Tibetan
་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། བཞི་པོ་དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། དེས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་འཐོབ་སྟེ། །ཞེས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་ལ་མེད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་སྙིང་པོའི་ངོས་འཛིན་ནི། རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་བཞག་པས་ཆོག་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཆ་ནས་བཞག་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཇི་སྐད་དུ། རྟག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་ནི། །དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་དགོངས་དོན་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་སེམས་ཅན་ལ་དེ་མེད་པའི་ཤེས་བྱེད་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་གསུངས་པའི་མདོའི་དགོངས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། ལུང་དང་། རིགས་པ་གཉིས་ལས། 17-20-3b དང་པོ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཇི་སྐད་དུ། དེས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་འཐོབ་སྟེ། །འོད་དང་འོད་ཟེར་སྤངས་ནས་ནི། །ཉི་མ་བལྟ་བར་མི་ནུས་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཞུང་དེས་དོན་དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སོགས་བཞི་པོ་ནི། སྙིང་པོའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སུ་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་ཉིད་ལས། གང་ཕྱིར་དེ་ནི་ཆོས་སྐུ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །དེ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དོན་དམ་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རིགས་པ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྙིང་པོ་དངོས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། སྙིང་པོ་དངོས་ནི་དྲི་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། དེར་མི་གནས་ཏེ། སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་དང་དབྱེར་མེད་པ་ནི་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་ན། དེ་དག་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དྲི་བ་དང་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། འོ་ན་མདོ་ལས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་འགྲོ་ཀུན་ཡོངས་ལ་ཁྱབ། །ཅེས་པ་ལྟ་བུའི་མདོ་མང་པོར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་གསུངས་པ་ཅི་ཞེ་ན། ལན་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་བསྟན་བསམས་པ་དང་དགོངས་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ནོ་ཞེས་པའི་མདོ་དེས་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྙིང་པོ་སངས་རྒྱས་རེ་རེ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་རང་བཞིན་གནས་རིགས་དང་། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་ཙམ་ཡོད་པར་འཆད་པ་སྐབས་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བཤད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་གསུངས་པའི་དགོས་པ་ལྔ་པོ་དེ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། དགོས་ 17-20-4a པ་ལྔ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། སྤྲོ་དང་སྟོན་པ་བཞིན་གུས་དང་། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བྱམས་ཆེན་སྐྱེ། །ཆོས་ལྔ་སྐྱེ་ཕྱིར་དེ་ལས་ནི། །ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད་མཚུངས་ལྟ། །སྐྱ
Chinese
如是说。这四者，如经中所说：‘因此，未得佛果前，不得寂灭。’因为经中说，只有圆满正等觉佛才具有这些功德。总之，认识如来藏的要点，不能仅仅从自性清净的角度来理解，而必须从其与力量等功德无二无别的角度来理解。正如经中所说：‘常恒不变异，功德无差别，是为胜义谛，如来藏之意。’ 第二，解释众生不具备如来藏的理由，分为两部分：正文和解释经文中‘一切众生皆具如来藏’的含义。第一部分又分为教证和理证。 首先是教证。如经中所说：‘因此，未得佛果前，不得寂灭。犹如舍弃光明与光芒，无法得见太阳。’这部经也阐述了同样的道理，因为寂灭等四者是如来藏的异名。如经中所说：‘何以此乃法身，此乃如来，此乃圣者之谛实，胜义寂灭。’ 第二是理证。一切众生，不具备真实的如来藏，因为他们具有垢染。这是普遍存在的，因为真实的如来藏不会与垢染并存。它不会与垢染并存，因为如果与力量等功德无二无别的如来藏与垢染并存，那么这些力量等功德就不再是力量等功德的自性了。 第二部分分为提问和回答。首先是提问：如果经中说：‘如来藏周遍一切众生。’像这样在许多经文中都说一切众生都具有佛的如来藏，这是什么意思呢？回答分为两部分：直接阐述的意图和隐含的意义。首先，经文中说一切众生都具有佛的如来藏，这表明一切众生的心识中都存在着各自的如来藏佛，而不是仅仅具有自性本具的种姓和自性清净的法性。如果这样解释，就无法实现经中所说的一切众生都具有如来藏的五个必要条件。这五个必要条件是：‘生起欢喜与示现，如敬与智慧，大悲生起。为生五法故，从中无过失，如是观待。’
English
