Tibetan
བུམ་ པ་དང་། རིག་བྱེད་བཞི་ཡན་ལག་དྲུག་དྲན་པའི་གཞུང་ལྟ་བ་དྲུག་གི་གཞུང་དང་བཅས་པ་ དང་། སྔོན་རབས་བཅོ་བརྒྱད་བྷ་ར་ཏ་སྒོམ་པའི་ཆོས་དང་བསྟན་བཅོས་བཅུ་བཞིར་བཅས་པ་ སྟེ། མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་གྲགས་ཆེ་བ་རྣམས་དང་། གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ ཕན་དང་། གཅེར་བུའི་གཞུང་ལ་སོགས་པ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་ལ་མངོན་ པར་ཞེན་པའི་འཇུག་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འགའ་ཞིག་ལུང་རིགས་ལྟར་སྣང་ལ། ཡང་ དག་པར་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ རྫུས་མ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དཔེར་ན་ཤིང་ཐོག་དཔལ་གྱི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ། ཁ་དོག་མཛེས་ཤིང་དྲི་བཟང་ཅུང་ ཟད་ཡོད་པ་ལ། བུང་བ་རྣམས་སྦྲང་རྩི་འདོད་པས། ཕྱི་རོལ་དུ་འཁོར་ཞིང་འཁྱམས་པ་བྱེད་ དེ། དེ་ནི་ཁ་དོག་དང་དྲི་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཙམ་གྱིས་བསླུས་པར་ཟད་ཀྱི། སྦྲང་རྩི་ཐོབ་རྒྱུ་མེད་པ་ བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཚིགས་བཅད་སྔ་མ་ནི་སྐལ་བ་བཟང་ཞིང་དད་པ་དང་ལྡན་པ། མོས་པའི་ 10-103 དགེ་བ་ཅན། བླ་མ་དམ་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་རེ་རེ་ཙམ་ཡོད་པ་ནི་མ་གཏོགས། རྩོད་དུས་ བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་པར་མཁས་འཆེ་བ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ ཏེ། གནས་ལུགས་མངོན་སུམ་དུ་མཚོན་པའི་ལམ་མ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་ འབྲངས་བའི་ལེན་འདོར་གྱི་རྣམ་རྟོག་མང་པོས་གཡེན་བཅོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ང་རྒྱལ་དང་ རྟོག་དཔྱོད་དང་། ཆགས་སྡང་གིས་དཀྲུགས་པས་བླ་མ་དམ་པའི་བྱིན་རླབས་མི་འཇུག་པའི་ ཕྱིར་རོ། །ཚིགས་བཅད་ཕྱི་མས་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ ལ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་གྲོལ་བ་མེད་དེ། གནས་ལུགས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་འདུ་ཤེས་དམ་པོར་ འཛིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྟོན་ལ། སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་ཕལ་ གྱིས་ཀྱང་། ད་ལྟ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་མི་ནུས་ཀྱང་། མ་འོངས་པ་ཞིག་ན་རིམ་ པས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་བག་ཆགས་འཇོག་ལ། མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ལ་དེ་ཡང་མེད་ཅིང་། བྱེ་བའི་ནང་ན་གལ་ཏེ་གཅིག་ཅེས་པ་ལྟ་བུའི་གཅིག་སྲིད་པའང་མིན་པས། ངལ་བ་འབྲས་ མེད་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །གྲུབ་ཐོབ་ས་ར་ཧའི་དོ་ཧ་ལས་ཀྱང་། གཞུང་གི་ཐོག་མར། ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་འགོག་བྱེད་མཛད་པ་དང་། གཞུང་འདིར་ཡང་ ཐོག་མར་དེ་ལྟར་འཆད་པ་གཉིས། འཆད་ཚུལ་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ
Chinese
瓶 以及，四吠陀连同六支，忆念之论典连同六见之论典， 以及，古代十八部《婆罗多》所修之法和十四部论典， 即是，外道之著名论典们，以及，其他如世间顺世论， 裸体派之论典等等，对于颠倒之论典们唯是显现执着之行境之故，以及，有些似是而非之理证，却 误以为真实之故，以及，修持禅定者们，也是，趣入虚假之真如之故。 譬如名为树果吉祥果者，颜色美丽且稍有香味， 蜜蜂们欲求蜂蜜，于外围绕行游荡， 那只是被颜色和香味悦意所欺骗而已，如同无法获得蜂蜜一般。 因此，前者之偈颂是说，除了少数具有善缘且具足信心，具有意乐之 10-103 善根者，被具德上师所摄受者之外，争论时期的自诩为佛教智者们，也不会证悟真如， 因为没有找到如实显现实相之道路，以及，跟随声音之众多取舍分别念所扰乱之故，以及，我慢和 思辨和，贪嗔所搅动，故而无法进入具德上师之加持之故。后者之偈颂是说，从佛教之外道者们 来说，无论如何也没有解脱，因为只是紧紧执持对于实相颠倒之认识之故。如是宣说，佛教之宗义论者们 大多数也，现在虽然无法现证真如，但在未来某个时候会逐渐证悟，留下串习，而外道们连那也没有， 如同十万分之一的可能性也不存在，只是徒劳无益而已。是此之义。成就者萨ra哈之朵哈中也，论典之初， 对内外之宗义论者们皆作遮破，与此论典中也 最初如此宣说二者，宣说方式相同也。哦
English
And, The four Vedas together with the six limbs, the treatises of remembrance together with the treatises of the six views, And, the eighteen ancient Bharatas, the Dharma practiced and the fourteen treatises, That is, the famous treatises of the heretics, and others such as the worldly Lokayata, The treatises of the naked ascetics, etc., because they are only the objects of manifest attachment to the reversed treatises, and because some seem to be valid reasons, but They are mistaken for reality, and those who practice meditation also enter into the false