Tibetan
གཡོན་བརྐྱང་གི་གར་གྱིས་བཞུགས་པ་ཙམ་ཞིག་ལམ་གྱིས་གསལ་བཏབ། རྒྱན་ ཆ་ལུགས་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཡོད་སྙམ་པ་ཙམ་བྱ། དེ་ཁ་ལ་ཡུད་ཙམ་ཞིག་བསྒོམ་སྟེ་འཕྲོ་ བཅད། ཡང་ཞིབ་མོར་གསལ་འདེབས་ཐེང་གཅིག་བྱས་ཏེ་སྔར་བཞིན་སེམས་བཟུང་། དེ་ ལྟར་ཡང་ཡང་བསྒོམ། བར་སྐབས་སུ་ངལ་གསོ་བ་དང་། འཇུག་ཏུ་ཐུན་འཇོག་པའི་སྐབས། རང་གཞན་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུའི་རྟགས་སུ་མོས་པ་བྱས་ལ། ཤེས་པ་ཁོང་ ལྷོད་ཀྱིས་གློད། གོམས་ནས་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུའི་རྟགས་འབྱུང་ཡང་འབྱུང་བ་ཡིན། དམིགས་སྐོར་ གཉིས་པའོ། ། གཉིས་པ་དབྱིབས་སྤོ་བ་ལ་བསླབ་པ་ནི། དམིགས་པ་སྔ་མ་ལ་གོམས་ན། འདི་སྒོམ་པ་ ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རང་གི་མདུན་དུ་མཎྜལ་གྱི་སྟེང་དུ་ལུགས་སྐུའམ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ལྟ་བུ་གང་ ཡང་རུང་བ་ཞིག་བཞག །རང་ལྷ་སྐུར་སྒོམ་པ་བཞིན། དེ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོར་བསྒོམ། དེ་ཡང་ ཞིབ་ཏུ་གསལ་བཏབ་པའི་རྗེས་སུ། རགས་པ་ལ་སེམས་འཛིན་ཚུལ་སོགས་གོང་དང་འདྲ། 12-174 དམིགས་པ་མཚམས་གཅོད་ཚུལ་གོང་དང་འདྲ་ཞིང་། ངལ་གསོ་དང་ཐུན་མཚམས་སྐབས་ ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ནོ། །ཐུན་འཇོག་པའི་ཚེ་མདུན་གྱི་ལྷ་རང་གི་ལྟེ་བའི་བཾ་ལ་ཐིམ་པར་ བསམ། དམིགས་སྐོར་གསུམ་པའོ། །གསུམ་པ་སྣང་བ་དབྱིབས་ལ་བསླབ་པ་ནི། སྐྱབས་ སེམས་གསོལ་འདེབས་གོང་བཞིན་སོང་ནས། ཀ་བ་བུམ་པ་རྩིག་པ་ཤིང་བུ་རྡེའུ་སོགས། རང་གི་ཉེ་སྐོར་ན་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་སྐུར་ལམ་སྟེ་བསྒོམས་ ནས། དེ་དག་ལས་དམིགས་པའི་ཡུལ་གང་ཡང་རུང་བ་རྣམ་པ་གསལ་བ་ཞིག །རྡོ་རྗེ་ཕག་ མོར་ནན་ཏན་དུ་གསལ་བཏབ་ཅིང་ཤེས་པ་དྲག་ཏུ་བསྟད་ལ་བསྒོམ། གཞན་རྣམས་ལྷ་སྐུར་ ལམ་མེ་ཡོད་པའི་མོས་པ་ཙམ་བྱ། ངལ་གསོ་སོགས་དམིགས་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་གོང་དང་ མཚུངས། གཅིག་ལ་གསལ་ན་གཉིས་གསུམ་ལ་བསླབ་པ་སོགས། རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་སྦྱོང་ བ་ཡིན། དམིགས་སྐོར་བཞི་པའོ། །དེས་སྒོམ་ཐབས་དང་པོ་དབྱིབས་ལ་བསླབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ ལེགས་པར་ཚར་བ་ཡིན། ༈ རླུང་ལ་བསླབ་པ། གཉིས་པ་རླུང་ལ་བསླབ་པ་ལ། རླུང་བསྡུ་བ་དང་། རླུང་སྦྱང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཐུན་མོང་གི་ཞལ་གདམས་ལས་འབྱུང་སྟེ། སྐྱབས་སེམས་གསོལ་འདེབས་ཏེ་ཐུན་གྱི་སྔོན་ འགྲོ་སྔར་ལྟར་ལས། ལུས་གནད་རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་སྤྱི་དང་འདྲ་བར་བཅས། རང་རྡོ་རྗེ་ ཕག་མོའི་སྐུར་གསལ་བའི་ལུས་ཀྱི་དབུས་ལྟེ་བའི་ཐད་དུ་བཾ་དམར་པོ། རྩ་ཞལ་གྱི་སྣ་རྩེ་ནས་ ཡར་གཞལ་བའི་སོར་བརྒྱད་ཀྱི་
Chinese
仅仅以左腿伸展的姿势安坐，清晰地观想。观想饰品、服饰等细微部分。稍稍专注于此，然后中断。再次细致地清晰观想一次，如前一样专注。像这样反复观修。期间稍作休息。最后结束一座时，观想自己和他人的器情万物都如海市蜃楼一般，放松觉知。习惯之后，海市蜃楼般的景象也会显现。这是第二个观想次第。 第二，修习转变形状。如果已经熟悉了之前的观想，就可以修习这个。也就是在自己的面前，在坛城上放置佛像或金刚铃等任何物品。如同观想自己为本尊一样，观想它为金刚亥母。在细致地清晰观想之后，粗略地专注等方法与之前相同。12-174 中断观想的方法与之前相同。休息和座间休息时也一样。结束一座时，观想面前的本尊融入自己脐间的వం（藏文：བཾ།，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：വം）。这是第三个观想次第。 第三，修习显现为形状。皈依、发心、祈祷如前进行。柱子、瓶子、墙壁、树木、石子等，自己周围的所有事物，都观想为金刚亥母的身体。从这些事物中，选择任何一个清晰显现的观想对象，努力清晰地观想为金刚亥母，并强烈地提升觉知来观修。观想其他事物只是模糊地显现为本尊。休息等观想的支分与之前相同。如果能清晰地观想一个，就修习两个、三个等，逐渐地练习。这是第四个观想次第。这样，第一个修习方法，即修习形状，就圆满结束了。 ༈ 修习气。 第二，修习气，分为修习摄气和修习净气两种。首先是：出自共同的口诀，皈依、发心、祈祷等一座的前行如前一样进行。身体要摆出毗卢七支坐法。观想自己为清晰的金刚亥母身，在身体中央脐轮的位置有红色的వం（藏文：བཾ།，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：വം）。从鼻尖向上测量八指的