Thus it is said. These four, as it is said in the scripture: 'Therefore, without attaining Buddhahood, one cannot attain Nirvana.' Because it is said in the scripture that only the fully enlightened Buddha possesses these qualities. In short, the key to recognizing the essence of the Tathagatagarbha is that it cannot be understood merely from the aspect of self-nature purity, but must be understood from the aspect of its inseparability from qualities such as power. As it is said in the scripture: 'Constantly unchanging, qualities without difference, this is the meaning of the ultimate truth, the essence of the Tathagatagarbha.' Second, explaining the reasons why sentient beings do not possess the Tathagatagarbha is divided into two parts: the main text and the explanation of the meaning of the sutra 'All sentient beings possess the Tathagatagarbha.' The first part is further divided into scriptural evidence and logical evidence. First is the scriptural evidence. As it is said in the scripture: 'Therefore, without attaining Buddhahood, one cannot attain Nirvana. Just as one cannot see the sun by abandoning light and rays.' This sutra also elucidates the same principle, because Nirvana and the other four are synonyms for the Tathagatagarbha. As it is said in the scripture: 'Why is this the Dharmakaya, this is the Tathagata, this is the truth of the noble ones, the ultimate Nirvana.' Second is the logical evidence. All sentient beings do not possess the true Tathagatagarbha, because they possess defilements. This is universally present, because the true Tathagatagarbha does not coexist with defilements. It does not coexist with defilements, because if the Tathagatagarbha, which is inseparable from qualities such as power, coexists with defilements, then these powers and other qualities would no longer be the nature of powers and other qualities. The second part is divided into questions and answers. First is the question: If it is said in the sutra: 'The Tathagatagarbha pervades all sentient beings.' What does it mean that many sutras say that all sentient beings possess the Buddha's Tathagatagarbha? The answer is divided into two parts: the directly stated intention and the implied meaning. First, the sutra that says that all sentient beings possess the Buddha's Tathagatagarbha indicates that there is a Tathagatagarbha Buddha in the mindstream of each sentient being, rather than merely possessing the inherent lineage of self-nature and the Dharma nature of self-nature purity. If explained in this way, the five necessary conditions for all sentient beings possessing the Tathagatagarbha as stated in the sutra cannot be achieved. The five necessary conditions are: 'Generating joy and manifestation, such as respect and wisdom, great compassion arises. For the sake of generating the five dharmas, there is no fault in it, thus contemplate.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོན་མེད་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་དང་། །བདག་དང་སེམས་ཅན་མཚུངས་བྱམས་ལས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་མྱུར་དུ་འཐོབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་དེའི་མིང་གིས་བཏགས་ནས། དེ་ཡོད་པ་ལ་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རས་ཡུག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་ཚིག་པ་ལ་རས་ཡུག་ཚིག་པར་འདོགས་པ་བཞིན། འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན། བཏགས་པའི་དགོས་པ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་དོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་ཀྱང་བྱ། གཞི་དུས་ཀྱི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཤེས་སམ། ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་རྒྱུད་ཅེས་ཀྱང་བྱ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་མིང་གིས་འདོགས་སུ་རུང་སྟེ། དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། རིགས་གཏེར་ལས། དེ་ཡི་ཕྱོགས་རེས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། །ཡ་གྱལ་གཉིས་པ་བཏགས་ནས་འཇུག །ཅེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལ་དེའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཉེས་པ་ལྔ་སྤངས་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགོས་པ་ལྔ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་སྟོང་པ་ཞེས། །གསུངས་ནས་ཡང་འདིར་རྒྱལ་རྣམས་སེམས་ཅན་ལ། །སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཡོད་ཅེས་ཅི་སྟེ་གསུང་། །སེམས་ཞུམ་སེམས་ཅན་དམན་ལ་བརྙེས་པ་དང་། ཡང་དག་མི་འཛིན་ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྐུར། །བདག་ཆགས་ལྷག་པའི་སྐྱོན་ལྔ་གང་དག་ལ། །ཡོད་པ་དེ་དག་ 17-20-4b