Tibetan
ས་པོ་དང་གང་སོགས། ཉེས་དམིགས་དང་ཕན་ཡོན་ལ་འཇུག་པས་སོ། ། 1-1406 བཅུ་པོ་ཡང་། དང་པོ་གསུམ་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི། གང་ཟག་གོ །དེས་ན་གཉིས་ཡོན་ཏན་ནོ། །དེ་ནས་གསུམ་ཐོབ་ཐབས་སོ། །ཐ་མ་གཉིས་སྐྱོན་ནོ། །ཐོབ་ཐབས་གསུམ་པོ་རྒྱུ་ཚོགས་དང་འཛིན་སྟངས་དང་ གནས་སྐབས་སོ། ། རྒྱས་བཤད་ལ་ངོ་བོ་ནི། དྲུག་པོ་དེ་ལ་གནས་གྱུར་གྱི་ངོ་བོ་ལ་འཇུག་པ་ནི། སྤང་བྱ་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་མི་སྣང་བ་དང་ཐོབ་བྱ་དེ་བཞིན་ཉིད་སྣང་བའི་ དོན་དུ་ལམ་སྒོམ་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དྲི་མ་མེད་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་གནས་གྱུར་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ་དེ་ཐོས་བསམ་ཙམ་གྱིས་ཤེས་པ་ནི་ངོ་བོ་ལ་འཇུག་པའོ། །གཉིས་པ་ དངོས་པོ་རྫས་ལ་འཇུག་པ་ནི། །གནས་གྱུར་གྱི་མཚན་གཞི་གསུམ་སྟེ། ཐུན་མོང་བ་སྣོད་ཀྱི་རྣམ་རིག་གི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་དྲི་བཅས་ལས་དྲི་མེད་དུ་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྗོད་བྱེད་མདོ་སྡེ་སོགས་རྣམས་སོ། །གང་ཟག་ནི་བཞི་སྟེ། གནས་གྱུར་དང་པོ་གཉིས་ནི་སོགས་སོ། །ཁྱད་པར་ནི་ཉན་རང་ལས་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་གནས་གྱུར་ཁྱད་ པར་འཕགས་ཏེ། ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པས་སྣང་བ་དག་པའི་ཁྱད་པར་དང་། ཆོས་སྐུ་དག་པས་གཟིགས་པ་དག་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་དག་པས་འདོམས་པ་དག་དང་། སྤྲུལ་སྐུ་ཐོབ་པས་མངོན་ཤེས་སོགས་ཀྱི་དབང་འབྱོར་དག་པ་ཐོབ་པའི་ཁྱད་པར་ལས་སོ། ། 1-1407 དགོས་པ་རྟོགས་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་གནས་གྱུར་ཡོན་ཏན་གསུམ་ལྡན་ཏེ། སྨོན་ལམ། དམིགས་པ། སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་སྔོན་ནས་བསྐྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་ སྟོན་པའི་གསུང་རབ་བོ། །གསུམ་པ་ནི། ས་བཅུ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའོ། །གནས་སམ་རྟེན་ལ་འཇུག་པ་ལ། མདོར་བསྟན་ནི། རྣམ་སོགས་ཏེ། འཇུག་པས་སོ། །དྲུག་པོ་ནི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ ནི་གནས་གྱུར་ཐོབ་པ་ལ་མེད་མི་རུང་ཡིན་ལ་དེའི་དམིགས་སྐྱེན་སོགས་དང་བྱེད་ལས་དང་རྒྱུ་དང་ཡུལ་སྣང་ཚུལ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། ཁྱད་ཆོས་སོ། །རྒྱས་བཤད་ལ་དང་པོ་ནི། མཐོང་ལམ་མཉམ་ གཞག་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་དམིགས་སོགས་རྒྱུ་ཚོགས་ལ་འཇུག་པ་ནི་རྐྱེན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན། ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་ དུ་ལྷག་པར་མོས་པ་ནི་རྒྱུའི། སྦྱོར་ལམ་དུ་བསམ་བྱུང་གི་ངེས་ཤིང་འདྲིས་པ་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི། གྲངས་མེད་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱེད་ལས་ མཚན་མ་སོགས་ཏེ། ཆགས་སོགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དང་། མི་སྡུག་སོགས་གཉེན་པོའི་དང་། གཉིས་སྟོང་ལ་ཞེས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དང་། འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ལ་ཞེན་པ་རྟོག
Chinese
以及其他等等。因为它们涉及缺点和优点。 十个方面是：前三个是定义、基础和个体。因此，接下来的两个是功德。然后是获得的方法，最后两个是缺点。获得的方法有三种：原因、集合和执持方式以及状态。 详细解释中，本体是指：这六个方面涉及转变的本体，即通过修习道路，使应断除的客尘不显现，应获得的真如显现，从而使真如变得无垢。这就是转变的本体，仅仅通过闻思了解它就是了解本体。第二，事物涉及实体，转变的基础有三个：共同的是器世界的法性，即真如从有垢转变为无垢，以及所诠释的经部等等。个体有四个：前两个转变等等。特殊之处在于，与声闻和缘觉相比，佛陀和菩萨的转变更为殊胜，因为清净的刹土具有清净的显现，清净的法身具有清净的见解，清净的报身具有清净的教导，获得化身则具有获得神通等自在的清净。 理解必要性在于：大乘的转变具有三种功德：愿、目标和修习的特殊性。第一是：先前发起的大乘菩提心。第二是：宣说大乘的经文。第三是：在十地上精进修习。涉及处所或所依，简要说明是：相等等，因为它们涉及。六个方面是：无分别智慧对于获得转变是不可或缺的，以及它的目标、作用、原因、对境显现、功德和特点。详细解释中，第一是：在见道中，主要是不分别智慧，它涉及目标等原因和集合，即四种缘：宣说大乘的经文是目标的缘，在大乘资粮道中特别信乐是原因，在加行道中对思所成慧确定无疑并熟悉是近取缘，在一个无数劫中圆满积聚资粮是增上缘。作用是相等等：与贪等不相符的方面，与不净等对治的方面，以及空性，即真如，以及对菩提果的执着。 （种子字，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）
English
