Tibetan
ཤེས་པའི་གནད་མཆོག་དེས། །ཅི་བྱས་བྱར་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ། །སྣང་བ་དང་ རྣམ་རྟོག་ཅི་ཤར་ཡང་། ཁོ་རང་གི་རང་ངོ་ཤེས་དུས་ན། །གསལ་སྟོང་བརྗོད་མེད་བློ་ལས་ 1-591 འདས། །རང་ཞལ་རྗེན་པར་ལྷང་གིས་མཐོང་། །སེམས་རང་བཞིན་སྟོང་གསལ་བདེ་བ་དེ། ། རྐྱེན་གྱིས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ལ། །བླ་མ་གདམས་ངག་མཁས་ནས་མིན། །སློབ་མ་ཤེས་རབ་ ཆེས་པས་མིན། །གཞི་ནས་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ལགས། །ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངོ་ཤེས་ འཚལ། །དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་མཆོག་ཏུ་གཅེས། །བླ་མ་སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ལ། །ཡིད་མོས་ གུས་དྲག་པོས་གསོལ་བ་འདེབས། །བླ་མའི་ཐུགས་དང་རང་གི་སེམས། །སྤྲོས་བྲལ་ནམ་ མཁའ་ལྟ་བུ་གཉིས། །གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ལ་གསོལ་བ་ཐོབ། །རང་སེམས་ཆོས་སྐུའི་རང་མཚང་ རིག །རང་ལུས་ལྷ་སྐུར་ཤེས་པར་བྱ། །དག་སྣང་རབ་འབྱམས་མཆེད་པ་ཡིན། །འགྲོ་དྲུག་ཕ་ མར་ཤེས་པར་བྱ། །སྙིང་རྗེ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པ་ཡིན། །སྣང་བ་སྒྱུ་མར་ཤེས་པར་བྱ། །འཛིན་ པ་རང་སར་གྲོལ་བར་འགྱུར། །རང་སེམས་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །འགྱུར་མེད་ཀྱི་བཙན་ ས་ཟིན་པ་ལགས། །གཟུང་བ་ཕྱི་རུ་མ་ལུས་ཤིང་། །འཛིན་པ་ནང་དུ་མ་ལུས་པར། །གཟུང་ འཛིན་གཉིས་སྤངས་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ། །རིག་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བླུག་ དང་། །ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་བཞག་བཞིན། །སྣང་སེམས་གཅིག་ཏུ་བསྲེ་བ་ལ། །དྲན་དང་ ཤེས་བཞིན་གྱིས་སྐྱོང་བར་འཚལ། །སྒོམ་པའི་སྐབས་ཀྱི་གཏམ་སྟེ་བདུན་པའོ། ། ༄། །བརྒྱད་པ། འཕྲིན་ལས་སྐབས་ཀྱི་གཏམ། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་པ་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་བསམ་གཏན་ལྔ་པོ་ཡང་། ། དམིགས་མེད་ཀྱིས་ཟིན་ན་ཕར་ཕྱིན་ཡིན། །ཤེས་རབ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། །གོང་ལྟ་སྤྱོད་སྒོམ་ པར་བཤད་པ་དེ། །ཉམས་སུ་བླངས་ན་ཕར་ཕྱིན་དྲུག །ཐམས་ཅད་དེ་ཀར་འདུས་པ་ཡིན། ། མཆོད་གཏོར་སྦྱིན་པ་ཅི་འགྲུབ་བརྩོན། །ཉེས་སྤྱོད་སྡིག་ལས་ཀུན་ཏུ་བཟློག །ཅི་བྱེད་གཞན་ དོན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན། །ཆོས་ཕྱིར་དཀའ་སྤྱད་བཟོད་པ་དང་། །གཞན་གྱི་གནོད་པ་བཟོད་ པར་བྱ། །ཉིན་མཚན་གཡེལ་མེད་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །རྩེ་གཅིག་སེམས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་ སྒྲུབ། །སྤྲོས་བྲལ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་དམིགས་མེད་ཀྱིས་རྒྱས་ཐེབས་དགོས། ། 1-592 ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ཡི། །སྒྲུབ་པ་ཉམས་ལེན་གཞན་ཡོད་མིན། །སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་ མགུ་བར་བྱ། །ཆོས་གདམས་ངག་བློ་དང་འཚམ་པར་སྟོན། །ཆོས་བཞིན་ཉམས་ལེན་བྱེད་དུ་ གཞུག །ར
Chinese
