Tibetan
ན་དུ་ཤེས། །ཞེས་པ་འདི་མི་འདོད་དམ་ཞེ་ན། ངེས་པར་འདོད་དོ། །འཁོར་ལོ་ ཐ་མར་སྙིང་པོ་བསྟན་པ་ཡང་། །སྟོང་པར་སྟོན་གྱི་སྤྲོས་པར་མི་འཆད་ལ། །དམ་པའི་བདག་ སོགས་གང་ཟག་ཏུ་མི་སྟོན། །འདི་དང་བསྟུན་ནའང་ཐ་མ་མཆོག་ཏུ་ཤེས། །དབང་ཕྱུག་ སོགས་ཀྱང་འཕགས་པར་བཤད་མོད་ཀྱི། །སྟོན་པར་མི་རུང་དེ་ཚིག་ཚད་མི་བྱ། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ ན་དཀོན་མཆོག་ལས་གཞན་དུ། །བསྟན་ཕྱིར་ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་དོར་བྱ་ཡིན། །འདི་ན་ རྒྱལ་གསུང་ཚད་མ་མིན་པ་དང་། །སློབ་དཔོན་འགའ་ཞིག་ཚད་མར་འདོད་པ་ཡོད། །དེ་དག་ མུ་སྟེགས་རྣམས་དང་བློ་གྲོས་མཚུངས། །འཕགས་པ་ཡིན་པས་སྐྱོན་དེ་མེད་སྙམ་ན། །དབང་ ཕྱུག་སོགས་ལའང་རིགས་པ་དེ་མཚུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་ལས་ལྷག་འདོད་ཕྱིར་ནང་པ་མིན། ། དེ་ཚིག་རྒྱལ་བའི་གསུང་ལས་ལྷག་པའི་ཕྱིར། །སྐྱེས་བུའང་དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་ཅིས་མི་འགྱུར། ། དེ་དག་རྟོན་པ་བཞི་ཡང་ལོག་པར་སྨྲ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཡོད་པས་ཡོད་པར་འདོད། །ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་ནི་མེད་ནའང་མེད་པར་འདོད། །དོན་དམ་དུ་ནི་མེད་ཀྱང་ཡོད་པར་འདོད། །དོན་དམ་ 18-100 མི་རྟོན་ཀུན་རྫོབ་ལ་རྟོན་ནོ། །རྣམ་ཤེས་ངོ་བོར་ཡོད་ན་ཡོད་པར་འདོད། །རྣམ་ཤེས་ངོ་བོར་ མེད་ན་མེད་གོ་གཅོད། །ཡེ་ཤེས་སྣང་ངོར་མེད་ཀྱང་ཡོད་ཅེས་ཟེར། །ཡེ་ཤེས་སྤངས་ནས་རྣམ་ ཤེས་ཙམ་ལ་རྟོན། །རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཕལ་ཆེར་རྫུན། །དགོངས་འགྲེལ་ ཚད་ལྡན་ཐམས་ཅད་བདེན་ནོ་ལོ། །རྩ་བ་རྫུན་ན་དགོངས་འབྲེལ་བདེན་མི་སྲིད། །ཆོས་ནི་ སྤོང་ཞིང་གང་ཟག་རྣམས་ལ་རྟོན། །དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་མར་གོ་བ་སོགས། །རྟོག་གེ་བ་ བཞིན་ཚིག་ལ་རྟོན་པའང་ཡོད། །རང་སྟོང་སྨྲ་བ་ཕྱིས་བྱུང་ཕལ་ཆེར་ནི། །རྟོན་པ་བཞི་ལས་ རིང་དུ་བྱོལ་བ་ཡིན། །རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལས་རྟོན་པ་བཞི་པོ་བསྔགས། །ཞེས་པ་ནི་དྲང་ངེས་ ལས་བརྩམས་ཏེ་རྣམ་པར་དཔྱད་པའོ།། །། ༄། །འཁོར་ལོ་རིམ་གསུམ་གྱི་དྲང་ངེས་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཕྱི་མ་མཆོག་ཏུ་བསྒྲུབས་པ། སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་སླར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ། །བར་བ་ངེས་དོན་ཕྱི་མ་དྲང་དོན་དུ། །སྟོན་ བྱེད་མདོ་སྡེ་གསལ་པོ་གང་ནའང་མེད། །བར་བ་དྲང་དོན་ཕྱི་མ་ངེས་དོན་དུ། །དགོངས་པ་ ངེས་འགྲེལ་མྱང་འདས་ཆེན་པོ་དང་། །སོར་འཕྲེང་སོགས་ཀྱི་མདོ་ལས་གསལ་བར་བཤད། ། ལང་ཀར་གཤེགས་པར་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ། །གསུངས་པར་འདོད་པ་རི་བོང་ཅལ་དང་ མཚུངས། །མུ་སྟེགས་བདག་དང་མཚུངས་སམ་ཞུས་པ་ལ། །སྟོང་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར་མཚུངས་པ་ མི
Chinese
如是知曉。此不欲求耶？決定欲求。於法輪 最後顯示心要亦，顯示空性而不廣說，聖者之我 等亦不顯示為補特伽羅。與此相符，亦知最後為殊勝。自在 等亦雖說為殊勝，然不應顯示，彼等之語非量。何以故？ 以於三寶之外，顯示故，欲解脫者應捨棄。於此 國王之語非量，有若干教師許為量。彼等 與外道等智相同。以是殊勝故，思維無彼過失耶？於自在 等亦道理相同。以欲勝於佛故，非內道。彼 語勝於國王之語故，士夫亦何不變為彼殊勝？ 彼等四依亦說為顛倒。於世俗諦中，以有故，許為有。於世俗諦中，雖無亦許為無。於勝義諦中，雖無亦許為有。勝義諦 18-100 不依，依於世俗諦。若識自性有，則許為有。若識自性 無，則斷絕無。雖於智慧顯現無，亦云有。捨棄智慧，僅 依於識。國王所說之法，大抵為虛妄。一切具量之釋論，真實耶？顛倒。若根本虛妄，則釋論不可能真實。法 則捨棄，而依於補特伽羅等。如二遮之真實了解等。 亦有如尋思者般依於語句。自空論者後出者大抵 遠離四依。國王之教中，讚歎四依。 如是乃從了義不了義而作分別觀察。 ༄། །從三法輪之了義不了義而建立後者為殊勝。 於所緣之義，復當宣說。中間為了義，最後為了義。 能顯示之經部，何處亦無有。中間為了義，最後為了義。 密意 決定解釋大涅槃，及 《指鬘》等經中，明顯宣說。於《楞伽經》中，心要為了義。 欲說者，與兔角 相同。問與外道我相同耶？以是空性故，不相同