And so on. Because they involve faults and benefits. The ten aspects are: the first three are definition, basis, and individual. Therefore, the next two are merits. Then the methods of attainment, and the last two are faults. The methods of attainment are three: cause, collection, and the manner of holding and state. In the detailed explanation, the essence refers to: these six aspects involve the essence of transformation, which is that by practicing the path, the adventitious defilements to be abandoned do not appear, and the Suchness to be attained appears, thereby making the Suchness become stainless. This is the essence of transformation, and merely knowing it through hearing and thinking is understanding the essence. Second, things involve substance, and there are three bases of transformation: the common one is the Dharma nature of the vessel world, which is the Suchness that has been transformed from defiled to stainless, and the scriptures that are expressed, and so on. There are four individuals: the first two transformations, and so on. The special feature is that compared to Hearers and Solitary Realizers, the transformation of Buddhas and Bodhisattvas is more special, because the pure Buddha-fields have pure appearances, the pure Dharmakaya has pure views, the pure Sambhogakaya has pure teachings, and obtaining the Nirmanakaya has the purity of obtaining the power of supernormal knowledge, and so on. Understanding the necessity lies in: the transformation of the Great Vehicle has three qualities: the specialty of aspiration, object, and practice. The first is: the Great Vehicle Bodhicitta that was generated earlier. The second is: the scriptures that teach the Great Vehicle. The third is: diligently practicing on the ten Bhumis. Involving the place or basis, the brief explanation is: characteristics, and so on, because they involve. The six aspects are: non-conceptual wisdom is indispensable for obtaining transformation, as well as its object, function, cause, object appearance, merit, and characteristics. In the detailed explanation, the first is: in the Path of Seeing, the main non-conceptual wisdom involves the object, etc., cause and collection, which are the four conditions: the scriptures that teach the Great Vehicle are the condition of the object, particularly rejoicing in the Great Vehicle accumulation path is the cause, being certain and familiar with the wisdom arising from thought on the Path of Preparation is the immediately preceding condition, and completely accumulating the collections in one countless eon is the dominant condition. The function is characteristics, and so on: aspects that are incompatible with attachment, etc., aspects that are antidotal to ugliness, etc., and emptiness, which is Suchness, and attachment to the fruit of enlightenment. （ས་，梵文：，梵文罗马音：，汉语字面意思：） --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་པའི་མཚན་མ་སྟེ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་ཡིན་ལ། 1-1408 བཞི་པོ་འདིས་ནི་རིམ་པ་སོགས་སྤངས་པར་མདོ་ལས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ཡང་དག་པའི་སྦྱོར་སོགས་ཏེ། རྣམ་དག་ཙམ་དུ་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་གཟུང་མེད་ལ་སྣང་བ་ཐོབ་པ་དང་། དེ་ལས་ གཟུང་བ་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་དེ་ལ་སྣང་བ་མཆེད་ཀྱང་། དེ་ལས་དམིགས་པ་རྣམ་རིག་ཙམ་དུ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་དང་། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ མི་དམིགས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་དུ་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་འམ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་དྲོད་རྩེ་བཟོད་མཆོག་བཞིའོ། །ཡུལ་སྣང་ཚུལ་གྱི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དེ་ ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་གནས་པ་ལས་དང་། སྣང་མེད་ལས་དང་། སྣང་བ་ལས་འཇུག་པ་གསུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞི་ནས་ཆོས་ཉིད་སོགས་ལས་ ནི། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་སྒྲ་རྟོག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་གནས་པ་ཉིད་ལས་འཇུག་སྟེ། དེ་ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་ཡིན་པས་སོ། །བློ་ལ་སྣང་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་སྣང་བ་ མེད་པ་ལས་ཀྱང་འཇུག་པ་ནི། རྟོག་མེད་ལ་སྣང་བའི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་དང་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་། མིག་སོགས་དབང་པོ་དང་། གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དང་། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་སོགས་རྣམ་རིག་དང་། 1-1409 སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གཏན་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྣང་མེད་ལྔ་བསྟན་པ་འདིས་ནི། མདོ་ལས་རྣམ་པར་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལྔ་བསྟན་པ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་འཛིན་དུ་རྟག་ཏུ་མེད་པ་དང་། དབང་པོ་ལ་མི་གནས་པ་དང་། ཡུལ་སྣང་བ་མེད་ཅིང་ཡུལ་ཅན་རྣམ་རིག་མེད། རྟེན་ལ་གནས་མེད་ཅེས་བྱའོ། །སྣང་བ་ལས་འཇུག་པ་ནི། མཉམ་གཞག་ཏུ་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་གཉིས་སྣང་མེད་པའི་གསལ་རིག་ཏུ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་སྣང་སྟོང་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་སོགས་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགོས་པའམ་ཕན་ཡོན་ འཇུག་པ་སོགས་ཏེ། གནས་འགྱུར་མཐར་ཐུག་པས་ཆོས་སྐུ་རྫོགས་པར་ཐོབ་པ་དང་། ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་སྤངས་ཤིང་གཏན་དུ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་གོང་ན་མེད་པའི་བདེར་གནས་མཆོག་ཐོབ་པ་ གཉིས་རང་དོན། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པས་གཟིགས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་འོས་པར་ཆོས་འདོམས་པ་ལ་དབང་འབྱོར་ཐོབ་པ་གཉིས་གཞན་དོན་ཏེ་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་ཆོས་དེས་ ཐབས་ཡོངས་སུ་སོགས་ཏེ། གཉེན་པོ་སོགས་བཞི་ལས་གཉེན་པོ་སོགས་ནི། ཆོས་དང་། གང་ཟག་དང་། སྐྱེ་འཇིག་གི་ཡོངས་འགྱུར་དང་། ཆོས་ཆོས་ཉིད་ཐ་དད་དང་། འཁྲུལ་ངོར་ཡང་ཆོས་དང་གང་ཟག་མེད་ཅེས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ཉིད་དེ་ལྔ་པོ་དེ་རིག
Chinese
这是因为舍弃了四种相（*lakṣaṇa*，特征）的体性。1-1408 经中说，这四种相舍弃了次第等。正确的因是正行等，即专注于纯粹的行，获得无所缘的显现；由此 生起不执著所缘的行，虽然显现由此增长，但由此甚至不执著于唯识的行，进入真如（*tathātā*，本性）的一面；以及不执著能取所取二者，专注于唯是真如的行，这是无间三摩地（*samādhi*，禅定），即暖位、顶位、忍位、胜位四者。以体性进入境显现的不分别智（*nirvikalpajñāna*，无分别智慧），应通过三种方式来了解：从法性（*dharmatā*，事物本性）安住处进入，从无显现处进入，以及从显现处进入。从根本上说，从法性等 进入，即不执著能取所取二者，且无法用言语概念表达的法性，是从安住处进入，因为这是境的安住方式。从心识上境显现的角度来说，从无显现处进入，即无分别智上显现的能取所取二者，以及分别念上显现的如何显现的言说，以及眼等根（*indriya*，感官）、色等境（*viṣaya*，对境）、眼识等识（*vijñāna*，意识），1-1409 以及器世间（*bhājanaloka*，物质世界）完全没有显现。如此所示的五种无显现，正如经中所说的五种体性，如实地表达了： 即恒常没有能取所取，不住于根，没有境显现，也没有有境的识，没有所依处。从显现处进入，即在等持（*samāhita*，专注）中，一切法（*dharma*，现象）如虚空般没有二取显现的光明觉性中，以及在后得（*prṣṭhalabdha*，证悟后）中，一切概念都显现为空性、幻象、梦境等。必要或利益是进入等，即通过究竟的处所转变，圆满获得法身（*dharmakāya*，法性身），以及舍弃有漏（*sāsrava*，有烦恼）的安乐，恒常成为其自性，获得无上安乐的安住胜位， 这是二种自利。通过如所有智（*yathāvadjñāna*，如实智）和尽所有智（*yathāsaṃkhyeyajñāna*，尽所有智）的观照，以及获得随应说法之权，这是二种利他，是究竟的果。特点是通过此方便完全等，即从对治等四者来说，对治等是：法，补特伽罗（*pudgala*，人），生灭的完全转变，法与法性不同，以及即使在错觉中也否定没有法和补特伽罗，这五者是理。
English