以智慧之要诀，融入无所作为之界。无论显现和念头如何生起，当认识其自身面目时，即是超越言说、明空不二、超离心识之境。赤裸裸地亲见自面。心之自性空明乐，非由因缘而生，亦非上师口诀之功，亦非弟子智慧超群，乃是事物本然之实相。如实认知其本然。忆念相续至关重要。于上师、佛、珍宝，以虔诚恭敬之心祈祷。上师之意与自心，如离戏虚空般无二，于此合一而祈祷。自心觉悟法身之自性，自身了知为本尊之身。清净显现广大增盛，视六道众生为父母，慈悲如虚空般广大。视显现如幻，执着自解脱。自心了知为无生，获得不变之稳固地基。不执外境，不滞内执，离能取所取之觉性，是明空无别之法身。如水注入水中，如油倒入油中，显现与心识融为一体，以正念与觉知守护之。此为禅修时之语，第七。 ། ༄། །第八，事业时之语。 布施、持戒、忍辱、精进、禅定此五者，若以无缘为印持，即是波罗蜜。何况是智慧本身。以上所说之见、行、修，若能修持，即是六波罗蜜，一切皆汇集于此。尽力成办供养、朵玛、布施。一切时中皆断除恶行罪业。所作所为皆具利他之持戒。为法而忍受苦行，并忍受他人之损害。日夜不懈怠地精进，以专注之心修持禅定。离戏觉性之智慧，一切皆需以无缘来印持。六波罗蜜之修持，别无其他修法。以布施令众生欢喜，宣说与根器相符之佛法口诀，令其如法修持。
English
With the supreme essence of wisdom, dissolve into the realm of non-doing. Whatever appearances and thoughts arise, when you recognize their own face, it is the state beyond words, clear-empty and non-dual, transcending the mind. Nakedly see your own face. The mind's nature, clear-empty bliss, is not caused by conditions, nor is it from the guru's skillful instructions, nor is it because the disciple's wisdom is superior, but it is the inherent reality of things. Recognize what is as it is. Continuous mindfulness is supremely precious. To the guru, Buddha, and precious jewel, pray with fervent devotion and respect. The guru's mind and your own mind, like the non-elaborate sky, are two. Pray to merge into one. Realize the self-nature of your own mind as the Dharmakaya, know your own body as the deity's form. Pure appearances widely increase, know the six realms beings as your parents, compassion is as vast as the sky. Know appearances as illusion, clinging is self-liberated. Know your own mind as unborn, gain the stronghold of immutability. Not clinging to external objects, not dwelling in internal clinging, the awareness that abandons both grasper and grasped, is the Dharmakaya, indivisible from clarity and emptiness. Just as water is poured into water, just as butter is placed on butter, appearances and mind merge into one, protect it with mindfulness and awareness. This is the seventh talk on the occasion of meditation. ༄། །Eighth, talk on the occasion of activity. Generosity, discipline, patience, diligence, and meditation, these five, if sealed with non-objectification, are Paramitas. What need is there to mention wisdom itself? The view, conduct, and meditation described above, if practiced, are the six Paramitas, all gathered in this one. Strive to accomplish offerings, tormas, and generosity. At all times, turn away from evil deeds and sins. Whatever you do, have the discipline of benefiting others. For the sake of Dharma, endure hardships, and endure the harm of others. Diligence without laziness day and night, practice meditation with one-pointed mind. The wisdom of non-elaborate awareness, everything must be sealed with non-objectification. The practice of the six Paramitas, there is no other practice. Make sentient beings happy with generosity, teach Dharma instructions that suit their minds, and lead them to practice according to the Dharma.
