Tibetan
ཡིན། དེ་ དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་ཐ་དད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། གླིང་ཆེན་རས་པ་དང་། གླིང་རས་མི་གཅིག་ཟེར་ བ་དང་འདྲའོ། །ཡང་འབར་བའི་གཙོ་བོའི་སྐྱེ་བ་གསལ་བར་དྲན་པས་སྤྱོད་པ་ཉིད་ལའང་ འབར་བའི་གཙོ་བོའི་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་འབྱུང་བ་ནི་མི་འགལ་ལོ། ། ༄། །གཏམ་རྒྱུད་འགའ་ཞིག་བརྗོད་པ། ད་ནི་གཏམ་རྒྱུད་འགའ་ཞིག་བརྗོད་དེ། ཙརྱ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཀཱ་ལི་ཟེར་བ་ཅིག ཡུལ་ ར་དྷའི་ཚོང་འདུས་དང་ཉེ་བར་སྒོམ་བྱེད་དོ། །དེའི་གྲོགས་མཆེད་བི་ཀཱ་ལི་ཟེར་བ་ཅིག་གྲོང་ ཁྱེར་ལི་ཁ་ར་ཤིང་འཕེལ་དང་ཉེ་བར་བསྒོམ་མོ། །གཉིས་ཀར་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅུང་ཟད་ བརྙེས། བི་ཀཱ་ལི་གྲོང་ཁྱེར་ར་དྷར་སོང་ན། ཀ་ལི་དང་འཕྲད། འོ་སྐོལ་རྣམས་ཚོགས་འཁོར་ བྱའོ་ཞེས་བགྲོས་ནས། ཚོགས་ཁང་དུ་རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་གཞན་ཡང་སྤྱན་དྲངས། བི་ཀཱ་ལི་ ན་རེ། དུར་ཁྲོད་ནས་མི་རོ་བཀུག་ལ་གདན་བྱ་ཟེར། ཁོང་གཉིས་ཀར་དུར་ཁྲོད་དུ་ཕྱིན། མི་ རོ་རྣམས་ལ་ལྕག་རྒྱབ་པས་ཐམས་ཅད་ལངས་ཏེ། ཚོགས་ཁང་དུ་སླེབ་ནས་སོ་སོའི་གདན་ དགོས་པར་འགྱེལ་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེར་གཡས་གྲལ་གྱི་འགོ་ལ་བི་ཀཱ་ལི་དང་། གཡོན་གྲལ་གྱི་ འགོ་ལ་ཀཱ་ལི་འདུག་ནས་ཚོགས་འཁོར་གྱི་བྱ་བ་བྱས། དེ་གྲོལ་བ་ན་ཐམས་ཅད་ལངས་པའི་ སྐབས། ད་མི་རོ་རྣམས་རང་གནས་སུ་སྐྱེལ་དགོས་ཟེར་ཙ་ན། ཀཱ་ལིའི་འགྲལ་གྱི་རྣམས་ལ། ཁོང་རང་གིས་སེ་གོལ་གཏོགས་པས་ཐམས་ཅད་ལངས་ནས་གར་བྱེད་ཅིང་དུར་ཁྲོད་དུ་སོང་། 17-194 སྔར་གྱི་ཤུལ་དུ་འགྱེལ་ལོ། །བི་ཀཱ་ལིའི་གྲལ་གྱི། རྣམས་ཁོང་རང་གི་དམིགས་པ་བརྟད་ཅིང་ རྣམ་འགྱུར་བྱས་པས། ཐོག་མར་ཕྱེད་ཙམ་ལངས་ཏེ་སླར་འགྱེལ། བར་དུ་མགོ་བཏེག་ཙམ་ བཏེག་ཙམ་བྱུང་། མཐར་འགུལ་བ་ཙམ་ཡང་མ་བྱུང་སྟེ། དེར་རྣལ་འབྱོར་པ་ཀཱ་ལི་ན་རེ། ནུས་ པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལ་ང་རྒྱལ་བྱར་མི་རུང་། ད་དུང་བསྒོམ་དགོས་ཟེར། མི་རོ་དེ་རྣམས་ལ་ཀཱ་ ལིས་རྡོག་པ་རེ་བསྣུན་པས་ཐམས་ཅད་ལངས་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སོང་ངོ་། །ཕྱིས་རྣལ་འབྱོར་ པ་ཀཱ་ལིས་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་བརྙེས། བི་ཀཱ་ལིས་ཀྱང་སླར་རང་གནས་སུ་ལོག་སྟེ་བསྒོམས། དུས་གཞན་ཅིག་ན་མིག་སྨན་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་བོ། །ཡང་རྒྱལ་པོ་དེ་བ་བཱ་ལིའི་ཡིག་མཁན་ པྲ་ཎ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག ཡིག་མཁན་བོར་ཏེ་ཆོས་བསླབས་པས་པཎྜི་ཏ་མཁས་པར་སོང་། དེ་ ནས་ཙརྱ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཅིག་གི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་གདམས་ངག་ཞུས་ནས་བསྒོམས། ཏིང་ ངེ་འཛིན་བཟང་པོ་སྐྱེས། ལུས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཡང་བ་ཐོབ
Chinese
