Tibetan
རེ་ཞིག་མི་འཇུག་པ་དེ་དག་ལ་ནི། སྦྱིན་པ་ཉིད་ཕན་ཡོན་ཆེ་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་བསྔགས་པར་མཛད་ལ། སྦྱིན་པ་ལ་མཆོག་འཛིན་ ཅན་གྱི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བའི་སྐབས་དང་། དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ ཀྱི་སྐལ་བ་ཅན་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་འགོད་པའི་དོན་དུ། སྦྱིན་པ་ནི་སྨད་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ བསྟོད་པར་མཛད་དེ། དོན་དུ་སྦྱིན་པ་རྐྱང་པ་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། རང་གི་རྫས་དང་ཡོ་བྱད་ལ་ཆགས་ཤིང་བཟང་པོར་རློམ་པ་ཡིན་ ཏེ། དེའི་དོན་དུ་བདེ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཞིང་གི་འབྱོར་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པ་བསྟན་པས་རང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ངན་པ་ལ་མ་ཆགས་ཤིང་། ཞིང་ཁམས་དེར་སྨོན་ལམ་ འདེབས་པར་འགྱུར་བའོ། །ང་རྒྱལ་ལ་སྤྱོད་བ་ནི། ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ལུས་དང་ ལོངས་སྤྱོད་དང་མཐུ་སྟོབས་དང་། ཚེ་དང་ཤེས་རབ་དང་རིགས་ལ་སོགས་པའི་སྙེམས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་མི་མཆོད་པའམ། དཀོན་མཆོག་ལ་མི་གུས་པའམ། བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་དག་ ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་དཔག་མེད་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་ཚེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་། 17-720 འཁོར་གྱི་ཆེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སོགས་བསྟན། དེ་དག་གིས་ཐོས་པས་ང་རྒྱལ་ཞི་ཞིང་། སྔར་ གྱི་ངང་ཚུལ་ལ་འགྱོད་པས། བཤགས་སྡོམ་བྱེད་ཅིང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གུས་པ་སྐྱེ་བ་ དང་། དེས་རྒྱུད་དག་པར་གྱུར་ཏེ། བདེན་པ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འགྱོད་པ་ ནི། སྤྱིར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱས་ཟིན་པ་ལ་འགྱོད་པས་སྐྱེ་དགོས་པ་ཡིན་ཀྱང་། ཧ་ཅང་འགྱོད་པ་ ཐལ་ཆེས་པས། སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་མ་གྱུར་ཅིང་། དེ་ལས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་མ་ཐོབ་པ་ དག་ལ་དགོངས་ནས། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ནི། གནོད་པ་བྱེད་ པ་གང་ཡིན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཚིག་དེ་ཐོས་པས་འགྱོད་པ་ཤུགས་ཆུང་དུ་སོང་ནས་སེམས་གནས་ཤིང་། དེ་ལས་ཡོན་ཏན་གྱི་ ཁྱད་པར་མང་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ལ་གནོད་པ་བྱས་པའི་དངོས་ཀྱི་ འབྲས་བུ་ལ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཆེས་ཆེ་བ་ཁོ་ན་མ་གཏོགས། བདེ་བའི་དྲི་ཙམ་ཡང་མི་འབྱུང་ མོད་ཀྱི། གནོད་པ་རྩོམ་པའི་སྐབས་དེར་ཡང་སྐུ་མཐོང་བའམ། མཚན་ཐོས་པའམ། རྣམ་པ་ ཡིད་ལ་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་ནི། དུས་མ་འོངས་པ་ཞིག་ན་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་ འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་པའོ། །མ་ངེས་འབྱེད་པ་ཞེས་པ་ལ། འབྱེད་པ་ནི་ལོག་པའི་དོན་ཏེ། རིགས་
Chinese
至于暂时不允许的那些，因为布施本身利益巨大，所以赞叹布施。在布施成为执着之对治的时候，以及仅仅满足于布施的时候，为了将具有戒律之分者安置于戒律之中，贬低布施而赞扬戒律。实际上，戒律比单纯的布施更为殊胜。对于贪欲的对治是，贪恋自己的财物和用具，并自认为美好。为此，通过展示极乐世界等净土的富饶和圆满受用，使人不贪恋自己的恶劣受用，并能发愿往生彼净土。对于我慢的对治是，对于天人和人类等，那些因身体、受用、威力、寿命、智慧和种姓等而骄傲，不供养三宝，不尊敬三宝，或者没有见到真理的人，展示如来阿弥陀佛等的无量寿命，以及眷属的无量广大等。通过听闻这些，我慢得以平息，并对以前的行为感到后悔，从而进行忏悔和受戒，对三宝生起恭敬心。由此，相续得以清净，并能见到真理等。对于后悔，一般来说，对于已经做过不该做的事情而产生后悔是必然的。但是，考虑到那些因过度后悔而无法专心致志，也无法从中获得功德差别的人，对于佛和菩萨们来说，无论做什么损害，都将往生天界。就像经中所说的那样，听到这些话，后悔就会减轻，心得以安住，并能从中获得许多功德差别。然而，对于损害佛的实际果报来说，除了极大的痛苦之外，连一丝安乐都不会产生。但是，考虑到在造作损害的时候，即使是见到佛身，或者听到佛名，或者忆念佛的形象，其果报也会在未来的某个时候成为获得天界安乐之因。所谓“未确定之分别”，分别即是颠倒之义，即
English
