Tibetan
ྣང་བ་རྣམས་ལ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྣམ་པར་རིག་པ་སྣང་ཚུལ་ཐུན་མོང་བ་གཅིག་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་ཕྱིར། 1-1402 གཉིས་པ་ནི། བཅུད་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ནི་སྣང་བ་ཐུན་མོང་བར་སྣང་བ་ཡང་ཡོད་ལ། འགའ་ཞིག་སྣང་ཚུལ་ཡང་ན་ཐུན་མོང་མིན་པར་སྣང་བ་ཡོད་དེ། སྐྱེ་འཆི་བྱེད་པར་སྣང་བ་དང་། མིག་གིས་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་དང་། རྗེས་སུ་བཟུང་བས་ཕན་པ་དང་། ཚར་བཅད་པས་གནོད་པ་དང་། དད་སོགས་ཡོན་ཏན་དང་། སྡང་བ་སོགས་སྐྱོན་དུ་ལུས་ངག་ལ་སྣང་བ་དག་ནི་ ཆོས་ཅན། ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ཏེ། བདག་པོའི་རྐྱེན་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་འབྲས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གནས་ཀུན་གཞི་དང་། རྣམ་པར་རིག་པ་ཚོགས་བདུན་དང་། སོ་སོའི་རྒྱུད་ཀྱི་བདེ་སྡུག་དང་། ལས་ཀུན་སློང་དང་། གང་དུ་འཆི་བ་དང་། སྐྱེ་བའི་རྣམ་ཤེས་དང་། སྤང་བྱའི་ས་བོན་གྱིས་བཅིངས་པ་དང་དེ་ལས་གྲོལ་བའི་རྣམ་གྲོལ་ཏེ་སོ་སོའི་ཤེས་རིག་གིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ནི། ཆོས་དེའི་ གནས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་སྣང་དུ་མི་རུང་བའི་སྒོ་ནས་སྣང་བ་ཐུན་མོང་མིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིར་ལུས་ངག་གི་ཐ་སྙད་ནི་ཐུན་མོང་བ་དང་། ལས་ནི་ཐུན་ མོང་མིན་པར་གསུངས་པས་ལུས་ངག་གི་དགེ་སྡིག་གི་རིག་བྱེད་རྣམས་ལས་མིན་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་མོད། དགེ་སྡིག་གི་ལས་གཟུགས་ཅན་ནི་མངོན་པ་ཀུན་ལ་བཏུས་སོགས་སུ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་དང་། 1-1403 འདིའི་འགྲེལ་པར་ཡང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རྣམ་རིག་ནི་ཤེས་པའི་སྟེང་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལས་ཀྱི་རྣམ་རིག་མིན་པ་བསྟན་པ་ཙམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐོག་མར་གཟུང་ བར་སྣང་བ་འདི་དོན་ལྡན་དུ་མེད་པར་གྲུབ་སྟེ། སྣང་བ་ཐུན་མོང་བ་དང་དེ་མིན་གཉིས་ཀ་དཔྱད་ན་རྣམ་ཤེས་ལ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། སྣང་ན་ཕྱི་སོགས་རྣམ་རིག་ ལ་སྣང་བ་འདི་རྣམ་པར་སོགས་དོན་དུ་ཡོད་དགོས་པ་ལས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་ངོར་ཐུན་མོང་བར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔྱད་ངོར་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སྣང་བ་དེ་མཆོད་ སྦྱིན་ལ་སྣང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གྲུབ་སྟེ། སྣང་ན་གཅིག་ཤེས་སོགས་ཕན་ཚུན་ཡུལ་དུ་གྱུར་དགོས་པ་ལས་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལ་ནི་རང་གི་ རྣམ་རྟོག་གི་གཟུང་ཡུལ་གཞན་གྱི་སེམས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། མཉམ་པར་བཞག་པ་དག་ལ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གསལ་སྣང་དེའི་གཟུགས་བརྙན་གཞན་སེམས་སུ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་གཞན་ སེམས་ཤེས་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་གཟུང་བར་སྣང་བ་མ་གྲུབ་ཀྱང་འཛིན་པར་སྣང་བ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། དཔྱད་ངོར་འཛིན་སོགས་གྲུབ་སྟེ། གཟུང་བར་སྣང་བ་མེད་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བ་དོན་ལ་མེད་པར་གྲུབ་པ་དེ་ལས
Chinese