Tibetan
ང་ཡང་ཆོས་དང་མཐུན་པར་སྤྱོད། །སྦྱིན་དང་སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་། །དོན་མཐུན་ པ་དང་དོན་གཅིག་སྤྱོད། །བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ཞེས་པ། །གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་སུ་ གསུངས། །ལར་རང་སེམས་ལ་རང་གིས་སྒོམ་པ་འདི། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡིན། ། རང་བཞིན་འོད་གསལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། །སྣང་གྲགས་ཀུན་ལ་གདོད་མ་ནས། །རྒྱས་ བཏབ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ མ་གོ་ན། །ཆོས་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱང་ལྷ་མིའི་རྒྱུར། །ད་སྟོང་ཉིད་མཐར་ཐུག་ཡིན་སྙམ་ཡང་། ། གཟུགས་མེད་ཁམས་སུ་གོལ་ཉེ་གདོག །ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཟབ་ལགས་ཀྱང་། །སུམ་ཅུ་ རྩ་གསུམ་ལྷ་ཡི་བུ། །ཙིཏྟ་སྙིང་གི་གུར་ཁང་དུ། །རིན་ཆེན་བླ་མ་བསྒོམས་ནས་ཀྱང་། །མོས་ གུས་ལ་ལྟེམ་འགྱང་མི་འཚལ་ཏེ། །རང་སེམས་ལ་ལྟ་ཞིང་མཉམ་པར་ཞོག །བྱམས་སྙིང་རྗེ་ རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྒོམས། །དབྱིངས་སྟོང་པ་དང་རིག་པ་དབྱེར་མེད་པས། །རྣམ་རྟོག་དང་མི་ རྟོག་དགག་སྒྲུབ་མེད། །སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པས། །ཉོན་མོངས་དང་ཡེ་ཤེས་སྤང་ བླང་མེད། །བདག་གཞན་དང་བཟང་ངན་དབྱེར་མེད་པས། །ལྷ་དང་འདྲེ་ལ་སྤང་བླང་མེད། ། འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་དབྱེར་མེད་པས། །བདེ་སྡུག་ལ་དགག་སྒྲུབ་ག་ལ་དགོས། །ཁྱེད་ སྤང་བླང་མི་བྱ་ཕྱག་ཆེན་སྒོམས། །མཉམ་ཉིད་རོ་སྙོམས་ཀྱི་ངང་ལ་ཞོག །དུ་མ་རོ་གཅིག་གི་ ངང་དུ་གནས། །རེ་དོགས་མེད་པར་བསྐྱུར་ལ་ཐོང་། །བདག་གཟུང་མེད་པར་བོར་ལ་ཞོག ། རང་སེམས་དང་ཆོས་དབྱིངས་དབྱེ་བ་མེད། །ཤི་གསོན་ལ་ཁྱད་པར་མི་གདའོ། །གཞི་དད་ པ་འགྱུར་བ་མེད་པ་དེ། །ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན། །རང་འདོད་མ་འཁྲིས་པའི་གཞན་དོན་ དེ། །ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱི་རྩ་བ་ཡིན། །ཅིས་ཀྱང་དགོས་མེད་ཀྱི་ཞེན་ལོག་འདི། །བློ་ཆོས་སུ་ 1-593 འགྲོ་བའི་རྩ་བ་ཡིན། །ཉམས་མྱོང་རྟོགས་པ་དང་དད་པ་དེ། །ཉམས་ལེན་མཁན་ལ་དགོས་ པ་ཡིན། །རྐྱེན་གང་བྱུང་རོ་སྙོམས་ཐུབ་པ་དེ། །བོགས་འདོན་མཁན་ལ་དགོས་པ་ཡིན། །སྒྱུ་ མའི་ཉམས་སྣང་ཤར་ཙམ་ན། །ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ནུབ་པ་སྙམ། །ཆུ་ལ་མི་འབྱིང་མེས་ མི་འཚིག །ཚ་གྲང་སྡུག་བསྔལ་མེད་སྙམ་སོགས། །གཞན་ཡང་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་ལ་སོགས། ། ཡོན་ཏན་ཐན་ཐུན་སྐྱེས་པའི་ཚེ། །ང་རྒྱལ་སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་བདུད་བྱུང་ནས། །སྒོམ་ཐུར་དུ་ འབབ་པའི་ཉེན་གདོག་པས། །བཟང་འཛིན་དང་དགའ་སེམས་ཅི་དགར་བོར། །རྨི་ལམ་ལ་ དགའ་བའི་སྒོམ་ཆེན་དེ། །གཉིས་འ
Chinese
我也要如法行持，布施和善语，利益一致和行为一致，这被称为四摄事，是成办他利的法。总的来说，自己观修自己的心，这是般若波罗蜜多，是自性光明的瑜伽。对于一切显现和声音，从原始以来，就盖上了大印。如果对于轮回和涅槃的坛城，没有领悟心之本性，那么所做的善事也只是人天之因。现在即使认为证悟了究竟的空性，也容易堕入无色界。身语的行为即使很深奥，三十三天之子，在名为“自达”（藏文：ཙིཏྟ་，梵文天城体：चित्त，梵文罗马拟音：citta，汉语字面意思：心）的心之帐篷中，即使观修了珍贵的上师，也不要对信心有所动摇，观察自己的心，安住在平等之中，不间断地修持慈悲。由于空性和觉性无二无别，因此没有分别念和无分别念的破立。由于显现和空性无二无别，因此没有烦恼和智慧的取舍。由于自他和好坏无二无别，因此对于天神和鬼怪没有取舍。由于轮回和涅槃无二无别，因此对于苦乐又何必有取舍呢？你们不要取舍，修持大印，安住在平等和合的状态中，安住在多即是一的状态中，毫无希冀和恐惧地放下，毫无我执地舍弃。自心和法界没有分别，生死也没有差别。根本不变的信心，是所有功德的根本。不掺杂自私的利他，是大乘道的根本。无论如何，这种不必要的执着，是智慧变成世俗法的根本。体验证悟和信心，对于修行者来说是必要的。无论发生什么情况，能够保持平等心，对于精进者来说是必要的。仅仅生起如幻的体验时，就认为八法之念已经消失，认为不会沉入水中，不会被火烧，没有寒热痛苦等等。此外，还有八种功德等等，当零星地生起功德时，傲慢自大的魔鬼就会出现，因此有禅修堕落的危险，所以要随意舍弃好坏之念和欢喜之心。对于沉迷于梦境的修行者来说，二元对立
