Tibetan
多罗那他大师教言集JT354ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པའི་རྣམ་བཤད་བཞུགས། 17-717 ༄༅། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པའི་རྣམ་བཤད་བཞུགས། ༄། །ཉེས་པ་བརྒྱད་དང་དེ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་ཆོས། ༄༅། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པའི་རྣམ་བཤད་བཞུགས། ༄༅། །བླ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པའི་གཟུངས་ནི། ཉེས་པ་ བརྒྱད་དང་དེ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་དང་། གཟུགས་སྔགས་དང་། དེའི་ཕན་ཡོན་ཏེ། བསྡུས་པའི་ དོན་བཞིས་བསྟན་ཏོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་ནི་ཆོས་ལ་བརྙེས་པ་དང་སོགས་ཏེ། དེ་ ཡང་ཐེག་པ་དམན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལས་མི་འབྱུང་ཞིང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་འབྱུང་བ། མདོའི་ ཚིག་དོན་འགལ་འགལ་འདྲ་ལ་མི་འགལ་བ་མང་པོ་དག་ནི། ཉེས་པ་བརྒྱད་པོ་འདི་སྤོང་བའི་ ཕྱིར་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་སོ་སོའི་དཔེར་བརྗོད་བཤད་ན། སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ་བརྙས་པ་ སྤངས་པའི་དོན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་གཟིགས་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་ཚེ་དང་ཞིང་ ཁམས་དང་། འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཚེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གསུངས་ལ། འོ་ན་སྟོན་པ་ ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ནི། ཆེས་ཆུང་བའོ་སྙམ་པའི་བརྙས་པ་སྤངས་པའི་དོན་དུ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ང་ ཉིད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བར་དེར་གྱུར་ཏོ། །ཅེས་ གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ཡང་སྔོན་གྱི་ལུས་རྗེས་འབྲང་བའི་ཚུལ་གྱི། ཐ་དད་པའམ། གཅིག་ པ་གང་ཡིན་ཡང་འདྲ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བརྙེས་ཟིན་པ་ན་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལ་ དགོངས་ཏེ། གངྒཱའི་ཆུ་ཡང་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལ་འདུས་པ་སྟེ། རྒྱ་མཚོ་འདི་ནི་གངྒཱ་ཡང་ཡིན་ལ་ སིན་དྷུ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། མཉམ་པ་ཉིད་ལ་དགོངས་པའོ། །ཆོས་ལ་བརྙས་པ་ནི། གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སམ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་འདི་དག་གདོལ་བ་དང་། བུད་ མེད་ཚུན་ཆད་ཀྱིས་ཀྱང་ཐོས་པས་ཐུན་མོང་བ་དང་། རྙེད་སླ་བ་དང་ཉེས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ ནམ་སྙམ་པ་སྟེ། དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཆོས་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་ 17-718 སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ། ཡེ་ཤེས་དང་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དཔག་ཏུ་ མེད་པ་ལས་སྒྲུབ་དགོས་པས་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བར་བསྟན་ཏོ། །སྤྱིར་དམ་ཆོས་ཙམ་དང་། དགོས་སུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཐོས་པ་ཙམ་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀ
Chinese
༄༅། །二品释论。 ༄༅། །八过及其遣除之法。 ༄༅། །二品释论。 ༄༅། །顶礼上师。二品之陀罗尼，即八过及其遣除之法，形咒，及其功德，以四种简略之义宣说。初者，谓佛与法生轻蔑等，彼亦非出于小乘之藏，乃出于大乘。经部之词义似有诸多相违而不相违者，乃为遣除此八过而说。彼等若分别举例说明，为遣除轻蔑往昔诸佛之义，故说如来毗婆尸等之寿量与刹土，及眷属圆满之时无量。若谓导师释迦牟尼乃极微小，为遣除此轻蔑之义，故云彼时彼刻我即证得圆满正等觉，名为毗婆尸。如是等，彼亦以往昔之身随行之方式，无论异体或一体皆可，佛既已证得，则以一切体性一如而作意。如恒河之水亦汇入大海，如云此海亦是恒河，亦是印度河，即作意于平等性也。轻蔑法者，谓十二部经，或三藏，此等乃至贱民或妇女亦可听闻，是为共法，易得且有过患耶？对此，如来所说之法，乃一切烦恼与痛苦之对治，乃一切智慧与安乐之因。故如是云，如来以恒河沙数之佛承事供养，则能生起大乘之智慧。是说须由无量圆满之因方能成办，故极难得。总的来说，仅是正法，特别是仅闻大乘之法亦极难得。
English
