Tibetan
བུར་སྐྱེ་བ་བཞེས་ནས་ཁྲོ་བོའི་ཆ་ལུགས་ཅན་དུ་བཞུགས་པ་དེའོ། །དང་པོ་དེ་ནི་རྣམ་སྣང་ལོངས་སྐུ་ཆེན་པོ་དེ་དང་འདྲ་བར་ཐོག་མའི་ཚད་བཟུང་བར་མི་ནུས་ཤིང་། ཁྲོ་བོའི་ཆ་ལུགས་ཅན་ཡིན་པའི་ངེས་པ་ཡང་མེད་དེ། ཞིང་དེ་ན་དེས་གདུལ་དགོས་ 7-1-15b པའི་གདུལ་བྱ་ཞེ་སྡང་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལོངས་སྐུའི་ཞིང་དེ་ན་ལོངས་སྐུའི་གདུལ་བྱ་ཆགས་ཅན་མེད་པས་ལོངས་སྐུ་ཡན་ལག་བདུན་དང་ལྡན་པ་ཡང་མི་བཞུགས་པར་ཐལ་བ་ནི་མཚུངས་པ་མིན་ཏེ། ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་རང་ཉིད་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་དང་། གདུལ་བྱ་གཞན་དོན་དུ་སྤྲུལ་ཚུལ་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་དང་དགོས་པ་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དེ་ཉིད་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་གཞན་དང་གཞན་དུ་རྒྱུད་ཕལ་ཆེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསུང་བ་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། གནོད་སྦྱིན་དང་ཁྲོ་བོའི་ཆ་ལུགས་ཅན་དེ་ནི་རྒྱུད་ཕལ་ཆེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞུ་བ་པོའི་ཚུལ་བསྟན་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡིས་གནས་དེར་དང་པོར་བྱོན་པའི་ཚད་ནི་བཟུང་བར་ནུས་ཏེ། སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་འདི་དང་པོར་ཆགས་པ་ཚུན་ཆད་ནས་དེར་བྱོན་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། ཕྱོགས་མཚམས་བརྩེགས་པ་བཞི་ལ་ནི། །ལག་ན་རྡོ་རྗེ་གནས་དབུས་ན། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་ཅུང་ཟད་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན། དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ་ནི་འོག་མིན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་དེ་ཉིད། དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་སྤྲུལ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ལ། དུམ་བུ་ལྷག་མ་གསུམ་གྱི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲུལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསང་བ་འདུས་པ་དང་། འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་དང་། དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་དང་། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །རྒྱུད་སྡེ་དེ་དང་དེ་དག་ཀྱང་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་དེས་གདུལ་དགོས་པའི་གདུལ་བྱ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་དང་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྔ་མ་རྒྱུད་གསུང་བ་པོ་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་ནུས་སམ་ཅེ་ན། ངེས་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་དེ་དེ་ཡིན་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་ཀྱང་། གདུལ་ 7-1-16a བྱ་ལ་སྣང་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། དེ་དག་ལྷག་པའི་ལྷ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་པས། རྒྱུད་གསུང་བ་པོ་དང་། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ་ཐ་དད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གསུམ་པ་སྤྲུལ་སྐུ་མཆོག་གིས་གསུངས་པའི་ཚུལ་ལ། སྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་འཇམ་དཔལ་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་པ་ལྟ་བུ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཆ་ལུགས་ཅན་ཉི
Chinese
