Tibetan
་ནས་དེ་ལ་སླར། ། བདེན་པར་སྐྱེ་འཇིག་སྤྱོད་པ་ནི། །བླུན་པོ་ལ་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །བདེན་གཉིས་སོ་སོའི་གནས་ སྐབས་སུ། །གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་དེ་དང་དེའི། །ཁྱད་ཆོས་དཔྱད་པ་འཇུག་པ་ནི། །ཁྱད་གཞི་ཅན་ རྣམས་ཁོ་ན་ལའོ། །ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་སུ་བརྗོད་པའོ། །ཆོས་སྐུ་གདོད་མ་ནས་གྲུབ་པའི་ ཕྱིར་བསལ་བཞག་མེད་མོད། དེ་ཟུང་འཇུག་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་ འགྱུར་སྙམ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། མཐར་ཐུག་པའི་ཟུང་འཇུག་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གསལ་ སྟོང་བདེ་བའི་ཡོན་ཏན་ལོགས་སྐྱེས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན། དེ་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ ཡང་ཡིན། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཡང་ཡིན། རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་གྱི་སྐུ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ནི། སྟོང་ཆ་ཁོ་ན་ལ་མི་འཇོག་སྟེ། བདེ་བ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ པ་ཡང་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ཡིན་ཅིང་། གནས་ལུགས་ལ་ཆ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡིན་པས། སེམས་ཅན་ཁོ་ནའི་སྟེང་དུ་སྒྱིལ་ཏེ་སྡོད་པ་ནི་མ་ 10-195 ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་གསལ་སྟོང་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཆོས་སྐུ་དེ་ཡང་སྐྱེ་འཇིག་མེད་ དེ་གདོད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེས་སྐྱོན་བསལ་རྒྱུ་མེད་དེ། འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡོན་ཏན་གསར་དུ་བཞག་རྒྱུ་མེད་དེ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་ཁྱབ་སྒྲུབ་ནི། སྔར་ ཡོད་བསལ་བ་ནི་འཇིག་པ་དང་། སྔ་མེད་བཞག་པ་ནི་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱད་གཞི་སྐྱེ་འགག་དང་བྲལ་བ་ལ། ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་ཀྱང་འཇུག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ དང་། ཀུན་རྫོབ་སྐྱེ་འགག་ཏུ་སྣང་བ་ནི། དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཟུང་འཇུག་དེ་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་རྟག་པར་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ བཞུགས་ཀྱང་འཁོར་བའི་མ་གོས་ཤིང་། འཁོར་བ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཡོད་པས་ཆོས་སྐུ་མི་ མཐོང་ཞིང་། མེད་པའི་འཁོར་བ་མཐོང་། གང་ཟུང་འཇུག་མཐར་ཐུག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན། གདོད་ནས་ཡོད་པའི་ཆོས་སྐུ་མཐོང་ཞིང་། གདོད་ནས་མེད་པའི་འཁོར་བ་མི་མཐོང་མོད། འཁོར་བ་སྔར་ཡོད་ཕྱིས་བསལ་དུ་མེད་དེ་གདོད་ནས་བསལ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་སྐུ་ སྔར་མེད་གསར་བ་བཞག་ཏུ་མེད་དེ། གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སེམས་རྣམ་ པར་གྲོལ་བའི་རང་སྣང་དུ་ནི། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག
Chinese
从那以后又回到它。 真实地行持生灭，即使是愚人也不行。在胜义谛和世俗谛各自的境地中，对二者各自的特点进行观察分析，仅仅适用于具有特点的事物。这是中间所说的话。法身从原始就已成就，所以没有需要去除和安立的。那么，它为何会成为获得双运果位的理由呢？比如，究竟的双运就是法身，它并不具有独立产生的明空乐的功德。它本身就是远离戏论的空性，也是不变的安乐，也是具足一切相的法身。因此，原始的本性并非仅仅安住于空性，安乐和一切相也是原始的本性。由于本性没有两部分，所以它是所有法的本性。因此，仅仅将它局限于有情众生之上是不对的。 10-195 因此，像那样具有明空乐自性的法身也是无生灭的，因为它是原始的。没有需要去除的过患，因为它没有坏灭。没有需要新安立的功德，因为它没有产生。它们的周遍成立是：先前存在的去除是坏灭，先前没有的安立是产生的差别。对于与生灭分离的特点事物，特点的生灭也无法适用。显现为世俗生灭，也不是胜义法界（梵文：dharmadhātu）的特点。因此，即使双运以恒常周遍轮回自性的方式存在，也不会被轮回所染污。轮回众生因为有（轮回）而看不到法身，却看到了没有（法身）的轮回。当证悟究竟双运时，会看到原本就存在的法身，而看不到原本就不存在的轮回。然而，轮回并非先前存在后来被去除，因为它原本就没有需要去除的。法身并非先前没有后来新安立，因为它原本就已成就。因此，在心完全解脱的自显现中：这里没有什么需要去除的，也没有什么需要安立的，以真实看待真实，真实。
English
