Tibetan
་ཏུ་གདོད་ནས་གྲུབ་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་ལས་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི། །ཀུན་རྫོབ་མཐའ་དག་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །རྣམ་ཤེས་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །དབྱེ་བ་སོ་སོར་མི་ཕྱེད་པ། །གང་འདི་དག་གིས་གསང་སྔགས་ཀྱི། །ལམ་ཆེན་མི་ཤེས་མུན་པས་བསྒྲིབས། །གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི། །སྣང་བའི་རྣམ་རིག་གང་བྱུང་བ། ། 7-8-9a དེ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཞེས་ཟེར་གྱིས། །དེ་དེར་ཡེ་ཤེས་སྲིད་པ་ཡིན། །ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །རྣམ་ཤེས་འཁྲུལ་པའི་སྒོ་བཅག་ནས། །རྒྱུད་གསུམ་པོ་དང་རྫོགས་རིམ་གྱི། །ཡེ་ཤེས་ངང་གིས་འཆར་བར་འགྱུར། །མདོར་ན་རྣམ་ཤེས་ཚད་མ་ནི། །བྱམས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབུ་མ་ནས། །གསང་སྔགས་བླ་མེད་དབུ་མའི་བར། །གང་དུ་ཡང་ནི་གསུངས་པ་མེད། །བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་སྒོ་བཅོམ་ན། །སྔགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་གཞི་མ་ལུས་པ། །དམ་པའི་བདག་ཏུ་ཤེས་པར་འགྱུར། །དེ་དེ་གང་ལ་བྱ་ཞེ་ན། །གསང་སྔགས་ཉམས་ལེན་བྱེད་ཀུན་གྱི། །ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ང་ཡིན་ཞེས། །ལན་བརྒྱར་འདོན་པ་དེ་དང་ནི། །འཆད་པ་པོ་ང་ཆོས་ཀྱང་ང་། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་ང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་རང་བཞིན་གྱི། །ཆོས་སྐུ་ཉིད་ལ་འཆད་པ་ཡིན། །ཆོས་སྐུ་ངར་འཛིན་ཡུལ་ལས་ནི། །འདས་ཕྱིར་ང་ཉིད་མིན་པ་ལ། །ངའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ནི། །བདག་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །འོ་ན་མུ་སྟེགས་པའི་བདག །བཏགས་ཡོད་དང་ནི་སངས་རྒྱས་པའི། །དམ་པའི་བདག་ནི་རྫས་ཡོད་ཕྱིར། །བདག་འཛིན་སྤང་བར་དཀའ་ཞེ་ན། །དམ་པའི་བདག་ནི་སྒྲ་རྟོག་གི །ཡུལ་མིན་དེ་ཡུལ་བྱེད་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་དེར་ནི། །ཞེན་པ་མེད་ཕྱིར་སྤང་བྱ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་པའོ། །ཨོཾ་སྭ་སྟི་སིདྡྷཾ། །ཁྱབ་བདག་འཁོར་ལོ་སྒྱུར་རྒྱལ་ལ། །ཕྱག་འཚལ་གསང་སྔགས་ལ་འཇུག་པའི། །ལན་གསུམ་གསལ་བར་ཤེས་ནས་ནི། །ཉམས་ལེན་གནས་ལ་གདེང་ཐོབ་འགྱུར། །གཟུང་བའི་ལམ་དང་འཛིན་པའི་ལམ། །དབུ་མའི་ལམ་དང་རྣམ་པ་གསུམ། །གཟུང་འཛིན་ལམ་དང་གཉིས་མེད་ལམ། །གཉིས་བསྲེས་ལམ་དང་རྣམ་པ་གསུམ། །རྣམ་ཤེས་ལམ་ 7-8-9b དང་ཡེ་ཤེས་ལམ། །ཟུང་འབྲེལ་ལམ་དང་རྣམ་པ་གསུམ། །འཁོར་བའི་ལམ་དང་མྱང་འདས་ལམ། །མི་གནས་ལམ་དང་རྣམ་པ་གསུམ། །ཞི་གནས་ལམ་དང་ལྷག་མཐོང་ལམ། །ཟུང་འཇུག་ལམ་དང་རྣམ་པ་གསུམ། །སྔགས་སུ་མ་ཟད་ཐེག་ཆེན་པ། །ཀུན་ལ་མཁོ་བ་འདི་བཤད་བྱ། །གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །དབུ་མའི་ལམ་ལས་གཞན་མི་འཇུག །ཀུན་གཞི་བག་ཆགས་རྣམ་སྨིན་ཆ། །ཡེ་ཤེས་མིན་མོད་དབུ་མར་གནས། །རྣམ་སྨིན་དེས་བསྐྱེད་ལས་ཀྱི་རླུང་། །གཟུང་བའི་ལམ་དུ་ཞུགས་གྱུར་པས། །བདག་དང་དོན་གྱི་སྣང་བ་འཆར། །འཛིན་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་གྱུར་པས། །རྣམ་རིག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་འཆར། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བདུན་པོའི།
