Tibetan
་ཅེས་པའོ། །དགེ་བ་ཆོས་བསྡུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི། མངོན་ཤེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀྱི་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དང་པོ་ནི། མ་སྐྱེས་པ་དང་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག་གོ །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག་གོ །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྦྱིན་པ་གཏོང་བས་མཚོན་ནས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སློབ་པར་སྨོན་པ་དང་ཕྱིན་དྲུག་རྫོགས་པར་སྨོན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་འཛིན་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག་གོ །གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་དྲུག་གོ །གཉིས་པ་སྨོན་ལམ་དེ་འགྲུབ་པར་སྨོན་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག་གོ །གཉིས་པ་སྨོན་ལམ་དེ་ལྟར་བཏབ་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། དེ་ལྟར་སྤྱད་པ་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག་གོ །ཐོག་མར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་དེ་ཙམ་དུ་བཤད་ནས། བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་རྟོགས་ཚུལ་གཉིས་པ་ཞིག་ཀྱང་བློ་ལ་འཆར་བ་དེ་ནི། ཚིག་གི་དོན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། ། ༄། །ཚིག་གི་དོན། སྨོན་ལམ་འདི་གང་ཟག་གང་གིས་དགོས་པ་གང་གི་ཕྱིར། དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་བཏབ་པ། གསུམ་པ་ཚིག་གི་དོན་ལ། སྨོན་ལམ་འདི་གང་ཟག་གང་གིས་དགོས་པ་གང་གི་ཕྱིར། དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་བཏབ་པ་དང་། བརྗོད་བྱའི་དོན་སྟོན་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མདོ་སྡེ་གང་གི་ནང་དུ་གཏོགས་པ། གཞུང་གི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྗེ་བཙུན་མ་ཕམ་པ་འདི་སྔོན་ལས་དང་པོ་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་བློ་གྲོས་བརྟན་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་ན། སྐྱེ་དགུ་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལྟར་བྱམས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བྱམས་པ་ཞེས་བྱའི་མཚན་གསོལ་བ་དེ་ནས་བཟུང་སྟེ། ནམ་ཞིག་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་སངས་རྒྱས་ནས་མྱ་ངན་ལས་ 8-7-3a འདས་པའི་ཚུལ་མི་སྟོན་པ་དེ་སྲིད་དུ། བྱམས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་པ་དེས་སོ། །དུས་ནི་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཚེའོ། །དགོས་པ་ནི། གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དུའོ། །ཚུལ་ནི། ཉིན་མཚན་གྱི་དུས་དྲུག་ཏུའོ། །དེའི་ཡང་དགོས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐུན་མཚམས་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། ། ༄། །བརྗོད་བྱའི་དོན་སྟོན་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མདོ་སྡེ་གང་གི་ནང་དུ་གཏོགས་པ། གཉིས་པ་ལ་བརྗོད་བྱ་ནི། ལྟ་བ་བདག་མེད་པ་གཉིས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། སྤྱོད་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་རྣམས་སྟོན་ལ། བཀའ་འཁོར་ལོ་གསུམ་ལས། ཐ་མའི་ནང་ཚན་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་མདོ་སྡེའི་ནང་དུ་འབྱུང་ལ། དེ་ཡང་རང་རེའི་སྟོན་པས། སྔོན་བྱུང་བ་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་བཀའ་བསྡུ་བ་པོས། མདོ་སྡེ་དེའི་ནང་དུ་བསྡུས་པའོ། །དེའི་ནང་ད
Chinese
这便是所谓的总结。从善法总集角度而言，即是神通等两句偈颂。第二部分分为两种情况：一是证悟法无我，二是证悟人无我。第一种情况是：‘未生’等一句偈颂。第二种情况是：‘佛’等一句偈颂。第三部分分为两种情况：一是通过布施等行为来发愿修学六度，二是发愿圆满六度。第一种情况是：‘我执’等一句偈颂。第二种情况是：‘事物’等六句偈颂。第二部分是发愿成就这些愿望，即‘诸佛’等一句偈颂。第二部分是如此发愿的利益，即‘如是行持’等一句偈颂。首先，总结的意义就解释到这里。然而，对于总结意义的第二种理解方式也浮现在脑海中，那便是将词语的意义一同解释。 现在开始解释词语的意义。这个愿文是由谁为了什么目的，在何时发起的呢？ 第三部分，关于词语的意义，即这个愿文是由谁为了什么目的，在何时发起的？以及阐述主题的方式是怎样的，基于什么理由属于哪个经典？详细解释经文的意义。首先，至尊无胜者（Maitreyanātha，弥勒怙主）在最初发心之时，转世为名为坚慧的比丘，因为像对待独子一样慈爱一切众生，所以被称为慈氏。从那时起，直到他在金刚座成佛，并且不示现涅槃之前，都被称为慈氏。时间是过去行持菩萨行的时候。目的是为了圆满上述菩萨行。方式是在昼夜六时之中。这样做的必要性是为了菩萨的戒律不超越规定的时限。 第二，关于阐述主题的方式是怎样的，基于什么理由属于哪个经典？ 第二部分，主题是：两种无我见，以及发起菩提心，并阐述修学六度的方式。在三转法轮中，属于最后的《圣宝积经》之中。而且，这是我们导师（释迦牟尼佛）讲述的过去之事，由结集者将其收集在该经典之中。就在其中。
English
This is the so-called summary. From the perspective of the compilation of virtuous dharmas, it refers to the two verses such as 'supernormal knowledge'. The second part is divided into two situations: one is the realization of the selflessness of phenomena, and the other is the realization of the selflessness of the person. The first situation is: 'Unborn' and so on, one verse. The second situation is: 'Buddha' and so on, one verse. The third part is divided into two situations: one is aspiring to learn the six perfections, starting with giving, and the other is aspiring to perfect the six perfections. The first situation is: 'Grasping at self' and so on, one verse. The second situation is: 'Things' and so on, six verses. The second part is aspiring to accomplish these aspirations, that is, 'All Buddhas' and so on, one verse. The second part is the benefit of making such aspirations, that is, 'Practicing in this way' and so on, one verse. First, the meaning of the summary is explained to this extent. However, a second way of understanding the meaning of the summary also emerges in the mind, that is, to explain the meaning of the words together. Now, let's begin to explain the meaning of the words. By whom, for what purpose, and at what time was this aspiration made? The third part, regarding the meaning of the words, is: by whom, for what purpose, and at what time was this aspiration made? And what is the way of presenting the subject matter, and for what reason does it belong to which sutra? Explain the meaning of the text in detail. First, the venerable Maitreyanātha (Maitreya, 弥勒怙主), when he first generated the mind of enlightenment, was reborn as a bhikshu named Firm Intelligence. Because he loved all beings like an only child, he was named Maitreya. From then until he attained enlightenment at Vajrasana and did not show the manner of passing into nirvana, he was known as Maitreya. The time was when he was practicing the conduct of a Bodhisattva in the past. The purpose is to perfect the aforementioned conduct of a Bodhisattva. The manner is in the six periods of day and night. The necessity of doing so is so that the precepts of a Bodhisattva do not exceed the prescribed time limit. Second, what is the way of presenting the subject matter, and for what reason does it belong to which sutra? In the second part, the subject matter is: the two views of selflessness, and generating the mind of enlightenment, and explaining the way of learning the six perfections. Among the three turnings of the wheel of Dharma, it belongs to the final 'Holy Ratnakuta Sutra'. Moreover, this is what our teacher (Shakyamuni Buddha) spoke of in the past, and the compilers collected it in that sutra. It is within that. --------------------------------------------------------------------------------