Tibetan
ལ་ན་ཆོས་བདེ་བ་དང་སྐྱིད་པར་ཉམས་འོག་ ཏུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ཡང་ཉོན་ཅིག བདག་འཆི་བ་ལ་མི་འཆོར་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་གཙོ་བོ་ནི། བླ་མ་ དམ་པ་དམ་པའི་ཆོས་དང་དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དྲིན་ལས། སེམས་ གནས་ཀྱང་རུང་འགྱུ་ཡང་རུང་། དགེ་བའི་རྣམ་ཆ་ཤར་ཡང་རུང་། ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་ཆ་ ཤར་ཡང་རུང་། ལུང་མ་བསྟན་གྱི་རྣམ་ཆ་ཤར་ཡང་རུང་། བདེ་བར་ཤར་ཡང་རུང་། སྡུག་ བསྔལ་དུ་ཤར་ཡང་རུང་། རང་ཤར་རང་གྲོལ་རང་འགྲོས་ལ་བཟོ་བཅོས་མེད་པ་འདི་ཀ དལ་ བྲེལ་དང་སྒྲིམས་མ་སྒྲིམས་ལ་མ་ལྟོས་པ་ཅིག་བརྩོལ་མེད་དུ་འཁྱོངས་ཙམ་བདོག་གོ །འཆི་ བ་ཞེས་བྱ་རྣམ་རྟོག་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ། རིག་ཐོག་དང་མྱོང་ཐོག་ནས་བློ་ཁ་ཕྱོགས་ཙམ་ ཡོང་བ་འདི་རྒྱུ་མཚན་དང་པོ་ཡིན། ཡང་བླ་མའི་སྐུ་དྲིན་ལས། ད་ལྟ་གཉིད་མཐུག་པོའི་དུས་དང་། སད་དུས་སུ་ཡང་རྣམ་ རྟོག་རགས་པ་འགགས་པའི་སྐབས་དེར་ཕྲ་རགས་ཐིམ་པའི་བདེ་སྟོང་གི་འོད་གསལ་རང་ངོ་ འཕྲོད་ཙམ་ནམ་དགོས་སུ་བདོག་ཅིང་། སྤྱིར་བདག་ལ་སྙིང་རྗེའི་སྒོམ་ཅུང་ཟད་འཆར་དཀའ་ 1-533 བ་དང་། ཕྱིས་ཀྱང་རྩལ་ཆེ་ཤོས་རང་མི་ཡོང་འདུག་ཀྱང་། སྐབས་འདི་དག་ཏུ་མ་རྟོགས་ རྨོངས་པའི་འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཅུང་ཟད་རང་ཤར་བས་བསྐུལ་ནས། སད་དུས་དང་རྨི་ལམ་དུ་ལྷ་ སྐུ་སྣང་སྟོང་རང་ཤར། དེ་ཉིད་ཤར་ཙམ་ཉིད་ནས་རང་གྲོལ་དུ་འདུག་པ་ལ་མྱོང་ཐོག་ནས་ བློ་ཁ་ཅུང་ཟད་ཕྱོགས་པས། ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་འཆི་བ་དང་། བར་དོ་ལམ་དུ་འཁྱེར་ཐུབ་ ཙམ་བདོགས་པས། བློ་བདེ་བ་འདི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས་པ་ཡིན། ཡང་བདག་གིས་ཆོས་པ་ལ་ཡོད་པར་མི་འོས་པའི། སྡིག་པ་རྔམ་ཆེ་བ་བྱས་པ་ནི་ཡེ་མི་ དྲན། མ་དྲན་ཀྱང་བག་མེད་པས་བསགས་པ་ནི་ཡོད་སྲིད། ཚེ་འདིར་སྡིག་པ་ཕྲ་མོ་བསགས་ པ་རྣམས་དང་། ཚེ་རབས་སྔ་མའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ནས་སྟོབས་བཞི་ཚང་བའི་ བཤགས་པ་འཕྲལ་འཕྲལ་བྱས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས། དྲང་པོར་འདུག་ལ་ཡང་དག་ ལྟོས། །དེ་ནི་འགྱོད་ཚང་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་དོན་ལ་ཅང་འཇུས་སུ་བྱས་པ་ལགས། ཤེས་བཞིན་དུ་ཆོས་སྤོང་གི་ལས་དང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ནི་སྒྲིམས་ཏེ་ སྤངས་པས་བྱས་པ་ནི་མི་དྲན། དེས་ན་མ་གུས་པའི་ཉེས་པ་ནི་ཆེར་མེད། མེད་པའི་ཁུངས་ ཡིན། ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཡིན་པར་མ་ཤེས་ནས། མི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱིས་སྡིག་བསགས་པ་ནི་མང་བོ་ཀ་ཡོད་རིགས་སུ་འདུག སྨྲ་བ་ལ་ དགའ་ཞིང་བག་མེད་པའི་སྐྱོན་གྱིས། ཀུ་རེ་དང་ཀྱལ་ཀ་སོགས་ཀྱིས་སྡིག་བསགས་པ་ནི་མང་ བོ་རང་ཡོང་བར་འདུག དེ་དག་ཀྱང་སྙིང་ཐག་པ་ནས་མ་ཡིན། བློ་སྐྱོན་མེད་པས་ཅུང་ཟད་ གྲག་ཟེར་ནི་དགོས་ཏེ། ལར་སྡིག་པ་ཆུང་ཆུང་གི་ཚན་ནི་མནཔ?