English
Thus knowing. Is this not desired? It is definitely desired. Also, in the final Dharma wheel, showing the essence, it shows emptiness without elaborating, and does not show the sacred self and so on as individuals. In accordance with this, it is also known that the final is supreme. Although the powerful one and so on are said to be excellent, they should not be shown, and those words are not valid. Why? Because they are shown as other than the Three Jewels, those who desire liberation should abandon them. Here, the words of the king are not valid, and some teachers consider them valid. Those are similar in intelligence to the non-Buddhists. If you think that because they are noble, there is no fault, the same reasoning applies to the powerful one and so on. Because they want to be superior to the Buddha, they are not Buddhists. Because those words are superior to the words of the Victorious One, why wouldn't the individual also become superior? Those who rely on the four reliances also speak falsely. In relative truth, because it exists, it is considered to exist. In relative truth, even if it does not exist, it is considered not to exist. In ultimate truth, even though it does not exist, it is considered to exist. Ultimate truth 18-100 does not rely on, but relies on relative truth. If consciousness exists in its own nature, it is considered to exist. If consciousness does not exist in its own nature, then the non-existence is cut off. Even though wisdom does not appear, they say it exists. Abandoning wisdom, they rely only on consciousness. Most of the teachings spoken by the Victorious Ones are false. All the valid commentaries are true, aren't they? It's upside down. If the root is false, then the commentary cannot be true. The Dharma is abandoned, and they rely on individuals and so on. Like the true understanding of the two negations and so on. There are also those who rely on words like logicians. Most of the later self-emptiness proponents are far removed from the four reliances. In the teachings of the Victorious Ones, the four reliances are praised. This is a detailed analysis based on the definitive and provisional meanings. ༄། །Establishing the latter as supreme, based on the definitive and provisional meanings of the three Dharma wheels. Again, the meaning of the subject will be spoken. The middle is definitive, the final is provisional. There is no clear sutra that shows this anywhere. The middle is provisional, the final is definitive. The intention is clearly explained in the Great Nirvana, which is a definitive explanation, and in sutras such as the Angulimala Sutra. In the Lankavatara Sutra, the essence is provisional. To say that it is spoken is like a rabbit's horn. When asked if it is the same as the non-Buddhist self, because it is emptiness, it is not the same.