Tibetan
མཚན་བརྗོད་ གསན། ཤུག་ཕུག་ཏུ་བཤད་སྒྲུབ་ཀྱི་གྲྭ་ཆུང་དུ་སྐྱོང་ཞིང་ལོ་ཤས་བཞུགས། ངམ་རིང་གི་ཆོས་ དཔོན་མཛད་ནས་ཕར་ཚད་ལ་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་མང་དུ་མཛད། འཆད་ཉན་འཕེལ་བར་ བཞུགས་སྐབས། ལོ་ཙཱ་བ་བློ་གྲོས་དཔལ་སྐུ་འདས་ནས། ཇོ་ནང་གི་གདན་ས་ལོ་དྲུག་མཛད། ངམ་རིང་གི་ཆོས་དཔོན་དང་ཇོ་ནང་གི་གདན་ས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཞག་ནས། སེ་མཁར་ཆུང་དུ་ གཙོ་བོར་ཐུགས་དམ་ལ་བཞུགས། དེ་ནས་ལོ་འགའ་ནས་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་གཤེགས། དེ་ 2-216 རྗེས་མི་རིང་བར། འཚལ་གུང་ཐང་དང་། ཡར་ཀླུངས་སོགས་དབུས་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་སུ་དུས་ ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཆོས་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ། ཕྱིས་སྐུ་ཚེའི་སྨད་ཀྱི་དུས་སུ། སླར་ཡང་ཇོ་མོ་ནང་གི་གདན་ ས་མཛད། མངོན་མཁྱེན་ཐོགས་མེད་མངའ། གཙང་ནས་སེ་ཁར་ཆུང་དུ་ཕེབས་པ་ཞིག་ལ། ནམ་སྲོད་ཁྱེར་བ་ལ་མདོག་ཆུའི་འགྲམ་དུ་ཕེབས། འཁོར་གཡོག་རྣམས་ཀྱི་གནས་ཚད་དུ་ བཞུགས་པར་ཞུས་པ་ལ། འཕྲལ་དུ་ཐེགས་པའི་ཞལ་ཏ་མཛད་དེ། དེ་འཕྲལ་ཀོ་བ་སོགས་ གང་ཡང་མེད་པར་སྐུ་རྐྱང་ཆུའི་ཕ་ཁར་ཕེབས། དེ་རྗེས་འཁོར་གཡོག་རྣམས་ཀྱང་ནམ་ཕྱེད་དེ་ ཁར་ཀོ་བ་ལ་རྟེན་ནས་ཡོངས་པས། ནམ་ལངས་མ་ཐེག་བལྟས་དུས། ཆུའི་ཕ་ཁ་ཐམས་ཅད་ དམག་གིས་ཁེངས། དེ་འདྲ་བའི་ལོ་རྒྱུས་མང་། དགུང་ལོ་བདུན་ཅུ་དོན་གསུམ་པ་ལ། ཐམས་ ཅད་ཀྱི་སྐུ་དོག་ཆེ་ཟེར་ཞིང་། སྐུ་ཁམས་བག་ཙམ་བསྙུང་བ་ལ། རིམ་གྲོ་མཛད་པར་ཞུས་པས། དེ་ཡང་རུང་སྟེ། ལོ་བརྒྱད་ཅུ་གྱ་གཅིག་གི་བར་བསྡད་པས་ཆོག་གསུང་བ་དང་། བདུན་ཅུ་དོན་ དགུ་པའི་གཞུག་ལ། སྐུ་ཁམས་ཤིན་ཏུ་བསྙེལ་བའི་སྐབས། ད་ལོ་མི་འཆི་བའི་རང་དབང་ ཡོད་གསུང་། བརྒྱད་ཅུ་པ་ལ་སྐུ་ཁམས་ཤིན་ཏུ་བཟང་བ་ལ། ད་ཀུན་སྐུ་ཁམས་བཟང་བར་ གདའ། ལོ་ཤས་བློ་བདེ་ཞུས་པས། ད་ལོ་ཁམས་བཟང་སྟེ། ད་བཟོད་ངེས་པར་འགྲོ་དགོས་ པ་ཡིན་གསུང་། ཐམས་ཅད་ཐོགས་ཏུ་ཁེལ། དེ་སོགས་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མངའོ། །དེ་ ལ་ཞལ་སློབ་འགྲོ་དོན་ཅན་ཤིན་ཏུ་མང་ཡང་། ཉ་དབོན་ཀུན་དགའ་དཔལ་ནི། ཁམས་པའི་དགེ་བཤེས་ཉ་དར་མ་རིན་ཆེན་ཞེས་བྱ་ བའི་དབོན་པོ་ཡིན། ཆུང་ངུ་ནས་མཁྱེན་རབ་ཤིན་ཏུ་ཆེ། ཆོས་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་དང་ཡང་ ཡང་མཇལ། དགོངས་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་། མོས་གུས་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡིན་པ། དགུང་ལོ་ཉི་ ཤུ་སྐོར་ལ། ཕྱག་ཞབས་གོང་སྟེ་འབྱོན་མ་ཐུབ། ཀླུ་གདོན་གྱི་རྟོག་པ་བྱུང་། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་ པོ་ས་སྐྱར་ཕེབས་པ་ཞིག་ལ། གྲོགས་ཀྱི་ཁུར་ནས་བྱིན་རླབས་ཞུ་རུ་བྱོན། བྱིན་རླབས་གནང