་འདུག སྤྱིར་བདག་ལྟ་བུས་ སྡིག་པ་མ་བྱས་ཉེས་ལྟུང་མེད་ཟེར་བ་བྱས་ན། གཞན་ལ་རྫུན་དང་མགོ་སྐོར་ཁ་ཚ་ལམ་ལམ་ བ་ཡིན་པར་འདུག དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་ཁུར་ཡང་བ་རེ་འཕྲལ་འཕྲལ་བྱས་ བདོག་པ་འདི་ནི་རྒྱུ་མཚན་གསུམ་པ་ཡིན། 1-534 ཡང་བདག་ལ་ཁེང་དྲེགས་དང་ཆོས་བརྒྱད་འགོ་མ་སྙོམས་པ་དང་། རང་འདོད་དང་། དད་ལྟོས་ཀྱི་བློ་ཤུགས་དྲག་ཤོས་{ཐུར་[ཟུར་]རགས་པོ་རང་མེད་ཀྱང་། སྤྱིར་རྣམ་རྟོག་དེ་ དག་གི་དཀྱིལ་ན་ཉལ་བ་ལགས་མོད། འོན་ཀྱང་འདི་ན་མང་པོ་ཞིག་རྣམ་རྟོག་སོ་སོ་ཐ་དད་ པ་འདི་ལྟར་འཆར་ཏེ། ངས་ནི་ཆོས་མང་པོ་མ་ཐོས། མང་པོ་མ་ཤེས། གཞན་འདི་དང་འདི་ ལྟ་བུས་ནི་མང་པོ་ཐོས་པ་དང་། མང་དུ་ཤེས་འདུག་སྙམ་བློ་ཁ་མ་རྫོགས་པར་འཆི་བ་དང་། ཡང་ངས་ཆོས་མང་པོ་ཤེས་ཀྱང་ཞུ་མཁན་མ་བྱུང་། ཤོད་རྒྱུ་མ་བྱུང་སྙམ་བློ་མ་ཁེངས་པ་དང་། ཡང་ཆོས་ཤེས་ཀྱང་། སྒོམ་རྒྱུ་མ་བྱུང་སྙམ་འགྱོད་པ་དང་། ཡང་གཞན་དག་རང་གི་སྤྱོད་པ་ ལ་རང་འགྱོད་པ་དང་། འགའ་ཞིག་ངས་ཆོས་ཤེས། སྒྲུབ་པ་བྱས། བྱིན་རླབས་ངང་ཡོད་དེ་ འགྲོ་དོན་མ་བྱུང་སྙམ་པ་དང་། ཡང་འགའ་ཞིག་ད་ཆོས་པ་བཟང་པོ་ཡིན་པ་ལ། མ་མཐོང་མ་ བྱུང་། སློབ་མ་མ་འདུས། ཡོན་བདག་མ་འཛོམ། རྙེད་བཀུར་མ་བྱུང་། གྲགས་པ་མ་ཐོན་སྙམ་ ཡི་མ་རངས་པ་དང་། ལོག་པ་ངན་པ་ཁ་ཅིག་ནི། ནོར་མ་གསོགས། དགྲ་མ་ཐུལ། གཉེན་མ་ འཁྱོངས། བུ་སྨད་དང་། གཡོག་རིགས་འགོ་མ་ཐོན་སྙམ། ཡི་མུག་པ་དང་། ཡང་དེ་འདྲར་ གྱུར་གྱི་དོགས་ནས། འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་མ་བྱུང་པ་ལ། ང་ཤི་བ་བས་ཡོང་བ་མེད་ཟེར་བ་ དང་། ཡང་ང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཡོད་པ་ལ་ལག་རྗེས་མ་བྱུང་། རྟེན་གསུམ་མ་བཞེངས། དགེ་ འདུན་མ་མཆོད། ང་མ་ཤི་ན་ག་གེ་མོ་ཞིག་བྱེད་དགོས་པ་འདུག་ཟེར། སྔར་འཛིན་ཆགས་ འབའ་ཞིག་བྱས་པའི་གནོང་ལང་པ་དང་། ཡང་འགའ་ཞིག་སྐྱིད་ཙ་ན་འབྲེལ་མེད་ཀྱི་བྱ་བས་ དུས་འདས། གཏུགས་ཐུག་ཙ་ན། ད་རེས་མ་ཤི་ན་ཆོས་ཅིག་རང་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་ཅིག་ རང་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་ཟེར་ཞིང་། ཙབ་ཙོབ་ལངས་པ་དང་། ཡང་ཁ་ཅིག་ཤུལ་ན། འཁོར་ལས་ འགྲོ་བར་འདུག གཉེན་ཚན་ལས་འགྲོ་བར་འདུག བུ་ཚ་བུ་སྨད་ལས་འགྲོ་བར་འདུག གྲྭ་པ་ འདི་རྣམས
Chinese
因此，为了使佛法融入安乐和幸福的体验之中。 此外，请听我说。我不会迷失于死亡的主要原因是：上师 殊胜者与殊胜佛法无二无别，由于他们的恩德，无论心 安住还是游动，无论善念生起，还是烦恼生起， 无论无记念头生起，无论快乐生起，还是痛苦 生起，这种自生自灭、自然流露、不加修饰的状态，无论闲 暇还是忙碌，无论谨慎还是不谨慎，都能毫不费力地保持。正如所说：“死亡 名为分别念”，从认知和体验的角度，只要稍微用心 这就是第一个原因。 此外，由于上师的恩德，现在在深度睡眠时，以及清醒时 粗大分别念止息之际，微细粗大的融入空乐的光明自性 稍微相应，或者说需要相应。总的来说，我很难生起少许的慈悲心 1-533 而且，后来也无法发挥最大的力量。但在这些时候，由于对未悟 愚昧的众生稍微生起慈悲心的驱使，在清醒时和梦中，本自显现空性的本尊身相。 仅仅是显现，就自然解脱，从体验的角度 稍微用心，通过方便之门，也能将死亡和中阴带入道用。 心生安乐，这是第二个原因。 此外，我不记得自己做过任何不适合修行人的、严重的罪业。 即使不记得，也可能因为不谨慎而积累了一些。今生所积累的微小罪业 以及前世的所有罪业，都从方便的角度，立即进行具足四力忏悔。 从智慧的角度来说，“正直安住而如实观，即为最胜忏悔”， 我对此稍作实践。 明知故犯的舍弃佛法之业，以及诽谤殊胜者，我谨慎地 避免，所以不记得做过。因此，不恭敬的过失不太严重。 这是没有（不恭敬的过失）的依据。或者因为不知道是真正的佛法，或者不知道是殊胜者， 由于无知的缘故而积累的罪业，可能有很多。说
English
Therefore, it is for the sake of bringing Dharma into the experience of ease and happiness. Furthermore, listen. The main reason why I do not lose myself in death is: the Lama, the sacred one, is inseparable from the sacred Dharma, and through their kindness, whether the mind stays or moves, whether virtuous thoughts arise, or afflictions arise, whether neutral thoughts arise, whether happiness arises, or suffering arises, this self-arising, self-liberating, natural flow without fabrication, whether in leisure