It is because of abandoning all four characteristics (*lakṣaṇa*, marks). 1-1408 The *sūtra* (经) states that these four abandon the order and so on. The correct cause is the correct practice and so on, that is, focusing on pure practice, obtaining the appearance of no object of grasping; from that arises the practice of not grasping the object of grasping, although the appearance increases from that, but from that even the practice of not grasping only the consciousness, entering one aspect of suchness (*tathātā*, thusness); and the practice of focusing only on suchness by not grasping the grasper and the grasped, this is the uninterrupted *samādhi* (三摩地, concentration), that is, the four: heat, peak, forbearance, and supreme. Entering the non-conceptual wisdom (*nirvikalpajñāna*, 无分别智) of the appearance of the object with characteristics should be understood in three ways: entering from the abiding of the nature of reality (*dharmatā*, 法性), entering from the absence of appearance, and entering from the appearance. Fundamentally, from the nature of reality and so on, entering, that is, the nature of reality that does not grasp the grasper and the grasped and cannot be expressed by words and concepts, is entering from the abiding, because this is the way of abiding of the object. From the perspective of the appearance of the object in the mind, entering from the absence of appearance, that is, the grasper and the grasped appearing in non-conceptual wisdom, and the expression of how it appears in conceptual thought, and the senses such as the eye (*indriya*, 感官), the objects such as form (*viṣaya*, 对境), the consciousnesses such as eye consciousness (*vijñāna*, 意识), 1-1409 and the vessel world (*bhājanaloka*, 器世间) have no appearance at all. The five absences of appearance shown in this way, just as the five characteristics stated in the *sūtra*, express them as they are: that is, there is always no grasper and grasped, it does not abide in the senses, there is no appearance of the object and no consciousness of the object, and there is no basis for abiding. Entering from the appearance, that is, in *samāhita* (等持, concentration), all phenomena (*dharma*, 法) are like the center of the sky, in the clear awareness without dualistic appearance, and in the subsequent attainment (*prṣṭhalabdha*, 证悟后), all concepts appear as emptiness, illusion, dream, and so on. The necessity or benefit is entering and so on, that is, through the ultimate transformation of the place, the *dharmakāya* (法身, dharma body) is perfectly obtained, and abandoning the happiness of the contaminated (*sāsrava*, 有漏), constantly becoming its nature, obtaining the supreme state of abiding in unsurpassed happiness, these are the two benefits for oneself. Through the vision of *yathāvadjñāna* (如所有智, knowledge of things as they are) and *yathāsaṃkhyeyajñāna* (尽所有智, knowledge of all things), and obtaining the power to teach the *dharma* (法) accordingly, these are the two benefits for others, which are the ultimate result. The characteristic is that through this method, completely and so on, that is, from the four antidotes and so on, the antidotes and so on are: the *dharma*, the *pudgala* (补特伽罗, person), the complete transformation of arising and ceasing, the difference between the *dharma* and the nature of the *dharma*, and even in delusion, denying that there is no *dharma* and *pudgala*, these five are reason. --------------------------------------------------------------------------------