English
Just sitting in a posture with the left leg extended, visualize clearly. Imagine that there are ornaments, clothing, and other small details. Meditate on that for a short while, then interrupt it. Visualize clearly and meticulously once again, and hold the mind as before. Meditate in this way again and again. Take a break in between. At the end of the session, imagine that all beings and environments, both self and others, are like mirages, and release awareness loosely. Once accustomed, mirage-like appearances will also arise. This is the second stage of visualization. Second, training in transforming shapes. If you are familiar with the previous visualization, then meditate on this. That is, place a statue or a vajra and bell, or anything else, on a mandala in front of you. Just as you visualize yourself as the deity, visualize that as Vajravarahi. After visualizing it clearly and meticulously, the method of holding the mind on the gross aspects is the same as before. 12-174 The method of interrupting the visualization is the same as before. Resting and taking breaks between sessions are also the same. When ending a session, think that the deity in front of you dissolves into the vaṃ (Tibetan: བཾ།, Sanskrit Devanagari: वं, Sanskrit Romanization: vaṃ, Chinese literal meaning: वं) at your navel. This is the third stage of visualization. Third, training in appearance as form. Refuge, bodhicitta, and prayers are done as before. Pillars, vases, walls, trees, pebbles, etc., all the objects around you, visualize them clearly as the body of Vajravarahi. From those objects, choose any object of visualization that appears clearly. Visualize it diligently and clearly as Vajravarahi, and meditate with strong awareness. Imagine that the others appear vaguely as deities. The aspects of visualization, such as resting, are the same as before. If one is clear, then train in two or three, etc., gradually training. This is the fourth stage of visualization. Thus, the first method of meditation, which is training in form, is well completed. ༈ Training in Wind. Second, training in wind, which is divided into training in gathering wind and training in purifying wind. First: It comes from the common instructions. Refuge, bodhicitta, and prayers, the preliminaries of the session, are done as before. The posture of the body is arranged in accordance with the seven aspects of Vairochana. Visualize yourself as the clear form of Vajravarahi, with a red vaṃ (Tibetan: བཾ།, Sanskrit Devanagari: वं, Sanskrit Romanization: vaṃ, Chinese literal meaning: वं) at the navel in the center of the body. Eight fingers measured upwards from the tip of the nostril of the root channel.