是。说那个和黑行是不同的，就像说“岭千惹巴”和“岭惹不是一个人”一样。又因为清楚地记得燃烧主尊的化身，所以在行为本身中也出现燃烧主尊名号的各种说法，这并不矛盾。 现在讲述一些故事： 现在讲述一些故事。有一个名叫嘎里的恰惹巴瑜伽士，在惹达地方的集市附近修行。他的道友名叫比嘎里，在里卡惹兴盛城附近修行。他们两个都获得了一些三摩地。比嘎里去了惹达城，与嘎里相遇。他们商议说：“我们要做会供。”于是邀请其他男女瑜伽士到会供处。比嘎里说：“从坟场招来尸体做垫子。”他们两个都去了坟场。用鞭子抽打尸体，所有尸体都站了起来，到达会供处后，为了各自的垫子而倒下。在那里，比嘎里在右边队伍的前面，嘎里在左边队伍的前面，开始做会供。会供结束时，大家都要站起来的时候，有人说：“现在要把尸体送回原来的地方。”嘎里队伍里的人，他自己敲击手鼓，所有人都站起来跳舞，然后去了坟场，倒在原来的位置。比嘎里队伍里的人，他自己专注并变化姿势，开始有一半站起来又倒下，中间只是抬了抬头，最后连动都不动了。于是瑜伽士嘎里说：“不能因为有一点能力就骄傲，还要继续修行。”嘎里踢了那些尸体一脚，所有尸体都站起来，像以前一样走了。后来瑜伽士嘎里获得了大成就。比嘎里也回到原来的地方修行，在另一个时候获得了眼药的成就。还有德瓦巴里的国王的文书，名叫扎那巴，放弃文书工作而学习佛法，成了精通的班智达。之后他去了一位恰惹巴瑜伽士那里，请求了窍诀并修行，生起了好的三摩地，身体也变得非常轻盈。
English
Yes. To say that that and Black Conduct are different is like saying, "Lingchen Repa" and "Ling Repa are not the same person." Furthermore, since the emanation of the Burning Lord is clearly remembered, it is not contradictory that various expressions of the Burning Lord's name also appear in the conduct itself. Now, some stories will be told: Now some stories will be told. There was a Caryapa yogi named Kali, who meditated near the marketplace of the Radha region. A fellow practitioner of his, named Bikali, meditated near the flourishing city of Likhara. Both of them gained some samadhi. When Bikali went to the city of Radha, he met Kali. They discussed, "We should do a tsokhor." So they invited other male and female yogis to the tsokhang. Bikali said, "Let's summon corpses from the charnel ground to be cushions." Both of them went to the charnel ground. When they whipped the corpses, all of them stood up. Arriving at the tsokhang, they fell down, each needing their own cushion. There, Bikali sat at the head of the right row, and Kali sat at the head of the left row, and they did the work of the tsokhor. When it was over, when everyone was standing up, someone said, "Now the corpses must be returned to their places." For those in Kali's row, he himself played the hand drum, and everyone stood up and danced, going to the charnel ground and falling in their former places. For those in Bikali's row, he himself focused and made gestures, and at first about half stood up and then fell again. In the middle, they just raised their heads a little. Finally, there was not even a movement. Then the yogi Kali said, "One should not be proud of just a little ability. One must still meditate." Kali kicked each of those corpses, and all of them stood up and went as before. Later, the yogi Kali attained great siddhi. Bikali also returned to his own place and meditated. At another time, he attained the siddhi of eye medicine. Also, the scribe of King Deva Bali, named Pranapa, abandoned the work of a scribe and studied Dharma, becoming a learned pandita. Then he went to a Caryapa yogi, requested instructions, and meditated. He generated good samadhi, and his body also became very light.
