Tibetan
ང་མ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་ཀུན་རང་རང་གི་སྙིང་སྟེ་སེམས་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ གྱིས་དབུས་སུ་གདོད་མ་ནས་གནས་པའོ། །དེ་ལ་དབུས་སུ་གནས་པ་ཞེས་པའི་དོན། ཕྱོགས་ ཀྱི་ཆའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བའི་དཀྱིལ་ན་གནས་པའི་དོན་མ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་གང་ལ་བཅུད་དམ་ དྲིའམ་མདངས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱབ་པ་ལ་དབུས་ན་གནས་པ་དང་། ནང་ན་གནས་པའི་ཐ་སྙད་ འདོགས་ཏེ། ཏིལ་དང་ཏིལ་མར་རམ། སྐྱེས་བུ་དང་དེའི་མང་དུ་ཐོས་པའི་ཡོན་ཏན་ནམ། གྲིབ་གནོན་དང་། དེས་རླམས་པའི་མི་བཞིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་ཁྱབ་པ་དེ་ཡང་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཞེས་པས། སྣ་ཚོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕུང་པོ་ དང་། དེའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་བདེ་ཆེན་དེ་ཡང་། དངོས་པོ་ལས་འདས་པ་ 8-384 དང་། འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་དང་། ཁྱབ་པ་དང་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་དང་ འདྲ་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་ཞི་ཞིང་། སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་པ་ཡང་ཞི་བས་ན། བདེ་ བ་ཆེན་པོ་ནི་མཆོག་ཏུ་ཞི་བའོ། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་ཏེ། ཧེ་ཡིག་ནི་ཧེ་རུ་ཤུ་ ནྱ་ཏའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། རྒྱུ་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་གདོད་མའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ ནི། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་དེ། འདུས་མ་བྱས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རུ་ཡིག་ནི། བཀོད་པ་དང་བྲལ་བའམ་ཚོགས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཡན་ལག་གི་བཀོད་པ་ཚོགས་པ་ལས་ མིའི་ལུས་སམ་སྡོང་པོ་དང་ཡལ་ག་དང་ལོ་མའི་བཀོད་པ་ཚོགས་པ་ལས་ཤིང་ཞེས་བརྗོད་པ་ ལྟ་བུ་ཕྱོགས་ལ་ལྟོས་པའི་བཀོད་པ་དང་། སྐད་ཅིག་མ་མང་པོ་ཚོགས་སུ་བཀོད་པ་ལ་ཞག་ཟླ་ ལོ་དང་བསྐལ་བ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་དུས་ཀྱི་བཀོད་པ་སྟེ། བཀོད་པ་དེ་དག་དང་ བྲལ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལས་འདས་པའོ། །འདིར་རུ་ཡིག་ཐུང་ངུ་ཡིན་ཀྱང་། ཡི་གེ་བསྣན་པའི་ ངེས་པས་རིང་པོར་སྒྱུར་ནས། རཱུ་པ་བི་པྲ་ཛ་ཏ་ཏེ། བཀོད་པ་སྤངས་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །ཀ་ ཡིག་ནི་ཀསྠ་ན་ནཱ་སྟི་གནས་པ་མེད་པ་སྟེ། རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་གང་ལའང་མི་གནས་ པའོ། ། འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བདེ་ཆེན་དོན་དམ་དུ། །མེད་ན་ཆད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། ཅི་ སྟེ་དངོས་པོར་ཡོད་རྟག་ན། །དེ་ཚེ་རྟག་པའི་མཐའ་འགྱུར་རོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་ ཆེན་ཡོད། །ཀུན་རྫོབ་ཆོས་ཀུན་ནམ་ཡང་མེད། །དེ་ཕྱིར་རྟག་དང་ཆད་པ་ལས། །རབ་ཏུ་ གྲོལ་ཏེ་དབུ་མ་ཡིན། །དམིགས་གཏད་ཁས་ལེན་བྲལ་བ་ཙམ། །དངོས་མེད་ཉིད་ཕྱིར་དོན་ དམ་མིན། །དངོས་པོ་སྐྱེ་འཇིག་སྤྲོས་པ་ཅན། །དེ་ཡང་མཐར་ཐུག་དོན་
Chinese
