Tibetan
དང་དགེ་བྱེད་དང་། །དགེ་འདུན་འཕེལ་དང་བསམ་རྫོགས་ཏེ། །བཙུན་ པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་རྣམས་སོ། །རྒྱལ་བ་ལེགས་རྒྱལ་དགེ་བ་དང་། །གྲུབ་པ་དྲེགས་མེད་ར་གྷ་ པ། །གྲགས་ལྡན་པ་ཎི་མཁས་པ་དང་། །བཟང་པོ་མཆོག་སྲེད་སུ་ཏྲ་དང་། །རིགས་ལྡན་མཐོ་ བཙུན་བདེ་བྱེད་དང་། །ཆོས་ལྡན་བརྩོན་ལྡན་ཁྱབ་འཇུག་བཟང་། །སྦྲང་རྩི་སུ་པྲ་མདྷུ་དང་། ། མཆོག་སྲེད་གཉིས་པ་གསལ་ལྡན་སྐྱེ། །ཙ་ན་ཀ་དང་ནོར་གྱི་མིག །ཤིངྐུ་ཕུར་བུ་མཀྵི་ཀ །བ་ སུ་ནཱ་ག་བཟང་པོ་བསྐྱངས། །གང་བ་གང་བ་བཟང་པོ་སྟེ། །བསྟན་ལ་བྱ་བ་བྱས་པ་ཡི། །བྲམ་ ཟེ་ཆེན་པོའི་སྡེ་རྣམས་སོ། །ཐེག་ཆེན་སྟོན་པའི་སློབ་དཔོན་ནི། །ཕལ་ཆེར་ཤིན་ཏུ་གྲགས་ཆེ་ བས། །སྡོམ་དུ་གསལ་བར་མ་བཀོད་ཀྱང་། །གཏམ་རྒྱུད་བཤད་པ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས། །འཛམ་ གླིང་རྒྱན་དྲུག་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ཉིད། །དཔའ་བོ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་དང་ཡོན་ཏན་འོད། ། ཆོས་སྐྱོང་རྣམས་ལ་ཆེན་པོ་བཞི་ཞེས་གྲགས། །ཞི་བ་ལྷ་དང་ཙནྡྲ་གོ་མི་ལ། །རྨད་བྱུང་སློན་ དཔོན་གཉིས་ཞེས་མཁས་རྣམས་སྒྲོག །མཆོག་གཉིས་རྒྱ་གར་ཡུལ་ན་གྲགས་པ་མེད། །རྒྱན་ དྲུག་མཆོག་གཉིས་ཞེས་བྱར་བོད་ཀྱིས་བཏགས། །ཡེ་ཤེས་ཞབས་དང་མར་མེ་མཛད་བཟང་ པོ། །ལངྒ་རྒྱལ་བཟང་དཔལ་འཛིན་བྷ་ཝ་བྷ། །སྐལ་ལྡན་གྲགས་པ་ལཱི་ལ་བཛྲ་དང་། །མི་ 16-421 ཐུབ་ཟླ་བ་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་དང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་བསྲུངས་བྱང་ཆུབ་བཟང་པོ་དང་། །པདྨ་ སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་བཅུ་གཉིས་པོ། །རྣམ་གནོན་ཚུལ་གྱི་སྔགས་པའི་སློབ་དཔོན་ཡིན། །དེ་ནས་ མཁས་པ་སྒོ་དྲུག་ལ་སོགས་དང་། །གསང་སྔགས་སློབ་དཔོན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱོན། །ཞེས་ པ་འདི་རྣམས་བློ་ལ་བྱང་བར་བཟུང་ན་འོག་ཏུ་འཆད་པའི་ལོ་རྒྱུས་རྣམས་མ་འཛིངས་པ་ཉིད་ ཀྱིས་གོ་བདེ་ཞིང་བཤད་སླ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའང་འོ་སྐོལ་གྱི་སྟོན་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བཞུགས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་རབས་རྣམས་ནི་འདུལ་བ་ ལུང་དང་། མངོན་པར་འབྱུང་བའི་མདོ་དང་། ཅི་རིགས་པ་རྒྱ་ཆེ་རོལ་པ་སོགས་སུ་འབྱུང་བ་ ཉིད་ཡིད་བརྟན་དུ་གཟུང་བར་བྱ་ལ། མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་ལས་རྫོགས་ ལྡན་དང་། གསུམ་ལྡན་དང་། གཉིས་ལྡན་དང་། རྩོད་ལྡན་གྱི་དུས་སོ་སོར་བྱུང་བའི་རྒྱལ་ པོ་དང་དྲང་སྲོང་ལ་སོགས་པའི་རབས་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ཡོད་ནའང་། ཅི་རིགས་པར་བརྫུན་ ཚིག་ཀྱང་འདྲེས་པས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཡིད་བརྟན་དཀའ་བ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ དང་འབྲེལ་བ་གཅི
Chinese
