Tibetan
དགེ་སློང་མགོ་བྲེག་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན། །ཆུང་མར་བཅས་ཏེ་ལྷན་ཅིག་རྒྱུ། ། ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་དབྱེར་ཡོད་མིན། །མི་གཙང་འདིར་ནི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། །འདི་ལྟ་གཞན་ གྱིས་མི་ཤེས་སོ། །སྦྲུལ་གདུག་ལྟ་བུའི་སྐྱེ་བོ་ན། །ཞེས་སོགས་དོ་ཧ་རྡོ་རྗེའི་གླུ་མང་དུ་བླངས་ པས། རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་། ལུས་ཀྱང་རིག་པ་འཛིན་པར་གྱུར་ནས། རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་ཞིང་། མཐར་ གྱིས་མི་སྣང་བར་གྱུར་སྐད། གཞན་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སེམས་རྣལ་དུ་མཚོན་པ་ནི་བརྒྱ་སྟོང་ དུ་མ་ཞིག་བྱུང་བས། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་གྲགས་པས་ཁྱབ་པར་གྱུར། འགྲོ་བ་མང་པོའི་ དོན་མཛད་ནས་སྐུ་ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གཞན་དུ་བཞུད་པ་ཡིན་གསུང་། འདི་ནི་བོད་རྣམས་དང་མཐུན་པར་བྱས་པ་ཡིན། ཕྱིས་སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་ཟིན་བྲིས་རྒྱ་དཔེ་ འཐོར་བ་གཅིག་ན། བར་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྐོར་དེ་མེད་ཅིང་། བྲམ་ཟེ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་དང་། 17-9 གནས་བརྟན་སྒྲ་གཅན་འཛིན་ཐ་དད་པར་འདོད་པའང་སྣང་། མི་ཉག་ལོ་ཙཱ་བའང་དེ་བཞིན་ འདོད་པར་མངོན་ཏེ་དེ་ངོས་མི་འཐད་རྒྱུའང་མེད་དོ། ། དེའི་སློབ་མ་ནི་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ལྷོ་ཕྱོགས་བཻ་དརྦྷར་སྐུ་འཁྲུངས། རིགས་ནི་བྲམ་ཟེའོ། །བཙས་པ་ན་ལྟས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་བརྒྱ། བྲམ་ཟེ་བརྒྱ། སྐྱེ་བོ་ ཕལ་པ་བརྒྱ་རྣམས་ལ་སྟོན་མོ་དྲངས་ན། རིམ་པས་ལོ་བདུན། ཟླ་བ་བདུན། ཞག་བདུན་འཚོ། དེ་ལས་ལྷག་པའི་ཐབས་མེད་ཟེར་ཕ་མས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བྱས། དུས་དེ་རྣམས་རྫོགས་སུ་ཉེ་བ་ ན། གཡོག་དང་བཅས་ཡུལ་གཞན་དུ་འཁྱམ་དུ་བཏང་བས། མཐར་ནཱ་ལནྡྲར་སླེབ། མཁན་ པོ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱིས་ཚེ་དཔག་མེད་ཀྱི་རིག་སྔགས་བཟླར་བཅུག་པས། ལེགས་པར་འཚོ་ ཐུབ། དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སྡེ་སྣོད་མཐའ་དག་དང་། རིག་པའི་གནས་སུ་ གྱུར་པ་གང་ཡང་མི་མཁྱེན་པ་མེད་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྨ་བྱ་ཆེན་མོ་དང་། ཀུ་རུ་ཀུལླེ་དང་། གནོད་སྦྱིན་མོ་དགུ་དང་། ནག་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་བསྒྲུབས་པས། རི་ལུ་མིག་སྨན་རལ་གྲི་རྐང་ མགྱོགས་བཅུད་ལེན་གཏེར་ལ་སོགས་པ་དངོས་གྲུབ་མང་པོ་དང་། ཚར་གཅོད་པ་དང་། སླར་ གསོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་བོ། །གནོད་སྦྱིན་དང་ཀླུ་ལ་སོགས་པ་མི་མ་ ཡིན་ཐམས་ཅད་མངག་གཞུག་ཏུ་སོང་། ཁྱད་པར་བཅུད་ལེན་གྲུབ་པས་རྡོ་རྗེའི་སྐུར་གྱུར། རྫུ་ འཕྲུལ་དང་མངོན་ཤེས་
Chinese
