Tibetan
་སྤྱི་ལ་ནི་རང་མཚན་དུ། །ཞེན་ནས་འཇུག་ཅེས་འཆད་པ་ལྟར། །ལྷར་སྒོམ་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་ཡིས། །ལྷར་ཞེན་པ་ལ་ལྷ་ཞེས་ཟེར། །ལྷ་དེ་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་ཚེ། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་ལྷར་གསལ་བ། །སྐྱེད་རིམ་བསྒོམས་པའི་གྲུབ་འབྲས་ནི། །དེ་ཡིན་དེ་ཡང་དོན་དམ་ལྷ། །འདི་ལ་སྔོན་བྱོན་མང་པོ་ཡིས། །རྫོགས་རིམ་ལྷ་ཞེས་གསུངས་པའང་ཡོད། །གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་རྟོག་ཡུལ་གྱི། །དོན་སྤྱི་དེ་ལ་མཁས་པ་དག །ལྷ་ཡིན་ཞེས་ནི་འཆད་མི་བྱེད། །དོན་སྤྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་མི་སྒྲུབ། །རྫོགས་རིམ་དངོས་ནི་འོད་གསལ་ཞེས། །སྔོན་གྱི་གསང་འདུས་པ་རྣམས་འཆད། །དེར་ཡང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ནི། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཁོ་ནར་ངེས། །སྔགས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་དོན་དམ་པའི། །བདེན་པ་ཁོ་ནར་བཤད་པ་ལ། །རྩོད་པ་སྤོང་བའི་ཚིག་ལེར་བྱས། །ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་འདི་གྲུབ་བའོ།། ༄། །རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པར་ཕར་ཕྱིན་དུ། །གྲགས་པ་མིན་པའི་ས་གསུམ་ཞེས། ། ༄། །སྭསྟི། རྡོ་རྗེ་འཛིན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པར་ཕར་ཕྱིན་དུ། །གྲགས་པ་མིན་པའི་ས་གསུམ་ཞེས། །མངོན་སྤྱོད་བླ་མའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས། །དེ་དོན་འཆད་ལ་གསང་སྔགས་པར། །ཁས་ལེན་བྱེད་རྣམས་མགྲིན་ཅིག་ཏུ། །ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན། །རྫོགས་མཐར་གསུམ་པོ་སྦྱོང་ཞེས་ཟེར། །ལུས་རྟེན་ཅིག་ལ་རྡོ་རྗེའི་ས། །མངོན་དུ་བྱེད་པའི་སྐལ་བཟང་དེས། །ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པའི་ས་བཅུ་པོ། །ཚེ་གཅིག་ཉིད་ལ་རྫོགས་ནུས་ན། །རབ་དགའ་ལ་སོགས་ས་བཅུ་ཡི། །རྣམ་གཞག་མ་ཤེས་པ་ཡིས་ནོངས། །འདི་ལྟར་རབ་དགའི་མཉམ་བཞག་ནས། །ལངས་ཏེ་དྲི་མེད་སར་ 13-10-19b འགྲོ་བའི། །བར་དེར་བསྐལ་པ་དུང་ཕྱུར་ལས། །ལྷག་པའི་བསོད་ནམས་ཚོགས་སོག་དགོས། །དེ་མ་བྱས་པར་དེར་ཞུགས་ན། །ཡང་དག་མཐའ་ནི་དུས་མིན་དུ། །མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཉེས་པ་ཡིས། །ཆད་པའི་མྱང་འདས་གནས་སུ་ལྷུང་། །དེ་ལྟར་དྲི་མ་མེད་པ་ནས། །འོད་འཕྲོར་འཇུག་ལའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །ལེགས་པའི་བློ་ནས་ཆོས་སྤྲིན་ལ། །འཇུག་པའི་བར་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་མཐར་གྲགས་མེད་གསུམ། །མཐར་ཐུག་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་པ་དེས། །ཡང་དག་པ་ཡི་མཐའ་མངོན་བྱེད། །གཞན་དུ་ཆད་པའི་གནས་སུ་འགྱུར། །སྔགས་ལ་གྲགས་པའི་གནས་སོགས་བཅུ། །རབ་དགའ་སོགས་དང་དོན་ཅིག་ཅེས། །ཟེར་བ་མ་རྟགས་ཉམས་དགའ་སྟེ། །ལུང་གི་སྒོ་དང་བསྟུན་པའི་ཚེ། །སྔགས་ཀྱི་གནས་སོགས་བཅུ་པོ་ལ། །རབ་དགའ་ལ་སོགས་བཅུ་མིང་བཏགས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ས་བཅུ་ཡི། །མཚན་ཉིད་མ་ཚང་ཕྱིར་དངོས་མིན། །ལ་ལ་དཔེ་མེད་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་ཁྱད་པར་ལོ། །ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་དེ་ཅི་ལ་ཟེར། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་གྲགས་ཡིན་ན། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །སྔགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་སྤྲིན་ས་ཞེས་བཤ
Chinese
