Tibetan
རྡོ་རྗེ་ཆོས་ནི་གསུང་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ལ། བླ་ མའི་སྐུ་དྲིན་ཡང་གཙོ་བོར་གསུང་གི་སྒོ་ནས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་ཆོས་སུ་སྒོམ་ པ་མན་ངག་ཡིན་ཅིང་། སྐུ་མདོག་དམར་པོས་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་རྗེས་སུ་ཆགས་ པ་མཚོན། ཌ་མ་རུའི་སྒྲས་གྲག་སྟོང་བདེ་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ཐོད་ པས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ། ཁ་ཊྭཱཾ་འདིར་ཡུམ་མཚོན་ཅིང་། དེའི་དོན་ལ་བདེ་སྟོང་ དབྱེར་མེད་ཐབས་ཤེས་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཟུང་འཇུག་ཏུ་མཚོན་པ། ཐུགས་བདེ་སྟོང་གི་སྣང་ཆ་ རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བ་ནི། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་སྟེ་དེ་མཚོན་བྱེད་དོ། །དེའི་སྐུ་ དགེ་འདུན། གསུང་ཆོས། ཐུགས་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེ་ཡང་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གསུམ་ངོ་བོ་ གཅིག་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ཚོགས་ཀྱང་ དེའི་མཐར་ཐུག་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། ། དེ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་རང་ལ་ཐིམ་པ་ཡན་ཆད་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན། 12-59 སྐྱབས་འགྲོ། ཚད་མེད། རྡོར་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་སྤྱི་དང་ཐུན་མོང་ཡིན་ལ། བདུད་ རྩི་མྱང་བ་དང་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་གྱི་སྔོན་འགྲོའོ། ། ༈ རྣལ་འབྱོར་དངོས་གཞི། དངོས་གཞི་ལ། བསྐྱེད་རིམ་དང་བཟླས་པ་གཉིས་ལས། ༈ བསྐྱེད་རིམ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མངོན་ རྟོགས་དངོས་གཞི་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་དང་། འདི་ཁོ་ནར་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ཡན་ལག་ རྣམས་དང་ལམ་ཐམས་ཅད་ཚང་བར་རྩི་བ་དང་། དམིགས་པའི་གཙོ་བོ་ལྷའི་སྣང་ཞེན་ལ་ བསླབ་པའོ། ། ༈ མངོན་རྟོགས་དངོས་གཞི་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ། དང་པོ་ལ། གང་འཚང་རྒྱ་བའི་རང་བཞིན། གང་དུ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཞིང་། ཇི་ལྟར་འཚང་རྒྱ་ བའི་ཚུལ། སངས་རྒྱས་པའི་མཛད་པ་བསྒོམ་པ་སྟེ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི་འཆི་བ་ཆོས་སྐུ་ལམ་ དུ་འཁྱེར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་རྐྱེན་ངེས་སད་པ་ལས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ པ་ཅུང་ཟད་གཅིག་སྒོམ་པར་བྱ་ལ། དེ་ནི་གོང་དུ་ཚད་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། བླ་མའི་ རྣལ་འབྱོར་གྱི་མོས་གུས་བྱིན་རླབས་དང་། བདུད་རྩི་མྱང་བའི་བདེ་བ་རྣམས། སྐབས་འདིར་ མི་རྟོག་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་པ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་དོན་ཏེ། རང་ བཞིན་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་སྙིང་རྗེ་དང་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཐབས་ལས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་མཐར་ ཐུག་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བསྙད་པ་ཡིན་ཅིང་། འདིས་འཆི་སྲིད་སྦྱོང་ཞིང་། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ས་བོན་གསོས་འདེབས་པ་དང་། ལམ་གོང་མ་རྫོགས་ རིམ་བསྒོམས་པ་ན། དོན་གྱི་འོད་གསལ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་གཞི་འདིངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཁོ་ ནར་མ་ཟད། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་དམིགས་པའི་གཙོ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ། དག་རྫོགས་སྨིན་གསུམ་ ཚང་བ་ཞིག་དགོས་ཏེ། མར་འཁོར་བ་དང་རྣམ་པ་མཐུན་པས་སྲིད་པ་སྦྱོང་ཞིང་དག་པར་བྱེད་ པ་དང་། ཡར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་དང་མཐུན་པས་འབྲས་བུ་རྫོགས་བྱེད་དང་། བར་ དུ་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྨིན་བྱེད་དུ་འགྲོ་བ་གཅིག་རྣམས་ཚང་དགོས་སོ། ། 12-60 གཉིས་པ་ནི། སྙིང་གར་ཆོས་འབྱུང་གསལ་གདབ་པའི་སྐབས་ཡིན་ཏེ། གཞི་དུས་ཀྱི་ སེམས་ཅན་རྣམས་གང་དུ་སྐྱེ་བའི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འགྲུབ་པའི་བག་ཆགས་སྦྱོང་། འབྲས་ བུའི་དུས་གང་དུ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པའི་ཐབས་ཏེ། ཆོས་འབྱུང་འོག་མ་སྤྱིར་ སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་། གོང་མས་མངལ་སྐྱེས་ཀྱི་མངལ་དང་། སྒོང་སྐྱེས་ཀྱི་སྒོ་ངའི་ཁྱིམ་ དང་། སྐྱེ་གནས་གཞན་གཉིས་ཀྱི་གནས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །ཆོས་འབྱུང་འོག་ མ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད། གོང་མ་ནི་སྟོང་པ་དེའི་རང་གདངས་སྙིང་རྗེ། ཕྱི་དཀར་ལ་ནང་དམར་བ་ བདེ་བ་ཆེན་པོ། བསྣོལ་མར་གནས་པ་ནི་བདེ་བ་སྟོང་པ་སྙིང་རྗེ་གསུམ་མིང་དང་ལྡོག་པའི་ ཆས་ཕྱེ་བ་མ་གཏོགས། ངོ་བོ་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་གཅིག་པུ་གཉིས་མེད་པར་མཚོན་ཏེ། ཆོས་འབྱུང་དེ་གཉིས་ཀའང་གདེངས་ཀ་ཟུར་གསུམ་གྱེན་བསྟན་པ། རྩ་བ་ཕྲ་བ་ཟུར་གཅིག་ པ་ཐུར་དུ་བསྟན་པ་སྟེ། སྤྱིར་ཟུར་བཞི་པ་ཡིན་ལ། ཕྱོགས་གང་ནས་བལྟས་ཀྱང་ཟུར་གསུམ་ མོ། །དེ་ཡང་གསང་འདུས་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། ལོངས་སྤྱོད་བཞི་དང་ཡང་དག་ལྡན། །རིག་མའི་ སྐྱེས་བུ་རྡོ་རྗེ་ཅན། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །གྲུ་གསུམ་དུ་ནི་རྣམ་པར་སྒོམ། །ཞེས་ པས། ཟུར་གསུམ་འོག་མས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་གསུམ་དང་། གོང་མས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། ཆོས་ ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་གསུམ་མཚོན་ནོ། །ཟུར་གསུམ་ མཚན་པ་གཉིས་ཀྱང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་དང་། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མཚོན་ཏེ། དེ་ལ་ ཟུར་འོག་མས་ནི་གསུམ་ཀ་ལ་ཁྱབ་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་འདུས་མ་བྱས་དང་། བདེ་ཆེན་ གྱི་སྙིང་རྗེ་དང་། གཞི་དུས་ཀྱི་འགྱུར་བདེ་ལམ་དུས་དང
Chinese