比丘剃发持梵行，与妻同住相伴行。 有欲无欲无差别，不净此处乃妄念，此理他人不能知。如毒蛇般的众生啊！像这样唱了很多多哈金刚之歌，国王等五千人现量见到了实相之义，身体也成了持明者，以神通在空中行走，最终隐没不见。此外，大手印心性安住的证悟者出现了成百上千之多，名声传遍四方。为了众多有情众生的利益，据说以其身躯前往其他佛土。这与藏人所传相符。后来，在零散的梵文《佛顶续》手稿中，中间出家的部分没有，而且似乎认为婆罗门罗睺罗和住持罗睺罗是不同的。弥药译师也似乎这样认为，但那样认为也没有不合理的理由。 他的弟子是龙树论师，他出生在南方毗达婆国，种姓是婆罗门。出生时，相士们说，如果供养一百个比丘、一百个婆罗门和一百个普通人，就能依次活七年、七个月、七天，除此之外没有其他方法，父母也照做了。当那些时间快要结束时，他带着仆人被送到其他地方流浪，最终到达那烂陀寺。堪布罗睺罗让他念诵无量寿佛的明咒，因此得以好好地活下去。在那里出家后，大小乘的所有经藏，以及所有成为明处（声明、因明、医方明、工巧明、内明）的学问，没有他不知道的。之后，修持了大孔雀明王、作明佛母、九药叉女和黑大天等，获得了眼药、宝剑、飞行鞋、长生药、宝藏等众多悉地，以及降伏和复原等所有能力。药叉和龙等所有非人，都听从他的使唤。特别是，由于成就了长生药，获得了金刚身。神通和
English
The monk shaves his head and observes celibacy, living together with his wife. There is no difference between desire and non-desire, impurity here is just a delusion, others cannot know this truth. O beings like venomous snakes! Like this, he sang many Dohā Vajra songs, and five thousand people, including the king, directly saw the meaning of reality, and their bodies also became vidyādharas, walking in the sky with magical powers, and finally disappeared. Furthermore, hundreds and thousands of those who realized Mahāmudrā mind at ease appeared, and their fame spread in all directions. For the benefit of many sentient beings, it is said that he went to another Buddha-field with his body. This is consistent with what the Tibetans say. Later, in a scattered Sanskrit manuscript of the *Buddha-uṣṇīṣa-tantra*, the section on ordination in the middle is missing, and it also seems that the Brahmin Rāhula and the abbot Rāhula are considered different. The Mi-nyak translator also seems to think so, but there is no unreasonable reason to think that way. His disciple was the master Nāgārjuna, who was born in the southern country of Vidarbha, and his caste was Brahmin. At birth, the fortune-tellers said that if he offered a feast to one hundred monks, one hundred Brahmins, and one hundred ordinary people, he would live for seven years, seven months, and seven days respectively, and there was no other way, so his parents did so. When those times were about to end, he was sent to wander in other places with servants, and finally arrived at Nālandā. The abbot Rāhula had him recite the vidyā-mantra of Amitāyus, so he was able to live well. After being ordained there, he mastered all the Tripitaka of the Greater and Lesser Vehicles, and all the sciences that became fields of knowledge (grammar, logic, medicine, crafts, inner knowledge), there was nothing he did not know. After that, by practicing Mahāmāyūrī, Kurukullā, the nine Yakṣiṇīs, and Mahākāla, he obtained many siddhis such as eye medicine, sword, swift-foot shoes, elixir, treasure, etc., and all the abilities of subjugation and restoration. All non-humans such as Yakṣas and Nāgas obeyed his commands. In particular, because he achieved the elixir, he obtained a vajra body. Magical powers and clairvoyance.