or busyness, whether cautious or incautious, can be effortlessly maintained. As it is said, "Death is called conceptual thought," from the perspective of cognition and experience, as long as one pays a little attention, this is the first reason. Furthermore, due to the kindness of the Lama, now during deep sleep, and also when awake, at the moment when coarse conceptual thoughts cease, the clear light of bliss and emptiness, in which subtle and coarse elements dissolve, corresponds to its own nature, or needs to correspond. In general, it is difficult for me to generate a little compassion, 1-533 and later, I am unable to exert the greatest strength. But at these times, urged by a little compassion arising spontaneously for the unenlightened and ignorant beings, in the waking state and in dreams, the deity's form, the emptiness of appearance, arises spontaneously. Merely arising, it is naturally liberated, and from the perspective of experience, by paying a little attention, through the door of skillful means, one can also bring death and the bardo into the path. The mind is at ease, this is the second reason. Furthermore, I do not remember having committed any serious sins that are inappropriate for a practitioner. Even if I do not remember, it is possible that some have been accumulated through carelessness. All the small sins accumulated in this life, as well as all the sins of previous lives, are immediately confessed with the complete four powers from the perspective of skillful means. From the perspective of wisdom, "Abiding upright and seeing correctly is the supreme confession," I have practiced this a little. I have carefully avoided the karma of knowingly abandoning the Dharma and slandering sacred beings, so I do not remember having done so. Therefore, the fault of disrespect is not very serious. This is the basis for not having (the fault of disrespect). Or because I did not know it was the true Dharma, or did not know it was a sacred being, due to the cause of ignorance, there may be many sins accumulated. Saying
Chinese
饶瓦拉。 由于喜欢和放逸的过失，用玩笑和戏谑等积累罪业的情况很多。 那些也不是发自内心的。因为没有头脑的毛病，所以稍微 说一些话是需要的。总的来说，小罪的类别似乎很多。一般来说，像我这样 如果说没有造罪，没有过失和堕落，那就是对别人撒谎和欺骗，是虚伪的。 即使那样，通过修持对治力，也能时不时地减轻负担。 这便是第三个理由。 1-534 还有，我还有傲慢和八法不平等，以及自私自利， 以及强烈的依赖心。【虽然没有特别粗大的】，但总的来说，我似乎睡在那些念头的中间。然而，在这里，很多念头都以这种各自不同的方式显现出来：我没有听过很多佛法，没有学到很多。别人像这样的人听了很多，学了很多，想着在心愿未满足时死去。还有，我学了很多佛法，却没有讲授的人，想着没有机会讲述，内心没有满足。还有，即使学了佛法，也没有机会修行，感到后悔。还有，其他人对自己行为感到后悔。有些人想着我学了佛法，做了修行，拥有加持，却没有利益众生。还有些人想着现在是个好修行人，却没有被看到，没有发生什么事，没有聚集弟子，没有聚集施主，没有得到利养恭敬，没有出名，感到不满意。有些邪恶的人想着没有积攒财富，没有战胜敌人，没有维持亲属关系，没有让子女和仆人出人头地，感到沮丧。还有，因为害怕变成那样，想着没有发生这些事，我死了还不如活着。还有，我拥有财富却没有留下痕迹，没有建造三宝所依，没有供养僧众，想着我如果不死，就必须做某件事。只是后悔以前的执着。还有些人快乐的时候，被无关紧要的事情浪费了时间。遇到困难的时候，就说这次不死的话，一定要做一些佛法，一定要做一些修行，然后急急忙忙地站起来。还有些人死后，似乎要离开亲人，似乎要离开亲戚，似乎要离开子女，这些僧人。
