Tibetan
།ཅི་ཕྱིར་སྔོན་དུ་འཇུག་ཅེས་པ། །རྟགས་ཀྱི་འཇུག་པར་འདི་སྐད་གསུངས། །ཕོ་ནི་འདས་དང་གཞན་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །མོ་ནི་བདག་དང་མ་འོངས་ཕྱིར། །མ་ནིང་གཉིས་ཀ་ད་ལྟར་ཆེད། །ཟླས་དབྱེ་བ་དང་རང་བཞིན་གྱིས། །དྲག་ཞན་གཉིས་ཚན་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་། །རྟགས་ཀྱི་འཇུག་པར་ཟླས་ཕྱེ་བའི། །དྲག་ཞན་འབྲིང་གསུམ་ཁོ་ན་བཤད། །བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་གཉིས། །བྱེད་པོ་བདག་དང་མིང་ཡིན་ཏེ། །བྱ་བ་གཞན་དང་དུས་གསུམ་མོ། །མིང་དང་བྱེད་པོ་མ་ནིང་དང་། །མོ་ཡི་སྒྲ་རུ་གྲགས་པ་ཡིན། །འདས་པ་དྲག་པོ་ཕོ་ཡི་སྒྲ། །ད་ལྟར་མ་ནིང་རན་པའི་སྒྲ། །མ་འོངས་ཞན་པ་མོ་ཡི་སྒྲ། །ཡང་ན་དུས་དང་དངོས་པོ་དང་། །མིང་དང་བྱ་བ་སོ་སོར་དབྱེ། །དངོས་པོ་ལ་ཡང་བདག་དང་གཞན། །བདག་ནི་བྱེད་པ་གཞན་བྱ་བ། །སྔོན་འཇུག་ཕོ་མོ་མ་ནིང་གསུམ། །དོན་གཅིག་བརྗོད་ཚེའང་ཟླས་ཕྱེ་བས། །དུས་གསུམ་དབྱེ་བ་སྟོན་པ་དང་། །དངོས་པོ་བདག་དང་གཞན་འཇུག་དང་། །མིང་དང་བྱ་བ་དབྱེ་བའི་ཚུལ། །མ་འདྲེས་སོ་སོར་དཔེར་བརྗོད་བྱ། །མེ་ཏོག་བཀྲམ་ཟིན་ད་ལྟ་དགྲམ། །སང་ཉིན་འགྲེམས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཉོན་མོངས་བཅོམ་ཟིན་ད་ལྟ་གཞོམ། །སང་ཉིན་འཇོམས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །སྨོན་ལམ་བཏབ་ཟིན་ད་ལྟར་གདབ། །སང་ཉིན་འདེབས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །མིང་མཐར་ཕོ་སྒྲ་མོ་སྒྲ་དག །གང་ཞིག་བྱུང་བའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །སྔོན་འཇུག་ཡོད་མེད་རྟོགས་པར་བྱ། །ཕོ་སྒྲ་བྱས་དང་བྱ་བ་ཞེས། །མོ་སྒྲ་བྱེད་དང་བྱེད་འགྱུར་ཞེས། །བྱ་བའི་དབྱེ་བ་རྟོགས་དཀའ་བཤད། །རྟ་ལ་བསྐྱོན་ 24-8-3b ནས་བསྐུལ་བར་བྱས། །བག་བརྐྱང་བྱས་ནས་བསྐོལ་བར་བྱས། །བསྐྲུན་པར་བྱས་ནས་བསྐྱོད་བྱས་སོ། །རྟ་ལ་བསྐྱོན་བྱ་བསྐུལ་བར་བྱ། །བསྐོར་བ་བྱ་ཞིང་བསྐྱེད་པར་བྱ། །བག་བརྐྱང་བྱའོ་བསྐོལ་བར་བྱ། །བསྐྲུན་པར་བྱ་ཞིང་བསྐྱོད་བྱའོ། །རྟ་ལ་སྐྱོན་བྱེད་སྐུལ་བར་བྱེད། །སྐོར་བ་བྱེད་དོ་སྐྱེད་པར་བྱེད། །བག་རྐྱོང་བྱེད་དོ་སྐོལ་བར་བྱེད། །སྐྲུན་པར