Tibetan
ཆེན་པོར་གྱུར་སྐད། ནག་པོ་ཆེན་པོའི་རིག་སྔགས་གྲུབ་ནས། དྷ་ནྱ་ ཀ་ཊ་ཀའི་གླིང་ན། ནག་པོ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་བཞུགས་པ་སྤྱན་འདྲེན་པར་དགོངས། གླིང་དེར་མི་ གཡོ་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྒྱུ་མ་བསྒྲུབས་ནས། སྒྱུ་མས་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་མགོ་འཁོར་བའི་བར་ ལ། ལྷ་མོ་ནག་མོ་དང་། ནག་པོ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་བརྒྱད་དེ་ཕྱག་གཉིས་གཉིས་པ་ནས་ཕྱག་བཅོ་ བརྒྱད་ཀྱི་བར་གྱི་རྒྱུད་དང་། ཀུ་རུ་ཀུལླེའི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱན་དྲངས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་ འགྲོ་མ་རྣམས་ལ་ཞལ་གྱི་གདམས་པ་ཐོབ། སྒྲུབ་ཐབས་མི་གཅིག་པ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་སྤྱན་དྲངས་ 17-10 ཟེར། རལ་གྲི་དངུལ་ཆུ་སོགས་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་བརྒྱད་ཆར་ལ་རིགས་མི་གཅིག་པ་ མཐའ་ཡས་པ་བསྒྲུབས་སོ། །དགེ་འདུན་ལ་འཚོ་བ་སྦྱར་བའི་ལོ་རྒྱུས་ན། མཁན་པོ་སྒྲ་གཅན་ འཛིན་བཟང་པོ་རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་བསྒྲུབ་ཅིང་བཞུགས། ཀླུ་སྒྲུབ་མཁན་པོར་ བྱོན་ནས་དགེ་འདུན་ལྔ་བརྒྱ་ལ་ལུང་འབོགས་པའི་བྱ་བ་སོགས་མཛད་ཅིང་ཡོད་པ་ན། མུ་ གེ་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བྱུང་བས། མ་ག་དྷའི་ཡུལ་རྣམས་སྟོངས་པ་ཙམ་བྱུང་བ་ན། སེམས་ཅན་ གྱི་ལས་སུ་གཟིགས་ནས། སློབ་དཔོན་གྱིས་གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩི་མཛད་དེ། གསེར་རྣམས་ ཡུལ་ཐག་རིང་པོ་མུ་གེ་མེད་པ་རྣམས་སུ་འབྲུ་དང་བསྒྱུར་ནས། དགེ་འདུན་རྣམས་འཚོ་བས་ མི་བྲེལ་བར་བྱས། སློབ་དཔོན་སྒྲ་གཅན་འཛིན་སྒྲུབ་པ་ཐོན་པ་ན། ཡུལ་རྣམས་སྟོངས་པར་ གཟིགས་ནས། རྒྱུ་མཚན་དྲིས་པས། སློབ་དཔོན་གྱི་སྒྲུབ་པའི་བར་ཆད་དུ་གྱུར་དོགས་ཞུ་ བར་མ་ནུས། མུ་གེ་བྱུང་ནས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ལོན་ཞུས་པས། སློབ་དཔོན་ན་རེ། མ་ལེགས་ ཟས་ཀྱི་ཆར་འབེབས་པའི་ནུས་པའང་ང་ལ་ཡོད་པ་ལ། ཁྱོད་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆུང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དང་འགལ། ད་ནི་དེའི་སྡིག་སྦྱོང་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་བརྒྱ་རྩ་ བརྒྱད། ལྷ་ཁང་སྟོང་། མཆོད་རྟེན་ཁྲི་ཕྲག་བཞེངས་དགོས་གསུང་། དེ་དགེ་སློང་གཅིག་ཁོ་ ནས་འགྲུབ་དཀའ་བར་གཟིགས་ནས། ཡོ་བྱད་གནོད་སྦྱིན་ཛམྦྷ་ལ་ལས་ནོར་བསླངས། ལས་ གྲོགས་ཀླུ་རྣམས་ལ་འཚོལ་དགོས་པས། རེ་ཞིག་ཀླུ་རྣམས་དད་པར་བྱེད་དགོས་དགོངས་ཏེ། ཀུ་རུ་ཀུལླེའི་རིག་སྔགས་ཀྱིས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་འཇོག་པོའི་བུ་མོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་བཀུག་ པས། ཆོས་གསུང་བའི་ཚོགས་སུ་མིའི་བུ་མོའི་རྣམ་པ་གཉིས་འཁོར་མང་པོ་དང་བཅས་བྱུང་ བས། དཔག་ཚད་ཙམ་ཙནྡན་ས་མཆོག་གི་དྲིས་ཁྱབ་བོ། །ཡང་དེ་སོང་བ་ན་དྲི་དེ་སངས་འགྲོ། དེ་འདྲ་
Chinese