诸现象是共同的，因为它们的识相显现方式看起来是相同的。 第二，有情众生的界，其显现既有共同显现，也有一些显现并非共同显现。例如，显现为生与死， 以及用眼睛看等等的术语，以及接受后带来的利益，惩罚后带来的损害，信仰等功德，憎恨等过失在身语上的显现， 这些法，是共同的，因为它们是主因相互成为因果。处所，阿赖耶识和七识聚，各自相续的苦乐， 业的动机，在哪里死亡，以及出生的识，被应断之种子束缚以及从中解脱的解脱，这些被各自的知识所包含的， 是该法的非共同处所，因为它们以互不相容的方式显现为非共同显现。这里说身语的术语是共同的，业是非共同的，因此表明身语的善恶行为不是业。虽然有人这样说， 但善恶之业的色法在《俱舍论》等中有广泛的解释， 并且在此的注释中也说到了业的识，因为识是建立在知识之上的，这仅仅是表明了不是业的识。第二，最初显现为所取之物，这被证明是没有意义的，因为如果考察共同显现和非共同显现，它们都不会在识中显现。首先，这是成立的，因为如果显现，那么外境等在识中显现，这必须是真实的，但事实并非如此。因为在错觉中，它本身显现为共同的，因为在考察中，显现给天授的东西不可能显现给祠授。第二，这是成立的，因为如果显现，那么一识等必须成为彼此的对境，但事实并非如此，因为对于没有入定的人来说，自己的分别念的所取境会显现在他人的心中，而对于入定的人来说，通过定境的明相的影像显现在他人心中来确定他人的心。如果有人问，即使所取显现不成立，能取显现也成立吗？在考察中，能取等是成立的，因为所取显现被证明是不存在的。因此，显现为能取和所取在事实上是不存在的。
English
All phenomena are common, because their way of appearing to consciousness seems to be the same. Secondly, the realm of sentient beings, its appearance is both a common appearance, and some appearances are not common. For example, appearing to be born and die, and terms such as seeing with the eyes, and the benefit of being accepted, the harm of being punished, the merits of faith, and the faults of hatred appearing on the body and speech, these dharmas are common, because they are the cause and effect of each other due to the cause of the owner. The place, the alaya consciousness and the seven aggregates of consciousness, the happiness and suffering of each continuum, the motivation of karma, where to die, and the consciousness of birth, bound by the seeds to be abandoned and the liberation from them, which are included in their respective consciousness, are the uncommon places of that dharma, because they appear as uncommon appearances in a mutually incompatible way. Here, the terms of body and speech are said to be common, and karma is said to be uncommon, thus indicating that the virtuous and non-virtuous actions of body and speech are not karma. Although some say so, the form of virtuous and non-virtuous karma is extensively explained in the Abhidharma Kosha and so on, and in the commentary here, it is also said that the consciousness of karma, because consciousness is placed on knowledge, it is merely indicating that it is not the consciousness of karma. Secondly, it is proven that what initially appears to be grasped is meaningless, because if both common and uncommon appearances are examined, they do not appear in consciousness. First, this is established, because if it appears, then the appearance of external objects and so on in consciousness must be real, but it is not. Because in illusion, it itself appears to be common, because in examination, what appears to Devadatta cannot appear to Yajnadatta. Secondly, this is established, because if it appears, then one consciousness and so on must become objects of each other, but this is not the case, because for those who are not in samadhi, the object of their own conceptual thought appears in the minds of others, and for those who are in samadhi, the minds of others are known through the image of the clarity of the object of concentration appearing in the minds of others. If one asks, even if the appearance of what is grasped is not established, is the appearance of the grasper established? In examination, the grasper and so on are established, because the appearance of what is grasped is proven to be non-existent. Therefore, it is proven that appearing as grasper and grasped does not exist in reality. -------------------------------------------------------------------------------- ་ཀྱང་སོགས་ཏེ། 1-1404
