Tibetan
་འཇུག་པ་ ཡིན་ཅིང་། གང་ཟག་སོ་སོའི་གནས་སྐབས་གསུམ་གྱི་བློའི་འཆར་སྒོ་ལ་འཁོར་བ་དང་ལམ་ དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པར་ཤར་བ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་དངོས་སུ་ འཇོག་པའི་སྐབས་ཡོད་ཀྱང་རྒྱུད་ནི་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ལ་ནི་རྒྱུ་རྒྱུད་ ཀྱི་བསྡུས་པའི་ཆོས་དང་། ཐབས་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་དང་། འབྲས་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་ པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་ཡི། རྒྱུ་རྒྱུད། ཐབས་རྒྱུད། འབྲས་རྒྱུད་དངོས་སུ་མི་འཇོག་གོ །དེ་དག་ལས་ སྐབས་འདིར་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཙོ་བོར་གཏན་ལ་དབབ་བྱ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་ཅུང་ཟད་ ཙམ་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་དགོས་པས། དོན་གྱི་མདོ་འདི་ལྟར་བཟུང་བར་བྱ་སྟེ། གང་ལ་ སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་གཞིའི་གནས་ལུགས་གཏན་ལ་དབབ། ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་ འབྱོར་སྒོམ་པའི་ཚུལ། དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་རང་བཞིན་ཏེ་ གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། གཞིའི་གནས་ལུགས་སྤྱིར་བཤད་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་བྱེ་ 4-350 བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། ། དང་པོ་ལ། རང་ལུགས་གསལ་བར་བརྗོད་པ་དང་། རྒྱུ་རྒྱུད་ལ་ལོག་རྟོག་སེལ་བའོ། ། ༈ རང་ལུགས་གསལ་བར་བརྗོད་པ། དང་པོ་ལ། རྒྱུ་རྒྱུད་ཀྱི་རང་བཞིན་ངོས་བཟུང་། དེའི་ཁྱད་ཆོས་གསལ་བར་བཤད། འཁོར་ བ་འཇུག་ལྡོག་གི་རྣམ་གཞག་བསྟན་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་གསུམ་གྱི་དོན་ཚན་ དང་པོ་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། རྒྱུ་རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དང་ པོའི་སངས་རྒྱས་དང་། དོན་དམ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དངོས་དང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་ པོའི་མིང་གིས་བསྙད་པ། གདོད་མ་ནས་བདེ་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ སེམས་ཉིད་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། སྤྱིར་སེམས་ལ་དབྱེ་ན་འཁོར་བའི་སེམས་དང་། མྱ་ངན་ལས་ འདས་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་གཉིས་རིམ་པས་ཀུན་རྫོབ་པའི་སེམས་ དང་དོན་དམ་པའི་སེམས་སུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཁོ་ན་ལ་གནས་སྐབས་མང་པོར་རིམ་ པས་སེམས་དང་། སེམས་ཉིད་ཅེས་སོ་སོར་བརྡའ་སྦྱར་བར་མཛད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་ གསལ་བའི་སེམས་དངོས་ནི་དོན་དམ་དང་། མྱང་འདས་ཀྱི་སེམས་དང་། སེམས་སེམས་ཉིད་ གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་སེམས་ཉིད་དོ། །རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དང་། སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་ གཅིག་ལ་སོགས་པ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མའི་སེམ
Chinese
进入。 确实如此，对于每个人三种状态的思维显现，即轮回、道和果的各种法，虽然有实际安立为因、道、果的情况，但“相续”是假立的。因此，对于这些，可以称为因相续所摄之法、方便相续所摄之法、果相续所摄之法，但并不实际安立因相续、方便相续、果相续。其中，此处主要确定的是方便之最胜圆满次第，并且为了证悟它，作为支分，也需要稍微确定因和果的形态。因此，要这样把握此要义之纲要：确定所修之境，即基位之实相；如何修持之方便，即金刚瑜伽士修习之方式；如此修持之果，即佛地的自性。此三者中，首先，基位之实相分为总说和别说身体之状态。 第一，分为阐明自宗和遣除对因相续的邪分别。 ༈ 阐明自宗。 第一，分为确定因相续的自性、阐明其特点、开示轮回出入之安立三种。第一又分为三，第一要点是确定体性：因相续的体性，就是心性自性光明，最初的佛，胜义圆满佛本身，以如来藏之名诠释，从本初就具有乐空双运之特性的心性本身。总的来说，心可以分为轮回之心和涅槃之心两种，这两种心依次又可以转变为世俗之心和胜义之心。对于这些，在许多情况下，依次使用心和心性来分别施设名称，自性光明的真实心是胜义和涅槃之心，以及心与心性二者区分开来的心性。八识聚和五十一心所等是突发性的垢染之心。
English
Entering. Indeed, for each individual, the various dharmas of samsara, path, and fruit that appear in the mind's perception in the three states, although there are instances where cause, path, and fruit are actually established, "continuum" is nominally established. Therefore, for these, one can call them dharmas included in the causal continuum, dharmas included in the skillful means continuum, and dharmas included in the result continuum, but one does not actually establish causal continuum, skillful means continuum, and result continuum. Among these, here, the supreme perfection stage of skillful means is mainly to be determined, and in order to realize it, as a branch, it is also necessary to determine the form of cause and effect to some extent. Therefore, this essential outline should be grasped in this way: determine the object of practice, that is, the reality of the ground; the means of how to practice, that is, the way of practicing Vajra Yoga; the result of practicing in this way, that is, the nature of the Buddha-ground. Among these three, first, the reality of the ground is divided into general explanation and specific explanation of the state of the body. First, it is divided into clarifying one's own system and dispelling wrong conceptions about the causal continuum. ༈ Clarifying one's own system. First, it is divided into identifying the nature of the causal continuum, clarifying its characteristics, and showing the establishment of entering and reversing samsara, these three. The first is further divided into three, the first point is to identify the essence: the essence of the causal continuum is the mind, naturally luminous, the first Buddha, the actual ultimate perfect Buddha, named as the Tathagatagarbha, the very nature of the mind that has the characteristic of being primordially united with bliss and emptiness. In general, the mind can be divided into two types: the mind of samsara and the mind of nirvana, and these two minds can gradually transform into the conventional mind and the ultimate mind. For these, in many cases, the terms "mind" and "mind-essence" are used separately in sequence, the actual mind that is naturally luminous is the ultimate and nirvanic mind, and the mind-essence that is distinguished from the two, mind and mind-essence. The eight consciousness aggregates and the fifty-one mental factors, etc., are minds of adventitious defilement.