我不是，而是所有众生各自的心，即心性，以法性的方式，从原始以来就安住于中心。所谓安住于中心的意思，不是指在以方位的差别所区分的中间安住，而是指任何事物以精华或气味或光彩的方式遍布，就安住于中心，并安住于内部来称谓，如芝麻和芝麻油，或人及其博学的功德，或日影和其所笼罩的人一样。 如此遍布，也以虚空的体性来说，各种功德的集合，及其自性远离戏论的大乐，也是超越事物，不增不减，遍布和恒常的缘故，与虚空相似，所有分别念寂灭，所有痛苦也寂灭，因此，大乐是极度寂静的。那即是胜义的黑汝嘎，吉祥。嘿字是从嘿汝虚（藏文：ཧེ་རུ་ཤུ་，梵文天城体：हेरुशु，梵文罗马拟音：herushu，汉语字面意思：黑汝虚）空性的声音而来，指以因等为空，那大乐原始的智慧，不是由因缘所生，因为是不作之性。汝字是远离构造或远离集合，如从肢体的构造集合而称谓人身，或从树干和树枝和树叶的构造集合而称谓树木一样，是依赖于方位的构造，以及将众多刹那集合构造而称谓日、月、年和劫等一样，是时间的构造，远离那些构造就是超越事物。此处汝字虽然是短音，但以增加字母的确定性而转为长音，即如（藏文：རཱུ་པ་བི་པྲ་ཛ་ཏ་，梵文天城体：रूपा विप्रजता，梵文罗马拟音：rūpa viprajata，汉语字面意思：色 离）指舍弃构造。嘎字是（藏文：ཀསྠ་ན་ནཱ་སྟི་，梵文天城体：कस्थ न नास्ति，梵文罗马拟音：kastha na nāsti，汉语字面意思：何处 无 无）指不存在，不处于常断的任何一边。 此处说，如果大乐在胜义中不存在，则会堕入断灭。如果作为事物存在是常，那时就会变成常边。俱生的大乐存在，世俗的一切法也从不存在。因此，从常断中，彻底解脱而成为中观。仅仅是远离目标和执着，因为不是实有，所以不是胜义。事物具有生灭的戏论，那也不是究竟的意义。
English
It is not me, but the nature of all beings' own hearts, that abides in the center from the very beginning in the manner of the Dharma. The meaning of abiding in the center is not that it abides in the middle divided by the distinction of directions, but that whatever object is pervaded by essence, or smell, or radiance is called abiding in the center and abiding within, like sesame seeds and sesame oil, or a person and his qualities of vast learning, or a shadow and the person it covers. That pervasion is also said to be the nature of space, the collection of various qualities, and that great bliss whose nature is free from elaboration is also beyond objects, without increase or decrease, and because it is pervasive and constant, it is like space, and all conceptualizations are pacified, and all sufferings are also pacified, therefore, great bliss is supremely peaceful. That is the glorious Heruka of ultimate meaning. The syllable He is derived from the sound of Herushu (藏文：ཧེ་རུ་ཤུ་，梵文天城体：हेरुशु，梵文罗马拟音：herushu，汉语字面意思：黑汝虚) emptiness, meaning empty of causes and so on, that great bliss, the primordial wisdom, is not produced by causes and conditions, because it is of an unconditioned nature. The syllable Ru means separated from arrangement or separated from assembly, like the human body being called from the assembly of the arrangement of limbs, or a tree being called from the assembly of the arrangement of trunk, branches, and leaves, which is an arrangement dependent on direction, and like days, months, years, and kalpas being called from the assembly of many moments, which is an arrangement of time, being separated from those arrangements is being beyond objects. Here, although the syllable Ru is short, it is transformed into a long sound by the certainty of adding a letter, i.e., Rūpa viprajata (藏文：རཱུ་པ་བི་པྲ་ཛ་ཏ་，梵文天城体：रूपा विप्रजता，梵文罗马拟音：rūpa viprajata，汉语字面意思：色 离) means abandoning arrangement. The syllable Ka is Kastha na nāsti (藏文：ཀསྠ་ན་ནཱ་སྟི་，梵文天城体：कस्थ न नास्ति，梵文罗马拟音：kastha na nāsti，汉语字面意思：何处 无 无) means not existing, not abiding in any extreme of permanence or annihilation. Here it is said: If great bliss does not exist in ultimate reality, it will fall into annihilation. If it exists as an object and is permanent, then it will become an extreme of permanence. Co-emergent great bliss exists, all conventional dharmas never exist. Therefore, from permanence and annihilation, it is completely liberated and is Madhyamaka. Merely being free from aims and acceptance is not ultimate reality because it is non-existent. Objects have the elaboration of arising and ceasing, that is also not the ultimate meaning.