他示现为化身，并以忿怒相安住于世。最初，他与伟大的报身佛尊胜佛（梵文：Vairocana，意为：光明遍照）相似，无法衡量其最初的程度。而且，也没有必要一定示现为忿怒相，因为那个刹土中没有需要他以忿怒调伏的嗔恨众生。即便如此，也不能因此推论说，因为报身刹土中没有需要以贪欲调伏的众生，所以报身佛也不具备七支。因为双运身的安住方式，以及为了调伏其他众生而示现的方式，其原因和必要性是不同的。金刚手（梵文：Vajrapani，意为：手持金刚）本身在其他化身刹土中，是大多数密续的宣说者，也就是金刚持（梵文：Vajradhara，意为：持金刚者）。而示现为药叉（梵文：Yaksa，意为：夜叉）和忿怒相，则是为了表明他是大多数密续的请问者。由此可以衡量他最初到达此地的程度，因为自从三千大千世界最初形成以来，他就已经来到这里了。正如经文所说：‘在四个方位的交汇处，金刚手位于中心。’ 如果对此稍作展开，那么，被他摄受的坛城主尊，也就是尊胜佛，是源自于色究竟天（梵文：Akanistha，意为：不退转）的尊胜佛之心的化现，也就是菩萨普贤（梵文：Samantabhadra，意为：普皆贤善），而第六金刚持也是他的化现，其余三个部族的转轮王也是他的化现。同样，密集金刚（梵文：Guhyasamaja，意为：秘密集会）、胜乐金刚（梵文：Cakrasamvara，意为：轮之守护）、喜金刚（梵文：Hevajra，意为：希有金刚）、 Yama（梵文，阎摩）等本尊的转轮王也是他。这些续部并非在密严刹土（梵文：Ghanavyuha，意为：致密庄严）宣说，因为那里没有需要他调伏的众生。那么， Yama（梵文，阎摩）和妙音金刚（梵文：Manjuvajra，意为：文殊金刚）等本尊，也可以承认他们与之前的续部宣说者是同一位吗？如果从究竟意义上来说，这并没有矛盾。但如果从众生显现的角度来看，他们是更胜一筹的主尊，因此，续部的宣说者和转轮王是不同的。 第三，关于至尊化身宣说的方式，可以分为从密咒的角度和从波罗蜜多的角度。首先，从密咒的角度来说，比如《妙吉祥三昧耶六千颂》（梵文：Manjushri-samaya-sad-sahasrika），释迦牟尼佛（梵文：Shakyamuni，意为：释迦族之圣者）示现为梵行者的形象。
English
He manifested as an emanation and remained in a wrathful form. Initially, he was similar to the great Sambhogakaya Buddha Vairocana (meaning: the Illuminator), and it was impossible to measure his initial extent. Moreover, there was no need to necessarily manifest in a wrathful form, because there were no hateful beings to be subdued by him in that realm. Even so, it cannot be inferred that because there are no beings to be subdued by desire in the Sambhogakaya realm, the Sambhogakaya Buddha does not possess the seven branches. Because the way of abiding of the Yuganaddha-kaya (dual body), and the reasons and necessities for manifesting to subdue other beings, are different. Vajrapani (meaning: the one holding the vajra in his hand) himself, in other Nirmanakaya realms, is the speaker of most tantras, that is, Vajradhara (meaning: the holder of the vajra). And manifesting as a Yaksha (meaning: night wanderer) and a wrathful form is to show that he is the questioner of most tantras. From this, it is possible to measure the extent of his initial arrival here, because he has been here since the initial formation of the three thousand great thousand worlds. As the scripture says: 'At the intersection of the four directions, Vajrapani is located in the center.' If we expand on this a little, then the main deity of the mandala that he subdues, that is, Vairocana, is the emanation of the heart of Vairocana of Akanistha (meaning: non-regression), that is, the Bodhisattva Samantabhadra (meaning: universal goodness), and the sixth Vajradhara is also his emanation, and the Chakravartin (wheel-turning king) of the remaining three families is also his emanation. Similarly, the Chakravartin of Guhyasamaja (meaning: secret assembly), Chakrasamvara (meaning: wheel of protection), Hevajra (meaning: rare vajra), Yama (Sanskrit, Yama), etc., are also him. These tantras are not spoken in the Ghanavyuha (meaning: dense array) realm, because there are no beings there that need to be subdued by him. Then, can it be admitted that Yama (Sanskrit, Yama) and Manjuvajra (meaning: Manjushri Vajra), etc., are the same as the previous speakers of the tantras? If we speak from the ultimate meaning, there is no contradiction in this. But if we speak from the perspective of the appearance of