Chinese
名号述说 听闻，在旭普（Shugpuk）建立讲修的小僧院，住了几年。担任昂仁（Ngamring）的法官，对因明也造了很多论著。在讲修兴盛之时，译师洛哲贝（Lodro Pel）去世后，担任觉囊寺的座主六年。昂仁的法官和觉囊寺的座主同时兼任，主要在色喀琼（Sekhar Chung）闭关修行。此后几年，衮钦钦波（Kunchen Chenpo）去世。在那之后不久，在蔡贡塘（Tshel Gungtang）、雅隆（Yarlung）等卫藏地区广泛弘扬时轮金刚法。后来晚年的时候，再次担任觉摩囊（Jomo Nang）的座主。拥有无碍的神通。有一次从藏地前往色喀琼（Sekhar Chung），傍晚时分到达多曲（Dokchu）河边。弟子们请求在那里过夜，但他立刻吩咐要出发，随即什么皮筏之类的都没有，只身一人渡到河对岸。之后弟子们也在半夜靠着皮筏过来，天亮时一看，河对岸全是军队。这样的故事很多。七十三岁时，大家都说身体不适，请求做些法事，他说：“那样也可以，活到八十一岁也够了。”七十九岁年末，身体非常不适的时候，说：“今年有不死的自由。”八十岁的时候，身体非常好，说：“现在大家都身体很好。”几年后，大家劝他放宽心，他说：“今年身体很好，但最终肯定是要走的。”一切都已注定。他拥有无数的功德。他的利生弟子非常多， 其中，尼旺衮噶贝（Ngawo Kunga Pal）是康区的格西尼达玛仁钦（Nga Darma Rinchen）的侄子。从小就非常聪明。多次拜见法主衮钦钦波（Kunchen Chenpo），领会了他的意图，对他非常敬仰。二十岁左右，手脚开始肿胀，无法行走，出现了龙魔的征兆。衮钦钦波（Kunchen Chenpo）去萨迦（Sakya）的时候，被朋友抬着去请求加持，得到了加持。
English
Nomenclature Listen, he established a small monastery for teaching and practice in Shugpuk and stayed there for several years. He served as the Dharma Lord of Ngamring and composed many treatises on Pramana. While residing there, promoting teaching and learning, the translator Lodro Pel passed away. He then served as the abbot of Jonang Monastery for six years. He held both the position of Dharma Lord of Ngamring and the abbacy of Jonang Monastery concurrently, primarily engaging in meditation retreat at Sekhar Chung. After a few years, the great Kunchen Chenpo passed away. Not long after that, he extensively propagated the Kalachakra Dharma in the regions of Central Tibet, such as Tsel Gungtang and Yarlung. Later, in his later years, he once again served as the abbot of Jomo Nang. He possessed unobstructed clairvoyance. Once, while traveling from Tsang to Sekhar Chung, he arrived at the Dokchu River at dusk. When his attendants requested to stay there for the night, he immediately instructed them to depart. Without any coracles or anything, he crossed the river alone. Later, his attendants also crossed over in the middle of the night using coracles. When they looked in the morning, the entire opposite bank of the river was filled with soldiers. There are many stories like that. At the age of seventy-three, everyone said that his body was not well, and they requested him to perform rituals for healing. He said, "That's fine too, it's enough to live until