Tibetan
་མངོན་སུམ་གོམས་པ་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། རང་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས། རྟགས་ཁས་བླངས་དང་ཚད་མ་གཉིས་ཀས་གྲུབ། འདོད་ན། སྔོན་པོའི་བདག་ཉིད་ཡུལ་སྟེངས་ན་གནས་པ་དེ་ངེས་པར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་དོན་ལ་སེང་རྒྱའི་སྔོན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །རང་ལ་མི་མཚུངས་པའི་ཚུལ་ནི། སྤྱིར་ཆོས་གཅིག་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ན་ཚད་མ་ཡིན་མི་དགོས་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཆོས་གཅིག་ལ་རང་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་ན་སྤྱིར་རང་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚན་མ་ཡིན་མི་དགོས་པ་སོགས་ལ་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རང་གི་ལུགས་ནི། ཆོས་དེ་ལ་ཚད་མ་གང་ཞིག །ཆོས་དེ་ལ་ངེས་པ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་འདྲེན་ནུས་པ་དེ། ཆོས་དེ་ལ་རང་ལས་ངེས་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། ཆོས་དེ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པ་གང་ཞིག །ཆོས་དེ་ལ་ངེས་པ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་འདྲེན་མི་ནུས་པ་དེ། ཆོས་དེ་ལ་གཞན་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ 19-3-4b དོ། །ཆོས་དེ་ལ་གཞན་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་ན། ཆོས་དེ་ལ་ངེས་པ་ཚད་མ་གཞན་སྟོབས་ཀྱིས་འདྲེན་ངེས་པའི་ཁྱབ་པ་ནི་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། གྲངས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སྒྲ་འཛིན་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ལ་གཞན་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་བསྐལ་པ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱའི་བར་དུ་མི་འབྱུང་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཤེས་པ་ཡིན་ན་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་ཅིང་གསལ་ཙམ་གྱི་ཆ་ལ་རང་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། དེ་ཡིན་ན་དེ་ལ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཚང་བས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་ངེས་པ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་འདྲེན་ནུས་ཡིན་པ་ཙམ་གྱི་ངེས་པ་འདྲེན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། རྒྱུན་འགག་ཁ་མའི་རྟོག་པ་ཚད་མ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྩོད་པ་སྤང་བས་གྲུབ་པའི་དོན་ནི། འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གིས་གཞན་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མར་བཤད་པ་གསུམ་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། དོན་བདེན་པའི་ཆ་དང་། ཤ་ཟ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆ་དང་། སྣང་བ་ཉིད་ལ་ཚད་མར་ཐལ། བདེན་པ་དང་། ཁྱད་པར་དང་། སྣང་བ་ཉིད་ལ་གཞན་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་དེ་དང་དེ་དག་རྟོག་པར་ཐལ་ལོ། །དེ་ཡང་འདོད་ན། དེ་དག་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པར་ཐལ་ལོ། །ཆོས་མཆོག་གི་གཞན་ངེས་སུ་བཤད་པའི་ཚད་མ་དེ་རྣམས་གང་ལ་གཞན་ངེས་སུ་སོང་སའི་དོན་དེ་དང་དེ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་དེ་ལ་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དང་དེ་ལ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་བའི་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་གཅིག་ལ་མངོན་སུམ་ཡིན་ན་ཆོས་གཅིག་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གི་གཞན་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་འདི་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུ་འགྲིག་པ་ཡིན་ལ། དར་ཏྲིཀ་མཛད་པ་ར
Chinese