Tibetan
་སྟེ་ངལ་དུབ་མེད་པར་གྱུར་ཅིང་། ཆུའི་ སྟེང་དུ་འཆག་པར་ནུས། ནང་གི་རྩ་ཐིག་མཐོང་པའི་ནུས་པས། བསྟན་བཅོས་དང་ཡི་གེའི་ རིགས་སྔར་མ་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས། དུད་འགྲོ་དང་མི་མ་ཡིན་གྱི་སྐད་གོ་བར་བྱུང་། ད་ནི་ནུས་པ་ཐོབ་པས་སྤྱོད་པ་བྱའམ་སྙམ་སྟེ་ལན་ཅིག་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་ངོ་། ། དེར་ཡུལ་ཀཱ་མ་རུའི་གྲོང་ཁྱེར་ཅིག་གི་འདབས་ན། ལྷ་ཁང་ཕྱེད་ཙམ་ཞིག་པ་ཅིག་འདུག ། དེ་ན་གསུང་རབ་ཀློག་པའི་སྒྲ་ཐོས་སོ། །སྒོ་ཕྱེ་ནས་ནང་དུ་ཕྱིན་པས། རྣལ་འབྱོར་པ་ཀུན་ སྤངས་ཀྱི་ཆ་བྱད་རྒན་པོ་ཅིག རེས་འགའ་ནི་པོ་ཏི་ཀློག རེས་འགའ་ནི་གཉིད་ཡུར་ཞིང་འདུག་ གོ །དེ་དང་གཏམ་ཅུང་ཟད་བྱས་ནས། པྲ་ཎ་པས་ཀློག་མཁན་དེ་ལ། ཁྱེད་པཎྜི་ཏ་ལགས་སམ་ རྣལ་འབྱོར་པ་ལགས་བྱས་པས། དེ་ན་རེ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ཟེར། རྣལ་འབྱོར་པ་རྒན་པོ་ ཞིག་ཀློག་འདོན་བྱེད་དམ་བྱས་པས། འདི་ཀློག་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བས་དཀའ་ཐུབ་ཏུ་འགྱུར་ སྡིག་པ་འབྱང་སྙམ་ཀློག་པ་ཡིན་ཟེར། དེ་ཙམ་ཀློག་པ་ལ་དཀའ་བ་ཅི་ཡོད་བྱས་པས། དེ་ན་ 17-195 རེ། འོ་ན་ཁྱེད་རང་འདི་ཀློག་ང་སྒོམ་པ་ལ་འགྲོ་ཟེར། པོ་ཏི་དེ་གཏད་ནས་དེ་སོང་ངོ་། །པྲ་ཎ་ པས་དེར་པོ་ཏི་བལྟས་པས་ཡི་གེའི་འགོ་གཞུག་ཙམ་ཡང་ངོ་མ་ཤེས། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཡང་ གར་སོང་ཆ་མེད་དོ། །དེར་སྤྱོད་པ་བྱ་བའི་དུས་ལ་མ་སླེབ། ད་དུང་སྒོམས་ཤིག་ཅེས་པའི་སྒྲ་ ནམ་མཁའ་ནས་གྲགས་པས། ཡང་དེ་ནགས་ཚལ་དབེན་པ་ཞིག་ཏུ་སོང་ནས་བསྒོམས་སོ། ། ཀློག་མཁན་གྱི་ཚུལ་འཛིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི། གྲུབ་ཐོབ་དྷརྨ་པ་ཡིན་པར་གྲགས། རྣལ་འབྱོར་པ་པྲ་ཎ་པས་ཕྱིས་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་མ་བྱས། འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་རྒྱུད་ ལས་གསུངས་པའི་ཚིག་གི་བདག་པོའི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་སྟེ་སྨོན་ལམ་གང་བཏབ་པ་འགྲུབ་ བོ། །ཡང་ཙརྱ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཅིག་མཚོ་ཞིག་གི་འགྲམ་ན་སྒོམ་ཞིང་ཡོད་དོ། །ཡུལ་ནི་ཨུ་ ཌི་བི་ཤ་ཡིན། དེར་ལན་ཅིག་ཐོ་རངས་ཁ་སྒྲ་དང་འོད་ཆེན་པོ་དང་བཅས་ཏེ། བུད་མེད་ནག་ མོ་ཅིག་གམ་དུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་བཀྲེས་སོ། །སྐོམས་སོ། །ངལ་ལོ་ཟེར་བ་ལ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ ལ་རི་ཁྲོད་པ་འགས་བྱིན་པའི་མ་ཧེའི་གཟུག་གཅིག་དང་། ཆང་གྷ་ཊ་གང་ཡོད་པ་དང་སྟབས་ འགྲིག་ནས། དེ་ལ་བྱིན་པས། དེ་ཁམས་གཅིག་ལ་ཟོས། ཧུབ་གཅིག་ལ་བཏུངས། དེ་དགའ་ བའི་ཚུལ་གྱིས་སྔགས་ཅིག་བསླབས། འདིས་ལྟ་སྟངས་བཅུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཟེར། བུད་ མེད་དེ་ན་རེ། ངེད་ཕྲ་མེན་མའི་ལུགས་ཀྱིས་སྔ
Chinese