eighty-one." At the end of his seventy-ninth year, when he was very ill, he said, "This year I have the freedom not to die." When he was eighty years old, his health was very good, and he said, "Now everyone is in good health." After a few years, when everyone advised him to relax, he said, "This year I am in good health, but eventually I must go." Everything was destined. He possessed immeasurable qualities. He had many disciples who benefited beings. Among them, Nyawon Kunga Pal was the nephew of the Kampa Geshe Nga Darma Rinchen. From a young age, he was very intelligent. He met the Dharma Lord Kunchen Chenpo many times, understood his intentions, and had great devotion to him. Around the age of twenty, his hands and feet began to swell, and he could not walk. He experienced disturbances from Naga spirits. When Kunchen Chenpo went to Sakya, he was carried by friends to request blessings and received blessings.
Tibetan
་། 2-217 ལྗགས་བཏབ་ཙམ་གྱིས་བསྙུང་གཞི་ལས་འཕྲལ་དུ་གྲོལ། ཕྱིས་མདོ་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ཐམས་ ཅད་ལ་མཁྱེན་པ་རྒྱས་ཤིང་རིག་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་གྱུར། རྗེ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་ ཡུན་རིང་དུ་བསྟེན། ཉམས་རྟོགས་ཀྱང་མཐར་ཕྱིན་པ་བརྙེས། དུས་འཁོར་སོགས་མདོ་ སྔགས་ཀྱི་ཆོས་མང་པོ་གསན། ས་སྐྱར་འཆད་ཉན་ཡུན་རིང་དུ་མཛད། སྐུ་ཚེའི་སྨད་ལ་བློ་ གསལ་དྲུག་བརྒྱ་ཙམ་གྱིས་བསྐོར་ནས། རྩེ་ཆེན་གྱི་ཆོས་སྡེ་བཏབ། བཤད་སྒྲུབ་གཉིས་ཀ་ ཤིན་ཏུ་འཕེལ་བར་མཛད་དོ། ། གྲུབ་ཆེན་ཀུན་བློ་ནི། ཤར་ཁ་བའི་སྐུ་རུས་སུ་འཁྲུངས། ཕར་ཚད། མངོན་པ། འདུལ་བ། དབུ་མ་སོགས་མདོ་ཕྱོགས་རྣམས་དང་། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བཤད་སྒྲུབ་རྣམས་ཉ་ དབོན་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་ལ་གསན། གཞན་བླ་མ་དམ་པ་མང་དུ་བསྟེན་ཅིང་། དབང་གདམས་ངག་ མཐའ་ཡས་པ་ལ་མངའ་བརྙེས། རྒྱལ་པོའི་རིགས་སུ་འཁྲུངས་ཀྱང་སྲིད་ལ་མ་ཆགས་པས། སྤ་གྲོ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཐེག་རིང་པོ་དང་། བས་མཐའ་རྣམས་སུ་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ན་ལ་ཐུགས་ གཞོལ། རང་གི་དཔོན་རིགས་རྩེ་ཤར་ནུབ་གཉིས་ཀྱི་འཁྲུག་པས་དུས་མི་བདེ་བ་ལ། ཕན་ བདེའི་བཀས་ཁྱད་པར་མཛད། སྐུ་ཚེའི་སྨད་ལ་འཁྲུལ་ཞིག་ཆེན་པོར་བཞུགས་ཤིང་། བུ་སྟོན་ ཆེན་པོའི་སྐྱེ་བ་ཡིན་པར་གྲགས་སོ། ། འཇམ་དབྱངས་དཀོན་མཆོག་བཟང་པོ་ནི། འཁྲུངས་ས་ལ་སྟོད་བྱང་པ། རྩ་བའི་གྲྭ་ས་ བཟང་ལྡན་ཡིན། ས་སྐྱ་སོགས་གྲྭ་ས་གྲགས་ཆེ་བ་ཕལ་ཆེར་དུ་བྱོན། མཁན་ཆེན་འཇམ་ དབྱངས་རིན་རྒྱལ་པ་ལས་ས་སྐྱ་པའི་ཆོས་རྣམས་གསན། གྲུབ་ཆེན་ཀུན་དགའ་བློ་གྲོས་ལ་ དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སོགས་ཟབ་དོན་མཐའ་དག་གསན། སི་ཏུ་རབ་བརྟན་ཀུན་བཟང་འཕགས་ ཀྱི་བླ་མར་བཀུར། ཉང་སྟོད་ཀྱི་ཆོས་སྡེ་གསར་བའི་ཆོས་དཔོན་མཛད། ཇོ་ནང་པའི་གྲྭ་ཚང་ གསར་དུ་བཙུགས། ཕྱིས་རྩེ་ཤར་ནུབ་གཉིས་ཀར་གྱིས་གུས་པས་བཏུད། ཆོས་སྡེ་གཉིས་ 2-218 ཆར་དང་ཇོ་ནང་གི་གདན་ས་ཡང་མཛད། གྲུབ་མཐའི་ཆགས་སྡང་ལས། མཁས་གྲུབ་དགེ་ ལེགས་དཔལ་བཟང་དཔོན་སློབ་ཀྱིས་བྱད་ཁ་བྱས་པ་ཡང་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་སེམས་དང་། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་སྤེལ་བས། བྱད་ཁ་ཕྱིར་ལོག་སྟེ། མཁས་གྲུབ་དགེ་ལེགས་ དཔོན་སློབ་རྣམས་མི་རིང་བར་གྲོངས། ལྷ་ཆེན་བཟང་ར་དམ་ལ་བཏགས། དེ་སོགས་ཡ་ མཚན་བའི་ལོ་རྒྱུས་མང་། བླ་མ་ས་སྐྱ་བ་ཆེན་པོའི་སྤྲུལ་པ་གྲགས་སོ། ། མཁས་གྲུབ་ནམ་མཁའ་ཆོས་སྐྱོང་ནི། རབ་བྱུང་བསྙེན་རྫོགས་མཛད་ས་དང་། རྩ་བའི་ གྲྭ་ས་གྲྭ་ཚང་ཆེན་མོ་ཡིན།
Chinese
2-217 仅仅是舌头触碰，就立刻从疾病中解脱。后来对于显密的所有论典都精通，成为智慧的大自在。长久依止杰·ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ（Phyogs-las-rnam-rgyal，胜方尊者）。修行证悟也达到圆满。听闻时轮等显密众多佛法。在萨迦长期进行讲经说法。晚年被六百多位聪慧之人围绕，建立了རྩེ་ཆེན་（Tse-chen）的寺院。讲修二业都非常兴盛。 大成就者贡洛，出生在夏卡瓦的家族中。对于因明、现观、俱舍、律、中观等显宗方面，以及吉祥时轮金刚的讲修，仅仅从ཉ་དབོན་ཆེན་པོ（Nya-dbon-chen-po）那里听闻。此外，还依止了众多殊胜上师，获得了无量的灌顶和诀窍。虽然出生在王族，却不贪恋政事，在སྤ་གྲོ（Spa-gro，不丹帕罗）等遥远的地方和边地，专心致志地修行。由于自己的领地རྩེ་ཤར（Tse-shar）和རྩེ་ནུབ（Tse-nub）两地发生战乱，时局动荡不安，他以利益安乐的敕令特别加以调解。晚年居住在འཁྲུལ་ཞིག་ཆེན་པོ（'Khrul-zhig-chen-po），据说他是布顿大师的转世。 蒋扬衮却桑波，出生地是拉堆绛巴，根本的寺院是桑丹寺。几乎去过萨迦等所有著名的寺院。从堪布蒋扬仁坚嘉瓦那里听闻了萨迦派的法。从大成就者贡噶洛哲那里听闻了时轮金刚等所有甚深意义。将司徒饶丹衮桑帕视为上师。担任娘堆新寺的法台。新建了觉囊派的僧院。后来རྩེ་ཤར（Tse-shar）和རྩེ་ནུབ（Tse-nub）两地都恭敬地敬奉他。两个寺院 2-218 以及觉囊派的法座也由他担任。由于教派的偏见，མཁས་གྲུབ་དགེ་ལེགས་དཔལ་བཟང་དཔོན་སློབ（Mkhas-grub-dge-legs-dpal-bzang-dpon-slob，智成吉祥贤师徒）对他进行了诅咒，但他以自他交换的菩提心和金刚念诵来对治，诅咒反而返回，智成吉祥贤师徒不久便去世了。将大神赞拉降伏。诸如此类不可思议的传记很多。被认为是萨迦大喇嘛的转世。 智成南喀曲炯，受沙弥戒和比丘戒的地方，以及根本的寺院都是大僧院。
English
2-217 Just by touching with his tongue, he was immediately freed from illness. Later, he became knowledgeable in all the scriptures of Sutra and Tantra, and became a great lord of wisdom. He relied on Je Phyo-le-Namgyal (Phyogs-las-rnam-rgyal) for a long time. He also attained complete realization of experience and understanding. He listened to many teachings of Sutra and Tantra, such as the Kalachakra. He engaged in teaching