beings, they are the main deities who are superior, therefore, the speakers of the tantras and the Chakravartin are different. Third, regarding the way the supreme Nirmanakaya speaks, it can be divided into the perspective of mantra and the perspective of Paramita. First, from the perspective of mantra, such as the Manjushri-samaya-sad-sahasrika, Shakyamuni Buddha (meaning: sage of the Shakya clan) appears in the form of a Brahmachari (celibate). --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ད་ཀྱིས་གསུངས་པ་དང་། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཉིད་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་ཆ་ལུགས་སུ་བསྒྱུར་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་པ་དང་། རྒྱུད་བཤད་པ་གཉིས་ཀ་མཛད་པ་དང་། བྱ་བའི་རྒྱུད་ཕལ་ཆེ་བ་སྟོན་པའི་ཆ་ལུགས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་དང་། དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་སྤྲུལ་སྐུ་མཆོག་གི་ཚུལ་མ་བསྟན་པའི་སྔ་རོལ་དུ་རྣམ་སྣང་ཆེན་པོའི་སྤྲུལ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་བཟུང་ནས་རིག་པ་འཛིན་པའི་གནས་དེ་དང་དེར་བཞུགས་པ་དང་། གསང་བ་འདུས་པ་ལྟ་བུ། སྟོན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཨིནྟྲ་བྷུ་ཏི་འདུལ་བའི་དོན་དུ་གསུངས། ཨཽ་ཌྱན་གྱི་གནས་ན་བཞུགས་པ་དང་། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུ་རིགས་ལྡན་གྱི་རྒྱལ་པོས་བཟུང་ནས་ཤམྦྷ་ལའི་གནས་ན་བཞུགས་པ་རྣམས་སོ། །ཆོས་དེ་དག་འཕགས་ཡུལ་དུ་དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་བྱོན་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། མདོ་སྡེ་གདམས་ངག་འབོག་པའི་རྒྱལ་པོ་ལས། ང་ནི་འདི་ན་མི་སྣང་ནས། །ལོ་ནི་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་ན། །བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་དམ་པ་ཞིག །འཛམ་གླིང་ལྷོའི་ཕྱོགས་ངོས་ཀྱི། །རྒྱལ་པོ་ཛཱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །ཐུགས་རྗེས་མཐུན་པའི་བྱིན་བརླབས་ཀྱིས། །ལག་ན་རྡོ་རྗེས་གནང་བར་བྱེད། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སླར་ཡང་འཕགས་ཡུལ་དུ་བྱོན་པའི་དུས་རྒྱུད་འགྲེལ་ལས་གསལ་བར་ 7-1-16b གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་བརྙེས་པའི་སློབ་དཔོན་དག་ལ་རྒྱུད་སྡེ་གསུངས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་སྟེ། རྒྱས་པར་གཞན་ལས་ཤེས་སོ། །གཉིས་པ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི། སྟོན་པ་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་འདི་ཉིད་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་སངས་རྒྱས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚུལ་མ་བསྟན་གྱི་བར་དུ་གསུངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་སྔ་མ་དང་མཚུངས་པའི་བཤད་ཚུལ་མེད་དོ། ། ༈ དེས་ལོག་པར་རྟོག་པ་དུ་མ་ཁེགས་པའི་ཚུལ་བཤད་པ། གཉིས་པ་དེས་ལོག་པར་རྟོག་པ་གཞན་ཁེགས་པ་ནི། བོད་ཀྱི་བླ་མ་ལ་ལ་དག་གི་བཞེད་པ་ལ། ལོངས་སྐུ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་འདོད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་དང་། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་རྒྱུད་མི་གཅིག་པར་འདོད་པ་དང་། གསང་བདག་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གང་ཡིན་ཁྲོ་བོའི་ཆ་ལུགས་ཅན་དུ་འདོད་པ་དང་། བཀའ་བསྡུ་བ་པོའི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། རྒྱུད་གསུང་བ་པོའི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གཉིས་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འདོད་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་སྤྲུལ་བཤད་མཛད་པ་པོའི་རྣམ་སྣང་དེ་ཉིད་འོག་མིན་གྱི་རྣམ་སྣང་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་གང་ཡིན་ལོངས་སྐུ