Tibetan
དུ་མིན། །དངོས་པོ་ རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། །རྟག་ཆད་ཡོད་མེད་སྤྲོས་ལས་འདས། །དེ་དེར་འཛིན་པ་མཐའ་ ཡིན་ཏེ། །མཐའ་གཉིས་སྤངས་པ་དབུ་མའོ། །ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་འགག་པ་མེད་པར་ 8-385 འཆར་བས་ནི་ཆད་པའི་མཐའ་ལས་འདས་ལ། འཁོར་བར་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་པའི་ མཐའ་ལས་ཀྱང་གྲོལ་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཐོག་མ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་ཅིང་། རང་དུས་ན་བཀོད་ པ་དང་བྲལ་ལ། རྗེས་སུ་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་མི་བརྟེན་པ་དེ་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཤྲཱི་ཡིག་གི་དོན་ནོ། །དེ་ཡང་ཉེར་འཚེ་མེད་ཅིང་འབྱོར་པ་དང་ལྡན་པ་ལ། དཔལ་ ཞེས་འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་པ་ལྟར། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་ཞིང་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པ་ནི་དཔལ་གྱི་ དོན་ནོ། །དེ་ནི་དམ་པ་སྟེ་མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐར་པའི་རང་ བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་འགོས་འགྱུར་ལས། མཆོག་ཏུ་མྱ་ངན་འདས་པའི་དེ་ཉིད་དངོས། །ཞེས་ བསྒྱུར་བ་ལྟར་བདེ་ལ། འབྲོག་མིའི་འགྱུར་ལས་ཀྱང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཆོག་གི་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཚུལ། ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གནས་ ཚུལ་གྱི་མིང་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གཉིས་མི་འབྱུང་ཡང་། རྟོགས་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ ནས་བློ་ངོར་མཆོག་དང་། ཐ་མལ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་སྟེ། དཔེར་ན་ཨ་རུ་རའི་རོ་བཅུད་རྫས་ ཐ་དད་པ་གཉིས་མེད་ཀྱང་། རོ་ཕལ་པ་ཁ་བ་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཤེས་ལ། རོ་མཆོག་མངར་ བ་ནི་ཕྱིས་མྱོང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་གང་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ཙམ་ནི། དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་ཕལ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་རང་གིས་རིག་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གནས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་མཆོག་གོ །སྐབས་འདིའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་། རང་བཞིན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་སྟེ། དེ་ཡང་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ལ། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་མྱང་འདས་ཁོ་ན་ཡོད་ ཀྱི། གློ་བུར་རྣམ་དག་གི་མྱང་འདས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་གདོད་མ་ནས་མ་གྲུབ་པས་དེ་ སྤངས་པའི་མྱང་འདས་ཀྱང་གདོད་མ་ནས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན། བཤད་པར་ གྲུབ་པའི་དོན་ནི། དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དང་། རང་ བཞིན་གྱི་མྱང་འདས་ཞེས་བྱ་བ། གདོད་མ་ནས་རང་སེམས་ལ་གནས་པ་དེ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ 8-386 སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཁྱབ་པ་དང་རྟག་པ་ཉིད་དུ་གནས་ལ། གཟུང་ བ་དང་འཛིན་པ་དང་། དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་མཐའ་དག་ལས་གྲོལ་བ་སྟེ།
Chinese