་བྱེད་དོ་སྐྱོད་པར་བྱེད། །རྟ་ལ་སྐྱོན་འགྱུར་སྐུལ་བར་འགྱུར། །སྐོར་བ་བྱེད་འགྱུར་སྐྱེད་པར་འགྱུར། །བག་རྐྱོང་བྱེད་འགྱུར་སྐོལ་བར་འགྱུར། །སྐྲུན་པར་འགྱུར་ཞིང་སྐྱོད་པར་འགྱུར། །རྗོད་པར་བྱེད་དང་རྗོད་པར་བྱ། །དེ་ནི་བདག་དང་མ་འོངས་པ། །བརྗོད་པའི་དཔེ་གང་མདོར་བསྡུས་པའོ། །མཉམ་གཞག་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་དང་། །མདོ་སྡེ་སྡུད་པ་དཔུང་རྒྱན་སོགས། །མིང་ཡིན་མཉམ་པར་བཞག་པར་བྱས། །རྟག་ཏུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག །ནོར་རྣམས་བསྡུད་(སྡུད་)དང་དཔུང་པར་བརྒྱན། །གཅོད་དང་བཅད་ཅེས་བྱ་བའང་། །མིང་དང་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དང་། །འདས་དང་དུས་གཞན་ཁྱད་པར་གྱིས། །རྟགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སོ་སོར་ཕྱེ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ། །མིང་ཡིན་སྔོན་དུས་ལེགས་པར་བཟུང་
Chinese
为什么称为‘前置’呢？ 在《标志的入门》中有这样的说法： ‘阳性’是为了表示过去和使役， ‘阴性’是为了表示自为和未来， ‘中性’是为了表示两者和现在。 通过词性划分以及其自性， 虽然有强和弱两种成对的情况， 但在《标志的入门》中，通过词性划分， 只讲述了强、弱、中三种情况。 施作者和所作之事两者， 施作者是自为和名称， 所作之事是他为和三种时态。 名称和施作者是中性， 被称为阴性的声音。 过去是强性的阳性声音， 现在是中性的适中声音， 未来是弱性的阴性声音。 或者将时态、事物、 名称和所作之事分别区分。 事物也有自为和他为， 自为是施作，他为是所作。 前置辅音有阳性、阴性、中性三种， 即使表达同一个意思，也通过词性划分， 来显示三种时态的区分， 以及事物自为和他为的用法， 还有名称和所作之事的区分方式， 将不混淆的例子分别举例说明。 花已经散布完毕，现在正在散布， 明天将会散布。 烦恼已经断除完毕，现在正在摧毁， 明天将会摧毁。 祈愿已经种下完毕，现在正在种下， 明天将会种下。 在名词词尾，阳性词尾和阴性词尾， 通过出现的区分， 来了解前置辅音的有无。 阳性词尾如‘已做’和‘将做’， 阴性词尾如‘作者’和‘将作者’， 讲述了难以理解的所作之事的区分。 鞭打马后驱使它。 拉伸布料后煮沸它。 制造完毕后使用它。 鞭打马是为了驱使它。 环绕是为了滋养它。 拉伸布料是为了煮沸它。 制造是为了使用它。 鞭打马的人驱使它。 环绕它，滋养它。 拉伸布料的人煮沸它。 制造它的人使用它。 鞭打马将会驱使它。 环绕将会滋养它。 拉伸布料将会煮沸它。 制造将会使用它。 讲述和将讲述， 那是自为和未来。 以上是讲述的简要例子。 ‘等持’（samāhita，三摩地，专注），‘忆念’（smṛti，正念），‘近住’和， ‘经部’（sūtra，佛经），‘集’（saṃgraha，集合），‘军势庄严’等， 是名称，已经如实安住。 总是忆念，安住于近处。 聚集财物，庄严军队。 ‘断’和‘已断’， 是名称和所作之事的区别， 以及过去和未来时态的区别， 通过标志的区别来分别区分。 ‘执持’和‘正在执持’， 是名称，过去已经很好地执持。 种子字 གུ （藏文，गु，gu，光芒）