ན་དེ་ངོར་ཡོད་ཕྱིར་དེ་བདེན་འགྱུར། ། མི་སྣང་ན་ནི་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས། །འཕགས་པའི་གཟིགས་ངོར་མེད་པ་མཉམ་པོར་ 18-112 འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིས་མེད་གཟིགས་ཕྱིར། །སྤྲོས་བྲལ་འཁྲུལ་འགྱུར་དེས་ན་ འཁྲུལ་བར་མཉམ། །དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དབྱེ་མི་ནུས། །ཀུན་ཏུ་མཚུངས་ཤིང་གཉིས་ ན་དོན་དམ་ལས། །ཀུན་རྫོབ་དངོས་ལ་ཞུགས་ཤིང་བཟང་བར་འགྱུར། །ཡང་དག་དོན་དུ་ མེད་མཉམ་ཀུན་རྫོབ་ནི། །འཁྲུལ་ངོར་དོན་བྱེད་དོན་དམ་དེ་ཡང་མིན། །ད་ནི་ཁྱེད་ཅག་ཀུན་ རྫོབ་ཚད་མས་གྲུབ། །དོན་དམ་མེད་ངེས་ཡིན་ཞེས་འདོད་ལ་རག །ངོ་ཚའི་ལྟ་བ་འདི་འདྲ་ སྨད་པར་འོས། །འཇིག་རྟེན་མ་བརྟགས་ངོར་ནི་དངོས་ཀུན་ཡོད། །དཔྱད་ངོར་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ འདི་དཔྱད་བྱ། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དུ་མེད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དཔྱད་ངོ་སྟེ། ། འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དབྱེ་བ་མེད། ཁྱེད་ལུགས་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་ཡོད། ། དེ་གཉིས་བདེན་གཉིས་གང་དུའང་མེད་འདོད་དགོས། །སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་དེ་ཡིས་སྟོང་པ་ ནི། །དོན་དམ་ཡིན་ལ་ཀུན་རྫོབ་སྣང་མི་འགགས། །ངེས་ངོར་བདེན་འཛིན་སྤངས་ཕྱིར་ མཐའ་གཉིས་སྤངས། །ཞེ་ན་དོན་དམ་སྣང་བ་ཁྱོད་མི་འདོད། །མཉམ་བཞག་ངོར་ནི་སྣང་བ་ དེ་མེད་ཕྱིར། །མེད་མཐར་འགྱུར་བས་དེ་ཕྱིར་དབུ་མ་མིན། །བདེན་གཉིས་ཀུན་རྫོབ་དོན་ དམ་སྐབས་ཀུན་ཏུ། །ཡོད་མཉམ་མེད་མཉམ་མཚུངས་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར། །དོན་དམ་དུ་ཡོད་ མི་སྲིད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་འགལ། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་དེར་ཡོད་འགྱུར་ཀུན་མཚུངས་ཕྱིར།
Chinese
不接受其他宗义， 将声闻缘觉视为皈依境等，自空论混杂了小乘宗义。 这是对认为自空是究竟中观的驳斥。 一些自空论者研究宗义，并以其理证成立他空。 如果自空论的离戏是无遮，那么谁也无法体验。 任何地方都不存在对无实物的体验。 意识将总相作为对境，如果将仅仅是排除的方面视为证悟，那就错了。 这样的认识是错误的，因此无法理解实义。 如果这样的离戏是真实的，那就是真实成立，否则就和所有世俗以及无真实一样。 对于佛陀等殊胜智慧来说，如果离戏显现，那么在那时它就是存在的，因此它会变成真实的。 如果不显现，那么世俗和胜义二者，在圣者的境界中，不存在是相同的。 因为无错乱的智慧见到不存在，所以离戏会变成错乱，因此与错乱相同。 这样就无法区分世俗和胜义。 如果总是相同，那么在二者中，胜义比世俗更胜一筹。 在真实的意义上，与不存在相同，世俗在错乱的境界中起作用，胜义也不是。 现在你们的世俗由量成立，取决于认为胜义必定不存在。 这样的无耻见解应该受到谴责。 在未经世间考察的境界中，一切事物都存在。 考察后说不存在，这需要考察。 在胜义中不存在，在世俗中存在，这需要考察。 世间没有世俗和胜义的区分。 按照你们的观点，世俗和胜义存在，必须认为这二者在二谛中都不存在。 显现是世俗，由此空性是胜义，但世俗的显现不会停止。 在确定时，因为舍弃了真实执着，所以舍弃了二边。 如果这样，那么你们不承认胜义显现。 因为在等持的境界中，显现不存在，所以会变成无的边，因此不是中观。 在二谛世俗胜义的一切时候，都说存在相同，不存在相同，是相同的。 胜义中不可能存在，在世俗中，说一切都存在，这本身就是矛盾的。 因为胜义在世俗中存在，所以世俗也存在于胜义中，因为一切都是相同的。
English
Rejecting other tenets, Considering Śrāvakas and Pratyekabuddhas as objects of refuge, etc., the self-empty view mixes with Hīnayāna tenets. This is a refutation of those who consider self-emptiness to be the ultimate Madhyamaka. Some proponents of self-emptiness examine tenets and establish other-emptiness through their reasoning. If the freedom from elaboration of the self-empty system is a negation of existence, then no one can experience it. There is no experience of non-entities anywhere. Consciousness takes universals as its object; if one considers merely the aspect of exclusion as realization, that is a mistake. Such cognition is mistaken, therefore it does not understand the meaning. If such freedom from elaboration were true, it would be truly established; otherwise, it would be equal to all conventionalities and the absence of truth. For the supreme wisdom of the Buddhas, etc., if that freedom from elaboration appears, then it exists for them, and therefore it would become true. If it does not appear, then both conventional and ultimate truths become equal in the view of the noble ones. 18-112 Since unerring wisdom sees non-existence, freedom from elaboration would become erroneous, and thus equal to error. Then one cannot distinguish between conventional and ultimate truths. If they are always the same, then in the two, the ultimate is superior to the conventional. In the true sense, it is the same as non-existence; the conventional functions in the realm of delusion, and the ultimate is not even that. Now, your conventional is established by valid cognition, depending on the assertion that the ultimate is definitely non-existent. Such a shameless view deserves condemnation. In the realm unexamined by the world, all things exist. Saying that they do not exist upon examination, this needs to be examined. That they do not exist in the ultimate but exist in the conventional, this is the point of examination. The world has no distinction between conventional and ultimate. According to your system, conventional and ultimate exist; one must assert that these two do not exist in either of the two truths. Appearance is conventional, and emptiness is ultimate, but conventional appearance does not cease. In certainty, since grasping at truth is abandoned, both extremes are abandoned. If so, then you do not accept ultimate appearance. Since appearance does not exist in equipoise, it turns into an extreme of non-existence, therefore it is not Madhyamaka. In all instances of the two truths, conventional and ultimate, they say that existence and non-existence are the same. It is impossible for it to exist in the ultimate; in the conventional, saying that everything exists is contradictory. Since the ultimate exists in the conventional, the conventional also exists there, since everything is the same.
Tibetan
།དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ ཏུ་ནི་ཡོད་གྱུར་ན། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །མི་རུ་ཡོད་པའི་འགྲོ་བ་མི་ ཡིན་བཞིན། །གཞན་ཡང་དོན་དམ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་དགོས། །མིན་ན་གྲུབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ ཏུ་གྲུབ་འགྱུར། །ཡང་ན་དོན་དམ་གཞི་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། །དེ་ཕྱིར་དོན་དམ་དམ་པའི་དོན་དུ་ གྲུབ། །དོན་དམ་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་བས་དེར་ཡོད་ན། །དོན་དམ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་བ་ དང་། །འཁྲུལ་བས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཕྱིས་ཀྱི་དབུ་མའི་འདོད་པ་འདི་ 18-113 ལྟར་ན། །ཀུན་རྫོབ་ཡོད་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་བར་འགྱུར། །མཉམ་གཞག་འཁྲུལ་ན་རྗེས་ ཐོབ་ལྟ་ཅི་སྨོས། །ཡེ་ཤེས་དེ་ངོར་ཀུན་རྫོབ་སྣང་ན་ནི། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་འགྱུར་གལ་ཏེ་སྣང་ ན་ཡང་། །བདེན་སྣང་མེད་ཟེར་ཀུན་རྫོབ་མེད་སྣང་བ། །ཀུན་རྫོབ་སྣང་བ་མིན་ཞིང་ཀུན་རྫོབ་ ཡོད། །ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་མེད་པར་སྣང་ཕྱིར་འཁྲུལ། །དེ་ངོར་ཡོད་སྣང་ན་ནི་དེ་བདེན་འགྱུར། ། རྒྱུ་མཚན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་ཡུལ་ཡིན་ཕྱིར། །བཀག་པ་འགོག་པ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡི། །རང་ སྟོང་པ་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ། །ཆོས་ཉིད་བདེན་མེད་དེ་ནི་གལ་ཏེ་བདེན། །གཞན་སྟོང་ སྨྲ་བ་རྣམས་དང་ཅིས་མི་མཚུངས། །དེ་མི་བདེན་ན་དགག་པའི་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས། །རྣལ་མར་ གོ་ཕྱིར་བདེན་ཡོད་ཁོ་ནར་འགྱུར། །དོན་དམ་དུ་མེད་དཔྱད་ངོར་མེད་སོགས་མཚུངས། །ཞེས་ པ་ནི་རང་སྟོང་སྨྲ་བ་འགའ་ཞིག་གིས་གྲུབ་མཐའ་དཔྱད་ཅིང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པས་གཞན་ སྟོང་དུ་བསྒྲུབས་པའོ།། །། ༄། །རང་ལུགས་ཀྱི་འཐད་པ་ཅུང་ཟད་ཉེ་བར་བསྟན་པ། ཆོས་ཉིད་འགྱུར་བ་མེད་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སེམ་ཅན་རྣམས་ལ་ངེས་པར་ཡོད་པར་ འགྱུར། །དང་པོར་ཆོས་སྐུ་མིན་པ་ཕྱིས་དེར་འགྱུར། །དེ་ནི་ངོ་བོ་འགྱུར་བཅས་ཁོ་ན་ཡིན། ། འདུས་བྱས་ནམ་ཡང་མི་གནས་དེ་ཕྱིར་མེད། །དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ངེས་པར་འདུས་མ་བྱས། ། དངོས་པོ་དངོས་མེད་ལས་འདས་ཤེས་པ་ཡིན། །འགོག་བྱེད་མེད་དང་མ་འཁྲུལ་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི། །གཟིགས་ངོ་ཡིན་ཕྱིར་འཁྲུལ་ཡང་མ་འཁྲུལ་བས། །དོན་དམ་དབྱིངས་ནི་བདེན་པར་ གྲུབ་པ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ནི་ཤེས་པ་བསླུ་བའི་ཆོས། །བེམས་པོ་དང་ནི་དངོས་མེད་མྱོང་བྱ་ མིན། །དེ་ཕྱིར་དབྱིངས་དེ་ཤེས་པ་དོན་དམ་ཡིན། །དབྱིངས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་དགེ་བ་སྟེ། ། དོན་དམ་དགེ་བ་ཡིན་ཕྱིར་དགེ་བའི་མཆོག །ཀུན་རྫོབ་དགེ་བ་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ན། །དོན་ དམ་དགེ་བ་ཅི་ཕྱིར་དགེ་བ་མིན། །དེ་སྐ