Chinese
从原始成就的智慧中，所有世俗的密咒都得以实现。 若不能区分意识和智慧的差别，这些人将被无明遮蔽，无法了解密咒的伟大道路。 由二元对立显现的错觉习气所产生的显现之识，被称为意识。 而智慧存在于其中。经由俱生智慧金刚，打破意识错觉之门，三种传承和圆满次第的智慧将自然显现。 简而言之，意识的量在慈氏（弥勒）的法性中观，乃至无上密咒中观中，都未曾提及。 以证悟无我的金刚，摧毁我执之门，所有密咒的修持基础，都将成为神圣的我。 若问此指何处？对于所有修持密咒之人，多次念诵‘我是智慧金刚’，以及宣讲者是我，法也是我，世间和出世间都是我等等，所揭示的自性法身，即是此处所指。 法身超越了我执的对境，因此，对于并非我的事物，使用‘我’的措辞，是超越了神圣的我。 那么，外道所认为的‘我’是假立的，而佛教徒所认为的神圣的‘我’是实有的，因此难以断除我执吗？ 神圣的‘我’并非言语概念的对境，即使是作为对境的智慧，也不会执着于它，因此不应断除。 此论述成立。嗡 梭悉 悉昙（藏文，梵文天城体：ओंस्वस्तिसिद्धं，梵文罗马拟音：oṃ svasti siddhaṃ，汉语字面意思：嗡，吉祥，成就）。 向遍主转轮王顶礼！通晓进入密咒的三种方式，将对修持生起确信。 所取的道路和能取的道路，中观的道路，有三种形态。 取舍的道路和无二的道路，二者混合的道路，有三种形态。 意识的道路和智慧的道路，双运的道路，有三种形态。 轮回的道路和涅槃的道路，不住的道路，有三种形态。 止观的道路和胜观的道路，双融的道路，有三种形态。 不仅是密咒，对于所有大乘行者，都应宣说此法。 原始成就的智慧，不入于中观之外的道路。 阿赖耶识、习气和异熟果，虽非智慧，却安住于中观。 由异熟果所生的业风，进入所取的道路，因此显现我与事物的现象。 进入能取的道路，因此显现为唯识。 七种识的集合……
English
From the primordial accomplished wisdom, all mundane mantras are accomplished. If the difference between consciousness and wisdom is not distinguished, these people will be obscured by ignorance and will not understand the great path of mantra. The manifestation of consciousness arising from the habitual tendencies of dualistic illusion is called consciousness. And wisdom exists therein. Through the innate wisdom vajra, breaking the door of consciousness delusion, the wisdom of the three lineages and the completion stage will naturally manifest. In short, the validity of consciousness is not mentioned in Maitreya's Dharma Madhyamaka, nor in the supreme mantra Madhyamaka. With the vajra of realizing selflessness, destroying the door of self-grasping, all the basis for mantra practice will become the sacred self. If asked where this refers to? For all those who practice mantra, repeatedly reciting 'I am the wisdom vajra,' and that the speaker is me, the Dharma is also me, the world and the transcendent world are all me, etc., the self-nature Dharmakaya revealed is what is referred to here. The Dharmakaya transcends the object of self-grasping, therefore, for things that are not me, using the term 'I' is beyond the sacred self. Then, is the 'self' considered by non-Buddhists to be falsely established, while the sacred 'self' considered by Buddhists is real, making it difficult to eliminate self-grasping? The sacred 'self' is not the object of verbal concepts, and even the wisdom that takes it as an object does not cling to it, so it should not be eliminated. This statement is established. Om Swasti Siddham (藏文，梵文天城体：ओंस्वस्तिसिद्धं，梵文罗马拟音：oṃ svasti siddhaṃ，汉语字面意思：Om, may there be well-being, may it be accomplished). Homage to the all-pervading Chakravartin! Knowing the