金刚法是语金刚，由于主要通过语获得上师的恩德，因此观修上师为金刚法是口诀。红色身色象征以大悲心摄受众生。颅骨鼓的音声宣说空乐空性远离一切戏论。头盖骨象征不变的大乐。卡杖嘎在此象征佛母，其意义象征乐空无二，方便智慧本体一味的双运。心间乐空的显现，以金刚法的形象显现，是身与智慧双运，是其象征。其身是僧伽，语是法，意是佛，这也是以究竟的皈依三宝本体一性的要点。如是说：能仁是法身之故，僧众也是其究竟之故。如此。 从向其祈祷直至融入自身之间是上师瑜伽。如此，皈依、四无量心、金刚萨埵的瑜伽等是共同和不共同的，而享用甘露和上师瑜伽是不共同的，是特殊的加行。 正行瑜伽。 正行分为生起次第和念诵两部分。 生起次第。 首先有三点：显现证悟正行如何修习的次第；将此视为生起次第的所有支分和所有道次第圆满；以及修习的重点在于对本尊显现的执着。 显现证悟正行如何修习的次第。 首先有四点：何者成佛之自性，于何处成佛之刹土，如何成佛之方式，以及观修成佛之事业。第一点是将死亡转化为法身道用，即从上师加持的因缘中确定觉醒，修习少许不分别。这是将先前四无量心的广大慈悲，上师瑜伽的虔诚加持，以及享用甘露的安乐，在此融入不分别的空性中而安住之义。自性乐空双运，从慈悲和加持之方便中显现的究竟，即是佛陀的智慧。
English
Vajra Dharma is the speech Vajra, and because the kindness of the Guru is mainly obtained through speech, it is a key instruction to meditate on the Guru as Vajra Dharma. The red body color symbolizes the great compassion that attracts sentient beings. The sound of the damaru proclaims the emptiness and bliss of emptiness, free from all elaborations. The skull represents the great immutable bliss. The khatvanga here symbolizes the mother, and its meaning symbolizes the union of inseparable bliss and emptiness, the oneness of method and wisdom. The appearance of bliss and emptiness in the heart, appearing in the form of Vajra Dharma, is the union of body and wisdom, which it symbolizes. Its body is the Sangha, its speech is the Dharma, and its mind is the Buddha, which is also the key to the ultimate unity of the Three Jewels of Refuge. Thus it is said: The Thubpa (Buddha) is the Dharmakaya, and the Sangha is its ultimate end. So it is. From praying to it until it dissolves into oneself is the Guru Yoga. Thus, taking refuge, the immeasurables, and the yoga of Vajrasattva are common and uncommon, while tasting nectar and Guru Yoga are uncommon, and are special preliminaries. The actual yoga. The actual practice consists of two parts: the generation stage and the recitation. The generation stage. First, there are three points: the order of how to meditate on the actual realization; considering this alone to be the completion of all the limbs of the generation stage and all the paths; and the main focus of the meditation is on training in the appearance of the deity. The order of how to meditate on the actual realization. First, there are four points: the nature of who attains enlightenment, the field where enlightenment is attained, the manner of how enlightenment is attained, and meditating on the deeds of the enlightened one. The first is to take death as the path of the Dharmakaya, that is, from the cause of the Guru's blessing, to awaken with certainty, and to meditate on a little non-discrimination. This is the meaning of placing the great compassion of the immeasurables above, the devotion and blessing of the Guru Yoga, and the bliss of tasting nectar, into a state of equanimity by mixing them into the non-discriminating emptiness. The ultimate manifestation of the nature of bliss and emptiness, the union of compassion and blessing, is the wisdom of the Buddha.