不是。事物的自性是，超越常断有无戏论。执着于此是边见，舍弃二边是中道。又，智慧之轮无有止息地显现，因此超越了断灭的边见。因为没有在轮回中产生，所以也从常边的束缚中解脱。这样，最初不是由因缘所生，自身时节不离造作，之后不依赖常断的边见，这就是无二取舍的智慧，是Śrī（藏文：དཔལ།，梵文天城体：श्री，梵文罗马拟音：Śrī，汉语字面意思：吉祥）字的意思。也就是没有损害且具有财富，如世间所称的吉祥。一切戏论寂灭且智慧增长，是吉祥的含义。那是圣者，即殊胜的真如，以及涅槃解脱的自性。如俄译师所译：“殊胜涅槃之真如实性。”一样安乐。仲译师的译本中也说：“涅槃成就殊胜真如之理。”这里所说的真如，是状态的名称。从本体的角度来说，没有两种差别，但从证悟的方式来说，在心识面前分为殊胜和庸常两种。例如，诃梨勒的滋味和精华虽然没有两种不同的物质，但普通的苦味一开始就知道，而殊胜的甜味则是在之后才体验到。因此，仅仅是没有体验过世俗的法，这是庸常的真如。而安住于自身觉知的巨大喜乐中，这是殊胜的真如。这里所说的涅槃也是自性涅槃，也就是在事物的实相中，只有自性清净的涅槃，而不是暂时的清净涅槃。因为轮回从一开始就没有成立，所以舍弃轮回的涅槃也从一开始就不会成立。这样，所说的成立的意义是，事物的实相，以及一切法的法性，和所谓的自性涅槃，从一开始就存在于自心之中，那是巨大的喜乐， 8-386 安住于周遍一切佛陀功德的聚集中，并且是常恒不变的。从能取和所取，以及有和无的一切边见中解脱。
English
It is not. The nature of things is beyond the elaboration of permanence, annihilation, existence, and non-existence. Grasping at that is an extreme, and abandoning the two extremes is the Middle Way. Moreover, the wheel of wisdom arises without cessation, thus transcending the extreme of annihilation. Since there is no arising in samsara, it is also liberated from the extreme of permanence. Thus, it is not initially produced by causes and conditions, and in its own time it is free from fabrication. Afterwards, not relying on the extremes of permanence and annihilation, this is the wisdom of non-duality of grasping and being grasped, which is the meaning of the syllable Śrī (藏文：དཔལ།，梵文天城体：श्री，梵文罗马拟音：Śrī，汉语字面意思：吉祥). That is, without harm and endowed with wealth, as it is known in the world as auspiciousness. The pacification of all elaborations and the increase of wisdom is the meaning of auspiciousness. That is the holy, the ultimate suchness, and the nature of liberation from suffering, nirvana. As the translation of Gö says, "The very reality of supreme nirvana." is comfortable. The translation of Drogmi also says, "The way in which nirvana is established as the supreme suchness." Here, the term "suchness" is the name of a state. Although there are no two distinctions from the perspective of essence, from the perspective of realization, it is divided into supreme and ordinary in the mind. For example, although the taste and essence of arura do not have two different substances, the ordinary bitter taste is known from the beginning, while the supreme sweet taste is experienced later. Therefore, merely not having experienced conventional dharma is ordinary suchness. And abiding in the great bliss of self-awareness is supreme suchness. The nirvana in this context is also natural nirvana, that is, in the reality of things, there is only naturally pure nirvana, not temporary pure nirvana. Because samsara is not established from the beginning, the nirvana that abandons it is also not established from the beginning. Thus, the meaning of what is said to be established is that the reality of things, the dharmata of all dharmas, and the so-called natural nirvana, which has been present in one's own mind from the beginning, is great bliss, 8-386 Abiding in the collection of all the qualities of the Buddha, and is permanent and unchanging. Liberated from all extremes of grasper and grasped, and existence and non-existence.