Suchness. For example, the fruit called the "Fruit of the Tree of Auspiciousness," which has a beautiful color and a slight fragrance, The bees, desiring honey, circle around and wander outside, That is only deceived by the pleasing color and fragrance, just as there is no way to obtain honey. Therefore, the former verse says that, except for a few who have good fortune and are endowed with faith, who have virtuous 10-103 virtue, and who are cared for by the virtuous lama, even those who claim to be Buddhist scholars in times of strife will not realize Suchness, because they have not found the path that directly reveals reality, and because they are disturbed by many thoughts of acceptance and rejection that follow only the sound, and because they are agitated by pride and speculation and, attachment and aversion, they cannot enter the blessings of the virtuous lama. The latter verse says that, for those who are outside of Buddhism, there is no liberation in any way, because they only hold tightly to the reversed understanding of reality. Thus it is taught that most of the Buddhist philosophical schools also, although they cannot directly realize Suchness now, they will gradually realize it in the future, leaving imprints, but the heretics do not even have that, Just as there is not even one possibility in a hundred thousand, it is only fruitless labor. This is the meaning. In the Doha of the Siddha Saraha also, at the beginning of the treatise, He refutes all the internal and external philosophical schools, and in this treatise also, the two are initially explained in this way, and the way of explaining is the same. O
Tibetan
་ན་གཞན་རྣམས་དེ་ ལྟར་བདེན་སྲིད་ཀྱང་། དབུ་མའི་ཚུལ་ལུགས་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ནི་ངེས་པར་གྲོལ་བ་འགྱུར་ ཏེ། མཐའ་བྲལ་གྱི་གནས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡང་། སྲིད་པ་ཧྲུལ་བོར་བྱེད་ན། ངེས་པ་སྐྱེད་པ་ རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་ན། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་སྡེ་བཞིའི་ནང་གི་དབུ་མ་པའི་སྡེ་པར་ཆུད་པའི་ དབུ་མ་པ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་ཅིར་ཡང་མི་ཕན་ཏེ། དེ་ཙམ་གྱི་ནང་ན་ནི་ཆོས་སུན་འབྱིན་ཅིང་ མཚམས་མེད་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པའི་སྡིག་ཅན་ཡང་ཆེས་མང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། བློ་གྲིམ་ པོ་ཅིག་གིས་རིག་པ་བསླབས་ན། སྡིག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྤྱོད་བཞིན་དུ་ཡང་། གཞུང་ལུགས་མང་ 10-104 པོ་འཆད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར། ག་གེ་མོ་ནི་དབུ་མ་པའི་པནྚི་ཏ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཆེ་གེ་མོ་ནི་ དབུ་མ་པའི་སློབ་དཔོན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ངོམ་པ་ནི། དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཚེ་ཚིག་ཙམ་དུ་ཟད་ ལ། ཡང་འདི་དང་འདི་དག་ནི་སྡིག་པ་སྤྱོད་ཅིང་མི་མཁས་ཀྱང་། དབུ་མ་པ་ཡིན་པས་བཟང་ ལ། དེ་དང་དེ་དག་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཞིང་མཁས་ཀྱང་། བྱེ་མདོ་དང་སེམས་ཙམ་པ་ ཡིན་པས། ངན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། ཁོག་ནས་བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རླབས་ཤིང་། དངོས་སུ་ ན་ཕྱོགས་འཛིན་ཀོ་ལོང་ཤིན་ཏུ་དམ་པའི་ཁྲེལ་མེད་ཀྱི་སྨྲ་བ་ཡིན་པས་ཤེས་ལྡན་སུས་ཀྱང་ རྟོགས་ནུས་ལ། དཔེར་ན། འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་བོ་ཕྱོགས་ཡོ་ཅན་ཞིག རང་ཕྱོགས་ཀྱི་མི་ཕ་བསད་ པ་ཞིག་ཡིན་ཀྱང་། མི་བཟང་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་འཆད་པ་དང་། ཕ་རོལ་པོ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ བདེ་བར་བྱེད་ནུས་པ་ལའང་། སྐྱོན་མེད་བཞིན་དུ་སྐྱོན་སྣ་ཚོགས་འཚོལ་བར་བྱེད་པ་དག་ དང་འདྲ་སྟེ། རྒྱ་བོད་ཀྱི་མཁས་པར་གྲགས་པ་མང་པོ་ཞིག་ལ་ཡང་སྐྱོན་འདི་ནི་རིགས་ཀྱི་རང་ བཞིན་དུ་བབས་སོ། ། ལེགས་ལྡན་དང་། ཟླ་གྲགས་དང་། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་དང་། པདྨའི་ངང་ཚུལ་སོགས་ཀྱང་ ནན་ཏར་ན་དམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྡིག་པའི་སྤྱོད་པ་ཅན་གྱི་ཕྱིར་ཏེ། ཕྲག་དོག་གི་གདོན་གྱིས་ ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩོད་བྲལ་གྱི་དམ་པ་མཆོག་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཕྱིར་དང་། གཡོ་སྒྱུའི་ ཚིག་མ་རུང་བ་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མ་ངེས་སོ་སྙམ་ན། འོ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱོན་མེད་ དང་། ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་སོགས་སྐྱོན་དང་ལྡན་པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱང་མ་ ངེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་པ་དང་། ལྷ་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་། ཁྱད་པར་འཕགས་བསྟོད་ དང་། དཔའ་བོ་དང་། ཤྲཱི་ཧཪྵ་ལ་སོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྟོད་པ་བྱས་པ་དེ་ དག་ཀྱང་། ངག
Chinese
那么其他人那样存在真实，但是，进入中观宗规的人们，必定会解脱。即使对脱离边见的境界产生怀疑，也会摧毁有为法，更何况生起定解的人们呢？如果这样想，那么，在四宗派的论者中，仅仅是属于中观宗派的中观派，也毫无益处。因为仅仅在那其中，也有诽谤佛法、造作五无间罪等罪恶之人非常多。而且，如果一个聪明人学习了学问，即使正在行持大罪，也能宣讲许多经论。某某是中观派的大班智达，某某是中观派的堪布，这样炫耀，实际上只是空洞的言辞而已。还有，这些人虽然行持罪恶且不精通，但因为是中观派所以好；那些人虽然具有戒律且精通，但因为是毗昙部和唯识部，所以不好，这样说，实际上是被魔鬼从内部加持，实际上是宗派偏执的枷锁非常牢固的无耻之言，有智慧的人谁都能明白。例如，世间一个有宗派偏见的人，即使是自己一方的人杀了父亲，也要解释说是好人；而对于能使所有他方的人快乐的人，即使没有缺点也要寻找各种缺点，这就像这样。在许多被称为汉藏的学者中，这种缺点也变成了种姓的自性。 勒登、月称、智慧藏、莲花戒等，也并非真正是圣者，因为他们是罪恶的行为者，因为他们被嫉妒的魔所控制，因为他们诽谤无诤的至尊，并且说虚伪的恶语。如果认为这不一定，那么，认为如来无有缺点，以及梵天、遍入天等具有缺点的论证，也同样会变成不一定。还有，天王增、殊胜赞、勇护、吉祥喜等对如来所作的赞颂，
English
Then, although others exist in that way as true, those who have entered the Middle Way tradition will definitely be liberated. Even doubting the state of being free from extremes will destroy conditioned existence, let alone those who generate certainty? If you think like that, then, among the proponents of the four schools, merely belonging to the Madhyamika school within the Madhyamika school is of no benefit at all. Because even within that alone, there are very many sinful people who slander the Dharma and commit the five inexpiable sins. Moreover, if a clever person studies knowledge, even while engaging in great sins, they can still expound many scriptures. So-and-so is a great Madhyamika pandita, so-and-so is a Madhyamika Khenpo, to boast like that is actually just empty words. Also, these people, although they engage in sin and are not proficient, are good because they are Madhyamikas; those people, although they possess morality and are proficient, are bad because they are Vaibhashikas and Cittamatrins, to say this is actually being blessed by a demon from within, and is actually a shameless statement with the shackles of sectarian bias very firmly in place, which anyone with wisdom can understand. For example, a sectarian person in the world, even if someone on their own side has killed their father, will explain that they are a good person; and for someone who can make all people on the other side happy, even if they have no faults, they will look for various faults, it is like that. Among many scholars who are known as Tibetan and Chinese, this fault has also become the nature of their lineage. Lekden, Chandrakirti, Yeshe Nyingpo, and Kamalashila, etc., are also not truly holy, because they are practitioners of evil deeds, because they are possessed by the demon of jealousy, because they slander the supreme, uncontroversial holy ones, and speak false and evil words. If you think that this is not certain, then the arguments that the Tathagata is without fault, and that Brahma, Vishnu, etc., have faults, will also become uncertain. Also, the praises made to the Tathagata by Devaraja, Visheshastava, Virarakshita, Shri Harsha, etc.,