three ways of entering mantra will give rise to confidence in the practice. The path of what is grasped and the path of the grasper, the path of the Middle Way, have three aspects. The path of grasping and non-grasping and the path of non-duality, the path of mixing the two, have three aspects. The path of consciousness and the path of wisdom, the path of union, have three aspects. The path of samsara and the path of nirvana, the path of non-abiding, have three aspects. The path of tranquility and the path of insight, the path of integration, have three aspects. Not only mantra, but this Dharma should be taught to all Mahayana practitioners. The primordial accomplished wisdom does not enter a path other than the Middle Way. The alaya consciousness, habitual tendencies, and the ripening result, although not wisdom, abide in the Middle Way. The karmic winds generated by the ripening result enter the path of what is grasped, thus manifesting the phenomena of self and things. Entering the path of the grasper, thus manifesting as only consciousness. The collection of the seven consciousnesses... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
།སྣང་ཆ་བདག་དང་ཆོས་སུ་འདུ། །གཉིས་པོ་རང་རང་ངོ་བོ་ཡིས། །སྟོང་ཕྱིར་བདག་མེད་གཉིས་བཤད་དོ། །དེ་མེད་པས་ན་དེར་སྣང་བའི། །རྣམ་པར་ཤེས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཚོགས་བདུན་གྱིས་བསྡུས་གཟུང་འཛིན་ཀུན། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་ནོ་ཀུན་གཞི་ཡི། །རྣམ་སྨིན་གཅིག་ཏུ་ཐ་སྙད་ཀྱི། །དུས་སུ་དོན་དམ་བདེན་ཡིན་མོད། །ཆད་ཅིང་ཉིན་མཚན་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། །རྣམ་པར་དག་པའི་དམིགས་པ་མིན། །རྣམ་པར་སྨིན་ལས་མ་བྱུང་བའི། །འཁོར་བ་ཞེས་པ་ཡོད་མིན་ཞིང་། །བག་ཆགས་ལས་ནི་མ་བྱུང་བའི། །རྣམ་པར་སྨིན་པའང་ཡོད་མ་ཡིན། །རྣམ་སྨིན་བག་ཆགས་ཇི་སྙེད་ཀྱང་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་བྱུང་མེད། །གནས་སྐབས་སྒྲིབ་པ་ཀུན་གྱི་གནས། །རྣམ་པར་སྨིན་ཡིན་མཐར་ཐུག་གི །གནས་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ཁོ་ནའོ། །གནས་ཉིད་ནའང་འབྲལ་རུང་ཕྱིར། །གནས་གྱུར་པ་ནི་འཐད་པ་ཡིན། །དབུ་མ་གནས་པའི་ཀུན་གཞི་ནི། །གཟུང་འཛིན་ལམ་དུ་མ་ཞུགས་ཕྱིར། །ཡང་དག་མིན་རྟོག་ 7-8-10a མ་ཡིན་ཞིང་། །འཕྲལ་གྱིས་འཁྲུལ་རྒྱུས་མ་བསླད་ཀྱང་། །ཕུགས་ཀྱི་འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཡིན་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དུ་མི་འདོད། །དབུ་མའི་ནང་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། །ལོག་ཤེས་ཉིད་དུའང་མི་འདོད་དོ། །དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ན་དེ་ཟློག་པར། །བཤད་པ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི། །ས་བོན་ཡིན་ཕྱིར་རྣམ་སྨིན་ནི། །འཆི་སྲིད་བར་དུ་རྒྱུན་མི་ཆད། །ལྷག་མེད་དུས་སུ་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི། །ས་བོན་ཡོད་དང་མེད་ཅེས་པ། །དུས་དེར་དབྱིངས་རིག་ཡོད་མེད་ལུགས། །རྣམ་སྨིན་གཉེན་པོ་ད་ལྟར་བས། །སྤོང་བར་ཕར་ཕྱིན་པ་ལ་མེད། །རྣམ་སྨིན་གོང་ནས་གོང་འཕེལ་བའི། །ཚེ་སྲིང་བྱེད་པའི་ཐབས་དེར་བཤད། །གསུམ་ཚན་གཉིས་པ་གཟུང་འཛིན་ལམ། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་དང་། །སྒྲ་དོན་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ནི། །གང་དུ་རྒྱུ་བའི་ལམ་ཡིན་མོད། །གཟུགས་མེད་སོགས་ལ་ལས་ཀྱི་རླུང་། །མེད་ཕྱིར་མཚན་འཛིན་རྟོག་པ་ཡི། །བག་ཆགས་སད་པར་བྱེད་པའི་རྐྱེན། །ཡིད་བྱེད་སྔ་མ་ཁོ་ནའོ། །གཟུང་འཛིན་ལ་ཡང་དེར་སྣང་དང་། །དེར་ཞེན་གཉིས་སུ་འབྱེད་ཡོད་ཀྱི། །དེར་སྣང་རྒྱུན་མཐའི་བར་དུ་སྟེ། །དེར་ཞེན་ས་བརྒྱད་པ་ནས་དག །གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལམ། །གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། །གསར་དུ་བསླངས་པ་ལས་བྱུང་པ། །དང་པོ་ཤེས་རིག་ཀུན་ལས་ཏེ། །ཕྱི་མ་མཐོང་བའི་ལམ་ནས་སྐྱེ། །གཉིས་བསྲེས་ལམ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི། །སྒོམ་ལམ་རྗེས་ཐོབ་ཡེ་ཤེས་དང་། །སྔགས་ལས་འདོད་ཡོན་ཐམས་ཅད་ནི། ། 7-8-10b ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་བརྟེན་པའི་དུས། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་མི་སྤོང་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་གཉིས་མེད་དུ། །ཤེས་པ་གཉིས་ཀ་གཞི་གཅིག་ཕྱིར། །གསུམ་ཚན་གསུམ་པ་རྣམ་ཤེས་ལམ། །མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པའི། །ཤེས་
Chinese
显现的一切都包含在‘我’（梵文：ātman，阿特曼，真我）和‘法’（梵文：dharma，达磨，佛法）之中。两者各自的自性皆为空性，因此宣说了二种无我。 因为没有‘我’，所以显现于此的‘识’（梵文：vijñāna，毗伽那，意识）也不存在。由七识聚集而成的能取和所取，在世俗谛中是真实的。作为‘阿赖耶识’（梵文：ālayavijñāna，阿赖耶识，藏文：ཀུན་གཞི་，kun gzhi，一切之基）的异熟果，在名言安立的时刻，是胜义谛中真实的。因为它有间断，并且与日夜相连，所以不是完全清净的对境。 没有从异熟果中产生的轮回，也没有不从习气中产生的异熟果。无论有多少异熟果和习气，都不是从法界（梵文：dharmadhātu，达摩达都，一切法的本性）中产生的。异熟果是所有暂时性遮障的处所，而最终的处所唯有法界。 即使是处所本身，也是可以分离的，因此处所的转变是合理的。安住于中观的阿赖耶识，因为没有进入能取和所取的道路，所以不是真实的妄想，虽然没有被暂时的错觉所玷污，但其自性是究竟的错觉，因此不被认为是现量。 因为它安住于中观之中，所以也不被认为是邪见。在阿罗汉的境界中，为了遣除它，宣说了业和烦恼的种子，因此异熟果在死有和生有之间不会中断。在无余涅槃时，是否存在所知障的种子呢？ 那时，法界和智慧是否存在呢？异熟果的对治法现在正在被舍弃，但在波罗蜜多中并不存在。那里宣说了使异熟果越来越增长，延长寿命的方法。 第二组三个：能取和所取的道路。非真实的遍计所执，以及执着于名言和意义的分别念，是所行之路。因为在无色界等处没有业的风，所以只是前念的作意，才会唤醒名相执着的习气。 在能取和所取中，也有显现和执着于显现二者。显现持续到轮回的尽头，而执着于显现则从第八地开始消失。没有能取和所取的道路，是本自存在的智慧，以及新产生的智慧。前者来自于所有的知识，后者生于见道。二者的混合之路是菩萨的修道，以及后得的智慧，以及密咒中如所欲求的五妙欲。 为什么呢？因为不舍弃作为心识对境的五妙欲，并且智慧以无二的方式了知，二者是同一个基础。第三组三个：心识的道路。被无明的习气所玷污的知识。
English
All that appears is contained within 'self' (Sanskrit: ātman) and 'dharma'. Because both of their own natures are emptiness, the two kinds of selflessness are taught. Because there is no 'self', the 'consciousness' (Sanskrit: vijñāna) that appears there also does not exist. The grasper and the grasped, gathered by the seven consciousnesses, are true in conventional truth. As the result of the 'Ālayavijñāna' (Sanskrit: ālayavijñāna, the basis of all), in the moment of nominal establishment, it is true in ultimate truth. Because it has interruptions