As for those temporarily not allowed, because giving itself has great benefits, giving is praised. When giving becomes the antidote to attachment, and when one is content with just giving, in order to place those who have the potential for discipline in discipline, giving is disparaged and discipline is praised. In reality, discipline is superior to mere giving. The antidote to desire is to be attached to one's own possessions and utensils, and to consider them good. For this reason, by showing the richness and perfect enjoyment of pure lands such as Sukhavati, one will not be attached to one's own bad enjoyment, and will be able to aspire to be reborn in that pure land. The antidote to pride is to show to gods and humans, etc., those who are proud of their body, enjoyment, power, strength, life, wisdom, and lineage, etc., who do not worship the Three Jewels, do not respect the Three Jewels, or have not seen the truth, the immeasurable life of the Tathagata Amitabha, etc., and the immeasurable greatness of the retinue, etc. By hearing these, pride is pacified, and one regrets one's previous behavior, thereby confessing and taking vows, and generating respect for the Three Jewels. As a result, the continuum is purified, and one can see the truth, etc. As for regret, in general, it is inevitable to feel regret for having done something that should not have been done. However, considering those who cannot concentrate because of excessive regret, and cannot obtain the difference of merit from it, for the Buddhas and Bodhisattvas, whatever harm is done, all will go to the heavens. It is like what is said in the sutra, hearing these words, regret will be lessened, the mind will be settled, and many differences of merit will be obtained from it. However, for the actual result of harming the Buddha, apart from extreme suffering, not even a trace of happiness will arise. But, considering that even seeing the Buddha's body, or hearing the Buddha's name, or remembering the Buddha's image at the time of committing harm, the result will be the cause of obtaining the happiness of heaven in the future. The so-called "undetermined distinction," distinction means reversal, that is,
Tibetan
མ་ངེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་ཞིང་བསམ་པ་མི་བརྟན་པ་ རྣམས། ལོག་སྒྲུབ་དང་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཐེག་ཆེན་སེམས་ བསྐྱེད་བཏང་སྟེ། ཐེག་དམན་དུ་འཇུག་པ་ཡང་སྲིད་པ་ལས། དེ་འདྲ་དེ་ལྡོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ དང་། ཐེག་དམན་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཀྱང་ཐེག་དམན་གྱི་རིགས་སུ་མ་ངེས་པ་དག་ཀྱང་། སྤྲོ་བ་ སྐྱེད་དེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དུ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་བསྟན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཆེན་ པོ་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་ལུང་བསྟན་པ་དང་། ཐེག་པ་གཅིག་སྟེ་གཉིས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐེག་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དང་། མྱ་ངན་ 17-721 ལས་འདས་པ་དང་ཐར་བ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་ པས་གདུལ་བྱ་ཉེ་བར་གནས་པ་དེ་རྣམས་ལས། ཐེག་ཆེན་པ་རིགས་མ་ངེས་པ་དེ་རྣམས་ནི། འདི་ལས་གཞན་པ་ལ་ཐེག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བདག་དཀའ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་ལ་སྤྱོད་དགོས་ ཀྱང་། ལམ་གཞན་བཙལ་བར་མི་བྱའོ་སྙམ་པའི་དམ་བཅའ་བརྟན་པོར་བྱེད་པ་དང་། ཉན་ ཐོས་མ་ངེས་པ་རྣམས་ཀྱང་། ལམ་འདི་ལ་ནི་མཐར་ཐུག་གི་གནས་མེད་ན། ཉེས་ལས་འདི་ཅི་ ཞིག་བྱ་སྙམ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དགོངས་གཞི་ནི། ཐེག་པ་གཉིས་ ནི་གནས་སྐབས་པའི་ཐེག་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། མཐར་ཐུག་གི་ཐེག་པ་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ལ་ དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཉེས་པའམ། བར་དུ་གཅོད་པའམ། སྒྲིབ་པའི་ཆོས་བརྒྱད་པོ་དེ་ དག་གི་གཉེན་པོར། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་ཆོས། འགལ་བ་འདུས་པ་ལྟར་སྣང་བ་རྣམས་ བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨོས་པ་རྣམས་ནི་མཚོན་བྱེད་ཙམ་སྟེ། དེ་དང་དེའི་རིགས་ཅན་ རིགས་མཐུན་པའི་ལོག་པར་རྟོག་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡང་ཉེས་པ་བརྒྱད་པོ་དེར་འདུས་པ་ དང་། གཉེན་པོའི་ཆོས་བསྟན་པ་ཡང་དེ་དང་དེ་འདྲའི་རིགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་འདིར་ དཔེར་བརྗོད་ཙམ་བསྟན་པ་ལས་དཔགས་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྤྱིར་སངས་རྒྱས་ལ་བརྙས་པ་ ལ་སོགས་པ་ཉེས་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་དུ་རུང་བའི་ སྒྲིབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་བསྡུ་ན། མ་དད་མི་བརྩོན་ཆགས་པ་དང་། །ང་རྒྱལ་ལམ་ ངན་ཞེས་པ་ལྔ། །དང་པོ་གཉིས་ནི་མ་དད་པར་འདུས་ལ། དེ་ནས་གཉིས་ནི་མི་བརྩོན་པ་ཡིན་ ཞིང་། དེ་ལྟར་གཉིས་དང་འདོད་ཆགས་དང་ང་རྒྱལ་ཏེ། ཉོན་མོངས་དང་འབྲེལ་བའི་ལས་ བཞི་དང་། འགྱོད་པ་དང་། མ་ངེས་ལྡོག་པ་ག
Chinese
对于那些不确定的菩萨，他们精进力弱，心意不坚定。 由于邪修和经历剧烈痛苦等原因，他们可能会放弃大乘发心，转而进入小乘。为了防止这种情况发生，并且对于那些已经进入小乘，但其根性并不确定的人，为了让他们生起欢喜心，从而进入大乘，所以才宣说了这个大乘法门。因为（经中）也授记大声闻们将会成佛，并且说“乘是一，无有二”（藏文：ཐེག་པ་གཅིག་སྟེ་གཉིས་པ་ཡོད་མ་ཡིན།）。 等等，（佛）宣说了乘唯一是大乘，涅槃、解脱和菩提也唯有无上法身。 因此，对于那些根器不确定的大乘行者来说，因为除了这个（大乘）之外没有其他的乘，所以他们会坚定地发誓：“即使我必须经历无数的苦行，我也不会寻找其他的道路。”而那些根器不确定的小乘行者也会想：“如果这条道路没有最终的归宿，那么我为什么要白费力气呢？”从而他们也会进入大乘。其密意是：二乘只是暂时的乘，而最终的乘只有一个。 如此一来，为了对治那八种过失、障碍或遮蔽之法，就宣说了大乘的殊胜之处，以及那些看似矛盾的事物。 这里所说的只是一种象征，与此类似、同类的无数邪分别也包含在那八种过失之中。而所宣说的对治之法，也应从这里所举的例子中推知，因为这里只是举例说明而已。总的来说，轻蔑佛等八种过失，是众生相续中可能产生的遮蔽。如果将它们归纳起来，就是：不信、不勤、贪著，以及五种我慢和恶道。前两个是不信，接着两个是不勤，这样，两个（不信和不勤）加上贪著和我慢，就是与烦恼相关的四种业，以及后悔和不确定而退转。
English
For those uncertain Bodhisattvas who are weak in diligence and whose minds are unstable, due to causes such as wrong practices and experiencing intense suffering, they may abandon the Mahayana aspiration and enter the Hinayana. In order to prevent this from happening, and also for those who have entered the Hinayana but whose nature is uncertain, in order to generate joy and enter the Mahayana, this Mahayana teaching is taught. Because (in the sutras) it is also prophesied that the great Shravakas will become Buddhas, and it is said, "The vehicle is one, there is no second." Etc., (the Buddha) proclaimed that the vehicle is only the Mahayana, and that Nirvana, liberation, and Bodhi are only the unsurpassed Dharmakaya. Therefore, for those Mahayana practitioners whose nature is uncertain, because there is no other vehicle besides this (Mahayana), they will firmly vow, "Even if I have to undergo countless hardships, I will not seek another path." And those Hinayana practitioners whose nature is uncertain will also think, "If this path has no ultimate destination, then why should I waste my efforts?" Thus, they will also enter the Mahayana. The intention is that the two vehicles are only temporary vehicles, and the ultimate vehicle is only one. In this way, in order to counteract those eight faults, obstacles, or obscurations, the special qualities of the Mahayana and those things that appear to be contradictory are taught. What is mentioned here is only a symbol. Countless wrong discriminations of the same kind are also included in those eight faults. And the antidotal teachings should also be inferred from the examples given here, because only examples are given here. In general, the eight faults, such as despising the Buddha, are obscurations that can arise in the minds of sentient beings. If we summarize them, they are: lack of faith, lack of diligence, attachment, and five types of arrogance and evil paths. The first two are lack of faith, and the next two are lack of diligence. Thus, the two (lack of faith and lack of diligence) plus attachment and arrogance are the four actions related to afflictions, as well as regret and uncertainty leading to regression.