正如所说，‘执着于共相即是自相’。以观修本尊的分别念，执着于本尊，称之为‘本尊’。当对本尊的修习达到圆满时，在本智中显现为本尊。这是观修生起次第的成果，也是究竟的本尊。许多先贤曾说，‘圆满次第即是本尊’。无论如何，智者们不会说分别念所缘的共相是本尊，因为共相无法从本智中生起。圆满次第的实相是光明，这是昔日的密集金刚所宣说的。因此，圆满次第必定是究竟的真谛。为了驳斥关于密咒的二谛唯是究竟真谛的争论，我写下了这篇《月光》。 吉祥！顶礼金刚持！ 在金刚乘中，有所谓‘非波罗蜜多的三地’。 《现观庄严论》中说：‘非波罗蜜多的三地’。为了阐释其含义，所有声称自己是密咒士的人都异口同声地说：‘波罗蜜多乘的法云，究竟的三者需要修习’。对于有幸依凭身体而显现金刚地的人来说，如果能在一生中圆满波罗蜜多乘的十地，那么，如果不知道极喜地等十地的体性，那就是错误的。例如，从极喜地的等持中起身，到进入离垢地之间，需要积累超过亿万劫的福德资粮。如果未这样做就进入离垢地，那么就会因为未到时机而证得真如的过失，而堕入断灭的涅槃。同样，从离垢地到进入发光地也是如此，从善慧地到进入法云地也是如此。法云地最终通过究竟的成熟和修习这三者，才能证得真正的真如，否则就会变成断灭的境地。如果说密咒中的地等十地，与极喜地等意义相同，那是没有根据的，令人愉悦的。如果与经文的观点相符，那么密咒的地等十地，只是冠以极喜地等十地的名称而已，并不具备波罗蜜多十地的体性。有些人认为，法云地具有无与伦比的智慧，这是对法云地的误解。什么是法云地？如果说是波罗蜜多乘的地，那么就会像前面一样出现过失。因此，密咒有其不共的法云地。
English
As it is said, 'Attachment to the general characteristic is entering into the self-characteristic.' With the conceptual thought of meditating on a deity, attachment to the deity is called 'deity.' When the practice of that deity reaches its culmination, it appears as a deity in the wisdom itself. This is the result of meditating on the generation stage, and it is also the ultimate deity. Many previous scholars have said, 'The completion stage is the deity.' In any case, the wise do not say that the general characteristic that is the object of conceptual thought is the deity, because the general characteristic cannot arise from the wisdom itself. The reality of the completion stage is luminosity, as explained by the ancient Guhyasamaja. Therefore, the completion stage is definitely the ultimate truth. To refute the argument that the two truths of mantra are only the ultimate truth, I have written this 'Moonlight'. Auspicious! Homage to Vajradhara! In the Vajrayana, there are so-called 'three non-Paramita grounds'. The Abhisamayalankara says: 'Three non-Paramita grounds'. To explain its meaning, all those who claim to be mantra practitioners say in unison: 'The cloud of Dharma of the Paramita vehicle, the ultimate three need to be practiced.' For those fortunate enough to manifest the Vajra ground by relying on the body, if they can complete the ten grounds of the Paramita vehicle in one lifetime, then it is a mistake not to know the nature of the ten grounds such as Joyful Ground. For example, rising from the Samadhi of the Joyful Ground and entering the Immaculate Ground requires accumulating merit and wisdom for more than hundreds of millions of eons. If one enters the Immaculate Ground without doing so, one will fall into the state of annihilation due to the fault of realizing Suchness out of time. Similarly, it is the same from the Immaculate Ground to entering the Luminous Ground, and from the Ground of Good Intelligence to entering the Cloud of Dharma. The Cloud of Dharma ultimately realizes the true Suchness through the ultimate maturation and practice of these three, otherwise it will become a state of annihilation. If it is said that the ten grounds such as the grounds in mantra are the same in meaning as the Joyful Ground etc., that is unfounded and pleasing to the mind. If it is in accordance with the view of the scriptures, then the ten grounds such as the grounds in mantra are only named after the ten grounds such as the Joyful Ground, and do not possess the nature of the ten Paramita grounds. Some people think that the Cloud of Dharma has unparalleled wisdom, which is a misunderstanding of the Cloud of Dharma. What is the Cloud of Dharma? If it is said to be the ground of the Paramita vehicle, then the fault will appear as before. Therefore, mantra has its unique Cloud of Dharma ground. