Tibetan
ན་སྔ་མ་ མི་སྤང་བ་ནི། འདི་ལྟར་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་སྡེ་རིས་སུ་བྱས་ནས། སློབ་མས་གཞན་ལ་ལུང་ནོད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་སྣ་ཚོགས་ལ་དད་པ་རྣམས་སྒོ་བཀག་ནས་གཞན་ལ་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་རིས་སུ་བཅད་ན། སློབ་དཔོན་རང་ལ་ངན་སེམས་ཀྱི་ལྟུང་བ་འབྱུང་བ་དང་། སློབ་མ་ཡང་བཀའ་ཉན་པ་ཡང་ཡིད་མི་དགའ་སྟེ། ཡིད་ཀྱིས་མ་དད་པ་འབྱུང་། བཀའ་མ་ཉན་ཏེ་སློབ་དཔོན་མི་དགྱེས་བཞིན་དུ་གཞན་དུ་ཕྱིན་ན་ཡང་དམ་ཚིག་གི་གཅུགས་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །སློབ་མས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་སྔ་མ་ཡོན་ཏན་ཆུང་ཡང་རུང་རང་བཞིན་ངན་ཀྱང་རུང་སྟེ་སྤང་བར་མི་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་དེ་ཤིན་ཏུ་རང་བཞིན་ངན་ན་ཡང་། རྒྱུན་དུ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ལ་བག་བྱ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་ནས་ཐུགས་གཟུང་ངོ་། །དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་སློབ་མ་རྒྱང་ཆད་དུ་བྱས་པ་དང་། སློབ་མས་སློབ་དཔོན་སྔ་མ་མ་བཀུར་བ་ལས། རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་རྭ་བ་འདྲལ་བའི་གཞིར་འགྱུར་བས་འདི་མི་བྱ་བར་བཅའ་བ་བྱས་སོ། །རང་དད་ཅིང་སྤྱོད་པའི་ཆོས་ལ་གཞོག་བསྟོད་དང་བཙན་བསྟོད་སྨྲ་ཞིང་རང་མ་དད་པའི་ཆོས་ལ་གཞོག་སྨད་དང་བཙན་སྨད་སྨྲ་བའི་ཉེས་པ་ནི། དམ་པའི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་སྒྲོ་སྐུར་བྱས་པའི་ལྟུང་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་གི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་རྭ་བ་འདྲལ་བའི་གཞིར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་ཟག་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་སོ་སོར་འཇུག་པའང་། རིགས་དང་བཤེས་གཉེན་དང་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས། གང་དད་པ་ནས་འཇུག་ཅིང་སྤྱོད་ལ། མ་དད་པ་ནས་མི་འཇུག་སྟེ། དེ་བས་ན་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་སྣ་ཚོགས་དང་། ལས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་སྣ་ཚོགས་གསུངས་པར་ཟད་དེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ཆད་པ་མེད་པས་བསྟོད་སྨད་ཀྱི་གནས་མ་ཡིན་པའི་སྟེང་དུ་ཡང་། ཆོས་ལ་བསྟོད་སྨད་བྱས་པས་ཆོས་པ་རྣམས་མི་དགའ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཆོས་པ་རྣམས་ནང་མཐུན་དུ་མི་སྟེར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་མི་སྨྲ་བར་བཅའ་བ་བྱས་སོ། །ཆོས་ཞུ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་ནི་གྲོགས་པོ་ལ་མཐོང་འདོད་དང་། མཚམས་བཟུང་བྱས་ན། ཕ་རོལ་ཡིད་འབྱུང་བར་བྱེད་དེ། མི་དགའ་བཞིན་དུ་བྱིན་ན་ཡང་སྟེར་བ་པོ་མི་དགའ་བར་འགྱུར། མ་བྱིན་ན་ཡང་ཞུ་བ་པོ་མི་དགའ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་དབང་གིས་སྔགས་པ་ནང་སྙིང་རིང་བར་འགྱུར་ཞིང་བྱེ་བའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཆོས་སྟེར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྟེར་ཕན་ཆད་ཆོ་ག་ལྷག་ཆད་དང་དབྲི་འཆབ་མེད་པར་མ་བྱིན་ན། རང་ལ་སྒྲིབ་པས་འཕོག་པའི་སྟེང་དུ་དམ་ཚིག་གི་སེལ་དུ་འགྱུར་
Chinese