English
I too shall act in accordance with the Dharma, practicing generosity and speaking sweetly, with consistent purpose and unified action. These are known as the four means of gathering, taught as the Dharma for accomplishing the benefit of others. In general, this practice of meditating on one's own mind by oneself is the Perfection of Wisdom. It is the yoga of the naturally luminous mind. Upon all appearances and sounds, from the very beginning, the Great Seal has been stamped. If, within the mandala of samsara and nirvana, the king of mind is not understood, then all virtuous deeds become causes for gods and humans. Even if one thinks one has realized ultimate emptiness, one is still prone to straying into the formless realms. Though the actions of body and speech may be profound, the sons of the Thirty-Three Gods, in the tent of the heart called "Citta" (Tibetan: ཙིཏྟ་, Sanskrit Devanagari: चित्त, Sanskrit Romanization: citta, Chinese literal meaning: mind), even after meditating on the precious lama, should not waver in devotion. Look at your own mind and rest in equanimity. Meditate on love and compassion without ceasing. Since emptiness and awareness are inseparable, there is no affirmation or negation of thoughts and non-thoughts. Since appearance and emptiness are inseparable, there is no acceptance or rejection of afflictions and wisdom. Since self and other, good and bad, are inseparable, there is no acceptance or rejection of gods and demons. Since samsara and nirvana are inseparable, why should there be acceptance or rejection of pleasure and pain? You should not accept or reject, but meditate on the Great Seal. Rest in the state of equanimity and evenness. Abide in the state of many being one. Abandon and let go without hope or fear. Relinquish and rest without clinging to self. There is no distinction between one's own mind and the Dharmadhatu. There is no difference between life and death. The unchanging faith of the ground is the root of all qualities. Altruism unmixed with selfishness is the root of the Mahayana path. In any case, this unnecessary clinging is the root of wisdom turning into worldly Dharma. Experience, realization, and faith are necessary for the practitioner. Whatever circumstances arise, being able to maintain equanimity is necessary for the diligent one. As soon as illusory experiences arise, one thinks that the thoughts of the eight worldly concerns have disappeared. One thinks that one will not drown in water, will not be burned by fire, and that there is no heat, cold, or suffering, and so on. Furthermore, there are the eight qualities and so on. When sporadic qualities arise, the demon of pride and arrogance appears, so there is a danger of meditation declining. Therefore, abandon thoughts of good and bad, and joyful feelings as you please. For the meditator who delights in dreams, duality