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ད་པ་མེད། །ཉེ་བའི་དུར་ཁྲོད་གསང་སྔགས་ཀྱི། །ཆོས་སྤྲིན་ས་དང་དོན་ཅིག་ན། །འཐུང་གཅོད་གཉིས་པ་དུར་ཁྲོད་ལས། །ལོགས་སུ་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ། །འཐུང་གཅོད་ཉེ་བའི་དུར་ཁྲོད་ཀྱི། །ནང་དུ་འཇུག་པར་ཁས་ལོངས་ཤིག །འཐུང་གཅོད་གཉིས་ཀྱི་བཤད་ཚུལ་ལ། །མི་མཐུན་ཁ་ཅིག་ཡོད་གྱུར་ཀྱང་། །གནས་སོགས་བཅུ་ལ་གསང་སྔགས་ཀྱི། །ས་བཅུར་འཆད་ལ་ཀུན་ཀྱང་མཐུན། །དཔེ་མེད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ས། །སྔགས་ཀྱི་ས་བཅུ་རྫོགས་པའི་མཐའ། །ཁོ་ནར་མངོན་དུ་མཛད་དགོས་པའི། །བཤད་པ་ལུང་ལས་འབྱུང་མ་ཡིན། །ས་ཡི་ཁྱད་པར་འདི་གཉིས་ལ། །དཔལ་ལྡན་ཁ་ 13-10-20a སྦྱོར་རྒྱུད་ལས་ནི། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ས་ཞེས་པའི། །མིང་འདོགས་མཛད་ནས་བླ་མེད་ཀྱི། །ས་རྣམས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་བཤད། །དྲོད་ཐོབ་ནས་ནི་སྤྱོད་པ་ལ། །རྒྱུ་བའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ས་མངོན་བྱེད། །ཉེ་བའི་རྒྱུ་ཡང་དེར་འདུས་སོ། །འདི་ནི་ཀུན་གྱི་ཁྱབ་བྱེད་ཕྱིར། །གནས་དང་རབ་དགའ་ལ་སོགས་པ། །སོ་སོའི་མིང་འདོགས་འདིར་མི་མཛད། །དེ་ཕྱིར་ཉེ་བའི་དུར་ཁྲོད་ཀྱི། །རྒྱུན་མཐར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ས། །མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་དགོངས་ནས། །འཐུང་གཅོད་བཅུ་གཅིག་སར་ཡང་བཤད། །ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་བརྐྱང་པ་ཡི། །ས་བཅུ་ཐོབ་མ་ཐག་པ་དེས། །ལུས་རྟེན་དེ་ལ་ས་གཉིས་པོ། །མངོན་དུ་བྱས་པར་གྱུར་སྲིད་པ། །དེ་ཚེ་ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་མཐར། །བཅུ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་འོད་དང་ནི། །བཅུ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས། །དུས་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཅེས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་སའི་གོ་རིམ་ངེས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྒྱུ་སྐར་གྱི་ཕྲེང་མཛེས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་པའོ།། །། ༄། །རིམ་པ་གཉིས་པོ་སོ་སོ་བའི། །ལྷ་སྒྲུབ་ཚུལ་དང་གྲུབ་པ་ཡི། །ལྷ་ཡི་ངོ་བོ་རྣམ་དབྱེ་བྱ། ། ༄། །སྭསྟི། རྡོ་རྗེ་འཛིན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །རིམ་པ་གཉིས་པོ་སོ་སོ་བའི། །ལྷ་སྒྲུབ་ཚུལ་དང་གྲུབ་པ་ཡི། །ལྷ་ཡི་ངོ་བོ་རྣམ་དབྱེ་བྱ། །སྔགས་པས་ཐོག་མར་གཟུང་འཛིན་གཉིས། །སྟོང་པར་བྱས་ནས་རང་ཉིད་ཀྱི། །ཡེ་ཤེས་ཙམ་ལ་མཉམ་བཞག་པས། །ཡེ་ཤེས་ཚོགས་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ལས་གྲུབ་པའི། །མངོན་བྱང་ས་བོན་སོགས་ལས་ནི། །མཆོད་དང་སྡིག་སྒྲིབ་སོགས་སྦྱངས་པས། །བསོད་ནམས་ཚོགས་བསག་སྒྲུབ་བྱས་པ། །ཚུར་འདུས་པ་ལས་སྐྱེད་རིམ་གྱི། །ལྷར་ནི་རྫོགས་སངས་རྒྱ་བའི་ཚུལ། །བསྙེན་བསྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་པོ་ནི། །ཚང་བར་གྱུར་པས་མཐར་ཐུག་གོ །སྐྱེད་རིམ་ལྷ་དེ་རྟོག་པའི་ངོར། །གསལ་བ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་ཚེ། །རང་བྱིན་བརླབས་པའི་རིམ་པ་ཡི། །རིམ་པ་ 13-10-20b གཉིས་པའི་ལྷ་བསྒྲུབ་བྱ། །དེ་ཡི་སྒྲུབ་ཚུལ་དུས་དང་པོར། །གདོད་མའི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ། །དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོའི་ཐབས་སོགས་ཀྱིས།
Chinese