不舍弃旧上师：如此，上师将弟子分门别类，如果弟子对他人接受口传，以及对各种解脱之门生起信心等加以阻拦，规定不许对他人做，那么上师自己会产生恶意的堕落，而且弟子即使听从也会不高兴，心中产生不信任。如果不听从，在不合上师心意的情况下前往他处，也会变成巨大的誓言束缚。弟子也不应舍弃旧上师，无论其功德小还是自性恶劣。即使那位上师的自性非常恶劣，也应谨慎与其一同居住，从外面照顾他的心意。因此，上师疏远弟子，以及弟子不尊敬旧上师，会成为破坏金刚誓言屏障的基础，因此规定不应这样做。对于自己相信并修行的法，说随顺赞扬和强制赞扬的话，对于自己不相信的法，说随顺贬低和强制贬低的话的过失是，在产生诽谤正法和补特伽罗的堕落等之上，还会成为破坏金刚屏障的基础。如此，众生进入正法的各个门，也是由于种姓、善知识和因缘的力量，从自己相信的门进入并修行，从不相信的门不进入。因此，才宣说了各种解脱之门和业的各种显现，因为没有确定地限定于一个方面，所以在不是赞扬和贬低之处，对法进行赞扬和贬低，会使修行者不高兴，由于这个原因，修行者们不会互相帮助，因此规定不应说这些话。求法者如果对上师抱有朋友般的期望，并加以限制，会使对方灰心，即使不高兴地给予，给予者也会不高兴，不给予，求法者也会不高兴，由于这个原因，密咒师内部会产生隔阂，成为分裂的原因。传法者如果给予前后，不给予没有增减和隐瞒的仪轨，不仅会给自己带来障碍，还会成为誓言的破损。
English
Not abandoning the former teacher: Thus, if the teacher divides the disciples into groups, and if the disciples are prevented from receiving oral transmissions from others, and from having faith in various doors of liberation, and are restricted from doing so for others, then the teacher himself will incur the downfall of ill will, and even if the disciples obey, they will be unhappy and distrustful. If they do not obey and go elsewhere against the teacher's wishes, it will become a great bond of vows. Disciples should also not abandon their former teacher, whether their qualities are small or their nature is bad. Even if that teacher's nature is very bad, one should be careful to live with them and take care of their mind from the outside. Therefore, the teacher alienating the disciples, and the disciples not respecting the former teacher, will become the basis for breaking the vajra vow barrier, so it is prescribed that this should not be done. The fault of speaking in accordance with praise and forced praise for the Dharma that one believes in and practices, and speaking in accordance with disparagement and forced disparagement for the Dharma that one does not believe in, is that in addition to generating the downfall of slandering the true Dharma and individuals, it will also become the basis for breaking the vajra barrier. Thus, beings enter the various doors of the true Dharma also due to the power of lineage, spiritual friends, and circumstances, entering and practicing from the door they believe in, and not entering from the door they do not believe in. Therefore, various doors of liberation and various manifestations of karma are taught, because there is no definite limitation to one aspect, so even in places where there is no praise or disparagement, praising and disparaging the Dharma will make practitioners unhappy, and for this reason, practitioners will not help each other, so it is prescribed that these words should not be spoken. If those who seek the Dharma have expectations of the teacher as a friend and restrict them, it will discourage the other party, and even if they give it unwillingly, the giver will be unhappy, and if they do not give it, the seeker will be unhappy, and for this reason, discord will arise within the mantra practitioners and become a cause of division. If those who give the Dharma do not give the rituals before and after giving, without adding, subtracting, or concealing, not only will it bring obstacles to oneself, but it will also become a breach of vows.