以及善行者，僧团增长与愿望圆满，乃大德比丘之众。胜者善胜吉祥与成就者无慢罗睺罗，具名班智达智者与贤善殊胜贪苏扎拉，种姓具足高贵行善者与具法精进遍入善，蜂蜜苏札玛度与殊胜贪第二光明生。匝纳嘎与财之眼，兴古布尔布玛克希嘎，瓦苏那嘎贤善守护。圆满圆满贤善者，于教法作事业者，乃大婆罗门之众。大乘教法之导师，大多非常著名，虽未于总结中明示，仅由讲述故事即可领悟。赡洲六庄严完全著名之士，勇士罗睺罗与功德光，护法诸位称作四大。寂天与旃扎郭弥拉，奇妙论师二位智者宣说。殊胜二者印度境内无名声，六庄严殊胜二者之名乃藏人所立。智慧足与燃灯贤善，楞伽王贤善吉祥持婆瓦巴，具缘名称莉拉金刚与无能胜月自在金刚，如来守护菩提贤善与莲花守护，此十二位，乃调伏行之密咒师之导师。此后智者六门等，及密咒导师种种出现。若能将此等铭记于心，则下文所说之历史，便不会混淆，容易理解且易于讲述。如是，我等之导师，圆满正等觉之佛陀住世之前之王统，于律藏、本生经及《广大嬉戏经》等中出现，应视为可信。外道之论典中，圆满、三有、二有、争斗之时所出之国王与仙人等之传记虽极多，然或有掺杂虚假之语，故难以完全信任，且与圣法之历史无甚关联。
English
And virtuous doers, the increase of the Sangha and the fulfillment of wishes, are the assemblies of great monks. Victorious Good Victory Auspicious and Accomplished Arrogance-Free Rahula, Famous Panita Wise and Excellent Supreme Greed Sutra, Lineage-Possessed Noble Benefactor and Dharma-Possessed Diligent All-Pervading Good. Honey Supra Madhu and Supreme Greed Second Light Born. Tsanaka and the Eye of Wealth, Shingku Purbu Makshika, Vasu Naga Virtuous Protector. Complete Complete Virtuous One, Who has done deeds for the Teachings, are the assemblies of great Brahmins. The teachers of the Great Vehicle teachings are mostly very famous, although they are not clearly stated in the summary, they can be understood simply by telling stories. The Six Ornaments of Jambudvipa are completely famous. The Brave Rahula and Qualities of Light. The Dharma Protectors are called the Four Great Ones. Shantideva and Chandra Gomila, the two wonderful teachers are proclaimed by the wise. The two supreme ones are not famous in India. The name of the Six Ornaments and the Two Supreme Ones was given by the Tibetans. Wisdom Foot and Lamp Maker Virtuous, Lanka King Virtuous Auspicious Holder Bhava Bha, Fortunate Name Lila Vajra and Invincible Moon Self-Pledged Vajra, Thus Gone Protected Bodhi Virtuous and Lotus Protected, these twelve are the teachers of the mantra masters of the subduing conduct. Then the wise Six Doors and so on, and various secret mantra teachers appeared. If you can keep these in mind, the history mentioned below will not be confused, and it will be easy to understand and easy to tell. Thus, the lineage of kings before our teacher, the perfectly enlightened Buddha, lived in the world, appears in the Vinaya Pitaka, the Jataka Sutra, and the Extensive Play Sutra, etc., and should be regarded as credible. In the doctrines of the heretics, although there are many biographies of kings and sages who appeared in the times of perfection, three possessions, two possessions, and strife, there may be false words mixed in, so it is difficult to trust completely, and there is little connection with the history of the Holy Dharma.