并非如此！如果近处尸林（Śmaśāna，坟墓）的密咒（mantra）之法云与大地意义相同，那么饮血断行（Thungchod）第二者，难道不是从尸林中单独解释出来的吗？饮血断行应该承诺进入近处尸林之中。虽然饮血断行两种解释方法存在一些差异，但在处所等十个方面，都一致认为应将密咒之地解释为十地（Bhumi）。无与伦比的大智慧之地，密咒十地圆满的终点，并非必须显现，经典中没有这样的说法。这两种地的区别在于，吉祥和合续（Śrīsaṃpuṭatantra）中，以‘不可思议之地’来命名，并说它遍及所有无上之地。从获得暖相（uṣmagata）到所有修行的阶段，都要显现不可思议之地，近因也包含于此。因为这是普遍的，所以不对处所和极喜等地分别命名。因此，考虑到近处尸林的终点是金刚萨埵（Vajrasattva）之地，所以饮血断行也被解释为十一个地。刚刚获得般若乘（Pāramitāyāna）的十地者，如果在这个身体上显现了这两个地，那么在十地相续的终点，十一地普光（Samantaprabha）和十三地金刚持（Vajradhara）之地，将在同一时刻成就。这就是关于金刚持之地次第确定的诗歌，名为‘星鬘庄严’。 现在要分别阐述两种次第各自的本尊修法和成就本尊的体性差别。 吉祥！顶礼金刚持（Vajradhara）！现在要分别阐述两种次第各自的本尊修法和成就本尊的体性差别。密咒士首先将能取和所取二者空性化，然后安住于自身的智慧之中，从而修持智慧资粮。从这个智慧中产生的，从现证菩提（Abhisambodhi）种子字等中，通过供养和净化罪障等，积累福德资粮，从汇集这些资粮中，生起次第的本尊，圆满成佛之相。通过圆满具足念诵、修持等四支，最终达到究竟。当生起次第的本尊在观想中达到最清晰的程度时，就要修持自加持的次第，即第二次第的本尊。在修持这个本尊的最初阶段，原始的自生智慧，要通过坛城轮等方法……
English
Not so! If the Dharma cloud of secret mantra (mantra) in the nearby charnel ground (Śmaśāna) is the same as the meaning of the earth, then isn't the second Thungchod (Drinking Blood Severance) explained separately from the charnel ground? Thungchod should promise to enter the nearby charnel ground. Although there are some differences in the two explanations of Thungchod, they all agree that the secret mantra land should be explained as the ten Bhumis in ten aspects such as location. The unparalleled great wisdom land, the end of the perfection of the ten mantra Bhumis, does not necessarily have to be manifested, and there is no such statement in the scriptures. The difference between these two lands is that in the Śrīsaṃpuṭatantra, it is named 'Inconceivable Land' and said to pervade all unsurpassed lands. From obtaining warmth (uṣmagata) to all stages of practice, the Inconceivable Land is manifested, and the proximate cause is also included here. Because this is universal, the names of locations and Extreme Joy (Pramudita), etc., are not named separately here. Therefore, considering that the end of the nearby charnel ground is the land of Vajrasattva, Thungchod is also explained as eleven lands. The one who has just attained the ten Bhumis of the Pāramitāyāna, if these two lands are manifested on this body, then at the end of the ten Bhumi continuum, the eleventh Bhumi Samantaprabha and the thirteenth Bhumi Vajradhara will be accomplished at the same moment. This is the poem on the definite order of the Vajradhara land, called 'Star Garland Adornment'. Now, the deity practice methods of the two stages and the nature differences of the accomplished deities will be explained separately. Auspicious! Homage to Vajradhara! Now, the deity practice methods of the two stages and the nature differences of the accomplished deities will be explained separately. The mantra practitioner first empties the grasper and the grasped, and then abides in his own wisdom, thereby practicing the wisdom accumulation. From this wisdom, from the seeds of Abhisambodhi, etc., through offerings and purification of sins, etc., accumulating merit accumulation, from the collection of these accumulations, the deity of the generation stage arises, the aspect of perfect Buddhahood. By fully possessing the four branches of recitation and practice, etc., the ultimate is reached. When the deity of the generation stage reaches the clearest level in visualization, one should practice the self-blessing stage, that is, the deity of the second stage. In the initial stage of practicing this deity, the primordial self-born wisdom, through the mandala wheel and other methods... --------------------------------------------------------------------------------