Tibetan
སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་ཤེས་མི་བདེན་དུ་བརྟགས་པའི་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་ཀུན་གཞིའི་ས་བོན་གྱི་ནུས་མཐུ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། གཟུང་འཛིན་ བདེན་པ་ཡོངས་སུ་སོགས་ཕྱིར་ཏེ། ཡུལ་གཅིག་ལ་ཆུ་དང་རྣག་ལ་སོགས་པ་འགལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆུ་དང་རྣག་ཏུ་སྣང་བ་ཡུལ་ཐ་དད་དུ་ འདོད་པ་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ལུགས་སུ་གྲགས་པ་ནི་སེམས་ཙམ་པས་ཀྱང་གྲུབ་མཐའ་དམན་ནོ།། །། ༄། །ཆོས་ཉིད་མྱང་འདས་ཀྱི་འཇུག་ཚུལ། གཉིས་པ་ལ་མདོར་བསྟན་ནི། རྣམ་པ་སོགས་ཏེ། མཚན་ཉིད་སོགས་པས་སོ། །རྒྱས་བཤད་ལ། དང་པོ་ལ་ ལྔ་བཤད། དྲུག་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་བཤད་ཟིན་ཏེ། མདོར་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་ཏུ་གནས་པའི་གནས་ནི་ཡོད་དེ། སྤྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་འོན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་དེ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པ་ནི་མཚན་གཞི་ཡོད་དེ། ཐེག་སོགས་ཐམས་ཅད་དེའི་མཚན་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཆོས་བཞི་པ་རེག་པ་ནི་ཡོད་དེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་གསར་དུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་སྐབས་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཚུལ་དོན་སྤྱི་ཙམ་ཡིན་པར་མངོན་སུམ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ཡུལ་གཉིས་སྟོང་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐོབ་ཅིང་རྟོགས་ནས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྐབས་འདི་ལས་རེག་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-1405 རེག་པ་མཐོང་ལམ་གྱི་མཐོང་བའི་དོན་ལ་ངེས་པ་དྲངས་པའི་སྒོམ་ལམ་ཆོས་ཅན། རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། མཐོང་ལམ་གྱིས་ཐོབ་ཟིན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་དྲན་པས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་ པའི་ཕྱིར། མཚན་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་དེ། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཐར་ལམ་རྗེས་ལ་མངོན་རྟོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒོམ་པ་ལ་དགོས་ཆེད་ཡོད་དེ། སྒོམ་སྤང་དེའི་དྲི་མ་དྲུང་ཕྱུང་བའི་ཆེད་ ཡིན་པའི་ཕྱིར། ། གཉིས་པ་ལ་དངོས་དང་གནས་གྱུར་སྒྲུབ་བྱེད་དོ། །དང་པོ་ནི། དྲུག་ཡོད་པ་དེ་ལ་གནས་གྱུར་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་སོན་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ ནས་མ་དག་པ་མི་སྣང་བར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་སྒོམ་སྤང་གི་དྲི་མ་མེད་པར་གྱུར་པ་ན་ཐོབ་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་ མདོར་བསྟན་ནི། མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་དེ་ཡང་། གནས་གྱུར་པ་ཡོངས་སུའམ་མ་ལུས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་ལམ་ནའང་གནས་གྱུར་ཡོད་ཀྱང་མ་རྫོགས་ལ་དེར་རང་ལམ་གྱི་ཐོབ་བྱའི་གནས་གྱུར་རྫོགས་ ནས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་གྱུར་དེ་ལ་ཐབས་གང་གིས་འཇུག་ཅེ་ན། རྣམ་པ་སོགས་ཏེ། ངོ་བོའམ་རང་བཞིན་དང་། རྫས་སམ་དངོ
Chinese
也等等。 1-1404 一切显现，仅仅是由于不了知真如，执著为不真实的无始以来的遍计所生的阿赖耶识的种子功能所致。其原因在于，能取所取 真实完全等等之故。因为见到对于同一个境，会生起水和脓等等相违的识。因此，认为显现为水和脓是不同的境，这种观点即使在自称为大中观派中，也比唯识宗的宗义更为低劣。 第二，法性涅槃的进入方式。 分为总说和广说。总说如‘相’等等，即‘自性’等等。广说分为五种解释，以及第六种解释。第一，法性的自性已经解释完毕，因为与总说完全一致。普遍存在的处所是存在的，一般而言，一切法都是其处所，特别是大乘的经典都是其处所。对于法性进行决定的所依是存在的，一切乘等等都是其所依。进入它的第四法，即触是存在的，为了新获得正确的见解，在见道中以总体的形式，以现量的方式获得并证悟二空真如，并加以体验，因此，此处称之为触。 1-1405 触是见道中见之义的确定，由此引导的修道，可以称之为随念，因为见道所获得的，以完全断除的忆念而趋向于现前。具有特殊的所依，因为是菩提分所摄的解脱道之后的现证。修习具有必要，因为是为了根除修断的垢染。 第二，分为正文和转依的成立。第一，存在六种，对于转依的自性趋近的究竟道是，从一切方面不显现不净，仅仅显现真如，因为是当心的真如在没有修断垢染时所获得的道。第二，总说，究竟道也是，转依完全或全部成立，即使在学道中也有转依，但不圆满，在那里，自己的道所应获得的转依圆满，并成为它的自性。那么，以何种方式进入转依呢？如‘相’等等，即体性或自性，以及事物或实体。