如果一个事物具有现量（mngon sum，现量，pratyakṣa，direct perception）的习性，那么这个事物就具有那个特征，因为它本身就是必然的量（tshad ma，量，pramāṇa，valid cognition）。这个普遍性是被接受的，并且这个论证和量两者都成立。如果接受这个观点，那么存在于事物之上的蓝色本质必然是确定的。此外，还可以应用诸如‘在意义上，它是森嘎（seng ga）的蓝色’等例子。与自身不相似的情况是，一般来说，如果一个事物是量，那么它不一定是量；具体来说，如果一个事物是自身必然的量，那么它不一定是普遍的自身必然的量等等。 第二，关于自己的观点：对于一个事物来说，什么是量？对于一个事物来说，能够通过自身的力量得出确定性，这就是该事物自身必然的特征。对于一个事物来说，什么是量？对于一个事物来说，不能通过自身的力量得出确定性，这就是该事物他者必然的量的特征。 如果一个事物是他者必然的量，那么该事物必然通过其他量的力量得出确定性，这种普遍性是不存在的。例如，数论派（grangs can，数论派，Sāṃkhya）的听觉器官的现量，对于声音的无常来说是他者必然的量，但可能在数百万劫（bskal pa，劫，kalpa，aeon）中都不会出现得出该确定性的量。在这里，如果存在知识，那么它必然是自身本质的知觉和清晰的部分，因为如果是这样，那么它就必然具备那个特征。此外，仅仅能够通过自身的力量得出确定性，并不意味着必然得出确定性，例如，常断边际的分别念量（rtog pa tshad ma，分别念量，vikalpa pramāṇa，conceptual valid cognition）和一切智（rnam mkhyen，一切智，sarvajña，omniscience）等等。 第三，通过消除争论而成立的观点：有些人说，法称论师（chos mchog，法称，Dharmakīrti）所说的三种他者必然的量，就其真实性、食肉等差异性以及显现本身而言，都是量，因为它们是真实、差异和显现本身的他者必然的量。如果接受这个观点，那么它们必然是分别念。如果也接受这个观点，那么它们必然能够断除增益。法称所说的他者必然的量，对于它成为他者必然的意义来说是量，因为它对于那个意义来说是现量，因为它对于那个意义来说是无分别且无错乱的知识。因此，如果一个事物是现量，那么它必然是量。法称论师所说的三种他者必然的量的分类是非常恰当的，并且达迪卡（dar trika）的著作...
English
If something has the habit of direct perception (mngon sum, pratyakṣa), then that thing has that characteristic because it is necessarily a valid cognition (tshad ma, pramāṇa) in itself. This generality is accepted, and both the argument and the valid cognition are established. If this view is accepted, then the blue essence existing on things is necessarily certain. Furthermore, examples such as 'in meaning, it is the blue of Sengga' can also be applied. The cases dissimilar to oneself are that, in general, if something is a valid cognition, it is not necessarily a valid cognition; specifically, if something is a self-necessarily valid cognition, it is not necessarily a universally self-necessarily valid cognition, and so on. Secondly, regarding one's own view: For a thing, what is a valid cognition? For a thing, being able to derive certainty through its own power, that is the characteristic of being self-necessarily certain for that thing. For a thing, what is a valid cognition? For a thing, not being able to derive certainty through its own power, that is the characteristic of being other-necessarily certain for that thing. If something is an other-necessarily valid cognition, then it is not the case that the thing necessarily derives certainty through the power of other valid cognitions. For example, the direct perception of the auditory organ of the Samkhya school (grangs can, Sāṃkhya) is an other-necessarily valid cognition for the impermanence of sound, but it is possible that a valid cognition that derives that certainty may not arise for hundreds of millions of kalpas (bskal pa, kalpa). Here, if there is knowledge, then it is necessarily the perception of its own essence and the clear part, because if it is so, then it necessarily possesses that characteristic. Furthermore, merely being able to derive certainty through one's own power does not necessarily mean deriving certainty, such as the conceptual valid cognition (rtog pa tshad ma, vikalpa pramāṇa) of constant cessation and omniscience (rnam mkhyen, sarvajña), and so on. Thirdly, the view established by eliminating disputes: Some say that the three other-necessarily valid cognitions taught by the master Dharmakirti (chos mchog, Dharmakīrti), in terms of their truthfulness, the difference of eating meat, and the appearance itself, are valid cognitions because they are other-necessarily valid cognitions of truth, difference, and appearance itself. If this view is accepted, then they are necessarily conceptualizations. If this view is also accepted, then they necessarily can cut off superimpositions. The valid cognitions that Dharmakirti spoke of as other-necessarily certain are valid cognitions for the meaning for which they have become other-necessarily certain, because they are direct perceptions for that meaning, because they are non-conceptual and non-erroneous knowledge for that meaning. Therefore, if something is a direct perception, then it is necessarily a valid cognition. The classification of the three other-necessarily valid cognitions by the master Dharmakirti is very appropriate, and the writings of Dartrika... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གི་བཞེད་པ་འདི་དག་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་མ་ཟད་ཀྱི་གནོད་བྱེད་ཡང་དག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་མཚན་གཞིའི་དབྱེ་བ་ལ། ལོ་ཙ་(ཙྰ་)བ་ཆེན་པོ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་ནི་གཞན་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མའི་མཚན་གཞི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཤད་པ་མི་སྣང་ལ། ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ་ནི། 19-3-5a དོན་རིག་གཉིས་དང་རང་རིག་དང་། །རྗེས་སུ་དཔག་རྣམས་རང་ལས་ངེས། །དང་པོ་པ་དང་ཡིད་མ་གཏད། །འཁྲུལ་རྒྱུ་ཅན་རྣམས་གཞན་ལས་ངེས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ལས་གཞན་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མར་བཤད་པ་དེ་རྣམས་རང་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མར་སོང་བའི་ཆོས་ཅིག་མི་སྲིད་པ་ནི་མིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དང་པོའི་མངོན་སུམ་དང་ཡིད་མ་གཏད་པའི་མངོན་སུམ་ནི་གཞན་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མ་མིན་ཏེ། སྣང་ལ་མ་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཡིད་གཟུགས་མཛེས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་བཞིན་པའི་སྒྲ་འཛིན་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མའི་མཚན་གཞིར་མི་འཐད་དེ། དེ་འདྲ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ལ་ལར་ཀུན་ཏུ་ཆགས་སེམས་ཅན། །དོན་ཉེ་བ་ལ་འཛིན་མེད་གང་། །ཆགས་པས་གཞན་སྐྱེད་ནུས་ཉམས་ཕྱིར། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡིད་མ་གཏད་ཀྱི་མངོན་སུམ་མི་སྲིད་པར་འདོད་པ་འདི་ནི། གཞུང་གི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། འདིར་དོན་ཀུན་དང་ཅིག་ཆར་དུ། །ཞེས་པ་ནས། དེ་ཕྱིར་བློ་ནི་ཅིག་ཆར་སྐྱེ། །ཞེས་པའི་བར་གྱི་ཡིད་གཟུགས་མཛེས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་བཞིན་པའི་ཚེ། སྒྲ་འཛིན་ཉན་ཤེས་སྐྱེ་བར་བསྟན་ནས། འོ་ན་སྒྲ་མ་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སྒྲ་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་པའི་རྐྱེན་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར། ཞེས་སྟོན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ལ་ལར་ཀུན་ཏུ་ཆགས་སེམས་ཅན། །ཞེས་གསུང་པས་སོ། །གཞན་ཡང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་འཐུག་པོ་རྒྱུད་ལ་ལྡན་བཞིན་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་སྨིག་རྒྱུའི་ཁ་དོག་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་ཚད་མ་མིན་པར་འདོད་པ་དང་། དོན་ལ་མེ་ཡིན་ཞིང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་རྒྱང་རིང་པོའི་དམར་འབར་བ་འཛིན་པའི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཚད་མར་འདོད་པ་ཡང་ནང་འགལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདི་ན་སྡེ་བདུན་མཛད་པའི་གཞུང་། །རྣམ་དབྱེར་འདོད་པ་རབ་མང་ཡང་། །ཕལ་ཆེར་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་གཏེར་བཞིན། །ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ས་རྔོག་གི །ལེགས་བཤད་རྒྱ་མཚོར་གོམས་པ་དང་། །རང་གི་རྣམ་དཔྱོད་གོམ་སྟོབས་ཀྱིས། །ཤེས་བྱའི་ 19-4-1a ས་ཆེན་གསུམ་བརྒལ་ནས། །ལེགས་པར་བཤད་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །ཚད་མས་ངེས་པ་འདྲེན་པའི་ཚུལ་ཉུང་ངུར་བསྡུས་པ་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་ཞེས་བྱ་བ། སྟན་གཅིག་པ་བློ་གྲོས་བརྟན་པའི་གས
Chinese