Chinese
这是如此宣说的，这能清净死亡和有。培育显现果位法身的种子，当修习上道次第圆满时，这是奠定意义光明在相续中生起的基础。不仅如此，生起次第的所有主要对境，都需要具足清净、圆满、成熟三者。向下与轮回相似，因此清净和净化有；向上与佛陀的住持方式相似，因此是果位的圆满因；中间成为圆满次第的成熟因，这些都需要具足。 12-60 第二是，在心间明观法源之际，这是清净基础时有情众生所生之处的器世界形成的习气，是果位时成佛之地的清净方法。下方法源总体上是器世界，上方法源是胎生者的子宫，卵生者的蛋壳，以及其他两种生处之地的处所习气。下方法源是空性（藏文：སྟོང་པ་ཉིད།），上方法源是空性的自性光明大悲。外面白色里面红色是大乐。交叉安住是乐、空、悲三者，除了名称和反体的差别外，本体在心和智慧上是唯一无二的象征。这两个法源也都是立柱三角向上，根细一角向下，总体是四角，但从任何方向看都是三角。而且，在《密集后续部》中说：“与四种受用完全相应，明妃之士金刚持，以身语意之差别，观想为三角。”因此，下三角象征着解脱之门空性（藏文：སྟོང་པ་ཉིད།，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：shunyata，汉语字面意思：空性）、无相（藏文：མཚན་མ་མེད་པ་，梵文天城体：animitta，梵文罗马拟音：animitta，汉语字面意思：无相）和无愿（藏文：སྨོན་པ་མེད་པ་，梵文天城体：apranihita，梵文罗马拟音：apranihita，汉语字面意思：无愿）三者，上三角象征着缘众生之悲、缘法之悲和无缘之悲三者。这两个三角形象也象征着身语意三者和身口意三者。对此，下三角是遍及三者的解脱之门无为，以及大乐之悲，和基础时期的转变乐为道时。
English
This is how it is proclaimed, and it purifies death and existence. It cultivates the seeds for manifesting the Dharmakaya of the fruition, and when the advanced path of the completion stage is meditated upon, it lays the foundation for the arising of the meaning-luminosity in the continuum. Not only that, but all the main objects of focus in the generation stage need to be complete with the three: purification, completion, and maturation. Downwardly, it is similar to samsara, therefore it purifies and cleanses existence; upwardly, it is similar to the way of abiding of the Buddhas, therefore it is the completing cause of the fruition; in between, it becomes the maturing cause of the completion stage, and all of these need to be complete. 12-60 Secondly, at the time of visualizing the Dharmodaya in the heart, it purifies the habitual tendencies of the formation of the vessel-world, the place where sentient beings are born in the ground-time, and it is the method for purifying the field where one attains enlightenment at the time of fruition. The lower Dharmodaya is generally the vessel-world, and the upper Dharmodaya is the womb of the womb-born, the shell of the egg-born, and the habitual tendencies of the places of the other two birth-places. The lower Dharmodaya is emptiness (Tibetan: སྟོང་པ་ཉིད།), the upper Dharmodaya is the self-radiance of that emptiness, great compassion. White on the outside and red on the inside is great bliss. Abiding crosswise is the three of bliss, emptiness, and compassion, except for the difference in name and opposite aspects, the essence is the symbol of being one and non-dual in mind and wisdom. Both of these Dharmodayas also have three corners pointing upwards as pillars, and one corner with a thin root pointing downwards. Generally, it is four-cornered, but from any direction it looks three-cornered. Moreover, in the Guhyasamaja Tantra Subsequent it says, "Completely endowed with the four enjoyments, the Vajra-holder, male of the vidya-maidens, with the distinction of body, speech, and mind, meditates in the form of a triangle." Therefore, the lower triangle symbolizes the three doors of liberation: emptiness (Tibetan: སྟོང་པ་ཉིད།, Sanskrit Devanagari: शून्यता, Sanskrit Romanization: shunyata, Chinese literal meaning: emptiness), signlessness (Tibetan: མཚན་མ་མེད་པ་, Sanskrit Devanagari: animitta, Sanskrit Romanization: animitta, Chinese literal meaning: signlessness), and wishlessness (Tibetan: སྨོན་པ་མེད་པ་, Sanskrit Devanagari: apranihita, Sanskrit Romanization: apranihita, Chinese literal meaning: wishlessness), and the upper triangle symbolizes the three compassions: compassion focused on sentient beings, compassion focused on the Dharma, and compassion without focus. These two triangular images also symbolize the three of body, speech, and mind, and the three of body, voice, and mind. To this, the lower triangle is the unconditioned door of liberation that pervades all three, as well as the compassion of great bliss, and the transformation of the pleasure of the ground-time into the path-time.