Tibetan
ག་ཀྱང་མེད་པས། རྣམ་དཀར་དོན་གཉེར་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མི་སྣང་བས་ འདིར་མི་འབྲིའོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་གི་སྟོན་པའི་གཞུང་ལུགས་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན་བྷ་ར་ཏ་ཞེས་པ་ ཤློ་ཀ་འབུམ་ལྷག་བཅས་དང་། ར་མཱ་ཡ་ན་ཞེས་པ་ཤློ་ཀ་འབུམ་ཡོད་པ་ཞིག་དང་། ཨཥྚ་ད་ ཤ་པུ་རཱ་ཎ་སྟེ། སྔོན་གྱི་རབས་བཅོ་བརྒྱད་ཅེས་པ་ཤློ་ཀ་འབུམ་ལྷག་བཅས་ཡོད་པ་ཞིག་དང་། སྙན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ར་གྷུ་ཝཾ་ཤ་ཞེས་པ་ཤློ་ཀ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ སོ། །འདིར་ནི་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པའི་ལོ་རྒྱུས་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ ཏེ། དེ་ཡང་གང་གི་ཚེ་སྟོན་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་བསྡུ་བ་དང་ པོ་བྱས་པའི་ཚེ། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟོད། མིའི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ་བདེ་ཞིང་ལོ་ལེགས་ པར་གྱུར། ལྷ་དང་མི་རྣམས་བདེ་བས་གནས་སོ། །རྒྱལ་པོ་མཐོང་ལྡན་དགེ་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་བ་ 16-422 མ་སྐྱེས་དགྲར་གྲགས་པ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་བསོད་ནམས་འཕེལ་བར་གྱུར་ཏེ། སྤོང་བྱེད་ མ་གཏོགས་གྲོང་ཁྱེར་ལྔ་པོ་ཐམས་ཅད་འཐབ་རྩོད་མེད་པར་མངའ་འོག་ཏུ་ཆུད་པར་གྱུར་ ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་མཆོག་ཟུང་ཅིག་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁྲི་ཕྲག་བཅུ་དྲུག་སྟོང་ཕྲག་ བརྒྱད་དང་བཅས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གཟིམས། འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ གྱུར་པའི་ཚེ། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་སྐྱོ་ཤས་ཆེ་བར་གྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་སྟོན་པའི་ཞལ་མཐོང་བས་ སོ། སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པའི་ཚེ་བདག་ཅག་བག་མེད་པར་གྱུར་པས་ཁྱད་ པར་མ་ཐོབ་བོ་ཞེས་ཡིད་འབྱུང་བས་ཆོས་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ འཕགས་པ་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་། །དགེ་སློང་གསར་བུ་སྟོན་པའི་ཞལ་མ་མཐོང་བ་དག་ནི་ བདག་ཅག་གིས་སྟོན་པའི་ཞལ་མ་མཐོང་བས་དངོས་སུ་འདོམས་པར་བྱེད་པ་ཉམ་ཆུང་གིས། བསྟན་པ་ལ་བརྩོན་པར་མ་བྱས་ན་རབ་ཏུ་འཁྱམས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ ལ་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་བཞི་ཐོབ་པ་ཉིན་རེ་བཞིན་ཡང་མང་དུ་ འཕེལ་བར་གྱུར་ཏོ། ། དུས་དུས་སུ་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོས་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་ལ་གདམས་ངག་གི་ལུང་ འབོགས་པར་བྱེད། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པས། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ ཐམས་ཅད་བག་ཡོད་པས་འཚོ་བར་བྱེད་དེ། སྟོན་པས་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་ལ་བསྟན་པ་གཏད། དེས་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བསྟན་པ་གཏད་པ་ཡང་དོན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་ པོ་ལ་སོགས་པ་ཁྱིམ
Chinese