Chinese
如果胜义和世俗存在于一体，那么就会导致胜义成为世俗。正如存在于人中的众生是人一样。此外，胜义必须成立为胜义。否则，因为成立的缘故，就会变成世俗的成立。或者，胜义的基础就不会成立。因此，胜义成立为殊胜之义。如果胜义在错乱的显现中存在，那么证悟胜义的智慧就是错乱的，并且会推及到由错乱而证悟空性。按照后来的中观宗的观点，因为世俗存在，所以智慧就会变成错乱。如果正定是错乱的，那么后得就更不用说了。如果世俗在那智慧面前显现，那么世俗就会变成真实。即使显现，也说没有真实的显现，而是没有世俗的显现。世俗不是显现，但是世俗存在。因为在智慧面前显现为不存在，所以是错乱的。如果在那面前显现为存在，那么那就会变成真实。因为理由是不颠倒的境。对于想要遮止的遮止成立为建立的自空者，应该这样说：如果法性无自性是真实的，那和说他空者有什么不同？如果不真实，那么用两个否定的词语，因为如实理解的缘故，就只会变成真实存在。胜义中不存在，在观察面前不存在等等是相同的。这是某些自空论者观察宗派，并且用那样的理证成立了他空。
English
If ultimate and conventional exist as one, then it would follow that the ultimate becomes conventional, just as beings existing in humans are humans. Furthermore, the ultimate must be established as ultimate. Otherwise, because of being established, it would become established as conventional. Or, the basis of the ultimate would not be established. Therefore, the ultimate is established as the supreme meaning. If the ultimate exists because it appears in a mistaken perception, then the wisdom that realizes the ultimate is mistaken, and it would follow that emptiness is realized through mistake. According to the later Madhyamikas' view, because conventional exists, wisdom becomes mistaken. If equipoise is mistaken, what need to mention subsequent attainment? If conventional appears to that wisdom, then conventional would become true. Even if it appears, they say there is no true appearance, but an appearance of no conventional. Conventional is not an appearance, but conventional exists. Because it appears as non-existent to wisdom, it is mistaken. If it appears as existent to that, then that would become true, because the reason is an undistorted object. To the self-emptiness proponents who want the negation of what is to be negated to be established, one should say this: If the nature of phenomena, the absence of inherent existence, is true, how is it different from those who speak of other-emptiness? If it is not true, then with two negative words, because it is understood as it is, it would only become truly existent. Non-existent in the ultimate, non-existent in the face of analysis, etc., are the same. This is how some self-emptiness proponents analyze tenets, and with that reasoning, they establish other-emptiness. Now, showing a little closer to the validity of one's own system: Because the nature of phenomena is unchanging, the Dharmakaya will necessarily exist for sentient beings. If it is not the Dharmakaya at first, it will become that later. That is only something that changes its essence. Conditioned things never remain, therefore they do not exist. This suchness is definitely unconditioned. It is a knowing that transcends objects and non-objects. Because it is the face of the unconfused wisdom that has no obstacle, it is the ultimate realm that is truly established, even though it is confused and unconfused. Conventional knowledge is a deceiving phenomenon. It is not something to be experienced as matter or non-matter. Therefore, that realm is the ultimate wisdom. That suchness of the realm is virtue, therefore it is the supreme virtue. If conventional virtue is virtue itself, why is ultimate virtue not virtue? That