English
Rawa La. Due to the faults of being fond and unrestrained, accumulating sins through jokes and mockery is quite common. Those are not from the bottom of the heart either. Because there is no mental defect, it is necessary to say a few words. In general, the category of small sins seems to be numerous. In general, if someone like me says that they have not committed sins and have no faults or downfalls, it would be lying and deceiving others, which is hypocritical. Even so, by practicing the antidotes, the burden can be lightened from time to time. This is the third reason. 1-534 Also, I have arrogance and the eight worldly concerns are not balanced, and selfishness, and strong attachment. [Although there are no particularly coarse ones], in general, I seem to be sleeping in the middle of those thoughts. However, here, many thoughts appear in this distinct way: I have not heard much Dharma, I have not learned much. Others like this one have heard a lot and learned a lot, thinking of dying without fulfilling their wishes. Also, I have learned a lot of Dharma, but there is no one to teach, thinking that there is no opportunity to tell, and the heart is not satisfied. Also, even if I have learned the Dharma, I have no opportunity to practice, feeling regret. Also, others regret their own behavior. Some think that I have learned the Dharma, practiced, and have blessings, but have not benefited sentient beings. Also, some think that now they are a good practitioner, but they have not been seen, nothing has happened, disciples have not gathered, patrons have not gathered, offerings and respect have not been received, and fame has not been achieved, feeling dissatisfied. Some evil people think that they have not accumulated wealth, have not conquered enemies, have not maintained relatives, and have not made their children and servants successful, feeling frustrated. Also, fearing that they will become like that, thinking that these things have not happened, it is better for me to live than to die. Also, I have wealth but have not left a mark, have not built the three supports, have not offered to the Sangha, thinking that if I do not die, I must do something. Just regretting the previous attachments. Also, some people waste time on irrelevant things when they are happy. When they encounter difficulties, they say that if they do not die this time, they must do some Dharma, they must do some practice, and then they stand up in a hurry. Also, some after death, seem to be leaving relatives, seem to be leaving relatives, seem to be leaving children, these monks.