From that, it returns to it again. To practice birth and death as true is not even suitable for fools. In the respective states of the two truths, the examination of the characteristics of each of the two is only applicable to those with characteristics. This is said in the interim. Since the Dharmakaya is established from the beginning, there is nothing to be removed or established. Then, why would it become the reason for attaining the state of union? For example, the ultimate union is the Dharmakaya, and it does not have the qualities of clarity, emptiness, and bliss as separately arising. It itself is emptiness free from elaboration, and it is also unchanging bliss, and it is also the form body with all aspects. Therefore, the original state is not only placed in emptiness, but bliss and all aspects are also the original state. Since the state has no two parts, it is the state of all dharmas. Therefore, it is not right to confine it only to sentient beings. 10-195 Therefore, the Dharmakaya with such a nature of clarity, emptiness, and bliss is also without birth and death because it is original. There is no fault to be removed because there is no destruction. There is no new quality to be established because there is no birth. The pervasion of these is: the removal of what previously existed is destruction, and the establishment of what did not previously exist is the difference of birth. For the characteristic object that is separated from birth and cessation, the birth and cessation of characteristics cannot be applied. The appearance as conventional birth and cessation is also not a characteristic of the ultimate realm (Sanskrit: dharmadhātu). Therefore, even though union abides in the manner of constantly pervading the nature of samsara, it is not defiled by samsara. Samsaric beings do not see the Dharmakaya because of having (samsara), but they see samsara without (Dharmakaya). When the ultimate union is realized, the Dharmakaya that has existed from the beginning is seen, and samsara that has not existed from the beginning is not seen. However, samsara cannot be removed later because it has not needed to be removed from the beginning. The Dharmakaya cannot be newly established because it has been established from the beginning. Therefore, in the self-appearance of the mind's complete liberation: there is nothing to be removed here, there is nothing to be established, seeing the true as true, true.
Tibetan
་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ ལ། འཕགས་སྐྱེས་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཚུལ་ནི། བྱིས་པ་ཡང་དག་ཉིད་བསྒྲིབས་ནས། །ཡང་དག་ མ་ཡིན་ཀུན་ཏུ་སྣང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བསལ་ནས། །ཡང་དག་ཉིད་ནི་ཀུན་ཏུ་ སྣང་། །དོན་མེད་པ་དང་དོན་ཡོད་དག །མི་སྣང་སྣང་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ ཏེ་གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་གང་ཞིག་རྒྱུད་མ་གྲོལ་བ། འཁོར་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཅན་ དེ་དག་ནི། ལས་དང་བག་ཆགས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འཁོར་བ་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ མཐོང་ལ། སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འཁོར་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གདོད་ནས་སྟོངས་ 10-196 པར་མཐོང་ཞིང་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པ་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གཟི་བརྗིད་འོད་དུ་ འབར་བས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བཞུགས་ཀྱང་། འཁོར་བ་པ་རྣམས་ ཀྱིས་ནི་མི་མཐོང་ངོ་། །དེས་ན་སྤྱི་ལྡོག་ནས་གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་དོན་དམ་དབྱིངས་འཕགས་ པས་གཟིགས་ཀྱང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་མི་མཐོང་བར་གྲུབ་པ་ན། ཁྱད་པར་ཅན་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་ སྐྱེ་འཇིག་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་སུ་བཞུགས་ཀྱང་། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་མཐོང་བར་གྲུབ། དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་སྤྱོད་པ་པ་ཟུང་འཇུག་མ་གྲུབ་བར་དུ་མི་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ཡང་། སྣང་ བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་ན་འཚོ་བ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཟུང་འཇུག་ཐོབ་པ་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་ཡང་། མེད་པའམ་ཤི་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་ ལུགས་ལ་འགགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་ན་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་པ་སྐྱེ་འཆི་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ། གནས་ལུགས་ལ་བསལ་བཞག་མེད་པ་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུར་སྐྱེ་འཇིག་ དང་བྲལ་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ། ལོངས་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནག་པོ་སྤྱོད་ པ་ང་ནི། ཆུ་དང་འདམ་ལས་སྐྱེས་པའི་པད་མ་བཞིན་དུ། ལས་ཉོན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་འཁོར་ བའི་ལུས་ཀྱི་ཆ་རྣམས་ཅི་སྟེ་ན་སྐམས་ཤིང་དེངས་པར་གྱུར་སྲིད་ཀྱང་། མི་གཙང་བའི་ལུས་དེ་ ནི་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་ནག་པོ་པ་ཤི་ཞེས་བྱ་ཅེས། ཤི་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤི་ བའི་རྒྱུ་ཡང་མེད། འཆི་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ལུས་ཆ་ཞེས་ཆ་སྨོས་པ་ ནི། ལུས་རང་མཚན་པ་ནི་སྔོན་ཉིད་ནས་མ་གྲུབ་ལ། འདིར་ལུས་ནི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་ལུས་ སུ་སྣང་བའི་སྣང་ཆ་ཙམ་ཡིན་ཅེས་
Chinese
见则解脱。如是。 圣者所见之相如何呢？ 孩童遮蔽真实性， 虚假之相遍显现。 菩提萨埵若隐没， 真实之性遍显现。 无意义与具意义， 说为不现与显现。 如是所说，此外，众生谁之相续未解脱，轮回之身语意三者，以业与习气相同之故，轮回者其他亦见之。心解脱之轮回身语意三者，见其本初空性，融入法界时，法性之身语意光辉炽燃，以光芒压伏一切世间而安住，然轮回者则不见也。因此，总的来说，本初成就之胜义法界，圣者见之，然异生不见，既已成立。特殊之双运身，以无生灭之故，虽真实安住，然孩童不见，既已成立。因此，导师行者，在未成就双运之前，人们虽见之，然仅是显现而已，实际上并非存活者，以生与住未成就之故。获得双运时，彼等虽不见之，然并非没有或已死，以住法性无碍之故，且于智慧之境恒时安住之故。如是之义。因此，黑行者无生之理由，于法性中安置无遮止。如此之相，于无生灭之大乐受用中，受用之瑜伽士黑行我，如从水与泥土中生出之莲花般，业惑所生之轮回身体之分，若何而干枯消逝，然不净之身非黑行者，为何说黑行者已死？非已死，以无死之因，亦无死之理由故。此处说身体之“分”，以身体自相，先前即未成就，此处身体乃是心之显现，于心之显现上显现为身体之显现分而已。
English
Seeing it, one is liberated. It is like that. How does it appear to the noble ones? Hiding the very truth from children, False appearances are fully manifest. When the Bodhisattva is removed, The very truth is fully manifest. Meaningless and meaningful, It is said to be unseen and seen. As it is said, furthermore, any sentient being whose continuum is not liberated, those with the three aspects of body, speech, and mind in samsara, because of the similarity of karma and habitual patterns, are seen by other samsaric beings as well. When the three aspects of body, speech, and mind of samsara are liberated, they are seen as empty from the beginning, and when they dissolve into the expanse, the glorious light of the Dharmata's body, speech, and mind blazes forth, overwhelming all the worlds, but the samsaric beings do not see it. Therefore, in general, it is established that the noble ones see the ultimate expanse that is primordially established, but ordinary beings do not see it. In particular, the body of union, because it is without birth and death, although it actually abides, it is established that children do not see it. Therefore, the teacher practitioner, until the union is accomplished, people see him, but it is only an appearance, and in reality, he is not alive, because birth and abiding are not accomplished. When union is attained, they do not see him, but he is not non-existent or dead, because there is no obstruction to the nature of reality, and because he always abides in the realm of wisdom. That is the meaning. Therefore, the reason why the black practitioner does not have birth and death is that he has placed the absence of elimination and establishment in the nature of reality. In this way, in the enjoyment of the great bliss that is free from birth and death, I, the black practitioner, the yogi who enjoys it, like a lotus born from water and mud, even if the parts of the samsaric body produced by karma and affliction wither and disappear, that impure body is not the black practitioner. Why is it said that the black practitioner is dead? He is not dead, because there is no cause of death, and there is no reason for death. Here, the word "part" is used for the body, because the self-characterized body has not been established from the beginning. Here, the body is only an appearance, a part of the appearance that appears as a body in the appearance of the mind.