and is connected with day and night, it is not a completely pure object. There is no samsara that arises from the result of maturation, and there is no result of maturation that does not arise from habit. No matter how many results of maturation and habits there are, they do not arise from the dharmadhatu. The result of maturation is the place of all temporary obscurations, and the ultimate place is only the dharmadhatu. Even the place itself can be separated, so the transformation of the place is reasonable. The Ālayavijñāna that abides in the Middle Way, because it has not entered the path of the grasper and the grasped, is not a false delusion, and although it is not defiled by temporary illusions, its nature is the ultimate illusion, so it is not considered to be manifest. Because it abides in the Middle Way, it is also not considered to be a wrong view. In the state of an Arhat, in order to reverse it, the seeds of karma and afflictions are taught, so the result of maturation is not interrupted between death and existence. At the time of nirvana without remainder, do the seeds of the obscuration of knowledge exist? At that time, do the dharmadhatu and wisdom exist? The antidote to the result of maturation is now being abandoned, but it does not exist in the Paramitas. There, the method of increasing the result of maturation more and more, and prolonging life, is taught. The second set of three: the path of the grasper and the grasped. Non-true completely conceptualized, and the conceptualization of grasping at names and meanings, is the path where one goes. Because there is no wind of karma in the formless realms, etc., only the previous moment of attention awakens the habit of grasping at signs. In the grasper and the grasped, there are also the two: appearance and attachment to appearance. Appearance continues until the end of samsara, while attachment to appearance disappears from the eighth ground. The path without the two, grasper and grasped, is the wisdom that is primordially established, and the wisdom that is newly generated. The former comes from all knowledge, and the latter arises from the path of seeing. The mixed path of the two is the Bodhisattva's path of meditation, and the wisdom of subsequent attainment, and all the desired objects from mantra. Why? Because one does not abandon the five desirable objects as the object of consciousness, and wisdom knows in a non-dual way, the two are the same basis. The third set of three: the path of consciousness. Knowledge defiled by the habits of ignorance. --------------------------------------------------------------------------------