This is a commentary on the Second Chapter. Eight Faults and the Dharma that Eliminates Them. This is a commentary on the Second Chapter. Homage to the Lama. The Dharani of the Second Chapter is taught through four condensed meanings: the eight faults and the Dharma that eliminates them, the form mantra, and its benefits. The first is, "Having contempt for the Buddha and the Dharma," etc. This does not arise from the Hinayana Pitaka, but from the Mahayana. Many sutra words and meanings seem contradictory but are not, and these are spoken to eliminate these eight faults. If we explain each with examples, for the purpose of eliminating contempt for the Buddhas of the past, it is said that the lifespan and pure land of the Tathagata Vipashyin, and the perfection of the retinue, are immeasurable. If one thinks that the teacher Shakyamuni is very small, for the purpose of eliminating this contempt, it is said, "At that time, at that moment, I myself became the perfectly enlightened Buddha called Vipashyin." Like that, it is in the manner of the past body following. Whether it is different or the same, it is the same. Once the Buddha has attained it, he contemplates that all are of one essence. Like the water of the Ganges also merges into the great ocean, like saying, "This ocean is also the Ganges and also the Indus," it is contemplating equality. Contempt for the Dharma is thinking that the twelve branches of scripture or the three pitakas are common because even outcastes and women can hear them, and that they are easy to obtain and have faults. To that, the Dharma spoken by the Tathagata is the antidote to all afflictions and suffering, and the cause of all wisdom and happiness. Therefore, as it is said, "If one serves and honors as many Tathagatas as there are grains of sand in the Ganges, then the knowledge of the Mahayana will arise." It is taught that it is very difficult to obtain because it must be accomplished from immeasurable perfect causes. In general, just the Dharma, and especially just hearing the Dharma of the Mahayana, is very difficult to obtain.
Tibetan
འ་བ་ནི་ངེས་པར་ཡིན་ནོ། །འོན་ ཀྱང་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་དེ་ནི། སྐབས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་ཐོས་ པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བ་ལ་རྒྱུ་དེ་ཙམ་དགོས་པར་གོ་ནས། ཆོས་ལ་བརྙས་པ་སྤངས་ཏེ་གུས་པར་ འགྱུར་ལ། དོན་དུ་མི་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཙམ། ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་མ་ཡིན་པས། ཐེག་ཆེན་གྱི་ དོན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལ་རྒྱུ་དེ་ཙམ་དགོས་པར་དགོངས་སོ། །དེ་ནི་ ཡིན་ཏེ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་བསགས་པ་ལས། མཐོང་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ སྐྱེ་བར་དགོངས་སོ། །ལེ་ལོ་ནི། རྣམ་གཡེང་དང་། ཡིད་ཆད་དང་། སྒྱིད་ལུག་པ་དང་། འདོད་ པ་ལ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ཏེ། དགེ་བ་ལ་མི་སྤྲོ་ཞིང་མི་རྩོལ་བ་སྟེ། དེའི་ གཉེན་པོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་མིང་གི་མཚན་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པར་ ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དེ་གསུངས་པ་ ལྟ་བུའོ། །དེས་ནི་ལེ་ལོ་ཅན་དེ་ཡང་གནས་འདི་ལ་ནི་དེ་ཙམ་དུ་དཀའ་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་མིང་གི་མཚན་བརྗོད་པ་དེ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ལ། དུས་ སྐབས་དེ་ཉིད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། མཚན་བརྗོད་པའི་དགེ་བ་དེ་ལ་ བརྟེན་ནས་མ་འོངས་པ་ན་འགྱུར་ཏེ། ས་བོན་འདི་ལས་ནི། སྟོན་ཐོག་འདི་བྱུང་ངོ་ཞེས་པ་ལྟ་ བུའོ། །ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ནི། སྦྱིན་པའང་། ཚུལ་ཁྲིམས་སམ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ རེ་ཙམ་སྒྲུབ་ནས། གཞན་མི་དགོས་སོ་ཞེས་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བ་ 17-719 སྤུའི་ཁུང་བུ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་། དགེ་བ་རྒྱ་མཚོ་ལྟར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱ་དགོས་ན། དེ་ཇི་ལྟར་ལེ་ལོས་ཐོབ་པར་ནུས། ཞེས་གསུངས་ཏེ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ མཐའ་དག་ལ་བསྒྲུབ་དགོས་པར་གདམས་པའོ། །འདི་དང་གོང་མ་གཉིས་འགལ་འགལ་ འདྲ་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། ཆུང་ངུ་ལ་བརྟེན་ཏེ། རིམ་པས་བརྒྱུད་ནས་དོན་ཆེན་པོ་འགྲུབ་ཏུ་རུང་ བ་དང་། དོན་ཆེན་པོ་འཕྲལ་དུའམ་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་ཚོགས་མང་པོ་བསགས་ཟིན་པ་ དགོས་པ་མི་འགལ་བས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རེས་འགའ་སྦྱིན་པ་ལ་ཆེས་བསྔགས་ཤིང་། ཁ་ ཅིག་ཏུ་བྱིན་པ་སྨད་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྔགས་པ་སོགས་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱའི་ བསམ་པ་ལ་ལྟོས་པས་མི་འགལ་ཏེ། སེར་སྣའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བའི་སྐབས་སམ། སྦྱིན་པ་ ནི་ལྷག་པར་གཏོང་བར་ནུས་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ལ་
Chinese
啊，这肯定是这样的。然而，这样说的原因是，当时的所化之众理解为，对于大乘佛法的听闻生起智慧，只需要那么一点因缘。从而舍弃对佛法的轻蔑，变得恭敬。但实际上，仅仅是不听闻的智慧，并非完全清净的智慧。因此，是为了让能直接证悟大乘意义的智慧生起，需要那么一点因缘而考虑的。那是肯定的，从无数劫中积累资粮，才能生起见道的智慧而考虑的。懒惰是，依赖于散乱、灰心、懈怠和贪恋欲望等因缘，对善法不喜好也不努力。对此，仅仅念诵如来宝胜名号，就必定能获得无上圆满正等觉。就像这样为了生起欢喜而宣说一样。因此，懒惰之人也会想，这个地方并没有那么困难。于是立刻就会投入到念诵佛宝胜名号之中。虽然并非在那个当下就能确定获得大菩提，但依靠念诵名号的善根，未来会实现的。就像从这个种子中，会产生这个秋收一样。认为稍微一点就足够，是指布施、持戒或禅定，仅仅修持一点点，就认为不需要其他的。对此，如来要成就一个毛孔，也需要像大海一样无量的善根。那么，这怎么能通过懒惰获得呢？这样说道，劝诫要修持所有的福德和智慧资粮。这一个和前一个似乎矛盾，但并不矛盾。依靠微小的，通过次第相续，最终可以成就伟大的意义。以及为了立即或直接成就伟大的意义，需要积累众多的因缘资粮，这二者并不矛盾。同样，有时非常赞叹布施，有时又贬低布施而赞叹持戒等，通过各种方式，是根据所化众生的想法而定的，所以并不矛盾。在成为悭吝的对治时，布施就特别能够施舍，而持戒等
English
Ah, that is certainly so. However, the reason for saying it that way is that the disciples at that time understood that only that much cause was needed for the arising of wisdom from hearing the Dharma of the Great Vehicle. Thus, they would abandon contempt for the Dharma and become respectful. But in reality, merely the wisdom of not hearing is not completely pure wisdom. Therefore, it was considered that only that much cause was needed for the arising of wisdom that directly realizes the meaning of the Great Vehicle. That is certain, it is considered that from accumulating merit in countless eons, the wisdom of the path of seeing will arise. Laziness is, relying on causes such as distraction, discouragement, laziness, and attachment to desires, one does not like or strive for virtue. As an antidote to this, merely reciting the name of the Tathagata Ratnaketu will definitely lead to unsurpassed, perfectly complete enlightenment. It is like speaking in this way to generate joy. Therefore, even the lazy person will think that this place is not so difficult. Then immediately they will engage in reciting the name of the Buddha Ratnaketu. Although it is not certain that they will attain great enlightenment at that very moment, relying on the merit of reciting the name, it will be realized in the future. It is like saying that from this seed, this harvest will come. Holding that a little is enough means that giving, discipline, or meditation, just practicing a little bit, one thinks that nothing else is needed. Regarding this, even to accomplish a pore of the Tathagata, one needs immeasurable virtue like the ocean. So how can that be obtained through laziness? Thus it is said, exhorting to accomplish all the accumulations of merit and wisdom. This one and the previous one seem contradictory, but they are not. Relying on the small, through gradual succession, one can eventually accomplish great meaning. And that for immediately or directly accomplishing great meaning, it is necessary to have already accumulated many causes and resources, these two are not contradictory. Similarly, sometimes giving is highly praised, and sometimes giving is disparaged and discipline is praised, etc., through various methods, it depends on the thoughts of the disciples, so it is not contradictory. When it becomes an antidote to stinginess, giving is especially able to be generous, while discipline etc.