因为什么也没有，所以对于追求纯善没有特别需要的，因此这里不写。然而，那些外道导师的宗义是什么呢？就是《婆罗多》（梵文天城体：भारata，梵文罗马拟音：bhārata，汉语字面意思：婆罗多）有十万颂以上，还有《罗摩衍那》（梵文天城体：रामायण，梵文罗马拟音：rāmāyaṇa，汉语字面意思：罗摩衍那）有十万颂，以及《阿什塔达夏普拉那》（梵文天城体：अष्टादशपुराण，梵文罗马拟音：aṣṭādaśapurāṇa，汉语字面意思：十八 पुराण），也就是《古代的十八史诗》有十万颂以上，还有诗学论著《罗睺 वंश》（梵文天城体：रघुवंश，梵文罗马拟音：raghuvaṃśa，汉语字面意思：罗睺 वंश）有八万颂等等。这里是要讲述导师的教法所作事业的历史，也就是导师圆满正等觉佛陀第一次结集教法的时候，诸神赞叹，所有的人间都变得安乐丰收，天人和乐安住。国王名叫见义增善，也叫未生怨，也自然增长福德，除了蓬布之外，五个城市全部不经战斗就纳入统治之下。如来和两位殊胜弟子，以及十六万八千阿罗汉都进入寂灭。大迦叶也涅槃的时候，所有人都非常悲伤，因为比丘们见到了导师的仪容。人们心想，佛陀住世的时候，我们放逸没有获得殊胜的成就，因此心生厌离，专心修持佛法。同样，圣者学道者也是如此。新出家的比丘没有见过导师的仪容，心想我们没有见过导师的仪容，直接教导我们的力量很弱，如果不努力修持佛法，就会到处流浪，因此非常努力地行持善法。因此，获得四果的人每天都在增多。 时时圣者阿难为四众弟子传授口诀教诲。持藏者们说法，所有出家人都谨慎地生活。导师将教法交付给大迦叶，大迦叶又将教法交付给圣者阿难，这也是有意义的。国王等在家
English
Since there is nothing, there is no particular need for pursuing pure virtue, so it is not written here. However, what are the tenets of those non-Buddhist teachers? They are the "Mahabharata," which has more than one hundred thousand shlokas, the "Ramayana," which has one hundred thousand shlokas, and the "Ashtadasha Purana," which is the "Eighteen Ancient Puranas," which has more than one hundred thousand shlokas, and the poetic treatise "Raghuvamsha," which has eighty thousand shlokas, and so on. Here, we are going to narrate the history of the deeds done for the teacher's doctrine, that is, when the teacher, the perfectly complete Buddha, made the first collection of teachings, the gods praised, and all the human world became happy and prosperous, and the gods and humans lived in happiness. The king, also called "Seeing Meaning Increase Goodness," also known as Ajatashatru, also naturally increased merit, and except for Pompou, all five cities were brought under his rule without fighting. The Tathagata and two supreme disciples, along with one hundred sixty-eight thousand Arhats, entered into complete peace. When the Great Kashyapa also passed into Nirvana, everyone became very sad, because the monks had seen the teacher's face. People thought, when the Buddha was alive, we were careless and did not achieve excellent accomplishments, so we became disgusted and devoted ourselves to practicing the Dharma wholeheartedly. Similarly, the noble disciples are also like that. The newly ordained monks who have not seen the teacher's face think that since we have not seen the teacher's face, the power to directly teach us is weak, and if we do not diligently practice the Dharma, we will wander everywhere, so we diligently practice virtuous deeds. Therefore, the number of those who attain the four fruits increases day by day. From time to time, the noble Ananda gives oral instructions and teachings to the fourfold assembly. Those who hold the Tripitaka teach the Dharma, and all the ordained live cautiously. The teacher entrusted the doctrine to the Great Kashyapa, and Kashyapa entrusted the doctrine to the noble Ananda, which was also meaningful. Kings and other householders