从而变得没有疲劳，能够在水上行走。凭借能看到内部脉络的能力，所有以前不了解的论典和文字种类也都知道了。能够听懂家畜和非人的语言。 现在心想既然已经获得了能力，是否应该行为了呢，于是有一次就去游历四方了。 在那里，在迦摩缕国（Kāmarūpa）一座城市的郊外，有一个只剩一半的破败寺庙。 在那里听到了诵读经文的声音。打开门进去一看，一个具有苦行瑜伽士装扮的老人，一会儿读书，一会儿打瞌睡。 和他稍微交谈了一下，普拉纳帕（Praṇapa）问那个读书的人：您是班智达（paṇḍita）吗？还是瑜伽士？ 那人回答说：是瑜伽士。又问：一个老瑜伽士也做诵读吗？那人说：因为读这个非常困难，所以想通过读它来变成苦行，净化罪业。 又问：仅仅是读诵而已，有什么困难的呢？那人 17-195 说：那么你来读这个，我去做禅修吧。说完就把书交给他走了。普拉纳帕在那里看了看书，连文字的开头和结尾都不认识。那个瑜伽士也不知去向了。 这时从天空传来声音说：现在还不是行为的时候，再禅修一下吧。于是他又去了一个偏僻的森林里禅修了。 据说那个装作读书人的瑜伽士，是成就者达摩帕（Dharmapa）。 瑜伽士普拉纳帕后来没有做任何繁琐的行为。由于成就了《胜乐轮续》中所说的词语自在的悉地，所以任何愿望都能实现。 还有一个恰里亚派（Cārya）的瑜伽士，在一个湖边禅修。地方是乌迪比沙（Uḍḍibisha）。有一次，在黎明时分，伴随着巨大的声音和光芒，一个黑色的女人突然出现了。她说自己又饿又渴又累。恰好那个瑜伽士那里有几个隐士给的一块母水牛肉，还有一壶酒，于是就给了她。她一口气就吃光了肉，一口气喝光了酒。然后高兴地教了他一个咒语，说：通过这个能成就十种见地。那个女人说：我们帕拉敏玛（phra men ma）的规矩是……
English
And thus he became free from fatigue and able to walk on water. With the ability to see the inner channels, he also knew all the treatises and types of writing that he had not known before. He was able to understand the language of animals and non-humans. Now he thought, 'Now that I have gained power, should I act?' And so he went on a journey. There, on the outskirts of a city in the country of Kamarupa, was a half-ruined temple. There he heard the sound of scripture being recited. He opened the door and went inside. There was an old yogi dressed as a renunciant, sometimes reading a book, sometimes dozing off. After talking to him for a while, Pranapa asked the reader, 'Are you a paṇḍita or a yogi?' He said, 'I am a yogi.' He asked, 'Does an old yogi do reading?' He said, 'Reading this is very difficult, so I read it thinking it will become asceticism and purify sins.' He asked, 'What is so difficult about just reading?' He said 17-195 'Then you read this, and I will go to meditate.' He handed him the book and left. Pranapa looked at the book and did not recognize even the beginning or end of the letters. The yogi was nowhere to be found. Then a voice came from the sky, 'It is not yet time to act. Meditate again.' So he went to a secluded forest and meditated. It is said that the yogi who pretended to be a reader was the accomplished Dharmapa. The yogi Pranapa later did not engage in any elaborate practices. Because he attained the siddhi of the lord of speech as stated in the Chakrasamvara Tantra, whatever prayers he made were fulfilled. There was also a Caryapa yogi meditating by a lake. The place was Uḍḍibisha. Once, at dawn, with a great sound and light, a black woman suddenly appeared. She said she was hungry, thirsty, and tired. It happened that the yogi had a piece of buffalo meat given to him by some hermits, and a pot of chang, so he gave it to her. She ate the meat in one gulp and drank the chang in one gulp. Then she happily taught him a mantra, saying, 'Through this, ten views will be accomplished.' The woman said, 'Our Phra Men Ma's custom is...'