据说变得盛大了。在成就了黑大天的明咒之后，心想迎请住在达尼亚卡塔卡洲的黑大天续部。依靠洲上的不动尊，修成了幻术。用幻术迷惑空行母们期间，迎请了黑天女和黑大天的八部续，即从两手到十八手的续部，以及作明佛母的分别等等。获得了智慧空行母们的口诀。据说迎请了一百六十种不同的修法。用宝剑、水银等共同成就的八大成就，修成了无边不同的种类。关于供养僧众生活的故事是：堪布声闻藏贤修持圣救度母而住。龙树作为堪布前来讲经，为五百僧众传授经论等事业。当时发生了十二年的饥荒，玛嘎达的地方几乎都空了。大师看到这是众生的业力，于是用炼金术，把金子换成粮食，送到遥远没有饥荒的地方，使僧众不为生活所困。堪布声闻藏出关后，看到地方都空了，询问原因。因为担心妨碍堪布的修行，所以不敢说。当问到饥荒已经十二年时，堪布说：不好啊！我也有降下食物雨的能力啊，你对众生太没有慈悲心了，这与菩萨的行为相违背。现在为了忏悔那个罪过，需要建造一百零八座寺庙，一千座神殿，十万座佛塔。他看到仅靠一个比丘难以完成，于是从夜叉赞巴拉那里乞求财物。因为需要寻找龙族作为助手，所以心想暂时要让龙族信服。用作明佛母的明咒，召来了龙王持善的女儿及其眷属。在讲法的集会上，出现了两个人类女孩的形象，带着许多眷属，一由旬的地方都充满了上等旃檀的香味。而且她们离开后，香味就消失了。就是这样。
English
It is said that it became grand. After accomplishing the vidyā-mantra of Mahākāla, he intended to invite the tantra of Mahākāla residing in the island of Dhānyakaṭaka. Relying on Achala (Immovable One) on that island, he accomplished illusion. While the illusion was bewildering the ḍākinīs, he invited the black goddess and the eight tantras of Mahākāla, that is, the tantras from two hands to eighteen hands, and the conceptualizations of Kurukulle, etc. He received the oral instructions from the wisdom ḍākinīs. It is said that he invited one hundred and sixty different sādhanas. Regarding the story of providing livelihood for the Sangha: Abbot Sgra-gcan-'dzin-bzang-po ( Rāhula-gupta) practiced the noble Tārā. Nāgārjuna came as abbot and performed activities such as bestowing transmissions to five hundred monks. Then, a famine occurred for twelve years, and the land of Magadha was almost emptied. Seeing this as the karma of sentient beings, the master performed alchemy, turning gold into grain and sending it to distant places without famine, so that the Sangha would not be troubled by livelihood. When the master Sgra-gcan-'dzin (Rāhula-gupta) emerged from retreat, he saw that the land was empty and asked the reason. Fearing that it would hinder the master's practice, they dared not speak. When asked if the famine had lasted for twelve years, the master said: Alas! I also have the power to rain down food, but you have little compassion for sentient beings, which is contrary to the conduct of a Bodhisattva. Now, to purify that sin, it is necessary to build one hundred and eight monasteries, a thousand temples, and a hundred thousand stupas. Seeing that it was difficult for one monk alone to accomplish this, he begged wealth from the yaksha Jambhala. Because it was necessary to seek the help of the nāgas, he thought that the nāgas should be made to believe for a while. With the vidyā-mantra of Kurukulle, he summoned the daughter of the nāga king Jogpo (Bhogin) and her retinue. In the assembly where the Dharma was being taught, two human girls appeared with many attendants, and a yojana was filled with the fragrance of excellent sandalwood. And when they left, the fragrance disappeared. It was like that.