Tibetan
ཐད་ཙམ་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་དགའ་བ་འཁྱིལ་བ། ལག་བཞི་པ་ ཁ་དོག་དམར་པོ་རྒྱ་སྐྱེགས་ཀྱི་ཁུ་བས་བྲིས་པ་ལྟ་བུ་རང་ལ་མདུན་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ པའི་གཡོན་སྐོར་དུ་འཁྱིལ་བ་གཅིག་བསྒོམ། འདི་སྒོམ་ས་ངེས་པ་ཅན་ནི། སྣ་རྩེ་ནས་ཡར་ སོར་བརྒྱད་དྲང་ཐད་དུ་གཞལ་བ་མ་ཡིན། གྱེན་སོགས་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་ལ་རྩི་བ་ཡིན་པས། དོན་དཔྲལ་བའི་དབྱིངས་དང་མཐོ་དམན་མཉམ་པའི་ཚད་ལས། དཔྲལ་བ་ལ་སོར་བཞིས་མ་ 12-175 རེག་པའི་བར་སྟོང་ཡོད་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་སྒོམ་པ་ཡིན། དགའ་འཁྱིལ་གྱི་ཚད་ལ་སྤྱིར་ངེས་ པ་མེད་ཀྱང་། མཐེ་བོང་གི་སེན་མོའི་རྒྱ་ཙམ་སྒོམ་པར་བཞེད་དོ། །དེ་རྗེས་རླུང་རོ་ལན་གསུམ་ བསལ། འཇམ་རླུང་ཁ་སྦྱོར་དུ་བཟུང་། འདི་ལ་ཐུར་སེལ་རང་གནས་སུ་བཅིང་བ་མ་གཏོགས་ ཡར་འཐེན་མི་དགོས། ལྟེ་བའི་བཾ་ལས་རླུང་སྤོས་རིང་གི་དུ་བ་ལྟ་བུ་སྔོ་སྐྱ་ཞིག་གྱེན་དུ་ནར་ གྱིས་བྱུང་། རླུང་གང་ནས་རྒྱུ་བའི་སྣ་བུག་ནས་འཐོན། ནམ་མཁར་གནས་པའི་དགའ་བ་ འཁྱིལ་བ་ལ་ཕོག་པས། གཡོན་སྐོར་དུ་ཁྱིལ་ལི་ལི་མྱུར་དུ་འཁོར་བ་ལ་ཤེས་པ་བསྟད། རླུང་ གཡས་གཡོན་གྱི་རྒྱུ་བ་གསལ་བའི་ཚེ་ན་དེ་བཞིན་ཡིན་ལ། རྒྱུ་བ་མི་གསལ་བའམ་མཉམ་ རྒྱུའི་སྐབས་ཡིན་ན། སྣ་བུག་གཉིས་ཀ་ནས་རྒྱུ་བར་མོས་དགོས་པ་ཡིན། འདི་ཞག་ཤས་ སྒོམ་དགོས་པས་དམིགས་ཆུང་དམིགས་སྐོར་གཅིག་ཏུ་བྱ། ཐུན་གྱི་རྗེས་ཡན་ལག་རྣམས་སྔ་ མ་དང་འདྲ་བ་ལས། སྨིག་རྒྱུར་མོས་པའི་ཚབ་ཏུ་དུ་བ་ལྟ་བུར་མོས་པ་བྱ། དེ་ལ་གོམས་ནས་ སྣ་རྩེ་ནས་སོར་དྲུག་གི་ཐད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་དགའ་འཁྱིལ་འཁོར་བར་སྒོམ། གཞན་སྔར་ དང་འདྲ། འདི་ཡང་ཞག་ཤས་བསྒོམ་དགོས་པས་དམིགས་སྐོར་གཅིག་ཏུ་རྩི། དེ་བཞིན་དུ་ སྣ་རྩེ་ནས་སོར་བཞི་གཞལ་བའི་སར་དགའ་འཁྱིལ་འཁོར་བར་སྒོམ། གཞན་འདྲ། འདི་ཡང་ ཞག་ཤས་བསྒོམ་དགོས་པས་དམིགས་སྐོར་གཅིག་ཏུ་བརྩི་ཡང་སྣ་རྩེའི་ནང་དུ་དགའ་འཁྱིལ་ འཁོར་བ་ལ་སེམས་གཏོད། གཞན་སྔར་དང་འདྲ། འདི་ཡང་དམིགས་སྐོར་ཆུང་བ་གཅིག་སྟེ། མདོར་ན་ཚན་པ་བཞི་པོ་དེ་ལ། སྤྱིར་དམིགས་པ་གསལ་མི་གསལ་དང་། རྩོལ་བ་ཆེ་ཆུང་གིས་ ཡུན་རིང་ཐུང་སྦྱོར་བ་ཡིན་གྱི། ཞག་གྲངས་ལ་ངེས་པ་ཆེར་མེད་ནའང་། དམིགས་པ་གསལ་ མི་གསལ་འབྲིང་བ་ཞིག་གིས་ཐུན་བཞི་ལ་རླུང་ཐེངས་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ཙམ་རེ་སྒོམ་པ་ཡིན་ན། དེ་རྣམས་ལ་ཞག་བདུན་རེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་སྔ་དྲོ་སོགས་ཐུན་རེ་རེ་བཞིན་དུམ་ བུ་བཞི་བཞིར་བཅད་པ་ཐུན་ཆུང་རེ་རེར་བྱས་ཏེ། ཐུན་
Chinese
在正前方的虚空中，观想喜旋（藏文：དགའ་བ་འཁྱིལ་བ།），四臂尊。 颜色是红色的，如同用茜草的汁液书写一般，观想一个朝向自己前方，向左旋转的喜旋。这个观想的确定位置是：不是从鼻尖向上笔直测量八指的距离，而是算作稍微向上等的位置，意思是，从额头的中心与高低相同的程度上，在距离额头四指未触及的虚空中观想。一般来说，喜旋的大小没有明确的规定，但认为观想成拇指指甲盖大小即可。之后，呼出三次浊气，保持柔和呼吸的结合。这只需要将下行气束缚在原位，不需要向上提。从脐轮的邦（藏文：བཾ་）字中，像檀香燃烧的烟雾一样，升起一道青蓝色的细长烟雾。从气息流动的鼻孔中呼出，触碰到位于虚空中的喜旋，观想它快速地向左旋转。当左右气息流动清晰时，就这样观想；如果流动不清晰或者同时流动时，则需要观想从两个鼻孔中同时流动。这个需要观想几天，所以将小目标作为一个观想循环。在修法结束后的支分修法与之前相同，只是将观想彩虹般的虹光改为观想烟雾状。习惯之后，在鼻尖上方六指的虚空中观想喜旋旋转，其他与之前相同。这个也需要观想几天，所以算作一个观想循环。同样地，在从鼻尖测量四指的位置观想喜旋旋转，其他相同。这个也需要观想几天，所以算作一个观想循环，并且将心专注于鼻尖内的喜旋旋转，其他与之前相同。这也是一个小观想循环。总之，对于这四个部分，一般来说，根据观想清晰与否和用功大小来调整时间长短，虽然天数没有严格的规定，但如果观想清晰度中等，每次修四座，每次修六十四次呼吸左右，那么这些都要修七天。之后，早上等每次一座，将一座分成四个小段，作为每次一座小座。