English
Also and so on. 1-1404 All appearances are merely due to the power of the seed of the Alaya Consciousness, which arises from the beginningless habitual tendencies of not knowing Suchness and clinging to untruth. The reason for this is that the grasping and the grasped Truth is completely and so on. Because it is seen that conflicting consciousnesses such as water and pus arise for the same object. Therefore, the view that appearances as water and pus are different objects is even inferior to the tenets of the Mind-Only school, even among those who call themselves the Great Madhyamaka. Second, the way of entering the Dharmata Nirvana. It is divided into a summary and a detailed explanation. The summary is like 'aspect' and so on, which is 'nature' and so on. The detailed explanation is divided into five explanations, and the sixth explanation. First, the nature of Dharmata has already been explained, because it is completely consistent with the summary. The universally existing place is existent, in general, all dharmas are its place, especially the Mahayana sutras are its place. The basis for determining Dharmata is existent, all vehicles and so on are its basis. The fourth dharma that enters it, namely touch, is existent, in order to newly obtain correct views, in the path of seeing, in a general way, in a manifest way, one obtains and realizes the Suchness of the two emptinesses, and experiences it, therefore, here it is called touch. 1-1405 Touch is the certainty of the meaning of seeing in the path of seeing, and the path of meditation guided by it can be called mindfulness, because what is obtained by the path of seeing is directed to the present by the memory of completely cutting off. There is a special basis, because it is the manifest realization after the path of liberation included in the Bodhipakshika dharmas. Cultivation has a purpose, because it is for eradicating the stains of what is to be abandoned by cultivation. Second, it is divided into the main text and the establishment of transformation. First, there are six, and the ultimate path that approaches the nature of transformation is that impurity does not appear in all aspects, but only Suchness appears, because it is the path obtained when the Suchness of the mind is free from the stains of what is to be abandoned by cultivation. Second, in summary, the ultimate path is also that the transformation is completely or entirely established, even in the path of learning there is transformation, but it is not complete, and there the transformation to be obtained by one's own path is complete, and it becomes its nature. So, in what way does one enter the transformation? Like 'aspect' and so on, namely essence or nature, and thing or substance. --------------------------------------------------------------------------------