Chinese
此外，如时轮金刚（Kalacakra）等，释迦牟尼佛（Śākyamuni）自身转化为转轮王的形象，创造坛城并宣说续部。而大部分行续（Kriyātantra）的教法，也是由他以同样的形象宣说的。因此，如胜乐金刚（Cakrasamvara）、喜金刚（Hevajra）等，在释迦牟尼佛未示现化身殊胜之相前，由大日如来（Vairocana）的化身宣说，金刚手（Vajrapāṇi）领受后，安住于持明者（vidyādhara）的处所。又如密集金刚（Guhyasamāja），是本师为了调伏国王因陀罗菩提（Indrabhūti）而宣说，安住于邬金（Oḍḍiyāna）的处所。而时轮金刚等，由种姓自在王（Kalki）领受后，安住于香巴拉（Shambhala）的处所。这些法何时传入印度（Āryavarta）呢？ 正如《教诫穗王经》（Upadeśa-mañjarī-rāja-sūtra）所说：‘我于此不现，一百一十二年后，正法心要殊胜者，赡部洲之南境处，国王名为扎（Ja），以悲心相应之加持，金刚手将赐予。’如是所说，时轮金刚再次传入印度的时期，在续部注释中有明确记载。 此外，在导师涅槃（parinirvāṇa）之后，金刚萨埵（Vajrasattva）亲自为获得成就的上师们宣说了许多续部，详情可参考其他文献。 二、三乘法轮：导师释迦牟尼佛在菩提伽耶（Bodh Gaya）成佛，直至示现涅槃之间所宣说的教法，与前述不同，没有类似的说法。 第二，破除其他邪见之方式： 某些藏族喇嘛认为，伟大的报身（Sambhogakāya）即是金刚持（Vajradhara）；普贤菩萨（Samantabhadra）与金刚手并非同一传承；秘密主金刚手是忿怒相；结集经藏的金刚手与宣说续部的金刚手，在佛与菩萨的身份上有所区别；宣说密续化现之大日如来，与色究竟天（Akaniṣṭha）的大日如来是同一位；以及，认为密宗坛城的主尊是报身。
English
Furthermore, like the Kalacakra, Śākyamuni himself transformed into the form of a Chakravartin, creating mandalas and expounding tantras. And most of the Kriyātantra teachings were also spoken by him in the same form. Therefore, like the Cakrasamvara, Hevajra, etc., before Śākyamuni manifested the excellent form of Nirmāṇakāya, they were spoken by the Nirmāṇakāya of Mahāvairocana, and Vajrapāṇi received them, residing in the abodes of vidyādharas. Also, like the Guhyasamāja, this teacher spoke it to tame King Indrabhūti, residing in Oḍḍiyāna. And like the Kalacakra, it was received by the Kalki kings and resided in Shambhala. When did these teachings come to Āryavarta? As stated in the Upadeśa-mañjarī-rāja-sūtra: 'I will not appear here, after one hundred and twelve years, the supreme essence of the teachings, in the southern part of Jambudvīpa, to a king named Ja, through the blessing of compassion, Vajrapāṇi will grant it.' As said, the time when the Kalacakra returned to Āryavarta is clearly stated in the tantra commentaries. Moreover, after the teacher's parinirvāṇa, Vajrasattva himself spoke many tantras to the accomplished masters, which can be learned in detail from other sources. Second, the three turnings of the wheel of Dharma: The teachings spoken by the teacher Śākyamuni from the time he attained enlightenment in Bodh Gaya until he showed the manner of parinirvāṇa are different from the previous ones, and there is no similar explanation. Second, the way to refute other wrong views: Some Tibetan lamas believe that the great Sambhogakāya is Vajradhara; that Samantabhadra and Vajrapāṇi are not of the same lineage; that the secret lord Vajrapāṇi is of wrathful appearance; that the Vajrapāṇi who compiled the scriptures and the Vajrapāṇi who spoke the tantras are different in terms of Buddha and Bodhisattva; that the Mahāvairocana who manifested and taught the Yoga Tantras is the same as the Mahāvairocana of Akaniṣṭha; and that the main deity of the Anuttarayoga Tantra mandala is the Sambhogakāya. --------------------------------------------------------------------------------