English
In the space directly in front, visualize a Joyful Swirl (Tibetan: དགའ་བ་འཁྱིལ་བ།), a four-armed deity. The color is red, as if written with madder juice, visualize a Joyful Swirl facing you, rotating to the left. The definite location for this visualization is: not measuring eight fingers straight up from the tip of the nose, but considering it to be slightly upward, meaning, from the level of the center of the forehead, visualize in the space four fingers away from the forehead without touching it. Generally, there is no specific size for the Joyful Swirl, but it is considered sufficient to visualize it as the size of a thumbnail. After that, exhale impure air three times, and maintain the union of gentle breaths. This only requires binding the downward-moving air in its place, without needing to pull it upwards. From the Bam (Tibetan: བཾ་) syllable at the navel, a bluish-gray, thin smoke-like substance rises upwards like the smoke of burning incense. It exits from the nostril through which the breath flows, touching the Joyful Swirl in the space, and visualize it rapidly rotating to the left. When the flow of breath in the left and right is clear, visualize it in this way; if the flow is unclear or simultaneous, then it is necessary to visualize it flowing from both nostrils simultaneously. This needs to be visualized for a few days, so consider the small goal as one visualization cycle. The subsequent practices after the session are the same as before, except that instead of visualizing a rainbow-like halo, visualize a smoke-like form. After getting used to this, visualize the Joyful Swirl rotating in the space six fingers above the tip of the nose, the rest is the same as before. This also needs to be visualized for a few days, so count it as one visualization cycle. Similarly, visualize the Joyful Swirl rotating at the position measured four fingers from the tip of the nose, the rest is the same. This also needs to be visualized for a few days, so count it as one visualization cycle, and focus the mind on the Joyful Swirl rotating inside the tip of the nose, the rest is the same as before. This is also one small visualization cycle. In short, for these four sections, in general, the length of time is adjusted according to the clarity of the visualization and the effort applied. Although there is no strict rule for the number of days, if the clarity of visualization is medium, and each session involves about sixty-four breaths for each of the four sessions, then each of these should be practiced for seven days. After that, each session in the morning, etc., should be divided into four small segments, making each a small session.