and learning in Sakya for a long time. In his later years, he was surrounded by about six hundred intelligent people and established the monastery of Tsechen. Both teaching and practice flourished greatly. The great accomplished Kundo was born into the family of Shar Khawa. He listened to the Pramana, Abhidharma, Vinaya, Madhyamaka, and other aspects of Sutra, as well as the explanation and practice of the glorious Kalachakra, only from Nya-wön Chenpo. In addition, he relied on many noble lamas and attained countless empowerments and instructions. Although he was born into a royal family, he was not attached to politics. He devoted himself solely to practice in remote places such as Spa-gro (Paro, Bhutan) and border areas. Because of the conflict between his own lords, Tse-shar and Tse-nub, the times were uneasy, but he especially mediated with decrees of benefit and happiness. In his later years, he resided in Thrulzhik Chenpo, and it is said that he was the reincarnation of Butön Chenpo. Jamyang Könchok Sangpo was born in Lato Jangpa, and his root monastery was Zangden. He went to almost all the famous monasteries such as Sakya. He listened to the teachings of the Sakya tradition from Khenchen Jamyang Rinchen Gyalpa. He listened to all the profound meanings such as the Kalachakra from the great accomplished Kunga Lodrö. He revered Situ Rabten Kunzang Phak as his lama. He served as the Dharma master of the new monastery of Nyangtö. He newly established a Jonangpa monastery. Later, both Tse-shar and Tse-nub revered him with respect. He also held the seats of both monasteries 2-218 and the Jonang tradition. Due to sectarian bias, Mkhas-grub-dge-legs-dpal-bzang-dpon-slob (the teacher and disciples of Khedrup Gelek Palzang) cast a curse on him, but he countered it with the Bodhicitta of exchanging self and others and the recitation of the Vajra. The curse turned back, and the teacher and disciples of Khedrup Gelek Palzang soon died. He bound the great god Zangra to his oath. There are many such amazing stories. He is said to be the reincarnation of the great Sakya Lama. The place where Khedrup Namkha Chökyong took his novice and full ordination, and his root monastery, was the great monastery.