对于追随者一方来说，这些学者的观点不仅不是论证，而且是真正的妨碍。第三，关于例子的区分：大译师及其追随者，没有像解释他者决定之量那样解释例子的说法。而萨迦班智达说： ‘意义、自证和自识，以及随后的推论都是自决的。最初的意识和不专注的意识，以及有错觉的事物都是他决的。’ 从这些他决之量来说，没有一种情况是它们变成了自决之量。因为就其自身而言，它们仅仅是自决之量。有些人说：‘最初的现量和不专注的现量不是他决之量，因为它们显现但不确定。’还有些人说：‘当意识特别执着于美丽的形象时，称之为声音感知的现量不适合作为他决之量的例子，因为这种情况不可能存在。’正如所说：‘在某些情况下，对于有强烈执着心的人来说，对于接近的事物没有执取。’因为执着会削弱产生其他事物的能力。’ 认为不可能存在不专注的现量，这是承认了之前的论点。正如从‘在这里，所有事物同时’到‘因此，意识同时产生’之间所说的那样，当意识特别执着于美丽的形象时，听觉会产生。如果问为什么声音不确定，那是因为引导声音确定的条件不充分。因此，才会有‘在某些情况下，对于有强烈执着心的人来说’的说法。 此外，对于那些心中充满将海市蜃楼误认为水的虚假观念的人来说，认为他们心中感知海市蜃楼颜色的现量不是量，而认为感知远处燃烧的火焰的根识现量是量，这本身就是矛盾的。这里，虽然《量理七论》的解释有很多种，但大多数都像海市蜃楼中的水一样虚幻。萨迦和恩果的卓越之处在于，他们精通善说之海，并凭借自己的智慧和力量，超越了知识的三个领域，从而做出了如此出色的解释。’ 《以量理引导确定之方式简述——遣除意暗》，是单座者洛哲丹贝（藏文：བློ་གྲོས་བརྟན་པ，梵文天城体：sthira-mati，梵文罗马拟音：sthira-mati，汉语字面意思：慧固）的著作。
English
For the followers, these views of the scholars are not only not proofs, but are actually hindrances. Third, regarding the distinction of examples: The great translator and his followers do not seem to explain the example of the measure of ascertainment from others, just as it is. But Sakya Pandita said: 'Meaning, self-awareness, and self-cognition, and subsequent inferences are self-determined. The initial consciousness and the non-attentive consciousness, and things with illusions are determined by others.' From these measures of ascertainment from others, there is no case where they have become measures of self-determination. Because in itself, it is only a measure of self-determination. Some say: 'The initial perception and the non-attentive perception are not measures of ascertainment from others, because they appear but are not certain.' Others say: 'The sound-perceiving perception, which is called the consciousness particularly attached to a beautiful image, is not suitable as an example of the measure of ascertainment from others, because such a situation cannot exist.' As it is said: 'In some cases, for those with strong attachment, there is no grasping of things that are close.' Because attachment weakens the ability to produce other things.' To think that non-attentive perception is impossible is to acknowledge the previous argument. As it is said from 'Here, all things simultaneously' to 'Therefore, consciousness arises simultaneously,' when consciousness is particularly attached to a beautiful image, hearing arises. If you ask why the sound is uncertain, it is because the conditions for leading to the certainty of sound are not sufficient. Therefore, there is the saying 'In some cases, for those with strong attachment.' Furthermore, for those who are filled with the false notion of mistaking a mirage for water, to think that the perception of the color of the mirage in their mind is not a valid measure, while thinking that the sensory perception of a distant burning flame is a valid measure, is itself contradictory. Here, although there are many explanations of the Seven Treatises on Valid Cognition, most are as illusory as water in a mirage. The excellence of Sakya and Ngog lies in their mastery of the ocean of good explanations, and by their own wisdom and strength, they have surpassed the three realms of knowledge, thus making such an excellent explanation.' A Brief Summary of the Method of Leading to Certainty by Valid Cognition - Dispelling the Darkness of the Mind, is the work of Stan Gcig pa Lodro Tenpai (藏文：བློ་གྲོས་བརྟན་པ，梵文天城体：sthira-mati，梵文罗马拟音：sthira-mati，汉语字面意思：慧固). --------------------------------------------------------------------------------