དེ་སྤང་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས་འབྱུང་བ་དང་། སྡོམ་གསུམ་རབ་དབྱེ་ནས་གསུངས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཕྱིར་ཉི་དང་ཟེར་བཞིན་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་པས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ལ། དེའི་དོན་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རྒྱུད་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་དང་དབྱེར་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ཚད་མ་ནི། །དེ་འདྲའི་སངས་རྒྱས་ཁམས་ཡོད་ན། །མུ་སྟེགས་བདག་དང་མཚུངས་པ་དང་། །བདེན་པའི་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་དང་། །ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དང་། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགལ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས། དེའི་དོན་ཡང་། ཇི་སྲིད་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཁས་ལེན་པ་དེ་སྲིད་དུ། དེ་ཉིད་བདག་དམ་པ་དང་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཡང་ཁས་ལེན་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ཉིད་ལས། ཇི་སྐད་དུ། བདག་དང་བདག་མེད་སྤྲོས་པ་དག །ཉེ་བར་ཞི་བ་དམ་པའི་བདག །ཅེས་དང་། དེ་ནི་རྟག་དང་བརྟན་ཕྱིར་དང་
Chinese
若无有贪恋且具功德，于自他众生怀平等慈爱，则可迅速证得佛果。如是说。第二，以佛陀心要之一部分，冠以佛陀心要之名，并宣说具有此部分即具有佛陀心要。譬如，以布匹之一角被烧，即称整块布匹被烧。对此有三点：命名的理由、命名的必要、以及对实体的妨害。 第一，众生相续中的心，其自性光明，亦可称为‘俱生智’（kun gzhi'i ye shes，阿赖耶识），或‘基位之二元对立之智’，或‘无漏之心续’，此法，可以佛陀心要之名来称呼，因其为佛陀心要之一部分。如《宝性论》所说：‘以其占据彼之一隅，故以第二部分之名而称之。’ 第二，以彼之名命名此法，实有必要，因其旨在避免未阐明一切众生皆具佛陀心要之五种过失。五种必要，如《胜鬘经》所说：‘若说一切所知皆空性，为何又说诸佛于众生心中有如来藏？’为断除怯懦心、轻蔑众生、不信正见、诋毁正法、以及增长我执这五种过失，故如是说。 第三，对实体的妨害有二：出自《宝性论》者，以及出自《三律仪差别论》者。第一，如是说：‘是故，如日与光芒般，功德无别，除佛陀外，无涅槃。’其意为：众生，并非佛陀心要之持有者，因其与自身相续之力量等功德无别。 第二，如是说：‘妨害实体的量为：若有如是佛性，则与外道之我相同，且将成为真实之物，并与决定意义之经部及一切相违。’其意为：只要承认有所谓‘如来藏’，就必须承认其为常我与实有，如《宝性论》所说：‘我与无我之戏论寂灭，是为胜义之我。’又说：‘彼为常与坚固故’
English
Without attachment and possessing virtues, with equal love for oneself and all sentient beings, one quickly attains Buddhahood. Thus it is said. Secondly, one aspect of the Essence of the Buddha is named after it, and having it is said to have the Essence. For example, if one part of a cloth is burned, the whole cloth is said to be burned. There are three aspects to this: the reason for naming, the necessity of naming, and the harm to the entity. Firstly, the mind in the continuum of sentient beings, whose nature is clear light, is also called 'innate wisdom' (kun gzhi'i ye shes, Alaya-jnana), or 'the wisdom of non-duality at the base,' or 'the mind stream without outflows,' this Dharma, can be called by the name of the Essence of the Buddha, because it is one part of it. As it is said in the Ratnagotravibhāga: 'Because it occupies one part of it, it is referred to by the name of the second part.' Secondly, naming it by that name is necessary, because it is to avoid the five faults of not showing that all sentient beings have the Essence of the Buddha. The five necessities are, as it is said in the Uttaratantra: 'If it is said that all knowable things are empty in every way, why is it said here that the Victorious Ones have the Essence of the Buddha in sentient beings?' To abandon the five faults of faint-heartedness, despising sentient beings, not believing in the right view, slandering the right Dharma, and increasing attachment to self, thus it is said. Thirdly, there are two harms to the entity: those that come from the Uttaratantra, and those that come from the Trisamvaraprakarana. Firstly, as it is said: 'Therefore, like the sun and its rays, virtues are inseparable, there is no Nirvana except from the Buddha himself.' Its meaning is: sentient beings are not holders of the Essence of the Buddha, because they are not inseparable from the power of their own continuum and other virtues. Secondly, as it is said: 'The measure of harming the entity is: if there is such a Buddha-nature, then it is the same as the self of the Tirthikas, and it will become a real thing, and it is completely contradictory to the Sutras of definitive meaning.' Its meaning is: as long as one accepts something called 'Tathagatagarbha', one must also accept it as the supreme self and as truly existent, as it is said in the Uttaratantra itself: 'The play of self and non-self is pacified, it is the supreme self.' And: 'Because it is permanent and stable' --------------------------------------------------------------------------------